ວິທີອອກສຽງ Flap T/D ຂ້າມຄຳ ɾ ໃນພາສາອັງກິດອາເມລິກາ

Q: ຂ້ອຍຈະຝຶກການອອກສຽງ "flap-T" ຂ້າມຄຳໄດ້ແນວໃດ?

ໃຫ້ຖືວ່າສອງຄຳນັ້ນເປັນຄຳດຽວກັນທີ່ຕໍ່ເນື່ອງ. Put it ບໍ່ແມ່ນ put [ຢຸດພັກ] it — ມັນຄື pud-it , ເຊິ່ງເວົ້າອອກມາໃນຈັງຫວະດຽວທີ່ໄຫຼລື່ນ. ເລື່ອນສຽງ T ຕົວສຸດທ້າຍໄປໄວ້ທາງໜ້າຂອງຄຳຕໍ່ໄປ ແລະ ປ່ອຍໃຫ້ກະແສລົມພັດຜ່ານໄປ. ຝຶກຊ້ອມ what about ໃຫ້ເປັນ whadabout , let it out ເປັນ ledidout . ເມື່ອລີ້ນຂອງເຈົ້າເຊົາພະຍາຍາມລົງສຽງ T ແບບໜັກແໜ້ນໃນທຸກໆຮອຍຕໍ່ຂອງຄຳ, "rhythm" ຂອງເຈົ້າກໍຈະເລີ່ມຟັງເປັນທຳມະຊາດຫຼາຍຂຶ້ນ.

ຄືກັບ flap ພາຍໃນຄຳ (ກົດ 1) ແຕ່ຂ້າມສອງຄຳ

ເລີ່ມຕົ້ນທີ່ນີ້

"flap-T" ທີ່ຂ້າມຄຳແມ່ນການຫຍໍ້ສຽງແບບດຽວກັນກັບ "flap" ພາຍໃນຄຳ, ພຽງແຕ່ມັນເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງຄຳສັບ. ເມື່ອຄຳທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ /t/ ຫຼື /d/ ຫຼັງຈາກສຽງສະຫຼະ (ລວມທັງສະຫຼະ R) ໄປຕໍ່ກັບຄຳທີ່ຂຶ້ນຕົ້ນດ້ວຍສະຫຼະ, ຄົນອາເມຣິກັນຈະປ່ຽນ /t/ ຫຼື /d/ ໃຫ້ກາຍເປັນ "flap" ໄປຫາສະຫຼະຕໍ່ໄປເລີຍໂດຍບໍ່ມີການຢຸດພັກ. ຕ່າງຈາກ "flap" ພາຍໃນຄຳເຊິ່ງຈະເກີດຂຶ້ນກ່ອນພະຍາງທີ່ບໍ່ເນັ້ນສຽງ (unstressed) ເທົ່ານັ້ນ, ການເຮັດ "flap" ຂ້າມຄຳສາມາດເກີດຂຶ້ນໄດ້ບໍ່ວ່າ "stress" ຈະຕົກຢູ່ບ່ອນໃດໃນຄຳທີສອງ (ທັງ got it ແລະ hot APples ລ້ວນແຕ່ເກີດ "flap"). Got it ກາຍເປັນ god-it; put it ເປັນ pud-it; what is ເປັນ whad-iz. ສຳລັບ Not at all ແມ່ນເຊື່ອມສຽງ "flap" ສອງບ່ອນເຂົ້າກັນ ໂດຍທີ່ at ເຊິ່ງບໍ່ຖືກເນັ້ນສຽງຈະຫຼຸດສຽງລົງກາຍເປັນ "schwa" — nah-duh-dall. ນີ້ຄືວິທີການອອກສຽງທີ່ເຮັດໃຫ້ວະລີຟັງຄືກັບເປັນຄຳດຽວ, ແລະ ອາດເປັນການປ່ຽນແປງທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດທີ່ເຈົ້າສາມາດເຮັດໄດ້ເພື່ອໃຫ້ການອອກສຽງຂ້າມຄຳຂອງເຈົ້າເປັນທຳມະຊາດ ແລະ ບໍ່ຄືກັບການອ່ານປຶ້ມແບບຮຽນຈົນເກີນໄປ.

ເກີດຂຶ້ນເມື່ອໃດ

ເບິ່ງວ່າມັນເກີດຂຶ້ນແທ້ໃນວະລີແນວໃດ

3 ວະລີຕົວຢ່າງທີ່ສະແດງຢ່າງຈະແຈ້ງວ່າກົດນີ້ໃຊ້ເມື່ອໃດ

got it

/t/ ຢູ່ທ້າຍຄຳວ່າ got ຖືກຂັ້ນກາງລະຫວ່າງ /ɑ/ ຂອງ got ແລະ /ɪ/ ຂອງ it. ນີ້ແມ່ນກົດດຽວກັນກັບ "flap-T" ພາຍໃນຄຳ: ປາຍລີ້ນຈະແຕະໃສ່ສັນເຫງືອກໂດຍບໍ່ກັກກະແສລົມ, ແລະ ຜົນທີ່ໄດ້ແມ່ນສຽງທີ່ຄ້າຍຄືກັບສຽງ D ອ່ອນໆ — god-it.

not at all

ມີສາມຄຳ, ສອງຕຳແໜ່ງທີ່ເກີດ "flap-T" ຕິດຕໍ່ກັນ, ບວກກັບຄຳວ່າ at ທີ່ບໍ່ເນັ້ນສຽງເຊິ່ງຖືກ "reduction" ໃຫ້ກາຍເປັນ "schwa". ສຽງ /t/ ຂອງ Not ຈະ "flap" ໄປຫາ "schwa" ຂອງ at; ແລະ /t/ ຂອງ at ຈະ "flap" ໄປຫາ /ɔ/ ຂອງ all. ວະລີທັງໝົດຈະຖືກປ່ອຍອອກມາເປັນໜ່ວຍດຽວຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ — nah-duh-dall — ໂດຍມີການແຕະປາຍລີ້ນອ່ອນໆສອງຄັ້ງ ແລະ ມີການຫຼຸດສຽງສະຫຼະໃນເຄິ່ງກາງ, ເຊິ່ງຜູ້ຮຽນພາສາສ່ວນຫຼາຍມັກຈະອອກສຽງພະຍັນຊະນະແບບໜັກ ແລະ ແຍກຄຳກັນຢ່າງຊັດເຈນ.

made it

ໃຊ້ກົນໄກ "flap" ແບບດຽວກັນ, ພຽງແຕ່ເລີ່ມຈາກ /d/ ແທນທີ່ຈະເປັນ /t/. ພະຍັນຊະນະໃນ made it ແລະ mate it ແມ່ນຄືກັນອ້ອຍຕ້ອຍໃນການເວົ້າແບບສະບາຍໆ — ທັງສອງລ້ວນແຕ່ສ້າງການແຕະປາຍລີ້ນໃສ່ສັນເຫງືອກແບບໄວໆຄືກັນ. ຫູທີ່ຜ່ານການຝຶກຝົນມາແລ້ວອາດຈະຈັບຄວາມແຕກຕ່າງເລັກນ້ອຍໃນຄວາມຍາວຂອງສະຫຼະ a ໄດ້ (ຍາວກວ່າເມື່ອວາງໜ້າ /d/ ດັ້ງເດີມ), ແຕ່ຕົວ T ແລະ D ເອງຈະລວມເຂົ້າກັນຢ່າງສົມບູນ, ແລະ ບໍລິບົດທີ່ເຫຼືອໃນປະໂຫຍກຈະເປັນຕົວບອກຜູ້ຟັງເອງວ່າເຈົ້າໝາຍເຖິງຄຳໃດ.

ຟັງໃນວະລີ

ບ່ອນທີ່ສອງຄຳເຊື່ອມກັນ

ວະລີຈິງທີ່ກົດນີ້ໃຊ້ຂ້າມຂອບເຂດຂອງຄຳ

put it

pud-it

T ເກີດ "flap" ເຂົ້າກັບ /ɪ/

what is

whad-iz

T ເກີດ "flap" + ການຫຼຸດສຽງສະຫຼະ

wait up

wai-dup

T ເກີດ "flap" ເຂົ້າກັບ /ʌ/

right away

righ-daway

T ເກີດ "flap" ເຂົ້າກັບ "schwa"

had a

ha-da

ເກີດ "flap" ແບບດຽວກັນໂດຍທີ່ /d/ ເຂົ້າກັບ "schwa"

ໄດ້ຍິນຢູ່ໃສ

ໃນການສົນທະນາແບບອາເມລິກາໃນຊີວິດຈິງ

ລອງຟັງວະລີໃດກໍຕາມທີ່ຄຳໜຶ່ງລົງທ້າຍດ້ວຍ T ຫຼື D ແລະ ຄຳຕໍ່ໄປຂຶ້ນຕົ້ນດ້ວຍສະຫຼະ. Get out, shut up, what about, let it go, need a, made it, not at all — ລ້ວນແຕ່ອອກສຽງ "flap". ເຈົ້າຈະໄດ້ຍິນໃນລາຍການໂອ້ລົມຕອນເດິກ, ການສຳພາດໃນພອດແຄສ, ບົດສົນທະນາໃນຊີຣີຕະຫຼົກ ຫຼື ການສັ່ງອາຫານໃນຮ້ານອາຫານ. ຖ້າເຈົ້າອອກສຽງ T ແບບໜັກແໜ້ນຢູ່ທ້າຍຄຳວ່າ got ໃນວະລີ got it ຜູ້ຟັງຈະຮູ້ສຶກເຖິງການຢຸດພັກເລັກນ້ອຍ ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ຟັງເບິ່ງແຂງກະດ້າງ ແລະ ລະມັດລະວັງເກີນໄປ.

ສອງສຽງທີ່ເກີດການ "flap"

T ແລະ D — ທັງສອງປ່ຽນເປັນການແຕະປາຍລີ້ນໄວໆ.

ຢູ່ຮອຍຕໍ່ຂອງຄຳ, ເມື່ອຄຳຕໍ່ໄປຂຶ້ນຕົ້ນດ້ວຍສະຫຼະ, ທັງ /t/ ແລະ /d/ ຈະອອກມາເປັນສຽງ "flap" ແຕະສັນເຫງືອກອ່ອນໆແບບດຽວກັນ. ຄລິກທີ່ສຽງໃດໜຶ່ງເພື່ອສຶກສາລາຍລະອຽດຂອງສຽງພື້ນຖານເຫຼົ່ານັ້ນ.

/t/

/t/ ເຊັ່ນໃນຄຳວ່າ TEN

/d/

/d/ ເຊັ່ນໃນຄຳວ່າ DEN

ກົດການຂ້າມຮອຍຕໍ່ຂອງຄຳ

ຫ້າປະໂຫຍກທີ່ "flap" ຂ້າມຮອຍຕໍ່ຂອງຄຳ.

ແຕ່ລະປະໂຫຍກມີຕົວ T ຫຼື D ວາງຢູ່ທາງໜ້າຂອງຄຳທີ່ຂຶ້ນຕົ້ນດ້ວຍສະຫຼະພໍດີ. ກົດເພື່ອຟັງສຽງພະຍັນຊະນະທີ່ກົມກືນເຂົ້າໄປໃນ "rhythm" — ຈາກນັ້ນລອງຊອກຫາເບິ່ງໃນການແຍກສ່ວນປະໂຫຍກ.

I left my wallet at home this morning.

ahy LEHFT mahy WAH·luht uht HOHM dhihs MOR·nuhng.

What's the price of that amazing prize?

WUHTS dhuh PRAHYS uhv dhat uh·MAY·zuhng PRAHYZ?

What time do you usually get up in the morning?

WUHT TAHYM doo yoo YOO·zhoo·uh·lee GEHT UHP ihn dhuh MOR·nuhng?

I must admit that I had not thought about it that way.

ahy muhst uhd·MIHT dhuht ahy huhd NAHT THAHT uh·BOWT iht DHAT WAY.

ຄຳຖາມທີ່ພົບເລື້ອຍ

ຄຳຖາມທີ່ຄົນມັກຖາມກ່ຽວກັບ Flap T/D ຂ້າມຄຳ

ເປັນຫຍັງຄົນອາເມຣິກັນຈຶ່ງເວົ້າວ່າ "god-it" ແທນທີ່ຈະເປັນ "got it"?

ເຫດຜົນດຽວກັນກັບ "flap-T" ພາຍໃນຄຳ: ເມື່ອ /t/ ຢູ່ລະຫວ່າງສະຫຼະສອງໂຕ, ການປ່ອຍສຽງອອກມາຢ່າງເຕັມທີ່ຕ້ອງໃຊ້ພະລັງງານຫຼາຍກວ່າການພຽງແຕ່ແຕະປາຍລີ້ນໃສ່ສັນເຫງືອກໄວໆ. ສຳລັບການຂ້າມຄຳ, ກົດນີ້ກໍຍັງນຳໃຊ້ໄດ້ຢ່າງເປັນທຳມະຊາດ — ສະຫຼະກ່ອນ /t/ ຢູ່ໃນຄຳວ່າ got, ສະຫຼະຫຼັງຈາກນັ້ນຢູ່ໃນ it, ແລະ /t/ ກໍຈະ "flap" ຄືກັນກັບທີ່ມັນເກີດຂຶ້ນໃນຄຳວ່າ better. ການຢຸດເພື່ອອອກສຽງ T ໃຫ້ຊັດເຈນຈະທຳລາຍແຮງສົ່ງຂອງປະໂຫຍກ. ການອອກສຽງແບບ "flap" ຊ່ວຍໃຫ້ລົມຫາຍໃຈເຄື່ອນທີ່ໄດ້ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.

ການອອກສຽງ "flap" ຂ້າມຄຳໃຊ້ກັບຄຳທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ D ຄືກັນກັບ T ບໍ່?

ແມ່ນແລ້ວ — ທັງ /t/ ແລະ /d/ ລ້ວນແຕ່ປາກົດອອກມາເປັນສຽງ "flap" [ɾ] ແບບດຽວກັນໃນຕຳແໜ່ງນີ້. ພະຍັນຊະນະໃນ made it ແລະ mate it ອອກສຽງຄືກັນທຸກຢ່າງໃນການເວົ້າແບບສະບາຍໆຂອງຄົນອາເມຣິກັນ — ທັງສອງອອກມາເປັນການແຕະປາຍລີ້ນໃສ່ສັນເຫງືອກໄວໆຄືກັນ. ຜູ້ຟັງທີ່ເປັນເຈົ້າຂອງພາສາອາດຈະໄດ້ຍິນຄວາມແຕກຕ່າງເລັກນ້ອຍໃນຄວາມຍາວຂອງສະຫຼະ a ໂດຍບໍ່ຮູ້ຕົວ (ຍາວກວ່າເມື່ອວາງໜ້າ /d/ ດັ້ງເດີມ), ແຕ່ຕົວ T ແລະ D ຈະລວມເຂົ້າກັນຢ່າງສົມບູນ; ມີພຽງບໍລິບົດອ້ອມຂ້າງເທົ່ານັ້ນທີ່ຈະບອກຜູ້ຟັງໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນວ່າເຈົ້າໝາຍເຖິງຄຳໃດ.

ຂ້ອຍຈະຝຶກການອອກສຽງ "flap-T" ຂ້າມຄຳໄດ້ແນວໃດ?

ໃຫ້ຖືວ່າສອງຄຳນັ້ນເປັນຄຳດຽວກັນທີ່ຕໍ່ເນື່ອງ. Put it ບໍ່ແມ່ນ put [ຢຸດພັກ] it — ມັນຄື pud-it, ເຊິ່ງເວົ້າອອກມາໃນຈັງຫວະດຽວທີ່ໄຫຼລື່ນ. ເລື່ອນສຽງ T ຕົວສຸດທ້າຍໄປໄວ້ທາງໜ້າຂອງຄຳຕໍ່ໄປ ແລະ ປ່ອຍໃຫ້ກະແສລົມພັດຜ່ານໄປ. ຝຶກຊ້ອມ what about ໃຫ້ເປັນ whadabout, let it out ເປັນ ledidout. ເມື່ອລີ້ນຂອງເຈົ້າເຊົາພະຍາຍາມລົງສຽງ T ແບບໜັກແໜ້ນໃນທຸກໆຮອຍຕໍ່ຂອງຄຳ, "rhythm" ຂອງເຈົ້າກໍຈະເລີ່ມຟັງເປັນທຳມະຊາດຫຼາຍຂຶ້ນ.