ເປີດກ້ອງໜ້າໂທລະສັບຂອງເຈົ້າ ຫຼື ຫາແວ່ນແຍງ, ແລ້ວສັງເກດຮູບສົບຂອງເຈົ້າຕອນທີ່ເຈົ້າເວົ້າຄຳວ່າ fool. ໃນຂະນະທີ່ເລີ່ມຕົ້ນຄຳ, ສົບຂອງເຈົ້າຄວນຈະຫຍໍ້ເຂົ້າເປັນວົງມົນນ້ອຍໆແລະເຄັ່ງຕຶງ, ຄ້າຍຄືກັບຕອນຈະຜິວປາກ. ບາດນີ້ລອງເວົ້າຄຳວ່າ full ແລ້ວສັງເກດເບິ່ງອີກ. ຖ້າສົບຂອງເຈົ້າເຮັດຮູບຊົງດຽວກັນທັງສອງຄັ້ງ, ໝາຍຄວາມວ່າເຈົ້າກຳລັງເຮັດໃນສິ່ງທີ່ບົດຄວາມນີ້ຈະເວົ້າເຖິງ: ພາສາອັງກິດມີສະຫຼະ “oo” ສອງສຽງ, ແຕ່ເຈົ້າກຳລັງລວມເອົາທັງສອງຄຳນີ້ໄປໃສ່ໄວ້ໃນສຽງດຽວກັນ.
ຄູ່ສຽງນີ້ຄື /uː/ ເຊິ່ງເປັນສະຫຼະຂອງຄຳວ່າ fool, food, ແລະ pool, ທຽບກັບ /ʊ/ ເຊິ່ງເປັນສະຫຼະຂອງຄຳວ່າ full, foot, ແລະ pull. ພາສາສ່ວນໃຫຍ່ (ລວມທັງພາສາລາວ) ມັກຈະມີສຽງ /u/ ທີ່ຄ້າຍຄືກັບສະຫຼະ ອູ ຫຼື ອຸ, ດັ່ງນັ້ນຜູ້ຮຽນສ່ວນໃຫຍ່ຈຶ່ງມີພຽງສະຫຼະດຽວໃນຂະນະທີ່ພາສາອັງກິດຕ້ອງການສອງ. ບໍ່ວ່າພາສາແມ່ຂອງເຈົ້າຈະເປັນແອສປາໂຍນ, ຈີນ, ເກົາຫຼີ, ອາຣັບ, ລັດເຊຍ ຫຼື ລາວ, ສຽງ /u/ ທີ່ເຈົ້າມີແມ່ນໃກ້ຄຽງກັບສຽງເຄັ່ງຕຶງ /uː/ ຂອງພາສາອັງກິດ, ເຮັດໃຫ້ສຽງຜ່ອນຄາຍ /ʊ/ ບໍ່ມີບ່ອນຢູ່. ການລວມສຽງນີ້ມັກຈະຖືກມອງຂ້າມຈົນກວ່າຈະເກີດບັນຫາ. ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ: pull ປ່ຽນໄປເປັນ pool, “take a look” ກາຍເປັນ “take a Luke”, ແລະ ຫຼັງຈາກກິນອາຫານຄໍ່າແຊບໆ ເຈົ້າອາດຈະເອນຫຼັງແລ້ວປະກາດວ່າເຈົ້າເປັນຄົນໂງ່ (fool) ແທນທີ່ຈະບອກວ່າອີ່ມ (full).
ສະຫຼະໃນຄຳວ່າ fool, food, pool (/uː/, ສຽງສະຫຼະ MOON) ແລະ full, foot, pull (/ʊ/, ສຽງສະຫຼະ BOOK) ແມ່ນສະຫຼະສອງສຽງທີ່ແຕກຕ່າງກັນ, ບໍ່ແມ່ນແຄ່ສຽງຍາວແລະສຽງສັ້ນຂອງສະຫຼະດຽວກັນ. /uː/ ເປັນສຽງເຄັ່ງຕຶງ: ລີ້ນຍົກສູງແລະຖອຍຫຼັງ, ສົບຍື່ນອອກເປັນວົງມົນທີ່ເຈົ້າສາມາດເຫັນໄດ້ຊັດເຈນ. ສ່ວນ /ʊ/ ເປັນສຽງຜ່ອນຄາຍ: ລີ້ນຫຼຸດລົງມາທາງກາງປາກ, ສົບເກືອບຈະບໍ່ມົນ, ທຸກຢ່າງຜ່ອນຄາຍ. ຄວາມຍາວຂອງສຽງເປັນສັນຍານທີ່ເຊື່ອຖືບໍ່ໄດ້ທີ່ສຸດ, ເພາະວ່າພາສາອັງກິດຈະຕັດສຽງ /uː/ ໃຫ້ສັ້ນລົງເມື່ອຢູ່ໜ້າພະຍັນຊະນະທ້າຍທີ່ບໍ່ມີສຽງກ້ອງ (voiceless consonants) ຈົນເຮັດໃຫ້ສຽງ /uː/ ໃນຄຳວ່າ suit ສັ້ນເກືອບເທົ່າກັບສຽງ /ʊ/ ໃນຄຳວ່າ wood. ພາສາແມ່ຂອງເຈົ້າມັກຈະໃຫ້ສຽງ /u/ ທີ່ເຄັ່ງຕຶງເຊິ່ງສາມາດໃຊ້ແທນ fool ໄດ້ຢູ່ແລ້ວ; ສະຫຼະທີ່ເຈົ້າຕ້ອງຝຶກສ້າງຂຶ້ນມາຄືສຽງຜ່ອນຄາຍ /ʊ/ ໃນຄຳວ່າ full, good, put, ແລະ would. ຈົ່ງສັງເກດຮູບສົບຂອງເຈົ້າ, ບໍ່ແມ່ນຈັບເວລາຄວາມຍາວຂອງສຽງ.
ມີສະຫຼະ “oo” ສອງສຽງ, ບໍ່ແມ່ນສຽງດຽວ
ພາສາອັງກິດມີສະຫຼະສອງສຽງທີ່ເກີດຂຶ້ນຢູ່ມຸມຫຼັງດ້ານເທິງຂອງປາກ, ແລະ ສ່ວນໃຫຍ່ແລ້ວມັກຈະສະກົດດ້ວຍຕົວອັກສອນສອງຕົວຄືກັນ. ນັກສັດທະສາດ (Phoneticians) ຂຽນສັນຍາລັກຄູ່ນີ້ວ່າ /uː/ ແລະ /ʊ/. ຫໍສະໝຸດສຽງຂອງ SayWaader ເອີ້ນສອງສຽງນີ້ວ່າ ສຽງສະຫຼະ MOON ແລະ ສຽງສະຫຼະ BOOK, ເຊິ່ງເປັນຊື່ທີ່ເນັ້ນເຖິງຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ແທ້ຈິງ ແທນທີ່ຈະເປັນຄວາມແຕກຕ່າງປອມໆເລື່ອງຄວາມຍາວ.
ທັງສອງສະຫຼະນີ້ອາໄສຢູ່ໃນບໍລິເວນດຽວກັນ: ລີ້ນຍົກຂຶ້ນ, ຢູ່ດ້ານຫຼັງຂອງປາກ. ໄລຍະຫ່າງລະຫວ່າງສອງສຽງນີ້ແມ່ນພຽງແຕ່ການຫຼຸດລີ້ນລົງ ແລະ ການຜ່ອນຄາຍກ້າມຊີ້ນ, ແລະ ພາສາອັງກິດກໍ່ມີຄູ່ຄຳສັບທີ່ແຍກກັນດ້ວຍຊ່ອງຫວ່າງນ້ອຍໆນີ້:
| /uː/ — ເຄັ່ງຕຶງ (MOON) | /ʊ/ — ຜ່ອນຄາຍ (BOOK) |
|---|---|
| fool | full |
| pool | pull |
| Luke | look |
| suit | soot |
| kook | cook |
| wooed | wood |
| who’d | hood |
| shooed | should |
| cooed | could |
| stewed | stood |
ລອງອ່ານລົງມາຕາມສອງຖັນນີ້ແລ້ວສັງເກດຄວາມບໍ່ສົມດຸນ. ຖັນ MOON ຈະເຕັມໄປດ້ວຍຄຳສັບແປກໆທີ່ບໍ່ຄ່ອຍໄດ້ໃຊ້ເຊັ່ນ: kook, wooed, shooed, cooed. ແຕ່ຖັນ BOOK ກັບກົງກັນຂ້າມ, ສ່ວນຫຼາຍແມ່ນຄຳສັບພື້ນຖານທີ່ຖືກໃຊ້ງານໜັກເຊິ່ງເຈົ້າບໍ່ສາມາດຜ່ານຕອນເຊົ້າໄປໄດ້ໂດຍບໍ່ໄດ້ເວົ້າມັນ. ນັ້ນຄືຮູບແບບຂອງ /ʊ/ ໃນພາສາອັງກິດ: ມັນຢູ່ໃນຄຳສັບພຽງແຕ່ສອງສາມສິບຄຳ, ແຕ່ຄຳສັບເຫຼົ່ານັ້ນຖືກໃຊ້ຢູ່ຕະຫຼອດເວລາ. ລອງນັບເບິ່ງວ່າເຈົ້າເວົ້າຄຳວ່າ good, look, would, could, ແລະ put ຈັກຄັ້ງກ່ອນກິນເຂົ້າທ່ຽງ. ເຈົ້າບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຮຽນຮູ້ໝວດໝູ່ສະຫຼະໃໝ່ທີ່ກວ້າງຂວາງ. ເຈົ້າພຽງແຕ່ຕ້ອງຮຽນຮູ້ການອອກສຽງລາຍຊື່ຄຳສັບສັ້ນໆທີ່ເຈົ້າຕ້ອງເວົ້າໝົດມື້ຄືນໃໝ່.
ຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ເຈົ້າສາມາດເບິ່ງເຫັນໄດ້ໃນແວ່ນ
ປ້າຍຊື່ທີ່ເກືອບທຸກຄົນໄດ້ຮຽນມາຕອນທຳອິດຄື “long oo” ສຳລັບ /uː/ ແລະ “short oo” ສຳລັບ /ʊ/, ເຊິ່ງເປັນການດຶງຄວາມສົນໃຈຂອງເຈົ້າໄປທີ່ຄວາມຍາວ (duration). ສຳລັບຜູ້ຮຽນຊາວລາວ, ມັນງ່າຍທີ່ຈະທຽບສຽງນີ້ກັບສະຫຼະ ອູ ແລະ ອຸ. ແຕ່ລອງລາກສຽງ full ໃຫ້ຍາວເປັນສອງເທົ່າແລ້ວຟັງເບິ່ງ: fuuull, ມັນກາຍເປັນສຽງ /ʊ/ ທີ່ຍານແລະຊ້າລົງ, ແຕ່ມັນກໍ່ຍັງຟັງເປັນຄຳວ່າ full ຢ່າງຊັດເຈນ. ຄວາມຍາວເພີ່ມຂຶ້ນເປັນສອງເທົ່າແຕ່ຄວາມໝາຍຂອງຄຳຍັງຄືເກົ່າ, ເຊິ່ງບອກໃຫ້ເຈົ້າຮູ້ວ່າ ຄວາມຍາວບໍ່ເຄີຍເປັນປັດໄຈຫຼັກຂອງສຽງນີ້.
ພາສາອັງກິດສະແດງໃຫ້ເຫັນຈຸດນີ້ດ້ວຍຕົວມັນເອງ. ຄວາມຍາວຂອງສະຫຼະຈະປ່ຽນແປງໄປຕາມພະຍັນຊະນະທ້າຍທີ່ຕາມມາ: ຖ້າຢູ່ໜ້າພະຍັນຊະນະທີ່ບໍ່ມີສຽງກ້ອງ (voiceless consonant) ສະຫຼະຈະຖືກຕັດໃຫ້ສັ້ນລົງ, ແຕ່ຖ້າຢູ່ໜ້າພະຍັນຊະນະທີ່ມີສຽງກ້ອງ (voiced consonant) ສະຫຼະຈະຖືກລາກຍາວຂຶ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ, ສຽງ “ຍາວ” /uː/ ໃນຄຳວ່າ suit ແລະ hoot ຈຶ່ງອອກມາສັ້ນເກືອບເທົ່າກັບສຽງ “ສັ້ນ” /ʊ/ ໃນຄຳວ່າ wood. ຖ້າຄວາມຍາວເປັນຕົວຊີ້ວັດຫຼັກ, ທຸກຄຳທີ່ໃຊ້ສຽງ /uː/ ແບບສັ້ນໆ ກໍ່ຄົງຈະເຂົ້າຫູຄົນຟັງເປັນຄຳທີ່ໃຊ້ສະຫຼະ BOOK ໄປໝົດແລ້ວ, ແຕ່ມັນບໍ່ໄດ້ເປັນແບບນັ້ນ, ເພາະວ່າບໍ່ມີຄົນອາເມລິກາຄົນໃດມາຈັບເວລາເຈົ້າ. ພວກເຂົາກຳລັງຟັງຄຸນນະພາບຂອງສຽງ: ຕຳແໜ່ງລີ້ນຂອງເຈົ້າຢູ່ໃສ, ແລະ ສົບຂອງເຈົ້າກຳລັງເຮັດຫຍັງ.
ສຽງສະຫຼະ MOON ຈະເຮັດໃຫ້ສົບຂອງເຈົ້າຫໍ່ເຂົ້າເປັນວົງມົນນ້ອຍໆ ແລະ ເຄັ່ງຕຶງ. ສ່ວນສຽງສະຫຼະ BOOK ຈະປ່ອຍໃຫ້ສົບຜ່ອນຄາຍ. ຖ້າແວ່ນແຍງຂອງເຈົ້າແຍກຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງ fool ກັບ full ບໍ່ໄດ້, ຄົນຟັງກໍ່ແຍກບໍ່ໄດ້ຄືກັນ.
ນີ້ຄືຄວາມໝາຍຂອງຄຸນນະພາບສຽງສຳລັບຄູ່ນີ້. /uː/ ແມ່ນສຽງເຄັ່ງຕຶງ. ຕົວລີ້ນຈະຍູ້ຂຶ້ນແລະຖອຍໄປທາງຫຼັງ, ແລະ ສົບກໍ່ເຮັດວຽກທີ່ເບິ່ງເຫັນໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນ: ມັນຍື່ນອອກ ແລະ ຫໍ່ເປັນຮູບຊົງຄືກັບຕອນເລີ່ມຜິວປາກ. (ປັດຈຸບັນມີຄົນອາເມລິກາຈຳນວນຫຼາຍທີ່ຍ້າຍສຽງສະຫຼະນີ້ມາທາງໜ້າຂອງປາກ; ແຕ່ການຫໍ່ສົບມັກຈະຍັງຄົງຢູ່, ເຊິ່ງເປັນອີກເຫດຜົນໜຶ່ງທີ່ສົບຂອງເຈົ້າຄືສັນຍານທີ່ເຊື່ອຖືໄດ້.)
ສ່ວນ /ʊ/ ແມ່ນຄູ່ສຽງທີ່ຜ່ອນຄາຍ. ລີ້ນຈະປ່ອຍຄວາມເຄັ່ງຕຶງແລະເລື່ອນລົງມາທາງກາງປາກ, ເຂົ້າສູ່ເຂດທີ່ຜ່ອນຄາຍເຊິ່ງຫ່າງຈາກສຽງ schwa ພຽງເລັກນ້ອຍ, ແລະ ສົບກໍ່ເກືອບຈະບໍ່ເຮັດວຽກຫຍັງ: ມັນເປັນສຽງຄ້າຍຄື uh ທີ່ຜ່ອນຄາຍ, ງ້ວງນອນ, ແລະ ຫຼົງເຫຼືອຮ່ອງຮອຍຂອງການຫໍ່ສົບພຽງເລັກນ້ອຍ. ມັນເປັນສຽງສັ້ນກໍ່ເພາະວ່າສິ່ງທີ່ຜ່ອນຄາຍມັກຈະເກີດຂຶ້ນໄວ, ບໍ່ແມ່ນຍ້ອນວ່າຄວາມສັ້ນເປັນຕົວກຳນົດມັນ.
ຄວາມແຕກຕ່າງຂອງຮູບສົບຄືຂອງຂວັນສຳລັບຄູ່ສຽງນີ້. ຕຳແໜ່ງລີ້ນເປັນສິ່ງທີ່ເບິ່ງບໍ່ເຫັນ; ເຈົ້າເຮັດໄດ້ພຽງແຕ່ຖຽງກັບຮູບພາບປະກອບເທົ່ານັ້ນ. ແຕ່ການຫໍ່ສົບນັ້ນສະແດງຢູ່ເທິງໃບໜ້າຂອງເຈົ້າ. ແວ່ນແຍງຈາກຫຍໍ້ໜ້າທຳອິດຈຶ່ງເປັນເຄື່ອງມືຝຶກຊ້ອມທີ່ແທ້ຈິງສຳລັບເລື່ອງນີ້ ໃນແບບທີ່ມັນບໍ່ສາມາດເປັນໃຫ້ກັບສະຫຼະສຽງອື່ນໆໄດ້.
ວິທີສ້າງທັງສອງສຽງນີ້
ສຳລັບຜູ້ຮຽນສ່ວນໃຫຍ່, ລວມທັງຄົນລາວ, ສຽງ /uː/ ນັ້ນເກືອບຈະບໍ່ຕ້ອງຮຽນໃໝ່ເລີຍ. ສະຫຼະ ອູ ທີ່ພາສາແມ່ຂອງເຈົ້າໃຫ້ມານັ້ນມີຄວາມເຄັ່ງຕຶງ, ຢູ່ສູງ, ແລະ ຫໍ່ສົບ, ເຊິ່ງກວມເອົາເກືອບທຸກຢ່າງທີ່ /uː/ ຂອງພາສາອັງກິດຕ້ອງການ. ສະຫຼະທີ່ເຈົ້າຕ້ອງຝຶກສ້າງຂຶ້ນມາຄື /ʊ/, ແລະ ມີສອງວິທີທີ່ຈະເຂົ້າເຖິງມັນ.
ວິທີທີ 1: ເລີ່ມຈາກເທິງລົງລຸ່ມ, ຈາກສະຫຼະທີ່ເຈົ້າມີຢູ່ແລ້ວ. ລອງອອກສຽງ oooo (ອູ) ຍາວໆ ແລະ ຫໍ່ສົບໃຫ້ແໜ້ນ, ຮັບຮູ້ເຖິງຄວາມພະຍາຍາມທີ່ສົບຂອງເຈົ້າ. ບາດນີ້, ໂດຍບໍ່ຕ້ອງຢຸດການອອກສຽງ ແລະ ບໍ່ຕ້ອງຕັດສຽງໃຫ້ສັ້ນລົງ, ໃຫ້ປ່ອຍທຸກຢ່າງໃຫ້ຜ່ອນຄາຍ: ປ່ອຍສົບໃຫ້ຍານແລະແຍກອອກຈາກກັນ, ຫຼຸດລີ້ນລົງໜຶ່ງລະດັບ ແລະ ດຶງມາທາງກາງ. ສຽງຈະປ່ຽນຈາກສຽງ oo ທີ່ແຈ້ງສະຫວ່າງ ໄປເປັນສຽງ uu ທີ່ຂຸ່ນແລະທຸ້ມກວ່າ. ສຽງທີ່ຂຸ່ນກວ່ານັ້ນແຫຼະຄື /ʊ/. ສິ່ງທີ່ປ່ຽນໄປມີພຽງແຕ່ທ່າທາງຂອງປາກເທົ່ານັ້ນ.
ວິທີທີ 2: ເລີ່ມຈາກລຸ່ມຂຶ້ນເທິງ, ຈາກຈຸດພັກຜ່ອນ. ລອງອອກສຽງລັງເລ uh (ຄ້າຍຄືສຽງ ເອີ ທີ່ຜ່ອນຄາຍທີ່ສຸດ), ເຊິ່ງເປັນສະຫຼະທີ່ຂີ້ຄ້ານທີ່ສຸດທີ່ເຈົ້າມີ. ບາດນີ້ໃຫ້ຫໍ່ສົບເຂົ້າມາໜ້ອຍໜຶ່ງ, ພຽງເລັກນ້ອຍເທົ່ານັ້ນ, ແລະ ຍົກກົກລີ້ນຂຶ້ນໜ້ອຍໜຶ່ງ. ເຈົ້າຈະໄປເຖິງສຽງ /ʊ/ ດຽວກັນຈາກອີກຝັ່ງໜຶ່ງ. ຜູ້ຮຽນບາງຄົນພົບວ່າວິທີນີ້ງ່າຍກວ່າ: ເພາະ /ʊ/ ໃກ້ຄຽງກັບສຽງ uh ຫຼາຍກວ່າສຽງ oo, ແລະ ການເລີ່ມຈາກຈຸດທີ່ຜ່ອນຄາຍຈະຊ່ວຍປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ຄວາມເຄັ່ງຕຶງແຊກກັບຄືນເຂົ້າມາ.
ຫຼັງຈາກນັ້ນເຮັດໃຫ້ມັນເປັນທຳມະຊາດ:
- ອອກສຽງໃຫ້ສັ້ນ ແລະ ຜ່ອນຄາຍ, ແບບດຽວກັບທີ່ມັນຢູ່ໃນຄຳສັບ: uu, uu, uu. ຄວາມໄວສາມາດກັບມາໄດ້ແລ້ວຕອນນີ້; ແຕ່ຄວາມຜ່ອນຄາຍຄືສິ່ງທີ່ຕ້ອງຮັກສາໄວ້.
- ເອົາມັນໄປໃສ່ໃນຄຳສັບ, ເທື່ອລະຄຳ: put, good, look, book, full, foot. ທຸກຄຳເຫຼົ່ານີ້ໃຊ້ສະຫຼະທີ່ຜ່ອນຄາຍ, ບໍ່ເຄີຍໃຊ້ສະຫຼະທີ່ແຈ້ງສະຫວ່າງ.
- ສະຫຼັບຄຳໂດຍຕັ້ງໃຈ: Luke–look, suit–soot, fool–full, pool–pull. ສັງເກດໃນແວ່ນແຍງຕອນທີ່ສົບຂອງເຈົ້າຫໍ່ມົນສຳລັບຄຳທຳອິດ ແລະ ຜ່ອນຄາຍລົງສຳລັບຄຳທີສອງ. ການຜ່ອນຄາຍລົງນັ້ນແຫຼະຄືທັກສະທັງໝົດ.
ຂໍ້ຄວນລະວັງໜຶ່ງຢ່າງກ່ຽວກັບຄຳສັບທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ L: ສຳລັບຄົນລາວແລ້ວ, ຕົວ L ຢູ່ທ້າຍຄຳເປັນເລື່ອງຍາກຢູ່ແລ້ວ ເພາະເຮົາມັກຈະປ່ຽນມັນເປັນສຽງ ວ ຫຼື ບໍ່ອອກສຽງເລີຍ. ແຕ່ໃນພາສາອັງກິດແບບອາເມລິກາ, ຕົວ L ໃນຄຳວ່າ fool ແລະ pool ແມ່ນ dark L ເຊິ່ງສ້າງຂຶ້ນໂດຍການດັນກົກລີ້ນຂຶ້ນໄປຫາເພດານອ່ອນ, ແລະ ມັນມັກຈະມາພ້ອມກັບການຫໍ່ສົບທີ່ຄ້າຍຄືກັບສຽງ /w/. ຢູ່ທ້າຍຄຳວ່າ full ຫຼື pull, ຕົວ L ນັ້ນສາມາດເຮັດໃຫ້ສົບຂອງເຈົ້າຫໍ່ກັບຄືນມາອີກຄັ້ງ, ເຮັດໃຫ້ສອງຄຳໃນແຕ່ລະຄູ່ທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ L ເບິ່ງຄືກັນຫຼາຍໃນແວ່ນແຍງ. ຄວາມແຕກຕ່າງຂອງສະຫຼະຍັງຄົງຢູ່; ພຽງແຕ່ຕົວ L ມາທາສີທັບມັນໄວ້. ນັ້ນເຮັດໃຫ້ fool–full ແລະ pool–pull ເປັນຄູ່ທີ່ກວດສອບດ້ວຍສາຍຕາໄດ້ຍາກທີ່ສຸດ. ໃຫ້ສັງເກດເບິ່ງຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງຄຳແທນ (ນັ່ນຄືເຫດຜົນທີ່ການທົດສອບດ້ວຍແວ່ນແຍງຢູ່ຕົ້ນບົດຄວາມນີ້ ໃຫ້ສັງເກດຕອນທີ່ຄຳສັບກຳລັງເລີ່ມ), ຫຼື ໄປອາໄສຄູ່ Luke–look ແລະ suit–soot ແທນ, ບ່ອນທີ່ພະຍັນຊະນະທ້າຍຈະບໍ່ມາກວນຮູບສົບຂອງເຈົ້າ.
ຂໍ້ຜິດພາດແບບຄລາສສິກຄືການສ້າງສຽງ /ʊ/ ໂດຍການເວົ້າສຽງ /uː/ ໄວໆ. ຄວາມໄວບໍ່ແມ່ນຄວາມຜ່ອນຄາຍ. ສຽງ oo ທີ່ແຈ້ງແຕ່ຖືກຕັດສັ້ນ ຍັງຄົງເຂົ້າຫູຄົນຟັງເປັນສຽງສະຫຼະ MOON, ພຽງແຕ່ເປັນເວີຊັນທີ່ຮີບຟ້າວ, ແລະ full ກໍ່ຈະຍັງອອກມາເປັນຄຳວ່າ fool ແບບຟ້າວໆຄືເກົ່າ. ຖ້ານັ້ນຄືສິ່ງທີ່ເຈົ້າໄດ້ຍິນຄືນມາ, ສະແດງວ່າເຈົ້າໄດ້ເອົາເວລາອອກໄປແຕ່ຍັງປ່ອຍຄວາມເຄັ່ງຕຶງໄວ້. ໃຫ້ກັບໄປຫາສົບທີ່ຜ່ອນຄາຍແລະລີ້ນທີ່ຫຼຸດລົງ, ແລ້ວປ່ອຍໃຫ້ຄວາມສັ້ນເຂົ້າມາເປັນຂັ້ນຕອນສຸດທ້າຍ.
ຂໍ້ຄວນລະວັງເລື່ອງການສະກົດຄຳ
ຄູ່ສຽງນີ້ອາດຈະຍາກໜ້ອຍລົງເຄິ່ງໜຶ່ງ ຖ້າໜ້າເຈ້ຍໃຫ້ສັນຍານເຕືອນເຈົ້າແດ່, ແຕ່ໜ້າເຈ້ຍກັບເຮັດໃນສິ່ງກົງກັນຂ້າມ. ການສະກົດຄຳແບບດຽວກັນຖືກໃຊ້ສຳລັບທັງສອງສະຫຼະ, ແລະ ການສະກົດຄຳທີ່ພົບເຫັນເລື້ອຍທີ່ສຸດຄື “oo” ກໍ່ຖືກໃຊ້ສຳລັບທັງສອງສຽງໃນອັດຕາສ່ວນທີ່ເກືອບເທົ່າກັນ.
ເລີ່ມຈາກກົດເກນທີ່ແນ່ນອນກ່ອນ. ເມື່ອຢູ່ໜ້າຕົວ K, “oo” ຈະອອກສຽງເປັນ /ʊ/ ຢ່າງໜ້າເຊື່ອຖືເກືອບ 100%: book, look, took, cook, shook, hook, brook. (ຄຳຍົກເວັ້ນມີພຽງແຕ່ຄຳແປກໆເຊັ່ນ spook, spooky, ແລະ kook, ເຊິ່ງມີໜ້ອຍຫຼາຍຈົນສາມາດຈື່ໄວ້ເປັນຄວາມຮູ້ເສີມໄດ້.) ແຕ່ຖ້າຢູ່ໜ້າຕົວ D ແລະ T, ຕົວອັກສອນສອງຕົວນີ້ຈະແບ່ງອອກໂດຍບໍ່ມີຮູບແບບໃດໆເລີຍ: food, mood, boot, shoot ໃຊ້ສຽງ /uː/ ໃນຂະນະທີ່ good, wood, stood, hood, foot, soot ໃຊ້ສຽງ /ʊ/. Food ແລະ foot ບໍ່ກົງກັນ. Mood ແລະ good ກໍ່ບໍ່ກົງກັນ. ແລະ blood ກັບ flood ບໍ່ສົນໃຈທັງສອງກຸ່ມ ແຕ່ໄປໃຊ້ສຽງ /ʌ/ ຄືກັບໃນຄຳວ່າ cup. ມັນບໍ່ມີກົດເກນຫຍັງຢູ່ເບື້ອງຫຼັງເລີຍ; ເຈົ້າຕ້ອງຈື່ມັນເປັນຄຳໆໄປ, ຄືກັບທີ່ເຈົ້າຂອງພາສາເຮັດຕອນເປັນເດັກນ້ອຍ. ບາງຄຳຍັງມີການອອກສຽງປ່ຽນແປງໄປຕາມພາກພື້ນອີກດ້ວຍ: room, roof, ແລະ root ອາດຈະອອກສຽງເປັນ /uː/ ໃນປາກຂອງຄົນອາເມລິກາບາງຄົນ, ແລະ ເປັນ /ʊ/ ສຳລັບບາງຄົນ, ແລະ ບໍ່ມີໃຜສົນໃຈວ່າຈະອອກສຽງແບບໃດກໍ່ຕາມ.
| ສະກົດດ້ວຍ | ອອກສຽງເປັນ | ຕົວຢ່າງ |
|---|---|---|
| oo + k | /ʊ/ ເກືອບຈະສະເໝີ | book, look, took, cook, shook, hook, brook |
| oo + d/t | ແຍກກັນ, ບໍ່ມີກົດເກນ | /uː/: food, mood, boot, shoot · /ʊ/: good, wood, stood, hood, foot, soot · /ʌ/: blood, flood |
| u | ເປັນໄປໄດ້ທັງສາມສະຫຼະຫຼັງ | /ʊ/: put, push, pull, full, bush, sugar · /ʌ/: dull, gulp, fun · /uː/: rule, flu, June |
| ould (ສະເພາະ modal verbs) | /ʊ/ | would, could, should |
| o | ຄຳຍົກເວັ້ນມີທັງສອງຝັ່ງ | /ʊ/: woman, wolf · /uː/: move, whose, lose |
| ew, ue | /uː/ ເກືອບຈະສະເໝີ | new, blue, true, grew, due |
ມີສອງແຖວໃນຕາຕະລາງນີ້ທີ່ສົມຄວນໄດ້ຮັບການພິຈາລະນາຢ່າງລະອຽດອີກຄັ້ງ. ແຖວ “ould” ນັ້ນນ້ອຍແຕ່ສຳຄັນມະຫາສານ: would, could, ແລະ should ແມ່ນໜຶ່ງໃນບັນດາຄຳສັບທີ່ຖືກໃຊ້ເລື້ອຍທີ່ສຸດໃນພາສາອັງກິດ, ທັງໝົດອອກສຽງ /ʊ/, ແລະ ການໃຊ້ສຽງເຄັ່ງຕຶງ /uː/ ກັບຄຳເຫຼົ່ານີ້ ຈະປ່ຽນ should ໃຫ້ກາຍເປັນ shooed ທັນທີ. (ສາມຄຳນີ້ເປັນພຽງຄຳວ່າ “ould” ກຸ່ມດຽວທີ່ໃຊ້ສະຫຼະນີ້; shoulder ແລະ boulder ໃຊ້ສຽງ /oʊ/ ຂອງຄຳວ່າ goat.) ແລະ ແຖວ “u” ໝາຍຄວາມວ່າຕົວອັກສອນ U ໂຕດຽວບໍ່ໄດ້ບອກຫຍັງໃຫ້ເຈົ້າຮູ້ເລີຍ: put ໃຊ້ສຽງ /ʊ/ ໃນຂະນະທີ່ putt, ເຊິ່ງຕ່າງກັນພຽງແຕ່ຕົວອັກສອນດຽວຢູ່ທ້າຍ, ໃຊ້ສຽງ /ʌ/ ຂອງຄຳວ່າ cup. ສະຫຼະສາມສຽງໃຊ້ຕົວອັກສອນດຽວກັນ, ການສະກົດຄຳພາສາອັງກິດສົມຄວນຈະຂໍໂທດເຈົ້າ ແຕ່ກໍ່ບໍ່ຄິດຈະຂໍເລີຍ.
ຝຶກຫູກ່ອນຝຶກປາກ
ເຈົ້າບໍ່ສາມາດເລັງໄປທີ່ເປົ້າໝາຍທີ່ຫູຂອງເຈົ້າຈັດເຂົ້າແຟ້ມວ່າ “ເປັນສິ່ງດຽວກັນ” ໄດ້. ຜູ້ຮຽນທີ່ຂ້າມຂັ້ນຕອນນີ້ມັກຈະຈົບລົງດ້ວຍການມີສອງການອອກສຽງທີ່ພວກເຂົາສາມາດຜະລິດໄດ້ໃນຕອນຝຶກຊ້ອມ ແຕ່ບໍ່ສາມາດເອົາໄປໃຊ້ງານຈິງໄດ້, ເພາະໃນເວລາເວົ້າຈິງ ບໍ່ມີຫຍັງມາບອກພວກເຂົາວ່າຄຳໃດຕ້ອງການສະຫຼະໂຕໃດ.
ການຝຶກຊ້ອມທັງໝົດຄືການແຍກປະເພດ. ຫາຕົວຊ່ວຍທີ່ມີສຽງ: ໝູ່ຄູ່, ໂປຣແກຣມອ່ານຂໍ້ຄວາມ (text-to-speech), ຫຼື ໜ້າປຽບທຽບສຽງ pool ກັບ pull ຂອງພວກເຮົາ, ເຊິ່ງເອົາຄູ່ຄຳເຫຼົ່ານີ້ມາທຽບກັນພ້ອມກັບສຽງປະກອບ. ໃຫ້ມັນປ້ອນຄຳສັບໃຫ້ເຈົ້າເທື່ອລະຄຳຈາກຄູ່ຄຳຂ້າງເທິງແບບສຸ່ມ: ນີ້ແມ່ນ fool ຫຼື full? ມັນແມ່ນ Luke ຫຼື look? ເຈົ້າພຽງແຕ່ຊີ້. ຫໍ່ສົບ ຫຼື ຜ່ອນຄາຍ, MOON ຫຼື BOOK. ເມື່ອໃດທີ່ເຈົ້າສາມາດແຍກໄດ້ 15 ຄຳຕິດຕໍ່ກັນໂດຍບໍ່ຕ້ອງຊ້າລົງ, ໝວດໝູ່ນີ້ກໍ່ຈະເກີດຂຶ້ນໃນຫົວຂອງເຈົ້າ, ແລະ ໃນທີ່ສຸດປາກຂອງເຈົ້າກໍ່ຈະມີບ່ອນໃຫ້ສົ່ງຜົນງານຂອງມັນໄປ.
ສຳລັບເວີຊັນທີ່ງຽບກວ່ານັ້ນ ເຈົ້າບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງມີໝູ່. ລອງເອົາບົດສົນທະນາພາສາອັງກິດແບບອາເມລິກາຄວາມຍາວໜຶ່ງນາທີພ້ອມກັບບົດບັນທຶກສຽງ (transcript), ອາດຈະເປັນພອດແຄສ ຫຼື ການສຳພາດ, ແລ້ວຂີດກ້ອງທຸກຄຳທີ່ຢູ່ໃນກຸ່ມສະຫຼະ “oo”. ເປີດຟັງແຕ່ລະຄຳຄືນແລ້ວຖາມຄຳຖາມດຽວຕໍ່ໜຶ່ງຄຳ: ຫໍ່ສົບແລະແຈ້ງ, ຫຼື ຜ່ອນຄາຍແລະຂຸ່ນ? ເຈົ້າຍັງບໍ່ຕ້ອງອອກສຽງຫຍັງເທື່ອ. ເຈົ້າກຳລັງສອນຫູຂອງເຈົ້າໃຫ້ຢຸດເອົາສອງສະຫຼະມາພັບລວມກັນເປັນໜຶ່ງ, ເຊິ່ງເປັນບາດກ້າວພື້ນຖານສຳລັບທຸກໆຢ່າງທີ່ຈະຕາມມາ.
ຝຶກອ່ານປະໂຫຍກ
ອ່ານປະໂຫຍກເຫຼົ່ານີ້ອອກສຽງ, ປະໂຫຍກລະສອງຄັ້ງ, ຈະໃຊ້ແວ່ນແຍງຫຼືບໍ່ກໍ່ໄດ້ແຕ່ແນະນຳໃຫ້ໃຊ້. ແຕ່ລະແຖວຈະເຮັດໃຫ້ສົບຂອງເຈົ້າຫໍ່ແລະຜ່ອນຄາຍຢ່າງໜ້ອຍໜຶ່ງຄັ້ງ; ການສະຫຼັບນັ້ນແຫຼະຄືການອອກກຳລັງກາຍ. ແຖວສຸດທ້າຍຖືກອອກແບບມາໃຫ້ບໍ່ມີການສະຫຼັບໄປຫາສຽງທີ່ແຈ້ງ (MOON) ເລີຍ. ຄ່ອຍໆອ່ານໄປຊ້າໆ.
- The pool was full by noon. The pool was full by noon.
- Pull the raft out of the pool. Pull the raft out of the pool.
- Don't be fooled, the tank is full. Don't be fooled, the tank is full.
- Luke took a good look at the food. Luke took a good look at the food.
- You should choose new shoes soon. You should choose new shoes soon.
- The cook used too much sugar. The cook used too much sugar.
- Put your boots by the wood stove. Put your boots by the wood stove.
- Would you move the wool blanket? Would you move the wool blanket?
- He stood up too soon. He stood up too soon.
- He took a good look at the book. He took a good look at the book.
(ສະລອຍນໍ້າເຕັມຕອນທ່ຽງ.)
(ດຶງແພອອກຈາກສະລອຍນໍ້າ.)
(ຢ່າໃຫ້ຖືກຫຼອກ, ຖັງເຕັມແລ້ວ.)
(ລຸກ ໄດ້ເບິ່ງອາຫານນັ້ນຢ່າງຄັກແນ່.)
(ເຈົ້າຄວນຈະເລືອກເກີບໃໝ່ໃນໄວໆນີ້.)
(ຄົນຄົວໃຊ້ນ້ຳຕານຫຼາຍໂພດ.)
(ວາງເກີບບູດຂອງເຈົ້າໄວ້ຂ້າງເຕົາໄມ້.)
(ເຈົ້າຊ່ວຍຍ້າຍຜ້າຫົ່ມຂົນແກະແດ່ໄດ້ບໍ່?)
(ລາວລຸກຂຶ້ນຢືນໄວໂພດ.)
(ລາວໄດ້ເບິ່ງປຶ້ມນັ້ນຢ່າງຄັກແນ່.)
ຖ້າປະໂຫຍກໃດເຮັດໃຫ້ປາກຂອງເຈົ້າຮູ້ສຶກຕິດຂັດ, ນັ້ນສະແດງວ່າການສະຫຼັບການຫໍ່ສົບກຳລັງຮຽກຮ້ອງຄວາມສົນໃຈ. ໃຫ້ອ່ານຊ້າລົງຈົນກວ່າແຕ່ລະຄຳຈະຕົກລົງໃສ່ສະຫຼະທີ່ເຈົ້າເລືອກໄວ້ໃຫ້ມັນຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ແລ້ວຈຶ່ງຄ່ອຍໆເພີ່ມຄວາມໄວຂຶ້ນ.
ພາສາແມ່ແຕ່ລະພາສາຮັບມືກັບເລື່ອງນີ້ແນວໃດ
ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງເຈົ້າຂຶ້ນຢູ່ກັບສະຫຼະທີ່ພາສາແມ່ຂອງເຈົ້າໃຫ້ມາ. ບໍ່ມີແຖວໃດໃນນີ້ທີ່ອະທິບາຍເຖິງຂໍ້ບົກຜ່ອງ; ມັນພຽງແຕ່ບອກເຈົ້າວ່າເຄິ່ງໃດຂອງຄູ່ສຽງນີ້ທີ່ເຈົ້າຕ້ອງລົງມືຝຶກຝົນ.
| ພາສາແມ່ຂອງເຈົ້າ | ມີສອງສະຫຼະແຍກກັນຢູ່ແລ້ວບໍ່? | ສິ່ງທີ່ຕ້ອງເນັ້ນ |
|---|---|---|
| ລາວ / ໄທ | ✗ ບໍ່ (ມີພຽງແຕ່ ອູ /uː/ ທີ່ເຄັ່ງຕຶງ ແລະ ອຸ ທີ່ສັ້ນແຕ່ຍັງເຄັ່ງຕຶງ) | ສະຫຼະ ອູ ຂອງເຈົ້າສາມາດແທນ /uː/ ໄດ້ດີ. ແຕ່ສຳລັບ /ʊ/, ຢ່າອາໄສແຄ່ຄວາມສັ້ນຂອງສະຫຼະ ອຸ ເພາະມັນຍັງເຄັ່ງຕຶງເກີນໄປ. ເຈົ້າຕ້ອງຜ່ອນຄາຍສົບແລະລີ້ນລົງ. |
| ເຢຍລະມັນ | ✓ ມີ (muss /ʊ/ ທຽບກັບ Mus /uː/) | ເຈົ້າມີຄວາມແຕກຕ່າງນີ້ຢູ່ແລ້ວ. ໃຫ້ໃຊ້ເວລາໄປກັບກັບດັກການສະກົດຄຳ: ພາສາອັງກິດເຊື່ອງຄູ່ສຽງນີ້ໄວ້ຫຼັງຄຳວ່າ “oo”, ໂດຍບໍ່ມີການບອກໃບ້ດ້ວຍການຊ້ຳພະຍັນຊະນະຄືກັບພາສາເຢຍລະມັນ. |
| ຮິນດູ, ອູຣດູ | ✓ ມີ (short उ ≈ /ʊ/, long ऊ ≈ /uː/) | ສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນວຽກຈັບຄູ່: ເອົາແຕ່ລະຄຳໃນພາສາອັງກິດໄປຕິດກັບສະຫຼະສັ້ນຫຼືຍາວທີ່ເຈົ້າມີຢູ່ແລ້ວ, ແລະ ລະວັງກັບດັກການສະກົດຄຳ “oo” ຂ້າງເທິງ. |
| ອາຣັບ | ~ ບາງສ່ວນ (short u ທຽບກັບ long ū) | ສຽງ u ສັ້ນຂອງເຈົ້າຜ່ອນຄາຍກວ່າສຽງ ū ຍາວຢູ່ແລ້ວ, ດັ່ງນັ້ນເຈົ້າຈຶ່ງໃກ້ຄຽງກວ່າໝູ່. ເຮັດໃຫ້ຄວາມແຕກຕ່າງນີ້ຊັດເຈນຂຶ້ນໂດຍຕັ້ງໃຈ: ປ່ອຍສົບຜ່ອນຄາຍສຳລັບ /ʊ/, ຫໍ່ສົບແໜ້ນສຳລັບ /uː/, ແລ້ວປ່ອຍໃຫ້ຄວາມຍາວຕາມມາເອງ. |
| ລັດເຊຍ | ✗ ບໍ່ (ມີພຽງສຽງເຄັ່ງຕຶງ /u/) | ສຽງ у ຂອງເຈົ້າກົງກັບ /uː/ ໃນພາສາອັງກິດ. ສ້າງ /ʊ/ ໂດຍການຜ່ອນຄາຍມັນ: ເອົາສົບອອກຈາກຮູບວົງມົນ, ຫຼຸດລີ້ນລົງໜຶ່ງລະດັບມາທາງກາງ. |
| ແອສປາໂຍນ, ອິຕາລີ, ປອກຕຸຍການ, ເກຣັກ | ✗ ບໍ່ (ມີໜຶ່ງ /u/, ເຊິ່ງໃກ້ຄຽງກັບ /uː/) | ປັດຈຸບັນນີ້ຄຳສັບພາສາອັງກິດທັງສອງຄຳອອກມາເປັນ /uː/ ທັງໝົດ. ສ້າງ /ʊ/ ໃໝ່ຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນດ້ວຍການຝຶກຜ່ອນຄາຍ: ສົບຍານ ແລະ ລີ້ນຫຼຸດລົງ, ໂດຍເພີ່ມຄວາມສັ້ນເຂົ້າໄປເປັນຂັ້ນຕອນສຸດທ້າຍ. |
| ຝຣັ່ງ | ✗ ບໍ່ (ເຄັ່ງຕຶງ /u/ ໃນ vous, ບວກກັບສຽງໜ້າ /y/ ໃນ tu) | ສຽງ /ʊ/ ຂອງອັງກິດບໍ່ກົງກັບສຽງໃດຂອງເຈົ້າເລີຍ. ຜ່ອນຄາຍສຽງ /u/ ຂອງເຈົ້າລົງເພື່ອມັນ, ແລະ ເອົາສຽງ /y/ ອອກໄປຈາກເລື່ອງນີ້ຢ່າງເດັດຂາດ: ສະຫຼະສຽງໜ້າທີ່ຫໍ່ສົບຖືວ່າເປັນອີກໜຶ່ງບັນຫາທີ່ຕ່າງຫາກ. |
| ຍີ່ປຸ່ນ | ✗ ບໍ່ (ມີໜຶ່ງ /u/, ແລະ ມັນເກືອບຈະບໍ່ຫໍ່ສົບ) | ມີສອງໜ້າທີ່ເຊິ່ງຜິດປົກກະຕິແດ່. ສຽງ う ຂອງເຈົ້າຫໍ່ສົບໜ້ອຍໂພດ, ດັ່ງນັ້ນເຈົ້າຕ້ອງຍູ້ການຫໍ່ສົບຢ່າງແທ້ຈິງເຂົ້າໄປໃນ /uː/ ສຳລັບ fool ແລະ food, ຈາກນັ້ນກໍ່ຜ່ອນຄາຍທຸກຢ່າງສຳລັບ /ʊ/. ແວ່ນແຍງຊ່ວຍໄດ້ໃນທັງສອງທິດທາງ. |
| ຈີນກາງ | ✗ ບໍ່ (ມີໜຶ່ງສຽງເຄັ່ງຕຶງແລະຫໍ່ສົບ /u/) | ສຽງ /u/ ຂອງເຈົ້າກວມເອົາຄຳວ່າ fool ຢູ່ແລ້ວ. ໃຫ້ສ້າງ /ʊ/ ໂດຍຕັ້ງໃຈໃຫ້ເປັນສະຫຼະທີ່ຫຼົມ ແລະ ຕໍ່າລົງເລັກນ້ອຍ, ແລະ ຮັກສາສອງສຽງນີ້ໃຫ້ແຍກກັນໃນຄູ່ຄຳເຊັ່ນ pull/pool. |
| ເກົາຫຼີ | ✗ ບໍ່ (ສຽງຫໍ່ສົບ 우 /u/, ສຽງບໍ່ຫໍ່ສົບ 으 /ɯ/) | ໃຫ້ຜ່ອນຄາຍ 우 ສຳລັບ /ʊ/ ແທນທີ່ຈະເອື້ອມໄປຫາ 으: ສະຫຼະທີ່ບໍ່ຫໍ່ສົບນັ້ນຢູ່ຫ່າງຈາກເປົ້າໝາຍຂອງພາສາອັງກິດຫຼາຍເກີນໄປ ແລະ ຈະເຂົ້າຫູເປັນສຽງອື່ນ. ໃຫ້ຜ່ອນຄາຍ, ຢ່າສະຫຼັບສຽງ. |
ຄຳຖາມທີ່ພົບເລື້ອຍ
ເກືອບຈະເປັນເພາະວ່າພາສາແມ່ຂອງເຈົ້າມີສະຫຼະສຽງຫຼັງ-ສູງພຽງແຕ່ສຽງດຽວ ໃນຂະນະທີ່ພາສາອັງກິດມີສອງ. ສະຫຼະດຽວນັ້ນໃກ້ຄຽງກັບສຽງເຄັ່ງຕຶງ /uː/ ຂອງພາສາອັງກິດ, ດັ່ງນັ້ນທັງ full ແລະ fool ຈຶ່ງຖືກເທເຂົ້າໄປໃນນັ້ນແລະອອກມາເປັນ fool ທັງສອງຄຳ. ການຕັດຄຳໃດຄຳໜຶ່ງໃຫ້ສັ້ນລົງຈະບໍ່ຊ່ວຍແຍກຄູ່ສຽງນີ້ອອກຈາກກັນໄດ້; ສ່ວນທີ່ຂາດຫາຍໄປຄືສະຫຼະທີ່ຜ່ອນຄາຍ /ʊ/, ເຊິ່ງສ້າງຂຶ້ນໂດຍການປ່ອຍສົບໃຫ້ຍານ ແລະ ຫຼຸດລີ້ນລົງມາທາງກາງ.
ບໍ່ແມ່ນ, ແລະ ການເພິ່ງພາແຕ່ຄວາມຍາວຈະເຮັດໃຫ້ເຈົ້າຜິດພາດ. ພາສາອັງກິດຈະຕັດສະຫຼະໃຫ້ສັ້ນລົງເມື່ອຢູ່ໜ້າພະຍັນຊະນະທີ່ບໍ່ມີສຽງກ້ອງ, ດັ່ງນັ້ນສຽງ /uː/ ໃນຄຳວ່າ suit ຈຶ່ງສັ້ນເກືອບເທົ່າກັບສຽງ /ʊ/ ໃນຄຳວ່າ wood, ແຕ່ກໍ່ບໍ່ມີໃຜຟັງຜິດວ່າມັນເປັນຄຳທີ່ໃຊ້ສະຫຼະ BOOK. ສິ່ງທີ່ຫູຂອງຄົນອາເມລິກາຟັງຄືຄຸນນະພາບ: /uː/ ແມ່ນສຽງເຄັ່ງຕຶງທີ່ມີການຫໍ່ສົບແໜ້ນ, ສ່ວນ /ʊ/ ແມ່ນສຽງຫຼົມທີ່ມີການຫໍ່ສົບພຽງໜ້ອຍດຽວ. ຄວາມແຕກຕ່າງເລື່ອງຄວາມຍາວນັ້ນເປັນພຽງຜົນພອຍໄດ້ຈາກຄວາມເຄັ່ງຕຶງເທົ່ານັ້ນ.
ຖ້າຢູ່ໜ້າຕົວ K, ເກືອບທຸກຄຳ: book, look, took, cook, shook, hook. ແຕ່ຖ້າຢູ່ໜ້າຕົວ D ແລະ T ຈະບໍ່ມີກົດເກນ, ມີພຽງແຕ່ລາຍຊື່ໃຫ້ຈື່: good, wood, stood, hood, foot, soot ໃຊ້ສຽງ /ʊ/, ໃນຂະນະທີ່ food, mood, boot, shoot ໃຊ້ສຽງເຄັ່ງຕຶງ /uː/ ຂອງ fool. (Blood ກັບ flood ບໍ່ໃຊ້ທັງສອງສຽງ; ພວກມັນໃຊ້ສຽງ /ʌ/ ຂອງ cup.) ເມື່ອໃດທີ່ບໍ່ແນ່ໃຈ, ໃຫ້ກວດເບິ່ງວັດຈະນານຸກົມແທນທີ່ຈະເຊື່ອການສະກົດຄຳ.
ແມ່ນແລ້ວ. ທັງສີ່ຄຳນີ້ໃຊ້ສຽງ /ʊ/ (ສຽງສະຫຼະ BOOK), ແລະ ກິລິຍາຊ່ວຍ (modal verbs) ສາມຄຳນັ້ນແມ່ນໜຶ່ງໃນບັນດາຄຳສັບທີ່ໃຊ້ສຽງ /ʊ/ ທີ່ພົບເລື້ອຍທີ່ສຸດໃນພາສາອັງກິດ. ການເວົ້າຄຳເຫຼົ່ານີ້ດ້ວຍສຽງເຄັ່ງຕຶງ /uː/, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ should ຟັງຄືກັບ shooed, ຖືເປັນໜຶ່ງໃນຂໍ້ຜິດພາດນ້ອຍໆທີ່ຜູ້ຟັງສາມາດຈັບໄດ້ງ່າຍທີ່ສຸດສຳລັບຜູ້ຮຽນ, ເພາະວ່າຄຳສັບເຫຼົ່ານີ້ຖືກນຳໃຊ້ຕະຫຼອດເວລາ.
ພວກມັນເປັນເພື່ອນບ້ານກັນ, ບໍ່ແມ່ນຝາແຝດກັນ. ສຽງ /ʊ/ ຢູ່ສູງກວ່າແລະຖອຍຫຼັງກວ່າສຽງ schwa ເລັກນ້ອຍ ແລະ ຍັງຄົງຮັກສາຮ່ອງຮອຍຂອງການຫໍ່ສົບໄວ້ບາງໆ, ແຕ່ທັງສອງສຽງນີ້ອາໄສຢູ່ເຂດເຄິ່ງກາງທີ່ຜ່ອນຄາຍຂອງປາກ. ຄວາມໃກ້ຄຽງກັນນີ້ເອງທີ່ເຮັດໃຫ້ການເລີ່ມຕົ້ນຈາກສຽງລັງເລ uh ແລ້ວຫໍ່ສົບເລັກນ້ອຍ ກາຍເປັນວິທີທີ່ໜ້າເຊື່ອຖືໃນການສ້າງສຽງ /ʊ/. ຖ້າສຽງ /ʊ/ ຂອງເຈົ້າໄຫຼໄປກາຍເປັນສຽງ schwa ທຳມະດາເລີຍໃນເວລາທີ່ເວົ້າໄວໆ, ກໍ່ຖືວ່າເຈົ້າມີໝູ່ຮ່ວມທາງທີ່ດີ; ເພາະສະຫຼະທີ່ບໍ່ຖືກເນັ້ນສຽງ (unstressed) ມັກຈະເປັນແບບນັ້ນເລື້ອຍໆ.
ມີ. ຄູ່ແຝດທີ່ຊັດເຈນທີ່ສຸດຄື /ɪ/ ທຽບກັບ /iː/, ເຊິ່ງເປັນສະຫຼະໃນຄຳວ່າ ship ແລະ sheep. ມັນເປັນໂຄງສ້າງແບບເຄັ່ງຕຶງ-ຜ່ອນຄາຍ (tense-lax) ດຽວກັນ ແຕ່ເກີດຂຶ້ນຢູ່ດ້ານໜ້າຂອງປາກ: ຄວາມຍາວກໍ່ເປັນສັນຍານທີ່ອ່ອນແອຢູ່ທີ່ນັ້ນຄືກັນ, ຕຳແໜ່ງລີ້ນແລະຄວາມຜ່ອນຄາຍໂດຍລວມຄືສັນຍານທີ່ແທ້ຈິງ, ແລະ ສຽງຜ່ອນຄາຍ (lax) ຄືສຽງທີ່ຜູ້ຮຽນຕ້ອງສ້າງຂຶ້ນມາໃໝ່. ແນວທາງ “ປ່ອຍໃຫ້ຜ່ອນຄາຍລົງໄປຫາມັນ” ສາມາດໃຊ້ໄດ້ກັບທັງສອງຄູ່ສຽງນີ້.
ລາຍຊື່ຄຳສັບທີ່ໃຊ້ສຽງ /ʊ/ ນັ້ນສັ້ນພໍທີ່ເຈົ້າຈະສາມາດຮຽນຮູ້ຈົນຄົບຖ້ວນໄດ້ແທ້. ຄຳສັບພື້ນຖານທີ່ບໍ່ຮອດ 24 ຄຳກວມເອົາເກືອບທຸກສຽງ /ʊ/ ທີ່ເຈົ້າຈະໄດ້ເວົ້າໃນອາທິດນີ້: good, look, book, took, put, foot, full, pull, push, would, could, should, wood, stood, cook, woman, sugar. ຝຶກສ້າງສະຫຼະຜ່ອນຄາຍນີ້ຂຶ້ນມາເທື່ອດຽວ, ຈາກນັ້ນໄລ່ອ່ານລາຍຊື່ຄຳສັບນີ້ພ້ອມກັບເບິ່ງແວ່ນແຍງໄປພ້ອມ ຈົນກວ່າສົບຂອງເຈົ້າຈະຢຸດຫໍ່ເຂົ້າດ້ວຍຕົວມັນເອງ. ການລວມສຽງທີ່ເຄີຍປ່ຽນ full ໃຫ້ກາຍເປັນ fool ມັກຈະຖືກແກ້ໄຂໄດ້ພາຍໃນອາທິດຫຼືສອງອາທິດ, ແລະ ເງົາສະທ້ອນຂອງເຈົ້າຈະຊ່ວຍຈັບຂໍ້ຜິດພາດນີ້ໄດ້ກ່ອນທີ່ຄົນຟັງຈະມີໂອກາດໄດ້ຍິນມັນ.
