ບລັອກ ພາສາອັງກິດອາເມລິກາ, /saʊnd baɪ saʊnd/.
ບັນທຶກຈາກພາກສະໜາມ ກ່ຽວກັບວິທີທີ່ຄົນອາເມລິກາເວົ້າຈິງໆ — flap‑T, H ທີ່ຫາຍໄປ, ປະໂຫຍກທີ່ຕໍ່ກັນ, ຈັງຫວະທີ່ຕຳລາໄຮຍ Textbook ບໍ່ເຄີຍສອນ. ຂຽນສຳລັບຜູ້ທີ່ ເບື່ອສຽງຄືໜັງສືຮຽນ ແລ້ວ.
ລ່າສຸດ
32 ບົດຄວາມສໍານຽງ ທຽບກັບ ຄວາມເຂົ້າໃຈ — ລັກສະນະໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ຄົນເຂົ້າໃຈເຈົ້າ, ແລະ ອັນໃດເປັນພຽງແຕ່ຄວາມສວຍງາມ
ການອອກສຽງໃຫ້ຄືເຈົ້າຂອງພາສາ ແລະ ການເວົ້າໃຫ້ຄົນເຂົ້າໃຈ ແມ່ນສອງເປົ້າໝາຍທີ່ຕ່າງກັນ. ນີ້ຄືລັກສະນະການອອກສຽງທີ່ມີຜົນຕໍ່ຄວາມເຂົ້າໃຈ — ການເນັ້ນສຽງ, ຈັງຫວະ, ສຽງທ້າຍຄຳ — ແລະ ອັນໃດທີ່ເປັນພຽງອົງປະກອບເສີມ.
ອ່ານ
ບົດຄວາມກ່ອນໜ້າ
Bed ຕ່າງກັບ Bad ແນວໃດ — ສອງສະຫຼະ ທີ່ຕ່າງກັນພຽງແຕ່ການລົງຄາງ
ສະຫຼະໃນຄຳວ່າ bed ແລະ bad ແມ່ນອອກສຽງຢູ່ທາງໜ້າຂອງປາກ ແລະ ຮູບຮ່າງສົບຄືກັນ; ສິ່ງທີ່ຕ່າງກັນມີພຽງແຕ່ລະດັບຄວາມຕໍ່າຂອງຄາງ. ຜູ້ຮຽນສ່ວນຫຼາຍບໍ່ເຄີຍຢ່ອນຄາງລົງ, ເຮັດໃຫ້ bad ກາຍເປັນ bed, pan ກາຍເປັນ pen, ແລະ dad ກາຍເປັນ dead. ວິທີແກ້ໄຂແມ່ນມີພຽງຂັ້ນຕອນດຽວ, ບວກກັບຄູ່ໜຶ່ງທີ່ມີກົດເກນຕ່າງອອກໄປ.
ອ່ານ
ສຳນຽງອັງກິດແບບອິນເດຍ ປັບໄປຫາສຳນຽງອາເມລິກາ: 6 ຈຸດປ່ຽນທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດ
ພາສາອັງກິດແບບອິນເດຍແມ່ນພາສາທີ່ສົມບູນ ມີກົດເກນຂອງມັນເອງ ບໍ່ແມ່ນສຳເນົາທີ່ບົກພ່ອງ. ມີ 6 ຄວາມເຄີຍຊິນທີ່ແຍກມັນອອກຈາກສຳນຽງອາເມລິກາ: T ມ້ວນລີ້ນ, ຕົວດຽວຮັບທັງ V ແລະ W, TH ກາຍເປັນສຽງກັ້ນ, ສະຫຼະບໍ່ເລື່ອນໄຫຼ, ເນັ້ນສຽງຕາມນໍ້າໜັກພະຍາງ, ແລະ ຈັງຫວະນໍ້າໜັກເທົ່າກັນ. ນີ້ຄືລາຍການ ພ້ອມລຳດັບຝຶກທີ່ຄຸ້ມສຸດ.
ອ່ານ
ສຽງ Long O — ເປັນຫຍັງ "go" ຈຶ່ງມີສອງສຽງ, ບໍ່ແມ່ນສຽງດຽວ
ຫຼາຍພາສາມີສຽງ O ທີ່ອອກສຽງຄົງທີ່. ແຕ່ສຽງ O ຂອງອາເມລິກາຈະເຄື່ອນທີ່: ມັນເລີ່ມຕົ້ນໃກ້ກັບ "uh", ເລື່ອນໄປຫາ "oo", ແລະ ສົບຈະຫໍ່ເຂົ້າຫາກັນ. ຖ້າເຈົ້າອອກສຽງແບບຄົງທີ່, ຄຳວ່າ go, no ແລະ home ຈະຟັງເບິ່ງຄືຄົນຕ່າງຊາດທັນທີ. ການເລື່ອນສຽງນີ້ແຫຼະທີ່ເຮັດໃຫ້ຟັງຄືຄົນອາເມລິກາ.
ອ່ານ
Shadowing — ວິທີດຽວທີ່ຊ່ວຍປັບສຳນຽງຂອງເຈົ້າໄດ້ດີທີ່ສຸດ
ການຝຶກແບບ Shadowing ແມ່ນການເວົ້າໄປພ້ອມກັບສຽງຂອງເຈົ້າຂອງພາສາ, ໂດຍຊ້າກວ່າປະມານເຄິ່ງວິນາທີ, ເພື່ອຮຽນແບບຈັງຫວະ ແລະ ທຳນອງສຽງແບບສົດໆ. ມັນຊ່ວຍຝຶກຈັງຫວະ, ການເຊື່ອມສຽງ, ແລະ ລະດັບສຽງຂຶ້ນລົງ ເຊິ່ງການຝຶກອອກສຽງເທື່ອລະຄຳບໍ່ສາມາດຊ່ວຍໄດ້, ແຕ່ມັນກໍເປັນວິທີທີ່ຄົນມັກເຮັດຜິດໄດ້ງ່າຍທີ່ສຸດໂດຍບໍ່ຮູ້ຕົວ.
ອ່ານ
Full vs Fool — ພາສາອັງກິດມີສະຫຼະ "oo" ສອງສຽງ, ແລະ ເຈົ້າອາດຈະໃຊ້ພຽງແຕ່ສຽງດຽວ
ສະຫຼະໃນຄຳວ່າ "full" ບໍ່ແມ່ນຮູບແບບສຽງສັ້ນຂອງສະຫຼະໃນຄຳວ່າ "fool". ສຽງໜຶ່ງເຄັ່ງຕຶງແລະສົບມົນ, ອີກສຽງໜຶ່ງຜ່ອນຄາຍ. ຖ້າເຈົ້າອອກສຽງທັງສອງຄືກັນ, "pull" ຈະກາຍເປັນ "pool", "look" ຈະກາຍເປັນ "Luke", ແລະ ເຈົ້າອາດຈະຈົບຄາບອາຫານຄໍ່າດ້ວຍການບອກເຈົ້າພາບວ່າເຈົ້າເປັນຄົນໂງ່ (fool) ແທນທີ່ຈະບອກວ່າອີ່ມ (full).
ອ່ານ
ການອອກສຽງພາສາອັງກິດສຳລັບຜູ້ເວົ້າພາສາເກົາຫຼີ: 8 ຂໍ້ຜິດພາດທີ່ເລີ່ມຕົ້ນຈາກ Konglish
ພາສາເກົາຫຼີສ້າງພະຍາງເປັນບັອກ, ມີກົດເກນສະເພາະສຳລັບຕົວສະກົດ, ແລະ ບໍ່ເຄີຍຈຳເປັນຕ້ອງໃຊ້ສຽງ /f/, /v/, ຫຼື /z/. ຈາກນັ້ນ Konglish ໄດ້ລັອກເອົາຄຳສັບທີ່ຖືກດັດແປງເຫຼົ່ານີ້ໃຫ້ກາຍເປັນຄຳສັບປະຈຳວັນ. ນີ້ຄື 8 ຄວາມເຄີຍຊິນທີ່ເກີດຂຶ້ນ, ອັນໃດທີ່ຄວນແກ້ໄຂກ່ອນ, ແລະ ສອງຂໍ້ໄດ້ປຽບທີ່ເຈົ້າມີຢູ່ແລ້ວ.
ອ່ານ
Aspiration — ລົມຫາຍໃຈນ້ອຍໆສຳລັບສຽງ P, T, K (ແລະ ບ່ອນທີ່ມັນຫາຍໄປ)
ເອົາມືບັງໄວ້ໜ້າສົບແລ້ວເວົ້າຄຳວ່າ pie: ເຈົ້າຈະຮູ້ສຶກເຖິງລົມນ້ອຍໆພົ່ນອອກມາຕຳມື. ບາດນີ້ລອງເວົ້າ spy ແລ້ວເຈົ້າຈະບໍ່ຮູ້ສຶກເຖິງລົມຫຍັງເລີຍ. ຄົນອາເມລິກາຟັງສຽງລົມນີ້ເພື່ອແຍກແຍະ P, T, K ອອກຈາກ B, D, G ຢູ່ຕົ້ນຄຳສັບ. ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າບໍ່ມີສຽງລົມພົ່ນອອກມາ, ຄຳວ່າ pie ຈະກາຍເປັນ buy, tie ຈະກາຍເປັນ die, ແລະ came ຈະກາຍເປັນ game.
ອ່ານ
ລະດັບສຽງໃນປະໂຫຍກຄຳຖາມ — ເວລາໃດສຽງຄວນຂຶ້ນສູງ ແລະ ເວລາໃດບໍ່ຄວນຂຶ້ນ
ພາສາອັງກິດມີສຽງຂຶ້ນລົງສຳລັບຄຳຖາມຢູ່ສອງແບບ ບໍ່ແມ່ນແບບດຽວ. ຄຳຖາມປະເພດ Yes/no ຈະຈົບລົງດ້ວຍສຽງຂຶ້ນສູງ, ສ່ວນຄຳຖາມ Wh- ຈະຈົບດ້ວຍສຽງລົງຕໍ່າ ຄືກັນກັບປະໂຫຍກບອກເລົ່າ. ຖ້າເຈົ້າໃຊ້ສຽງຂຶ້ນສູງທ້າຍປະໂຫຍກບອກເລົ່າ ມັນຈະກາຍເປັນຄຳຖາມທີ່ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຕັ້ງໃຈ. ທິດທາງຂອງສຽງເຈົ້າໃນຕອນທ້າຍ ສາມາດບອກຄວາມໝາຍທີ່ຄຳສັບທຳມະດາບອກບໍ່ໄດ້.
ອ່ານ
Cot vs Caught — ເຈົ້າຈຳເປັນຕ້ອງແຍກສອງສຽງນີ້ແທ້ບໍ່?
ຄົນອາເມລິກາປະມານເຄິ່ງປະເທດອອກສຽງ cot ແລະ caught ດ້ວຍສະຫຼະດຽວກັນ, ແລະ ບໍ່ມີໃຜມອງວ່າມັນຜິດ. ການລວມສອງສຽງນີ້ເຂົ້າກັນແມ່ນຂໍ້ຍົກເວັ້ນທີ່ຫາໄດ້ຍາກໃນການອອກສຽງ. ສິ່ງທີ່ຄວນຝຶກແທ້ໆແມ່ນ: ການເປີດຄາງກະໄຕ ປ່ອຍສົບຕາມສະບາຍ ແລະ ລະວັງບໍ່ໃຫ້ອອກສຽງ caught ປ່ຽນໄປເປັນ coat.
ອ່ານ
ການອອກສຽງພາສາອັງກິດອາເມລິກາສຳລັບຄົນຍີ່ປຸ່ນ: 9 ຂໍ້ຜິດພາດທີ່ເລີ່ມຈາກຄາຕາກະນະ
ພາສາຍີ່ປຸ່ນເຮັດໃຫ້ປາກຄຸ້ນກັບພະຍາງແບບພະຍັນຊະນະບວກສະຫຼະ, ມີສຽງ liquid ດຽວ, ມີ 5 ສະຫຼະ ແລະ ໃຊ້ລະດັບສຽງ (pitch) ໃນບ່ອນທີ່ອັງກິດໃຊ້ການເນັ້ນສຽງ (stress). ຈາກນັ້ນ ຄາຕາກະນະກໍ່ລັອກຄຳພາສາອັງກິດຫຼາຍພັນຄຳໄວ້ເປັນຄຳສັບຍີ່ປຸ່ນປະຈຳວັນ. ນີ້ຄືລາຍການ 9 ຄວາມຊິນເຄີຍທີ່ຕາມມາ ແລະ ສິ່ງໃດທີ່ຄວນລຶບກ່ອນໝູ່.
ອ່ານ
ສຽງ NG /ŋ/ — "singer," "finger," ແລະ ໂຕ G ທີ່ເຊື່ອງຢູ່
ຕົວອັກສອນ ⟨ng⟩ ສ້າງພຽງສຽງດຽວ ທີ່ອອກສຽງຈາກທາງຫຼັງຂອງປາກແລ້ວປ່ອຍຜ່ານດັງ, ມັນບໍ່ແມ່ນການເອົາສຽງ n ມາບວກກັບ g. ຈຸດສຳຄັນຄື: ພາສາອັງກິດເຊື່ອງໂຕ g ແຂງໄວ້ໃນບາງຄຳ (finger, longer) ແຕ່ບໍ່ມີໃນຄຳອື່ນ (singer, singing), ເຊິ່ງໂຕ g ທີ່ຫຼົງອອກມາ ນີ້ແຫຼະຄືສິ່ງທີ່ບອກວ່າເຮົາບໍ່ແມ່ນເຈົ້າຂອງພາສາ.
ອ່ານ
ເຈົ້າໄດ້ຍິນຄວາມແຕກຕ່າງ ແຕ່ອອກສຽງບໍ່ໄດ້ — ອະທິບາຍຊ່ອງຫວ່າງລະຫວ່າງການຮັບຮູ້ ແລະ ການອອກສຽງ
ເຈົ້າໄດ້ຍິນວ່າສຽງທີ່ເຈົ້າເວົ້າອອກມາບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ແຕ່ປາກຂອງເຈົ້າພັດບໍ່ຍອມປັບຕາມ. ຊ່ອງຫວ່າງນີ້ເປັນເລື່ອງປົກກະຕິ: ໃນການຮຽນທັກສະການເຄື່ອນໄຫວເກືອບທຸກຢ່າງ, ຫູຈະຮຽນຮູ້ເປົ້າໝາຍກ່ອນທີ່ຮ່າງກາຍຈະເຮັດໄດ້. ວິທີແກ້ໄຂຄືການຟັງຢ່າງລະມັດລະວັງຫຼາຍຂຶ້ນ, ບໍ່ແມ່ນການບັງຄັບປາກ.
ອ່ານ
ຈັງຫວະພາສາອັງກິດ: ເປັນຫຍັງການເນັ້ນສຽງຈຶ່ງສຳຄັນ ແລະ ການອອກສຽງທຸກພະຍາງເທົ່າກັນຈຶ່ງຟັງຄືຫຸ່ນຍົນ
ພາສາອັງກິດບໍ່ໄດ້ໃຫ້ເວລາທຸກພະຍາງເທົ່າກັນ. ມັນຈະເນັ້ນໜັກພຽງບາງພະຍາງ, ຮັກສາຈັງຫວະໃຫ້ສະໝ່ຳສະເໝີ, ແລະ ບີບອັດຄຳສັບນ້ອຍໆທີ່ຢູ່ລະຫວ່າງກາງລົງຈົນແທບຈະບໍ່ໄດ້ຍິນ. ການບີບອັດນີ້ແຫຼະທີ່ເຮັດໃຫ້ຫູຄົນອາເມລິກາຟັງແລ້ວຮູ້ສຶກວ່າລ່ຽນໄຫຼ ແລະ ເປັນສິ່ງທີ່ຜູ້ຮຽນທີ່ຊິນກັບການອອກສຽງທຸກພະຍາງເທົ່າກັນຕ້ອງປັບປ່ຽນ.
ອ່ານ
L ກັບ R — "light" ແລະ "right" ອອກສຽງຈາກສອງຈຸດທີ່ຕ່າງກັນ
ສຳລັບ /l/, ປາຍລີ້ນຂອງເຈົ້າຈະແຕະທີ່ເຫງືອກຫຼັງແຂ້ວເທິງ. ສຳລັບ /ɹ/, ລີ້ນຈະບໍ່ແຕະຫຍັງເລີຍ. ພວກມັນບໍ່ແມ່ນສຽງດຽວກັນທີ່ເຈົ້າສາມາດອອກສຽງສະຫຼັບກັນໄດ້. ມັນໃຊ້ກົນໄກທີ່ຕ່າງກັນ, ແລະ ເມື່ອເຈົ້າເຊົາພະຍາຍາມອອກສຽງທັງສອງແບບໃຫ້ຄືກັນ, ເຈົ້າກໍ່ຈະແຍກສຽງນີ້ໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນ.
ອ່ານ
ສະຫຼະ TRAP /æ/ — ສຽງ A ສັ້ນໃນຄຳວ່າ cat ແລະ ເຫດຜົນທີ່ພາສາຂອງເຈົ້າມັກຈະຂ້າມສຽງນີ້
ສະຫຼະໃນຄຳວ່າ cat, bad, ແລະ man ເປັນສຽງທີ່ແຈ້ງ, ກວ້າງ, ຢູ່ຕ່ຳ ແລະ ຍູ້ໄປທາງໜ້າປາກ ເຊິ່ງພາສາສ່ວນໃຫຍ່ລວມທັງພາສາລາວບໍ່ມີສຽງຄືແນວນີ້ເລີຍ. ຜູ້ຮຽນມັກຈະໃຊ້ສຽງ ອາ ຫຼື ແອ ແທນ, ແລະ ຄົນອາເມລິກາກໍ່ຟັງອອກທັນທີ. ບົດຄວາມນີ້ຈະບອກວ່າສຽງນີ້ຢູ່ໃສ, ມັນມັກຈະສັບສົນກັບສຽງໃດແດ່, ແລະ ຈຸດໃດທີ່ມັນຈະປ່ຽນສຽງໄປ.
ອ່ານ
ການອອກສຽງພາສາອັງກິດສຳລັບຜູ້ເວົ້າພາສາສະເປນ: 11 ຂໍ້ຜິດພາດທີ່ບອກເຖິງພາສາແມ່ຂອງທ່ານ
ພາສາສະເປນມີສະຫຼະທີ່ຊັດເຈນ 5 ຕົວ, ສຽງ R ທີ່ແຕະພຽງຄັ້ງດຽວ, ແລະ ບໍ່ມີພະຍາງທີ່ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍກຸ່ມພະຍັນຊະນະ s. ເມື່ອນຳນິໄສເຫຼົ່ານີ້ມາໃຊ້ກັບພາສາອັງກິດ ຈຶ່ງເກີດຮູບແບບການອອກສຽງຜິດພາດເດີມໆ. ນີ້ຄື 11 ຂໍ້ຜິດພາດນັ້ນ, ແລະ 2-3 ຂໍ້ທີ່ມັກຈະເປັນບັນຫາໃຫຍ່ທີ່ສຸດ.
ອ່ານ
Word Stress (ການເນັ້ນສຽງ) — ຄວນເນັ້ນພະຍາງໃດ ແລະ ເປັນຫຍັງການເນັ້ນຜິດຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ຝຣັ່ງຟັງບໍ່ອອກ
ພາສາອັງກິດຈະເນັ້ນໜັກຢູ່ໜຶ່ງພະຍາງໃນທຸກໆຄຳ ແລະ ປ່ອຍໃຫ້ພະຍາງອື່ນໆເບົາລົງກາຍເປັນສຽງ schwa. ຖ້າເຈົ້າປ່ຽນໄປເນັ້ນຜິດພະຍາງ ເຈົ້າຂອງພາສາອາດຈະຟັງຄຳນັ້ນບໍ່ອອກເລີຍ, ເຖິງແມ່ນວ່າເຈົ້າຈະອອກສຽງພະຍັນຊະນະ ແລະ ສະຫຼະຖືກທຸກຕົວແລ້ວກໍ່ຕາມ.
ອ່ານ
V vs W — "vest" ແລະ "west" ບໍ່ແມ່ນຄຳດຽວກັນ
ສຳລັບສຽງ /v/, ແຂ້ວເທິງຂອງເຈົ້າຈະກົດໃສ່ສົບລຸ່ມ ແລະ ສັ່ນສະເທືອນ. ສຳລັບ /w/, ບໍ່ມີອະໄວຍະວະໃດສຳຜັດກັນເລີຍ: ສົບພຽງແຕ່ຫໍ່ມົນ ແລະ ປ່ອຍສຽງອອກມາ. ພວກມັນບໍ່ແມ່ນສຽງທີ່ໃກ້ຄຽງກັນ, ແຕ່ເປັນສອງກົນໄກທີ່ແຕກຕ່າງກັນ, ແລະ ພຽງແຕ່ເອົານິ້ວມືແຕະສົບກໍ່ສາມາດແຍກສຽງທັງສອງໄດ້ແລ້ວ.
ອ່ານ
The Dark L — ຍ້ອນຫຍັງ "milk" ແລະ "call" ຈຶ່ງອອກສຽງບໍ່ຄືກັບ "leaf"
ຕົວອັກສອນ L ໃນພາສາອັງກິດມີສອງສຽງຄື: ສຽງ light L ທີ່ແຈ້ງຊັດເຈນເມື່ອຢູ່ໜ້າສະຫຼະ (leaf, light) ແລະ ສຽງ dark L ທີ່ຟັງເບິ່ງຄືຖືກກືນເມື່ອຢູ່ທ້າຍພະຍາງ (milk, call, feel). ຖ້າເຈົ້າໃຊ້ສຽງ light L ຕະຫຼອດ ການອອກສຽງຂອງເຈົ້າຈະຟັງເບິ່ງຜິດທຳມະຊາດ ເພາະ dark L ຕ້ອງການການເຄື່ອນໄຫວທີສອງທີ່ເຊື່ອງຢູ່ທາງຫຼັງຂອງລີ້ນ.
ອ່ານ
Ship ກັບ Sheep — ເປັນຫຍັງ /ɪ/ ແລະ /iː/ ຈຶ່ງເປັນສະຫຼະທີ່ຕ່າງກັນ, ບໍ່ແມ່ນການລາກສຽງຍາວ
ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງ "ship" ກັບ "sheep" ບໍ່ໄດ້ຢູ່ທີ່ສຽງໃດຍາວກວ່າ ແຕ່ຢູ່ທີ່ລີ້ນ ແລະ ຮິມສົບຂອງເຈົ້າວາງໄວ້ໃນຕຳແໜ່ງຕ່າງກັນ. ເຊົາໄລ່ຕາມຄວາມຍາວ ຫັນມາໄລ່ຕາມຕຳແໜ່ງ ແລ້ວສອງຄຳນີ້ກໍ່ຈະເຊົາພ້ອມກັນ.
ອ່ານ
ສຽງສະຫຼະພາສາອັງກິດສຳນຽງອາເມລິກາ — ຕາຕະລາງຄົບຊຸດ, ແລະ ເປັນຫຍັງຕົວອັກສອນ 5 ຕົວຈຶ່ງບໍ່ພໍ
ພາສາອັງກິດຂຽນສະຫຼະດ້ວຍຕົວອັກສອນ 5 ຕົວ, ແຕ່ປາກຂອງຄົນອາເມລິກາອອກສຽງສະຫຼະທີ່ແຕກຕ່າງກັນເຖິງ 20 ສຽງ, ແລະ ການສະກົດຄຳແຖບຈະບໍ່ບອກເຈົ້າເລີຍວ່າເຈົ້າກຳລັງເບິ່ງສຽງໃດຢູ່. ນີ້ຄືຕາຕະລາງຄົບຊຸດ: ສະຫຼະດ່ຽວ, ສະຫຼະປະສົມ, ແລະ ກຸ່ມສະຫຼະທີ່ປົນສຽງ r, ຈັດລຽງຕາມຕຳແໜ່ງການເກີດສຽງໃນຊ່ອງປາກ.
ອ່ານ
ສຽງ TH — ສອງສຽງທີ່ເຊື່ອງຢູ່ໃນການສະກົດດຽວ, ແລະ ສຽງທີ່ບອກເຖິງສຳນຽງຂອງເຈົ້າ
TH ມີສອງສຽງທີ່ໃຊ້ການສະກົດຄຳດຽວກັນ: ສຽງພົ່ນລົມ /θ/ ໃນ think ແລະ ສຽງສັ່ນ /ð/ ໃນ this. ເກືອບບໍ່ມີພາສາອື່ນທີ່ມີສອງສຽງນີ້, ສະນັ້ນຜູ້ຮຽນທຸກຄົນຈຶ່ງອອກສຽງອື່ນແທນ, ແລະ ສຽງແທນທີ່ເຈົ້າໃຊ້ນັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ບົ່ງບອກເຖິງພາສາແມ່ຂອງເຈົ້າໄດ້ຊັດເຈນທີ່ສຸດ.
ອ່ານ
Connected Speech — ເປັນຫຍັງ "Could You Get Me a Glass of Water?" ຈຶ່ງອອກສຽງຄືກັບເປັນໜຶ່ງຄຳຍາວໆ
ເວລາຄົນອາເມລິກາເວົ້າ, ຄຳສັບຕ່າງໆຈະບໍ່ແຍກກັນ. ມີຫ້າກົນໄກທີ່ເຊື່ອມຄຳເຂົ້າຫາກັນຢູ່ຮອຍຕໍ່, ເຊິ່ງເປັນເຫດຜົນທີ່ເຮັດໃຫ້ການເວົ້າພາສາອັງກິດອາເມລິກາແບບໄວໆ ຟັງຍາກຫຼາຍເຖິງແມ່ນວ່າເຈົ້າຈະຮູ້ຈັກທຸກຄຳກໍ່ຕາມ. ນີ້ຄືວິທີຟັງແຕ່ລະກົນໄກ.
ອ່ານ
ສຽງ Schwa: ວິທີທີ່ຄົນອາເມລິກາອອກສຽງສະຫຼະເຄິ່ງໜຶ່ງໃຫ້ຄືກັບບໍ່ມີສຽງ
Schwa ແມ່ນສຽງທີ່ປາກຂອງເຈົ້າສ້າງຂຶ້ນເມື່ອເຈົ້າເຊົາພະຍາຍາມອອກສຽງສະຫຼະໃຫ້ແຈ້ງ. ໃນພາສາອັງກິດສຳນຽງອາເມລິກາ, ທຸກໆສະຫຼະທີ່ບໍ່ເນັ້ນສຽງຈະຖືກຫຍໍ້ລົງມາເປັນສຽງນີ້, ແລະ ການຮຽນຮູ້ວິທີໃຊ້ສຽງນີ້ຄືການປ່ຽນແປງທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ເຈົ້າຟັງຄືຄົນອາເມລິກາແທ້ໆ ຫຼາຍກວ່າການອ່ານຕາມປຶ້ມແບບຮຽນ.
ອ່ານ
ສຽງ R ອາເມລິກາ — ຄົນອາເມລິກາອອກສຽງ "red" ແນວໃດ ໂດຍທີ່ລີ້ນບໍ່ສຳຜັດຫຍັງເລີຍ
ສຽງ R ອາເມລິກາເປັນສຽງແບບ approximant: ລີ້ນຈະຫຍັບເຂົ້າໃກ້ເພດານປາກ ແຕ່ບໍ່ເຄີຍສຳຜັດເລີຍ. ຄວາມແຕກຕ່າງພຽງຈຸດດຽວນີ້ເອງ ທີ່ເຮັດໃຫ້ມັນບໍ່ຄືກັບສຽງ R ໃນພາສາສະເປນ, ຝຣັ່ງ, ຈີນກາງ ຫຼື ພາສາອື່ນໆ ທີ່ໃຊ້ຕົວອັກສອນດຽວກັນ.
ອ່ານ
ສຽງ Glottal Stop T — ເປັນຫຍັງ "button" ຈຶ່ງອອກສຽງເປັນ "buh'n" ແລະ ຄົນອາເມລິກາສ່ວນໃຫຍ່ບໍ່ສັງເກດເຫັນ
ເມື່ອຕົວ T ຢູ່ໜ້າສຽງ syllabic N (ການລົງທ້າຍດ້ວຍ -tn ໃນຄຳເຊັ່ນ button, mountain, certain), ຄົນອາເມລິກາຈະປ່ຽນມັນເປັນສຽງກັກສັ້ນໆໃນລຳຄໍ. ນີ້ຄືອີກເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງລະບົບສຽງ T ແບບອາເມລິກາ ທີ່ຄູ່ກັບສຽງ flap-T ເພື່ອຈັດການກັບສຽງ T ສ່ວນໃຫຍ່ທີ່ເຈົ້າໄດ້ຍິນໃນການເວົ້າປົກກະຕິ.
ອ່ານ
ການອອກສຽງພາສາອັງກິດແບບອາເມລິກາສຳລັບຄົນລາວ: 12 ຂໍ້ຜິດພາດທີ່ບອກວ່າພາສາແມ່ຂອງເຈົ້າແມ່ນຫຍັງ
ພະຍັນຊະນະ, ກົດເກນຂອງພະຍາງ ແລະ ລະບົບຈັງຫວະຂອງພາສາລາວ ແມ່ນແຕກຕ່າງຈາກພາສາອັງກິດຫຼາຍ ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ຄົນລາວທີ່ເວົ້າພາສາອັງກິດມັກຈະຕິດຮູບແບບດຽວກັນ. ນີ້ຄື 12 ຮູບແບບທີ່ພົບເລື້ອຍ, ແລະ 2-3 ຂໍ້ຫຼັກທີ່ສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ການອອກສຽງຫຼາຍທີ່ສຸດ.
ອ່ານ
ໃຊ້ເວລາເທົ່າໃດເພື່ອແກ້ສຳນຽງ? ຄຳຕອບທີ່ຈິງໃຈ (ພ້ອມ 5 ປັດໄຈທີ່ຊ່ວຍເຫັນຜົນຈິງ)
ຜູ້ໃຫຍ່ທີ່ຮຽນພາສາອັງກິດສ່ວນຫຼາຍ ສາມາດເວົ້າໃຫ້ຊັດເຈນຂຶ້ນຈົນຄົນຟັງເຂົ້າໃຈໄດ້ພາຍໃນ 8 ຫາ 12 ອາທິດ ຖ້າຝຶກເນັ້ນໃສ່ສຽງຫຼັກໆ 2 ຫາ 3 ຈຸດ. ການປ່ຽນຈັງຫວະການເວົ້າທັງໝົດອາດໃຊ້ເວລາ 6 ຫາ 12 ເດືອນ. ນີ້ຄືພາບລວມຂອງແຕ່ລະໄລຍະເວລາ ແລະ 5 ປັດໄຈທີ່ກຳນົດຄວາມໄວຂອງເຈົ້າ.
ອ່ານ
ສຽງ Flap-T — ວິທີທີ່ຄົນອາເມລິກາປ່ຽນ "water" ເປັນ "waa-der"
ເມື່ອຕົວ T ຢູ່ລະຫວ່າງສອງສະຫຼະໃນພາສາອັງກິດແບບອາເມລິກາ, ມັນຈະກາຍເປັນສຽງເຄາະລີ້ນໄວໆທີ່ຄ້າຍຄືກັບສຽງ D ເບົາໆ. ຮຽນຮູ້ວິທີຟັງສຽງນີ້ ແລ້ວເຈົ້າຈະເຂົ້າໃຈວ່າເປັນຫຍັງພາສາອັງກິດແບບອາເມລິກາຈຶ່ງຟັງເບິ່ງເປັນອາເມລິກາ.
ອ່ານ
'ລຶບສຳນຽງເດີມຖິ້ມ'? ເຈົ້າອາດຈະຕັ້ງຄຳຖາມຜິດ.
ຄຳຕອບທີ່ຈິງໃຈສຳລັບຄຳຖາມທີ່ຜູ້ຮຽນພາສາອັງກິດທຸກຄົນເຄີຍຖາມຕົວເອງ. ເຈົ້າບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງລຶບສຳນຽງເດີມຖິ້ມ. ເຈົ້າພຽງແຕ່ຕ້ອງແກ້ໄຂບາງຈຸດທີ່ເຮັດໃຫ້ຄົນອື່ນຟັງເຈົ້າບໍ່ເຂົ້າໃຈ. ສອງຢ່າງນີ້ແມ່ນເປົ້າໝາຍທີ່ແຕກຕ່າງກັນ.
ອ່ານ
17 ຄຳຫຍໍ້ (Reductions) ທີ່ຄົນອາເມລິກາໃຊ້ທຸກມື້: gonna, wanna, lemme, ແລະ ອື່ນໆ
ພາສາອັງກິດແບບອາເມລິກາມີການຫຍໍ້ຄຳຫຼາຍຢ່າງໃນການເວົ້າແບບເປັນກັນເອງ, ແຕ່ມີ 17 ຄຳຫຼັກທີ່ຖືກໃຊ້ຫຼາຍທີ່ສຸດ. ມັນບໍ່ແມ່ນຄຳສະແລງ. ມັນບໍ່ຜິດ. ນີ້ຄືວິທີທີ່ຄົນອາເມລິກາເວົ້າແທ້ໆ.
ອ່ານ
ຕິດຕາມຜ່ານ RSS
ຍິນດີຕ້ອນຮັບ aggregators ແລະ AI agents. RSS ທຳມະດາ. ບໍ່ມີ cookies, ບໍ່ຕິດຕາມ, ບໍ່ຕ້ອງອີເມລ.
ອ່ານກົດໄດ້ ແຕ່ຍັງຕ້ອງຝຶກ.
ການຝຶກຊ້ອມຄືວຽກຕົວຈິງ.
ຢ່າປ່ອຍໃຫ້ຕົ້ນກະບອງເພດລໍຖ້າ. ມັນຫິວນ້ຳ waa·der ຢູ່ແລ້ວ.
- AI ໃຫ້ຄຳຄິດເຫັນດ້ານ connected speechflap T, ການຕໍ່ສຽງ, reductions — ສ່ວນທີ່ textbook ຂ້າມໄປ
- ສະກົດຕາມສຽງຈິງ"plumber" → "PLUH-mer", "receipt" → "ruh-SEET"
- ປະໂຫຍກຈາກຊີວິດຈິງ ຫຼາຍກວ່າ 4,000 ປະໂຫຍກຮ້ານກາເຟ, ໄປໝໍ, ໂທຫາ internet provider
- ຄະແນນ 5 ດ້ານຕໍ່ປະໂຫຍກຄວາມຖືກຕ້ອງ · ຄວາມຊັດເຈນ · ສຽງສູງຕ່ຳ · ການລົງໜັກ · ຄວາມຄ່ອງ