ເວົ້າຄຳວ່າ berry. ບາດນີ້ເວົ້າຄຳວ່າ very. ສັງເກດເບິ່ງປາກຂອງເຈົ້າໃນແວ່ນແຍງເວລາທີ່ເຈົ້າເວົ້າ, ສອງຄຳນີ້ບໍ່ຄວນມີຮູບປາກທີ່ຄືກັນ. ສຳລັບຄຳວ່າ berry, ຮີມສົບຂອງເຈົ້າຈະປິດເຂົ້າຫາກັນແລ້ວເປີດອອກ. ສຳລັບຄຳວ່າ very, ແຂ້ວເທິງຂອງເຈົ້າຈະລົງມາແຕະທີ່ຮີມສົບລຸ່ມໃນຂະນະທີ່ລົມຍັງສືບຕໍ່ລອດອອກມາພ້ອມກັບສຽງສັ່ນ. ມັນແມ່ນສອງຈຸດໃນປາກທີ່ເຮັດສອງໜ້າທີ່ຕ່າງກັນ. ສຳລັບຄົນລາວ, ກັບດັກທີ່ພົບເລື້ອຍບໍ່ແມ່ນການເອົາ very ໄປປົນກັບ berry, ແຕ່ແມ່ນການອອກສຽງ very ໃຫ້ກາຍເປັນ wery ຕ່າງຫາກ, ເພາະໃນພາສາລາວ ຕົວ ⟨ວ⟩ ເປັນສຽງທີ່ໃກ້ກັບ /w/, ສ່ວນສຽງ /v/ ທີ່ຕ້ອງເອົາແຂ້ວແຕະສົບນັ້ນ ເຮົາບໍ່ມີໃນພາສາແມ່ເລີຍ. ບໍ່ວ່າສຽງ /v/ ຂອງເຈົ້າຈະຖືກແທນທີ່ດ້ວຍ /b/ ຫຼື /w/ ກໍ່ຕາມ, ໜ້າທີ່ແທ້ຈິງມີຢ່າງດຽວ ນັ້ນກໍ່ຄືການສ້າງສຽງ /v/ ທີ່ແທ້ຈິງຂຶ້ນມາ.
ພາສາແມ່ຂອງຜູ້ເວົ້າມັກຈະບອກໄດ້ເລີຍວ່າຄວາມຜິດພາດຈະອອກໄປໃນທິດໃດ. ສຳລັບຄົນທີ່ເວົ້າພາສາສະເປນ, ຕົວອັກສອນ b ແລະ v ອອກສຽງດຽວກັນ, ດັ່ງນັ້ນຄຳວ່າ votar (ປ່ອນບັດ) ແລະ botar (ຖິ້ມ) ຈຶ່ງອອກສຽງຄືກັນອ້ອຍຕ້ອຍ, ແລະ very ກໍ່ກາຍເປັນ berry, ຫຼື vote ກາຍເປັນ boat. ຄົນທີ່ເວົ້າພາສາຍີ່ປຸ່ນ, ເກົາຫຼີ ແລະ ຟີລິບປິນ ກໍ່ບໍ່ມີສຽງ /v/ ໃນພາສາແມ່ ແລະ ມັກຈະຫັນໄປໃຊ້ສຽງ /b/ ທີ່ໃກ້ຄຽງທີ່ສຸດແທນ, ສະນັ້ນ video ຈຶ່ງກາຍເປັນ bideo ແລະ ໃນພາສາຟີລິບປິນ TV ກໍ່ກາຍເປັນ tibi. ສ່ວນຄົນລາວມັກຈະຫັນໄປຫາ /w/ ແທນ, ດັ່ງນັ້ນ very ຈຶ່ງກາຍເປັນ wery. ບໍ່ວ່າຈະຫັນໄປທາງໃດ, ຜົນລັບແມ່ນຄືກັນ ນັ້ນກໍ່ຄືພາສາອັງກິດສູນເສຍຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ມັນເພິ່ງພາຢ່າງໜັກໃນການສື່ສານ.
ຕົວອັກສອນ b ແລະ v ແມ່ນຕົວແທນຂອງສອງສຽງທີ່ບໍ່ກ່ຽວຂ້ອງກັນເລີຍ. /b/ ແມ່ນສຽງກັກ: ຮີມສົບທັງສອງຂອງເຈົ້າປິດເຂົ້າຫາກັນ, ກັກລົມໄວ້, ແລ້ວປ່ອຍອອກມາ, ດັ່ງນັ້ນສຽງນີ້ຈຶ່ງເປັນການລະເບີດລົມອອກມາພຽງຄັ້ງດຽວທີ່ເຈົ້າບໍ່ສາມາດລາກສຽງຍາວໄດ້. /v/ ແມ່ນສຽງສຽດແຊກ: ແຂ້ວເທິງຂອງເຈົ້າຈະແຕະຢູ່ເທິງຮີມສົບລຸ່ມ, ຈົ່ງຊ່ອງຫວ່າງໄວ້ໜ້ອຍໜຶ່ງ, ແລະ ລົມທີ່ມາພ້ອມກັບສຽງກ້ອງຈະສັ່ນສະເທືອນລອດຜ່ານຊ່ອງຫວ່າງນັ້ນຕາບໃດທີ່ເຈົ້າຍັງປ່ອຍລົມຫາຍໃຈອອກມາ. ທັງສອງສຽງນີ້ເປັນສຽງກ້ອງ, ດັ່ງນັ້ນເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ສາມາດແຍກພວກມັນດ້ວຍການຟັງວ່າສຽງໃດເບົາກວ່າກັນ. ຄວາມແຕກຕ່າງທັງໝົດແມ່ນຢູ່ທີ່ຈຸດສຳຜັດ. ຮີມສົບລຸ່ມຂອງເຈົ້າແຕະໃສ່ຮີມສົບເທິງ, ຫຼື ແຕະໃສ່ແຂ້ວ? ຄົນລາວມີສຽງ /b/ ຢູ່ແລ້ວ; ສິ່ງທີ່ຕ້ອງເຮັດຄືການສ້າງສຽງ /v/ ທີ່ໃຊ້ແຂ້ວແຕະສົບໃຫ້ຊັດເຈນ ໂດຍບໍ່ໃຫ້ມັນເລື່ອນກັບໄປເປັນ /b/ (ຮີມສົບປິດກັນ) ຫຼື /w/ (ຫໍ່ສົບ ໂດຍບໍ່ມີແຂ້ວແຕະ).
ສອງສຽງທີ່ແຕກຕ່າງກັນ
ພາສາອັງກິດໃຫ້ຕົວອັກສອນສະເພາະສຳລັບແຕ່ລະສຽງຄື b ແລະ v, ເຊິ່ງຢູ່ໃກ້ກັນໃນຕົວອັກສອນພາສາອັງກິດ, ແລະ ໃນຫຼາຍໆພາສາ ພວກມັນເປັນພຽງສອງວິທີໃນການຂຽນສຳລັບສຽງດຽວກັນ. ແຕ່ໃນພາສາອັງກິດ ມັນບໍ່ແມ່ນແນວນັ້ນ. ພວກມັນຖືກອອກສຽງໃນຈຸດທີ່ຕ່າງກັນ ແລະ ດ້ວຍວິທີທີ່ຕ່າງກັນ, ແລະ ພວກມັນເຮັດໜ້າທີ່ແຍກຄວາມໝາຍຂອງຄຳສັບຫຼາຍສິບຄຳອອກຈາກກັນ.
ສຽງ B ແມ່ນສຽງກັກ (stop). ຮີມສົບທັງສອງຂອງເຈົ້າປິດເຂົ້າຫາກັນຈົນແໜ້ນ, ກັກລົມໄວ້ທັງໝົດ, ໃຫ້ແຮງດັນເພີ່ມຂຶ້ນໜ້ອຍໜຶ່ງ, ແລ້ວປ່ອຍອອກມາພ້ອມກັນ. ສຽງນີ້ແມ່ນສຽງລະເບີດລົມໃນຈັງຫວະທີ່ປາກເປີດອອກ, ພ້ອມກັບສຽງຄາງໃນລຳຄໍສັ້ນໆຢູ່ຫຼັງຮີມສົບໃນຂະນະທີ່ມັນຍັງປິດຢູ່. ເນື່ອງຈາກລົມຖືກກັກແລ້ວປ່ອຍ, ສຽງ /b/ ຈະຈົບລົງເກືອບຈະທັນທີທີ່ມັນເລີ່ມຕົ້ນ; ເຈົ້າບໍ່ສາມາດລາກສຽງນີ້ໃຫ້ຍາວຄືກັບສຽງ /v/ ໄດ້. (ໃນທ້າຍຄຳສັບເຊັ່ນ cab ຫຼື web, ຄົນອາເມລິກາມັກຈະຂ້າມການປ່ອຍລົມອອກມາເລີຍ: ຮີມສົບປິດລົງ, ສຽງຫາຍໄປ, ແລະ ບໍ່ມີສຽງສະຫຼະຕາມຫຼັງ).
ສຽງ V ແມ່ນສຽງສຽດແຊກ (fricative). ຮີມສົບລຸ່ມຂອງເຈົ້າຈະຍົກຂຶ້ນໄປແຕະທີ່ປາຍແຂ້ວເທິງ, ແຕ່ແທນທີ່ຈະປິດແໜ້ນ ມັນຈະຈົ່ງຊ່ອງຫວ່າງໄວ້ໜ້ອຍໜຶ່ງ, ແລະ ເຈົ້າຕ້ອງຍູ້ລົມທີ່ມາພ້ອມກັບສຽງກ້ອງ (voiced air) ຜ່ານຊ່ອງຫວ່າງນັ້ນຈົນກວ່າມັນຈະເກີດການສັ່ນສະເທືອນ. ມັນບໍ່ມີການປິດສະນິດ, ດັ່ງນັ້ນລົມຈຶ່ງເຄື່ອນທີ່ຢູ່ຕະຫຼອດ ແລະ ສຽງກໍ່ຈະດັງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ລອງຫາຍໃຈເຂົ້າແລ້ວເຮັດສຽງສັ່ນ vvvvv ຈົນກວ່າລົມຈະໝົດ, ມັນຈະດັງສະໝ່ຳສະເໝີຕະຫຼອດ, ຄືກັນກັບສຽງ fff ຫຼື zzz. ນີ້ຄືຈຸດສັງເກດທຳອິດ. ສຽງ /b/ ແມ່ນການປ່ອຍແຮງດັນອອກມາເທື່ອດຽວ; ສຽງ /v/ ແມ່ນກະແສລົມທີ່ເຈົ້າສາມາດລາກຍາວໄດ້.
ນີ້ຄືຈຸດທີ່ເຮັດໃຫ້ຄົນສັບສົນ. ທັງສອງສຽງນີ້ເປັນສຽງກ້ອງ: ເສັ້ນສຽງຂອງເຈົ້າຈະເຮັດວຽກສຳລັບທັງສອງສຽງ, ດັ່ງນັ້ນພວກມັນຈຶ່ງມີສຽງສັ່ນຕ່ຳໆຄືກັນ, ແລະ ເຈົ້າບໍ່ສາມາດແຍກພວກມັນໄດ້ດ້ວຍການຟັງວ່າສຽງໃດແຮງກວ່າ ຫຼື ເບົາກວ່າ. ສິ່ງທີ່ແຍກພວກມັນອອກຈາກກັນຄື ຈຸດສຳຜັດ, ບໍ່ແມ່ນສຽງໃນລຳຄໍ. ສຳລັບ /b/, ຮີມສົບລຸ່ມແຕະກັບຮີມສົບເທິງແລ້ວລົມກໍ່ຢຸດ. ສຳລັບ /v/, ຮີມສົບລຸ່ມແຕະກັບແຂ້ວເທິງແລ້ວລົມກໍ່ລອດຜ່ານ. ຮີມສົບລຸ່ມເຮັດໜ້າທີ່ທັງສອງຄັ້ງ; ພຽງແຕ່ມັນໄປແຕະໃນຈຸດທີ່ຕ່າງກັນ, ແລະ ຈຸດໜຶ່ງຢຸດລົມໄວ້ ໃນຂະນະທີ່ອີກຈຸດໜຶ່ງປ່ອຍໃຫ້ລົມແລ່ນຜ່ານ.
ການສະຫຼັບພຽງຈຸດດຽວນີ້, ຈາກສົບ-ຫາ-ສົບ ເປັນ ສົບ-ຫາ-ແຂ້ວ, ເຮັດໃຫ້ເກີດຄຳສັບຄູ່ແລ້ວຄູ່ເລົ່າໃນພາສາອັງກິດ: ban ແລະ van, best ແລະ vest, boat ແລະ vote, curb ແລະ curve.
| /b/ — ຮີມສົບຕິດກັນ | /v/ — ແຂ້ວແຕະຮີມສົບ |
|---|---|
| berry | very |
| ban | van |
| best | vest |
| boat | vote |
| base | vase |
| bet | vet |
| bat | vat |
| bent | vent |
| marble | marvel |
| curb | curve |
ລອງອ່ານລົງມາຕາມທັງສອງຖັນ. ຖ້າທັງສອງເບື້ອງອອກມາຈາກປາກຂອງເຈົ້າເປັນຄຳດຽວກັນ, ນັ້ນໝາຍຄວາມວ່າເຈົ້າມີບັນຫາການລວມສຽງທີ່ບົດຄວາມນີ້ກຳລັງອະທິບາຍຢູ່, ແລະ ວິທີແກ້ໄຂກໍ່ເປັນເລື່ອງຂອງກົນໄກຮ່າງກາຍລ້ວນໆ, ເພາະເຈົ້າສາມາດທັງເຫັນ ແລະ ຮູ້ສຶກໄດ້ເຖິງຄວາມແຕກຕ່າງ.
ເປັນຫຍັງການຄິດວ່າເປັນ “ສຽງດຽວກັນ” ຈຶ່ງຜິດ
ຖ້າພາສາແມ່ຂອງເຈົ້າລວມສຽງ b ແລະ v ເຂົ້າກັນ, ທັງສອງຈະຮູ້ສຶກຄືກັບເປັນສຽງດຽວກັນທີ່ພຽງແຕ່ສະກົດໄດ້ສອງແບບ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ຮຽນຫຼາຍຄົນຈຶ່ງພະຍາຍາມປັບດ້ວຍການ “ເພີ່ມສຽງສັ່ນອີກໜ້ອຍໜຶ່ງ” ຫຼື “ອອກສຽງ b ໃຫ້ເບົາລົງ,” ຄືກັບວ່າມັນເປັນປຸ່ມປັບລະດັບສຽງດຽວກັນ. ແຕ່ຄວາມຈິງແລ້ວມັນບໍ່ມີປຸ່ມປັບຫຍັງທັງນັ້ນ. ສຽງລະເບີດຈາກຮີມສົບປິດ ແລະ ສຽງສັ່ນຈາກແຂ້ວແຕະສົບ ບໍ່ແມ່ນສອງລະດັບຂອງສຽງດຽວກັນ, ແລະ ຄວາມແຕກຕ່າງຂອງພວກມັນກໍ່ສາມາດເຫັນໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນ.
ຄວາມແຕກຕ່າງບໍ່ໄດ້ຢູ່ທີ່ວ່າເຈົ້າອອກສຽງເບົາ ຫຼື ແຮງສ່ຳໃດ. ມັນຢູ່ທີ່ວ່າຮີມສົບລຸ່ມຂອງເຈົ້າແຕະໃສ່ຮີມສົບເທິງ, ຫຼື ແຕະໃສ່ແຂ້ວ. ຮີມສົບ ຫຼື ແຂ້ວ.
ເບິ່ງຕົວເອງໃນແວ່ນແຍງ, ຫຼື ໃນກ້ອງໂທລະສັບ. ເວົ້າຄຳວ່າ boat. ຮີມສົບຂອງເຈົ້າຈະປິດເຂົ້າຫາກັນ ແລະ ເຈົ້າຈະບໍ່ເຫັນແຂ້ວເລີຍ. ບາດນີ້ເວົ້າຄຳວ່າ vote. ແຂ້ວເທິງຂອງເຈົ້າຈະລົງມາແຕະທີ່ຮີມສົບລຸ່ມ ແລະ ຍັງຄົງເຫັນແຂ້ວຢູ່ຕະຫຼອດເວລາທີ່ສຽງສັ່ນດັງອອກມາ. ນັ້ນຄືຄວາມແຕກຕ່າງທັງໝົດ, ເຊິ່ງເຫັນໄດ້ຊັດເຈນຢູ່ເທິງໃບໜ້າຂອງເຈົ້າ. ຕ່າງຈາກການຝຶກອອກສຽງອື່ນໆ, ເຈົ້າບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງໄປຄຳຫາສິ່ງທີ່ເຊື່ອງຢູ່ທາງໃນລຳຄໍ. ເຈົ້າພຽງແຕ່ເບິ່ງດ້ວຍຕາເທົ່ານັ້ນ. ຖ້າຮີມສົບຂອງເຈົ້າປິດເຂົ້າຫາກັນໃນຄຳທີ່ສະກົດດ້ວຍຕົວ v, ແວ່ນແຍງຈະບອກໃຫ້ເຈົ້າເຫັນທັນທີວ່າເຈົ້າກຳລັງອອກສຽງຜິດ.
ມັນຈະຊ່ວຍໄດ້ຖ້າເຮົາເຫັນພາບລວມຂອງເລື່ອງນີ້. ມີສາມສຽງໃນພາສາອັງກິດທີ່ໃຊ້ຮີມສົບ ແລະ ມັກຈະສະຫຼັບກັນໄປມາຂຶ້ນຢູ່ກັບວ່າໃຜເປັນຜູ້ເວົ້າ: /b/, /v/, ແລະ /w/. ຜູ້ທີ່ເວົ້າພາສາສະເປນ, ຍີ່ປຸ່ນ, ເກົາຫຼີ, ແລະ ຟີລິບປິນ ມັກຈະລວມສຽງ /b/ ກັບ /v/ ເຂົ້າກັນ, ເຊິ່ງເປັນຄູ່ທີ່ບົດຄວາມນີ້ກຳລັງເວົ້າເຖິງ. ສ່ວນຄົນລາວ ພ້ອມທັງຄົນທີ່ເວົ້າພາສາເຢຍລະມັນ, ຮິນດີ ແລະ ລັດເຊຍ ມັກຈະລວມສຽງ /v/ ກັບ /w/ ແທນ, ເຊິ່ງເປັນຫົວຂໍ້ຂອງ ບົດຄວາມຄູ່ກັນ. ສຽງ /v/ ຢູ່ເຄິ່ງກາງຂອງການລວມສຽງທັງສອງແບບນີ້. ນັ້ນຈຶ່ງເປັນເຫດຜົນວ່າມັນເປັນສຽງດຽວທີ່ຄຸ້ມຄ່າທີ່ສຸດໃນການຝຶກ: ສຽງ /v/ ທີ່ໃຊ້ແຂ້ວແຕະສົບໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນ ຈະດຶງເຈົ້າອອກຈາກການລວມສຽງທີ່ພາສາແມ່ຂອງເຈົ້າມັກພາໄປ ບໍ່ວ່າຈະເປັນດ້ານ /b/ ຫຼື ດ້ານ /w/. ສຳລັບຄົນລາວ ການຮຽນສຽງ /v/ ໃນບົດນີ້ ກັບ ການແຍກ /v/ ອອກຈາກ /w/ ໃນບົດຄູ່ກັນ ຈຶ່ງເປັນວຽກອັນດຽວກັນ ນັ້ນກໍ່ຄືການເພີ່ມສຽງ /v/ ທີ່ໃຊ້ແຂ້ວແຕະສົບເຂົ້າໃນປາກຂອງເຈົ້າ.
ວິທີການອອກສຽງແຕ່ລະຕົວ
ສຳລັບເກືອບທຸກຄົນທີ່ກຳລັງອ່ານບົດຄວາມນີ້, ສຽງ /b/ ແມ່ນສິ່ງທີ່ເຈົ້າມີຢູ່ແລ້ວ ແລະ ອອກສຽງໄດ້ຢ່າງອັດຕະໂນມັດ. ໜ້າທີ່ຂອງເຈົ້າມີສອງສ່ວນຄື: ສ້າງສຽງ /v/ ທີ່ແຍກອອກຈາກກັນຢ່າງຊັດເຈນ, ແລະ ຈາກນັ້ນຮັກສາສຽງໃໝ່ນີ້ໄວ້ບໍ່ໃຫ້ມັນກັບໄປປົນກັບສຽງ b ຂອງເຈົ້າອີກ.
ເລີ່ມຈາກສຽງ /f/ ຖ້າເຈົ້າອອກສຽງນີ້ໄດ້. ສຽງ /f/ ໃນຄຳວ່າ fan ຖືກສ້າງຂຶ້ນໃນຈຸດດຽວກັນກັບທີ່ເຈົ້າຕ້ອງການ: ແຂ້ວເທິງແຕະຮີມສົບລຸ່ມ, ແລະ ມີລົມລອດຜ່ານຊ່ອງຫວ່າງ. ສຽງ /v/ ແມ່ນການໃຊ້ຮູບປາກແບບດຽວກັນ ແຕ່ເພີ່ມສຽງໃນລຳຄໍ (voice) ເຂົ້າໄປ. ລອງອອກສຽງ fff ຍາວໆ, ແລະ ຈາກນັ້ນ, ໂດຍບໍ່ຕ້ອງເຄື່ອນຍ້າຍຮີມສົບ ຫຼື ແຂ້ວ, ໃຫ້ສ້າງສຽງສັ່ນໃນລຳຄໍ ເພື່ອໃຫ້ fff ປ່ຽນເປັນ vvv. ເຈົ້າຄວນຮູ້ສຶກເຖິງການສັ່ນສະເທືອນຢູ່ທີ່ຮີມສົບ ແລະ ລຳຄໍໃນເວລາພ້ອມກັນ. ນັ້ນຄືເປົ້າໝາຍຂອງເຈົ້າ.
ຖ້າສຽງ /f/ ຂອງເຈົ້າຍັງບໍ່ແໜ້ນພໍ, ໃຫ້ສ້າງສຽງ /v/ ຈາກຕຳແໜ່ງຂອງມັນໂດຍກົງ. ເອົາປາຍແຂ້ວໜ້າເບື້ອງເທິງແຕະເບົາໆທີ່ຮີມສົບລຸ່ມ, ບໍ່ຕ້ອງກັດ, ພຽງແຕ່ແຕະໄວ້. ຍູ້ລົມອອກມາເພື່ອໃຫ້ມັນສຽດສີຜ່ານຊ່ອງຫວ່າງນັ້ນ, ແລະ ເພີ່ມສຽງກ້ອງໃນລຳຄໍ. ຈຸດທີ່ຄົນລາວຕ້ອງລະວັງເປັນພິເສດຄື ຢ່າປ່ອຍໃຫ້ແຂ້ວຫຼຸດອອກຈາກສົບ, ເພາະຖ້າເຈົ້າພຽງແຕ່ຫໍ່ສົບໂດຍບໍ່ມີແຂ້ວແຕະ ສຽງຈະຫົດກັບໄປເປັນ /w/ (ສຽງ ⟨ວ⟩ ໃນພາສາລາວ) ທັນທີ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ ກໍ່ຢ່າປ່ອຍໃຫ້ຮີມສົບລຸ່ມເລື່ອນຂຶ້ນໄປປິດກັນກັບຮີມສົບເທິງ, ເພາະທັນທີທີ່ມັນປິດເຂົ້າຫາກັນ ເຈົ້າຈະກັບໄປເປັນສຽງ /b/. ແຂ້ວທີ່ແຕະຄ້າງຢູ່ເທິງສົບຄືສິ່ງດຽວທີ່ກັນສຽງ /v/ ໄວ້ບໍ່ໃຫ້ໄຫຼໄປທາງໃດທາງໜຶ່ງ.
ຂໍ້ຜິດພາດທີ່ພົບເຫັນເລື້ອຍທີ່ສຸດຄື ການທີ່ຮີມສົບກັບໄປໃຊ້ຄວາມເຄີຍຊິນເກົ່າ. ຖ້າຄຳວ່າ vote ຍັງອອກສຽງເປັນ boat ຢູ່, ນັ້ນໝາຍຄວາມວ່າຮີມສົບລຸ່ມຂອງເຈົ້າກຳລັງເຄື່ອນໄປຫາຮີມສົບເທິງຕາມຄວາມເຄີຍຊິນ. ແທນທີ່ຈະເປັນແບບນັ້ນ, ໃຫ້ສົ່ງມັນໄປຫາແຂ້ວແທນ ແລະ ປ່ອຍໃຫ້ລົມເຄື່ອນທີ່ຕໍ່ໄປ. ຈຸດທີ່ຍາກທີ່ສຸດໃນການຮັກສາສຽງໃໝ່ນີ້ຄື ເວລາມັນຢູ່ກາງຄຳສັບ, ເຊັ່ນໃນຄຳວ່າ every ຫຼື over, ເຊິ່ງແຂ້ວຕ້ອງລົງມາແຕະ ແລະ ຍົກຂຶ້ນໄປຄືນລະຫວ່າງສະຫຼະສອງຕົວ ໂດຍບໍ່ມີເວລາໃຫ້ກະກຽມ.
ຈາກນັ້ນ ໃຫ້ລະວັງການໃຊ້ສຽງຜິດບ່ອນ. ເມື່ອເຈົ້າອອກສຽງ /v/ ໄດ້ແລ້ວ, ເຈົ້າອາດຈະຢາກໃຊ້ມັນໄປທົ່ວທຸກບ່ອນ, ແລະ ຜູ້ຮຽນບາງຄົນທີ່ຫາກໍ່ຮຽນຮູ້ການໃຊ້ແຂ້ວແຕະສົບ ກໍ່ມັກຈະເອົາມັນໄປໃຊ້ກັບສຽງທີ່ຄວນຈະເປັນ /b/. ບາດນີ້ຄຳວ່າ boat ພັດກາຍເປັນ vote ແທນ, ເຊິ່ງເປັນບັນຫາແບບດຽວກັນແຕ່ປີ້ນທາງ, ແລະ a big problem ພັດກາຍເປັນ a vig problem. ວິທີແກ້ແມ່ນໃຊ້ແວ່ນແຍງຄືເກົ່າ ແຕ່ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ: ສຽງ /b/ ຄວນຈະສະແດງໃຫ້ເຫັນຮີມສົບຂອງເຈົ້າປິດເຂົ້າຫາກັນໂດຍບໍ່ເຫັນແຂ້ວເລີຍ. ຈຸດສຳຄັນຄື ການສະຫຼັບທີ່ເຈົ້າຕັ້ງໃຈເຮັດ, ໃຊ້ແຂ້ວສຳລັບ v ແລະ ໃຊ້ຮີມສົບສຳລັບ b, ບໍ່ແມ່ນການເພີ່ມສຽງສັ່ນໃສ່ທຸກໆຄຳ.
ຕົວສະກົດໃດແມ່ນສຽງໃດ
ສຳລັບສອງສຽງນີ້, ການສະກົດຄຳໃນພາສາອັງກິດແມ່ນກົງໄປກົງມາ, ເຊິ່ງເປັນສິ່ງທີ່ຫາຍາກໃນພາສານີ້. ຕົວອັກສອນ v ຈະອອກສຽງເປັນ /v/ ເກືອບຈະສະເໝີໄປ: very, even, love, give, travel, vote. ຄຳສັບພາສາອັງກິດບໍ່ຄ່ອຍລົງທ້າຍດ້ວຍຕົວ v ໂດດໆ, ນັ້ນຈຶ່ງເປັນເຫດຜົນທີ່ຄຳວ່າ have, give, ແລະ live ຕ້ອງຕື່ມຕົວ e ທີ່ບໍ່ອອກສຽງໄວ້ທາງທ້າຍ, ແຕ່ສຽງທີ່ເຊື່ອງຢູ່ກໍ່ຄືສຽງ /v/ ທີ່ຊັດເຈນທຸກຄັ້ງ. ສ່ວນຕົວອັກສອນ b ກໍ່ອອກສຽງເປັນ /b/ ຢ່າງຊັດເຈນເຊັ່ນກັນ: big, table, robe, about.
ກັບດັກບໍ່ໄດ້ຢູ່ທີ່ການສະກົດຄຳ. ແຕ່ມັນຢູ່ທີ່ຄວາມເຄີຍຊິນຈາກພາສາແມ່ຂອງເຈົ້າ. ໃນພາສາສະເປນ, ຕົວ b ແລະ v ແມ່ນສອງຕົວອັກສອນສຳລັບສຽງດຽວກັນ, ດັ່ງນັ້ນໜ້າເຈ້ຍຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ບອກຫຍັງເຈົ້າເລີຍວ່າຈະໃຊ້ຮີມສົບ ຫຼື ແຂ້ວ. ແຕ່ພາສາອັງກິດຮັກສາສັນຍານີ້ໄວ້: ຖ້າຄຳສັບຖືກຂຽນດ້ວຍຕົວ v, ມັນຈະເປັນສຽງແຂ້ວແຕະສົບ, ທຸກຄັ້ງ, ແລະ ຖ້າມັນຂຽນດ້ວຍຕົວ b, ມັນຈະເປັນສຽງຮີມສົບ. ຄຳແນະນຳນັ້ນສັ້ນໆຄື: ໃຫ້ເຊື່ອຕົວອັກສອນທີ່ຢູ່ເທິງໜ້າເຈ້ຍ.
ມີຄຳສັບຈຳນວນໜຶ່ງທີ່ເຊື່ອງຕົວ b ທີ່ບໍ່ອອກສຽງໄວ້, ເຊິ່ງແຕ່ລະຄຳຈະຢູ່ຕິດກັບຕົວ m ຫຼື t, ບ່ອນທີ່ຕົວ b ຈະບໍ່ຖືກອອກສຽງເລີຍ: climb, comb, thumb, lamb, debt, doubt, subtle. ບໍ່ມີຄຳໃດໃນກຸ່ມນີ້ທີ່ເປັນສຽງ /v/ ແຝງຕົວມາ; ຕົວ b ພຽງແຕ່ຫາຍໄປຊື່ໆ. ແລະ ມີອີກໜຶ່ງຄຳນ້ອຍໆ ທີ່ຖືກໃຊ້ເລື້ອຍໆ ທີ່ສະກົດປີ້ນທາງ. ຄຳວ່າ of ຖືກສະກົດດ້ວຍຕົວ f ແຕ່ຖ້າເວົ້າຢ່າງຊັດເຈນ, ມັນຈະອອກສຽງວ່າ uhv, ເຊິ່ງມີສຽງ /v/ ແທ້ໆຢູ່ທ້າຍຄຳ. (ໃນການເວົ້າໄວໆ ສຽງ /v/ ນັ້ນມັກຈະອ່ອນລົງກາຍເປັນພຽງສຽງ uh ດຽວໆ). ຈຸດສຳຄັນກໍ່ຄື ຕົວ f ໃນນັ້ນກຳລັງເຊື່ອງສຽງ /v/, ບໍ່ແມ່ນສຽງ /f/.
ຝຶກຫູກ່ອນຝຶກປາກ
ເຈົ້າບໍ່ສາມາດອອກສຽງໃຫ້ແຕກຕ່າງກັນໄດ້ ຖ້າເຈົ້າບໍ່ສາມາດແຍກມັນອອກດ້ວຍການຟັງ. ຜູ້ຮຽນຫຼາຍຄົນສາມາດອອກສຽງ /b/ ແລະ /v/ ໄດ້ຊັດເຈນເມື່ອພວກເຂົາຕັ້ງໃຈຄິດເຖິງແຕ່ລະສຽງ, ແຕ່ພັດສູນເສຍຄວາມແຕກຕ່າງໄປທັນທີທີ່ຢູ່ໃນປະໂຫຍກຈິງ, ເພາະວ່າຫູຂອງພວກເຂົາບໍ່ເຄີຍຮຽນຮູ້ທີ່ຈະຈັບສັງເກດວ່າສຽງໃດຫາກໍ່ຜ່ານໄປ. ການຮັບຮູ້ຕ້ອງມາກ່ອນ, ແລະ ສຳລັບສອງສຽງນີ້ມັນຈະມາໄດ້ໄວຫຼາຍ, ເພາະວ່າທັງສອງມີເອກະລັກການຟັງທີ່ຊັດເຈນ: ສຽງ /v/ ແມ່ນສຽງສັ່ນທີ່ຍາວຕໍ່ເນື່ອງ, ສ່ວນສຽງ /b/ ແມ່ນສຽງລະເບີດສັ້ນໆທີ່ຈົບລົງທັນທີທີ່ມັນເລີ່ມຕົ້ນ.
ວິທີການຝຶກຄື ການໃຊ້ຄູ່ຄຳສັບທີ່ຄ້າຍຄືກັນ (minimal pairs) ແລ້ວໃຫ້ອ່ານສະຫຼັບກັນແບບສຸ່ມ. ໃຫ້ໝູ່ຂອງເຈົ້າ, ຫຼື ໃຊ້ແອັບອ່ານອອກສຽງ (text-to-speech), ອ່ານຄຳສັບໜຶ່ງຄຳຈາກຄູ່ນັ້ນແບບສຸ່ມ: ban ຫຼື van, boat ຫຼື vote. ເຈົ້າພຽງແຕ່ແຍກແຍະ, ຍັງບໍ່ທັນຕ້ອງເວົ້າ, ໃຫ້ບອກວ່າເຈົ້າໄດ້ຍິນສຽງໃດ. ເມື່ອເຈົ້າສາມາດຕອບຖືກຕິດກັນສິບຫ້າຄັ້ງໂດຍບໍ່ລັງເລ, ສະແດງວ່າຫູຂອງເຈົ້າໄດ້ສ້າງການຮັບຮູ້ແລ້ວ ແລະ ປາກຂອງເຈົ້າກໍ່ມີເປົ້າໝາຍທີ່ຈະເນັ້ນໃສ່. ສຳລັບວິທີທີ່ງຽບກວ່ານັ້ນ ເຊິ່ງບໍ່ຕ້ອງອາໄສໝູ່: ໃຫ້ເອົາຄລິບສຽງອາເມລິກາຄວາມຍາວໜຶ່ງນາທີພ້ອມກັບບົດຟັງ (transcript), ເຊັ່ນ ບົດສຳພາດ ຫຼື ຄລິບຈາກລາຍການ, ແລ້ວໝາຍທຸກຄຳທີ່ມີຕົວ b ຫຼື v. ເປີດຟັງແຕ່ລະຄຳຊ້ຳໆ ແລະ ຕອບພຽງຄຳຖາມດຽວ: ເຈົ້າຫາກໍ່ໄດ້ຍິນສຽງ /b/ ຫຼື ສຽງ /v/? ເຈົ້າກຳລັງສອນຫູຂອງເຈົ້າໃຫ້ຢຸດການລວມທັງສອງສຽງນັ້ນເປັນສຽງດຽວກັນ, ເຊິ່ງນີ້ຄືຂັ້ນຕອນທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ການຝຶກປາກຂອງເຈົ້າໄດ້ຜົນ.
ປະໂຫຍກສຳລັບຝຶກຊ້ອມ
ອ່ານປະໂຫຍກເຫຼົ່ານີ້ອອກສຽງດັງໆ, ປະໂຫຍກລະສອງຄັ້ງ. ທຸກໆແຖວຈະບັງຄັບໃຫ້ປາກຂອງເຈົ້າສະຫຼັບລະຫວ່າງ /b/ ແລະ /v/, ເຊິ່ງຍາກກວ່າ, ແລະ ເປັນປະໂຫຍດກວ່າ ການຝຶກແຕ່ລະສຽງດ່ຽວໆ. ອ່ານຊ້າໆ ຈົນກວ່າແຕ່ລະຄຳຈະຖືກຕ້ອງຕາມຈຸດສຳຜັດທີ່ເຈົ້າຕ້ອງການ, ຮີມສົບ ຫຼື ແຂ້ວ, ຈາກນັ້ນຈຶ່ງຄ່ອຍໆເພີ່ມຄວາມໄວຂຶ້ນ.
- Vote for the boat with the blue sail. Vote for the boat with the blue sail.
- The van had the best view from the back. The van had the best view from the back.
- A brave driver slows for every curve. A brave driver slows for every curve.
- Bring the empty vase back to the van. Bring the empty vase back to the van.
- Victor never broke a promise. Victor never broke a promise.
- We saved the big bowl of berries. We saved the big bowl of berries.
- Believe me, the value was obvious. Believe me, the value was obvious.
- The river curves below the bridge. The river curves below the bridge.
- Even the best vest can lose a button. Even the best vest can lose a button.
- Drive the cab over the gravel. Drive the cab over the gravel.
ຖ້າແຖວໃດເຮັດໃຫ້ເຈົ້າສະດຸດເມື່ອເວົ້າໄວຂຶ້ນ, ນັ້ນຄືເປົ້າໝາຍຂອງການລວມທັງສອງສຽງໄວ້ໃນລົມຫາຍໃຈດຽວ. ຮີມສົບຕ້ອງປິດ ແລະ ລົງມາແຕະແຂ້ວຫຼາຍຄັ້ງໃນໜຶ່ງປະໂຫຍກ, ແລະ ການເຮັດໃຫ້ຈັງຫວະນັ້ນເປັນໄປແບບອັດຕະໂນມັດຄືສິ່ງທີ່ເຈົ້າກຳລັງຝຶກແທ້ໆ. ຄຳວ່າ obvious ມີສຽງ /b/ ແລະ /v/ ຕິດກັນເລີຍ; ໃນການເວົ້າແບບທຳມະຊາດ ຮີມສົບເກືອບຈະບໍ່ໄດ້ອອກຈາກສຽງ /b/ ກ່ອນທີ່ຈະເລື່ອນລົງມາແຕະແຂ້ວສຳລັບສຽງ /v/, ດັ່ງນັ້ນ ໃຫ້ອອກສຽງ /b/ ແບບເບົາໆ ແທນທີ່ຈະປ່ອຍລົມອອກມາແຮງໆ.
ພາສາແມ່ອື່ນໆ ຮັບມືກັບເລື່ອງນີ້ແນວໃດ
ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງເຈົ້າແມ່ນຂຶ້ນກັບວ່າພາສາແມ່ຂອງເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ພື້ນຖານຫຍັງມາ. ສຳລັບສອງສຽງນີ້, ຜູ້ອ່ານສ່ວນໃຫຍ່ມີສຽງ /b/ ຢູ່ແລ້ວ ແລະ ກຳລັງຕ້ອງສ້າງສຽງ /v/ ຂຶ້ນມາໃໝ່. ບໍ່ມີອັນໃດໃນນີ້ທີ່ເປັນຂໍ້ບົກຜ່ອງ. ມັນພຽງແຕ່ເປັນຮູບແບບຂອງຊ່ອງຫວ່າງທີ່ເຈົ້າຕ້ອງປິດໃຫ້ແຈບ.
| ພາສາແມ່ຂອງເຈົ້າ | ຄວາມຜິດພາດທີ່ມັກເກີດ | ສິ່ງທີ່ຕ້ອງເນັ້ນ |
|---|---|---|
| ພາສາລາວ (Lao) | very → wery (ຕົວ ⟨ວ⟩ ໃກ້ກັບ /w/, ບໍ່ມີ /v/) | ສຽງ /b/ ດີຢູ່ແລ້ວ. ສ້າງສຽງ /v/ ໃໝ່: ເອົາແຂ້ວເທິງແຕະຮີມສົບລຸ່ມແລ້ວປ່ອຍລົມສັ່ນຜ່ານຊ່ອງຫວ່າງ. ຢ່າພຽງແຕ່ຫໍ່ສົບ, ເພາະນັ້ນຈະໄດ້ /w/; ແຂ້ວຕ້ອງແຕະຄ້າງໄວ້. ເບິ່ງ ບົດ V ກັບ W ປະກອບ. |
| ພາສາສະເປນ (Spanish) | very → berry (b ແລະ v ເປັນສຽງດຽວກັນ) | ສ້າງສຽງ /v/: ແຂ້ວເທິງແຕະຮີມສົບລຸ່ມ, ປ່ອຍລົມພ້ອມສຽງກ້ອງຜ່ານຊ່ອງຫວ່າງ. ສຽງ b ເບົາໆລະຫວ່າງສະຫຼະໃນພາສາສະເປນ ຍັງຄົງໃຊ້ຮີມສົບທັງສອງຢູ່, ສະນັ້ນໃຫ້ເອົາແຂ້ວລົງມາແທນ. |
| ພາສາກາຕາລັງ (Catalan), ກາລິຊຽນ (Galician) | v ແລະ b ລວມເປັນສຽງດຽວ | ຄືກັນກັບພາສາສະເປນ. ສຽງ /b/ ດີຢູ່ແລ້ວ; ເພີ່ມສຽງ /v/ ທີ່ໃຊ້ແຂ້ວແຕະສົບແທ້ໆເຂົ້າໄປ ແລະ ໃຫ້ເຊື່ອຕາມຕົວສະກົດ. |
| ພາສາຍີ່ປຸ່ນ (Japanese) | video → bideo (ບໍ່ມີສຽງ /v/ ໃນພາສາ) | ສຽງ fu ໃນພາສາແມ່ຂອງເຈົ້າໃຊ້ຮີມສົບທັງສອງ, ດັ່ງນັ້ນໃຫ້ສ້າງສຽງ /v/ ຈາກຕຳແໜ່ງຂອງມັນ (ແຂ້ວແຕະຮີມສົບ), ໂດຍຮັກສາມັນໃຫ້ແຍກອອກຈາກສຽງ /b/ ຢ່າງຊັດເຈນ. |
| ພາສາເກົາຫຼີ (Korean) | very → berry (ບໍ່ມີ /v/ ຫຼື /f/) | ສ້າງຈາກຕຳແໜ່ງໂດຍກົງ, ບໍ່ແມ່ນຈາກສຽງ /f/: ແຂ້ວແຕະຮີມສົບ, ຍູ້ລົມອອກ, ເພີ່ມສຽງກ້ອງ. |
| ພາສາຟີລິບປິນ (Tagalog) | vote → boat; TV → tibi | ສ້າງສຽງ /v/ ແລະ ຮັກສາມັນໄວ້ເຖິງແມ່ນວ່າຈະຢູ່ກາງຄຳສັບກໍ່ຕາມ, ບ່ອນທີ່ຮີມສົບມັກຈະກັບໄປປິດກັນ. |
ຄຳຖາມທີ່ພົບເລື້ອຍ
ເປັນຫຍັງ B ກັບ V ຈຶ່ງຟັງຄືກັນສຳລັບຂ້ອຍໃນພາສາອັງກິດ? ສ່ວນໃຫຍ່ແລ້ວເປັນເພາະພາສາແມ່ຂອງເຈົ້າບໍ່ມີສຽງ /v/ ເປັນຂອງຕົນ, ສະນັ້ນຫູຈຶ່ງເອົາສຽງ /v/ ໄປປົນກັບສຽງທີ່ໃກ້ຄຽງທີ່ສຸດທີ່ມີຢູ່. ສຳລັບຄົນລາວ ສຽງທີ່ໃກ້ທີ່ສຸດແມ່ນຕົວ ⟨ວ⟩ ເຊິ່ງເປັນສຽງ /w/, ດັ່ງນັ້ນ very ຈຶ່ງມັກຟັງເປັນ wery ຫຼາຍກວ່າ berry. ສ່ວນຄົນທີ່ເວົ້າພາສາສະເປນ, ຍີ່ປຸ່ນ, ເກົາຫຼີ ແລະ ຟີລິບປິນ ມັກຈະຫັນໄປຫາ /b/ ແທນ ຈຶ່ງໄດ້ຍິນ very ເປັນ berry. ບໍ່ວ່າຈະກໍລະນີໃດ ວິທີແກ້ໄຂກໍ່ຄືກັນ: ສ້າງສຽງ /v/ ທີ່ແທ້ຈິງ ໂດຍເອົາແຂ້ວເທິງແຕະຮີມສົບລຸ່ມ ແລ້ວປ່ອຍລົມພ້ອມສຽງກ້ອງສັ່ນຜ່ານຊ່ອງຫວ່າງນັ້ນ, ຈາກນັ້ນຝຶກໃຫ້ມັນແຍກອອກຈາກສຽງ /b/ ທີ່ປິດຮີມສົບ ແລະ ຈາກສຽງ /w/ ທີ່ຫໍ່ສົບ.
ສຽງ /b/ ກັບ /v/ ໃນພາສາອັງກິດຕ່າງກັນແນວໃດ? /b/ ແມ່ນສຽງກັກ: ຮີມສົບທັງສອງຂອງເຈົ້າປິດເຂົ້າຫາກັນ, ກັກລົມໄວ້, ແລ້ວປ່ອຍອອກມາ, ດັ່ງນັ້ນສຽງນີ້ຈຶ່ງເປັນການລະເບີດລົມອອກມາພຽງຄັ້ງດຽວທີ່ເຈົ້າບໍ່ສາມາດລາກສຽງຍາວໄດ້. /v/ ແມ່ນສຽງສຽດແຊກ: ແຂ້ວເທິງຂອງເຈົ້າຈະແຕະຢູ່ເທິງຮີມສົບລຸ່ມ, ຈົ່ງຊ່ອງຫວ່າງໄວ້ໜ້ອຍໜຶ່ງ, ແລະ ລົມພ້ອມສຽງກ້ອງຈະສັ່ນສະເທືອນຜ່ານຊ່ອງຫວ່າງນັ້ນຕາບໃດທີ່ເຈົ້າຍັງປ່ອຍລົມຫາຍໃຈອອກມາ. ທັງສອງສຽງນີ້ເປັນສຽງກ້ອງ, ດັ່ງນັ້ນຄວາມແຕກຕ່າງຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ຢູ່ທີ່ວ່າສຽງນັ້ນເບົາ ຫຼື ແຮງສ່ຳໃດ. ມັນຢູ່ທີ່ຈຸດສຳຜັດ: ຮີມສົບແຕະກັບຮີມສົບແລ້ວຢຸດລົມໄວ້ສຳລັບ /b/, ສ່ວນຮີມສົບແຕະກັບແຂ້ວແລ້ວປ່ອຍໃຫ້ລົມລອດອອກມາສຳລັບ /v/.
ຂ້ອຍຈະເຊົາອອກສຽງ ‘very’ ເປັນ ‘berry’ ໄດ້ແນວໃດ? ຮີມສົບລຸ່ມຂອງເຈົ້າກຳລັງປິດເຂົ້າຫາຮີມສົບເທິງໃນຂະນະທີ່ມັນຄວນຈະໄປແຕະທີ່ແຂ້ວເທິງ. ໃຫ້ຕັ້ງໃຈສ້າງສຽງ /v/ ໂດຍສະເພາະ: ເອົາປາຍແຂ້ວໜ້າເບື້ອງເທິງແຕະທີ່ຮີມສົບລຸ່ມ, ຍູ້ລົມພ້ອມສຽງກ້ອງຜ່ານຊ່ອງຫວ່າງນ້ອຍໆນັ້ນເພື່ອໃຫ້ມັນສັ່ນ, ແລະ ຢ່າປ່ອຍໃຫ້ຮີມສົບລຸ່ມເລື່ອນຂຶ້ນໄປປິດ. ແວ່ນແຍງຈະຊ່ວຍໄດ້, ເພາະວ່າຂໍ້ຜິດພາດນີ້ສາມາດເຫັນໄດ້ດ້ວຍຕາ: ສຳລັບສຽງ v ທີ່ຊັດເຈນ ເຈົ້າຈະເຫັນແຂ້ວຂອງເຈົ້າຢູ່ເທິງຮີມສົບ, ແລະ ສຳລັບການອອກສຽງຜິດເປັນ berry ຮີມສົບຂອງເຈົ້າພຽງແຕ່ປິດເຂົ້າຫາກັນໂດຍບໍ່ເຫັນແຂ້ວເລີຍ.
ເປັນຫຍັງຄົນທີ່ເວົ້າພາສາສະເປນຈຶ່ງອອກສຽງ V ໃນພາສາອັງກິດຄືກັບ B? ໃນພາສາສະເປນ, ຕົວອັກສອນ b ແລະ v ໃຊ້ສະກົດສຽງດຽວກັນ, ດັ່ງນັ້ນຄຳວ່າ votar ແລະ botar ຈຶ່ງອອກສຽງຄືກັນ ແລະ ຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ພາສາອັງກິດຈຳເປັນຕ້ອງໃຊ້ກໍ່ບໍ່ມີຢູ່ໃນພາສາແມ່ຂອງພວກເຂົາ. ສຽງດັ່ງກ່າວແມ່ນສຽງກັກທີ່ຮີມສົບໜັກແໜ້ນໃນຕອນຕົ້ນຂອງຄຳ, ເຊິ່ງແມ່ນສຽງ b ທີ່ຄົນເວົ້າພາສາສະເປນໃຊ້ໃນຄຳວ່າ very, ແລະ ມັນຈະອ່ອນລົງເປັນເວີຊັ່ນທີ່ເບົາບາງ ແລະ ເກືອບຈະບໍ່ປິດປາກເມື່ອຢູ່ລະຫວ່າງສະຫຼະ; ບໍ່ວ່າຈະແບບໃດກໍ່ຕາມ ຮີມສົບຄືຜູ້ເຮັດໜ້າທີ່, ບໍ່ແມ່ນແຂ້ວ. ດັ່ງນັ້ນສຽງ /v/ ພາສາອັງກິດຈຶ່ງຮູ້ສຶກແປກໜ້າຫຼາຍ. ວິທີແກ້ໄຂຄືການເອົາແຂ້ວເທິງລົງມາແຕະທີ່ຮີມສົບລຸ່ມ, ເຊິ່ງພາສາສະເປນບໍ່ເຄີຍຮຽກຮ້ອງໃຫ້ເຮັດແບບນັ້ນກັບຕົວອັກສອນນີ້ເລີຍ, ແລະ ໃຫ້ເຊື່ອວ່າຕົວ v ທີ່ຂຽນຢູ່ໝາຍເຖິງສຽງແຂ້ວສະເໝີ.
ເປັນຫຍັງຂ້ອຍຈຶ່ງເວົ້າ ‘vote’ ເວລາຂ້ອຍຢາກໝາຍເຖິງ ‘boat’ ຫຼັງຈາກທີ່ຮຽນສຽງ V ແລ້ວ? ນັ້ນຄືການແກ້ໄຂຫຼາຍເກີນໄປ (overcorrection), ແລະ ມັນເປັນໄລຍະທີ່ປົກກະຕິ. ເມື່ອເຈົ້າສາມາດອອກສຽງ /v/ ໄດ້ໃນທີ່ສຸດ, ເຈົ້າກໍ່ຢາກຈະໃຊ້ສຽງໃໝ່ນີ້ໄປທົ່ວທຸກບ່ອນ, ດັ່ງນັ້ນຄຳສັບທີ່ເຄີຍເປັນສຽງ /b/ ມາກ່ອນຈຶ່ງເລີ່ມປ່ຽນໄປເປັນ /v/ ແລະ boat ກໍ່ປ່ຽນເປັນ vote. ວິທີແກ້ແມ່ນໃຊ້ຈຸດສັງເກດດຽວກັນແຕ່ປີ້ນທາງ: ສຽງ /b/ ຄວນຈະສະແດງໃຫ້ເຫັນຮີມສົບຂອງເຈົ້າປິດເຂົ້າຫາກັນໂດຍບໍ່ເຫັນແຂ້ວເລີຍ. ໃຫ້ຕັ້ງໃຈເປີດສຽງສັ່ນ, ແລະ ໃຊ້ສະເພາະກັບຄຳທີ່ສະກົດດ້ວຍຕົວ v ເທົ່ານັ້ນ.
ມັນສຳຄັນບໍ່ຖ້າຂ້ອຍປົນສຽງ B ກັບ V ເວລາເວົ້າພາສາອັງກິດ? ສະພາບແວດລ້ອມຂອງປະໂຫຍກ (context) ມັກຈະຊ່ວຍເຈົ້າໄດ້, ແຕ່ບໍ່ແມ່ນສະເໝີໄປ, ແລະ ຄູ່ຄຳສັບທີ່ມັກຈະສັບສົນກັນນັ້ນກໍ່ມີທົ່ວໄປ: berry ແລະ very, ban ແລະ van, boat ແລະ vote, curb ແລະ curve. ເຖິງແມ່ນວ່າຜູ້ຟັງຈະສາມາດເຂົ້າໃຈຄວາມໝາຍຂອງເຈົ້າໄດ້, ການສະຫຼັບສຽງ b/v ເປັນປະຈຳກໍ່ຍັງເປັນໜຶ່ງໃນຈຸດສັງເກດສຳນຽງທີ່ຊັດເຈນທີ່ສຸດໃນພາສາອັງກິດ, ເພາະເຈົ້າຂອງພາສາໄດ້ຍິນທັງສອງສຽງນີ້ເປັນສຽງທີ່ແຍກກັນຢ່າງສິ້ນເຊີງ ແທນທີ່ຈະເປັນສຽງທີ່ໃກ້ຄຽງກັນ. ມັນຍັງເປັນໜຶ່ງໃນຈຸດທີ່ສາມາດແກ້ໄຂໄດ້ໄວທີ່ສຸດ, ເພາະຄວາມແຕກຕ່າງທັງໝົດແມ່ນການເຄື່ອນໄຫວພຽງຈຸດດຽວຂອງຮີມສົບທີ່ສາມາດເຫັນໄດ້, ເຊິ່ງມັນກໍ່ຄຸ້ມຄ່າທີ່ຈະໃຊ້ເວລາສອງສາມມື້ເພື່ອຕັ້ງໃຈຝຶກຊ້ອມ.
ການລວມສຽງ b/v ເປັນໜຶ່ງໃນຈຸດສັງເກດສຳນຽງທີ່ໄດ້ຍິນຊັດເຈນທີ່ສຸດໃນພາສາອັງກິດ ແລະ ເປັນໜຶ່ງໃນຈຸດທີ່ສາມາດແກ້ໄຂໄດ້ໄວທີ່ສຸດ, ເພາະຄວາມແຕກຕ່າງທັງໝົດແມ່ນການເຄື່ອນໄຫວຂອງຊິ້ນສ່ວນດຽວທີ່ເຈົ້າສາມາດເບິ່ງເຫັນໃນແວ່ນແຍງໄດ້: ຮີມສົບປິດເຂົ້າຫາກັນ, ຫຼື ແຂ້ວແຕະຮີມສົບ. ໃຊ້ເວລາສອງສາມມື້ເພື່ອຟັງໃຫ້ອອກເຖິງຄວາມແຕກຕ່າງ, ຈາກນັ້ນໃຊ້ເວລາໜຶ່ງອາທິດເພື່ອຝຶກປາກຂອງເຈົ້າສະຫຼັບໄປມາລະຫວ່າງສອງສຽງນີ້ໂດຍໃຊ້ປະໂຫຍກຂ້າງເທິງ. ຮີມສົບຂອງເຈົ້າພຽງແຕ່ຕ້ອງຮຽນຮູ້ວ່າມັນມີສອງບ່ອນໃຫ້ໄປແຕະ, ຄືແຂ້ວ ແລະ ຮີມສົບອີກເບື້ອງ, ແທນທີ່ຈະເປັນບ່ອນດຽວ.
