ລອງອອກສຽງຄຳວ່າ cot. ບາດນີ້ລອງອອກສຽງຄຳວ່າ caught. ຖ້າສອງຄຳນີ້ອອກມາເປັນສຽງດຽວກັນແປະ, ມັນອາດໝາຍເຖິງໜຶ່ງໃນສອງຢ່າງນີ້: ເຈົ້າຫາກໍອອກສຽງຜິດ, ຫຼື ເຈົ້າອອກສຽງຄືກັບຄົນອາເມລິກາປະມານເຄິ່ງປະເທດ. ສຳລັບຄຳຄູ່ນີ້, ຖ້າຟັງແຕ່ສຽງຢ່າງດຽວ ເຈົ້າຈະບໍ່ມີທາງຮູ້ເລີຍວ່າແມ່ນຂໍ້ໃດ.
ນັ້ນເຮັດໃຫ້ບົດຄວາມນີ້ຂ້ອນຂ້າງແປກທີ່ຈະຂຽນ. ປົກກະຕິແລ້ວ ບົດຄວາມກ່ຽວກັບຄຳທີ່ອອກສຽງຄ້າຍຄືກັນ ຈະຍົກເອົາສອງສະຫຼະມາທຽບກັນ, ພິສູດໃຫ້ເຫັນວ່າມັນສຳຄັນ ພ້ອມຕາຕະລາງຄຳສັບ, ແລ້ວບອກໃຫ້ເຈົ້າໄປຝຶກຈົນກວ່າຈະແຍກມັນອອກ. ແຕ່ສຳລັບສຽງ /ɑ/ ແລະ /ɔ/, ຄວາມຈິງມັນຕ່າງອອກໄປ, ເພາະຄົນອາເມລິກາຫຼາຍສິບລ້ານຄົນ, ລວມເຖິງນັກຂ່າວຊື່ດັງຫຼາຍຄົນ, ບໍ່ເຄີຍແຍກສອງສຽງນີ້ເລີຍ. ນັກພາສາສາດເອີ້ນສິ່ງນີ້ວ່າ ການລວມສຽງ cot-caught (cot–caught merger), ເຊິ່ງເປັນໜຶ່ງໃນການປ່ຽນແປງທາງສຽງທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດ ທີ່ກຳລັງເກີດຂຶ້ນໃນພາສາອັງກິດແບບອາເມລິກາເໜືອໃນປັດຈຸບັນ. ສະນັ້ນ ກ່ອນທີ່ເຈົ້າຈະເສຍເວລາເປັນເດືອນໆ ເພື່ອຝຶກແຍກສອງສຽງນີ້, ເຮົາຄວນມາເບິ່ງກ່ອນວ່າ ເຈົ້າຂອງພາສາເຂົາເຮັດກັນແນວໃດ. ຄຳຕອບນັ້ນຈະປ່ຽນວ່າເຈົ້າຄວນຂະຍັບປາກແບບໃດ.
ວັດຈະນານຸກົມລະບຸສອງສະຫຼະໄວ້ບ່ອນນີ້: /ɑ/ ໃນຄຳວ່າ cot, stock, Don (ເປີດຄາງກະໄຕ, ສົບຕາມສະບາຍ) ແລະ /ɔ/ ໃນຄຳວ່າ caught, stalk, dawn (ຍົກລີ້ນຂຶ້ນໜ້ອຍໜຶ່ງ, ຫໍ່ສົບເລັກນ້ອຍ). ຄົນອາເມລິກາປະມານເຄິ່ງໜຶ່ງ ແລະ ຄົນລຸ້ນໃໝ່ສ່ວນໃຫຍ່ ໃຊ້ສະຫຼະດຽວສຳລັບທັງສອງກຸ່ມຄຳນີ້, ແລະ ການອອກສຽງແບບລວມກັນນີ້ ກໍ່ຖືເປັນມາດຕະຖານທີ່ຖືກຕ້ອງ. ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຕັ້ງໃຈຈະຮຽນສຳນຽງສະເພາະເຊັ່ນ ສຳນຽງນິວຢອກ ຫຼື ຊິຄາໂກ, ເຈົ້າກໍ່ສາມາດລວມສອງສຽງນີ້ເຂົ້າກັນໄດ້ເລີຍ. ຈົ່ງເອົາເວລາໄປຝຶກສອງສິ່ງທີ່ຍັງສຳຄັນຕໍ່ຄວາມໝາຍແທ້ໆດີກວ່າ: ນັ້ນຄືການເປີດຄາງກະໄຕລົງສຳລັບສຽງທີ່ລວມກັນນີ້ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຄຳວ່າ hot ຟັງຄືສຳນຽງອັງກິດ (British), ແລະ ການຮັກສາສຽງກຸ່ມຄຳວ່າ caught ບໍ່ໃຫ້ກາຍເປັນສຽງ /oʊ/, ເພາະຖ້າເຈົ້າອອກສຽງ caught ເປັນ coat ມັນຈະກາຍເປັນຄົນລະຄຳທັນທີ.
ສອງສະຫຼະໃນໜ້າເຈ້ຍ
ເປີດວັດຈະນານຸກົມການອອກສຽງເບິ່ງ ແລ້ວເຈົ້າຈະເຫັນສອງສະຫຼະນີ້ຢູ່ຫັ້ນ. ສຽງສະຫຼະ FATHER /ɑ/ ແມ່ນສຽງທີ່ເປີດກວ້າງທີ່ສຸດໃນພາສາອັງກິດອາເມລິກາ: ຄາງກະໄຕຫຼຸດລົງ, ລີ້ນຢູ່ຕໍ່າ ແລະ ດຶງໄປທາງຫຼັງ, ສ່ວນຮິມສົບແມ່ນປ່ອຍຕາມສະບາຍເລີຍ. ມັນຄືສຽງສະຫຼະທີ່ທ່ານໝໍບອກໃຫ້ເຈົ້າອອກສຽງເວລາອ້າປາກ (“ເວົ້າ ah”), ແລະ ມັນເປັນສຽງໃນຄຳວ່າ cot, stock, hot, job, clock, father. ສ່ວນ ສຽງສະຫຼະ SAW /ɔ/ ແມ່ນຢູ່ຖັດໄປອີກໜຶ່ງຂັ້ນ. ລີ້ນຈະຍົກສູງຂຶ້ນໜ້ອຍໜຶ່ງຈາກ /ɑ/, ຮິມສົບຫໍ່ເຂົ້າເລັກນ້ອຍ, ແລະ ສຳລັບຫຼາຍໆຄົນ ສຽງນີ້ຈະແກ່ຍາວອອກໄປອີກໜ້ອຍໜຶ່ງ. ຕາມຫຼັກການແລ້ວ ມັນແມ່ນສຽງໃນຄຳວ່າ caught, stalk, dawn, law, talk, coffee, thought.
ຕ່າງກັນພຽງເລັກນ້ອຍໃນປາກ, ແຕ່ພາສາອັງກິດກໍ່ມີຄຳສັບຫຼາຍຄູ່ທີ່ແຍກກັນດ້ວຍຊ່ອງຫວ່າງນີ້:
| /ɑ/ — ຄາງກະໄຕເປີດ | /ɔ/ — ຫໍ່ສົບເລັກນ້ອຍ |
|---|---|
| cot | caught |
| stock | stalk |
| Don | dawn |
| tot | taught |
| knotty | naughty |
| chock | chalk |
| odd | awed |
| wok | walk |
| collar | caller |
ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ຄຳຄູ່ນີ້ບໍ່ຄືກັບຄູ່ອື່ນໆໃນບລັອກນີ້ກໍ່ຄື: ລອງອ່ານຄຳສັບສອງຖັນນີ້ໃຫ້ໝູ່ທີ່ມາຈາກຊີແອດເທິນ (Seattle), ເດນເວີ (Denver), ບອສຕັນ (Boston), ຫຼື ບ່ອນໃດກໍ່ໄດ້ໃນການາດາຟັງ, ພວກເຂົາຈະໄດ້ຍິນຄືກັບວ່າເຈົ້າກຳລັງອ່ານລາຍຊື່ດຽວກັນຊໍ້າສອງຮອບ. ຊ່ອງຫວ່າງຂອງສຽງທີ່ຕາຕະລາງນີ້ສ້າງຂຶ້ນນັ້ນ ບໍ່ມີຢູ່ໃນການເວົ້າຂອງພວກເຂົາ. ແຕ່ຖ້າລອງອ່ານໃຫ້ໝູ່ຈາກຊິຄາໂກ (Chicago) ຫຼື ນິວຢອກ (New York) ຟັງ, ສອງຖັນນີ້ຈະເປັນຄົນລະຄຳກັນຢ່າງຊັດເຈນ. ເຊິ່ງທັງໝູ່ສອງກຸ່ມນີ້ ລ້ວນແຕ່ເວົ້າພາສາອັງກິດອາເມລິກາມາດຕະຖານຄືກັນ.
ແຜນທີ່ການລວມສຽງ
ຊື່ທາງວິຊາການຂອງມັນຄື ການລວມສຽງຫຼັງ-ຕໍ່າ (low back merger): ເຊິ່ງກໍ່ຄືສອງສະຫຼະທີ່ຢູ່ມຸມລຸ່ມທາງຫຼັງຂອງປາກ ໄດ້ຮວມກັນກາຍເປັນສຽງດຽວ. ສຽງທີ່ອອກມານັ້ນ ຈະແຕກຕ່າງກັນໄປເລັກນ້ອຍຕາມແຕ່ລະພື້ນທີ່ (ເປັນສຽງ /ɑ/ ທີ່ເປີດ ແລະ ບໍ່ຫໍ່ສົບ ສຳລັບທາງຝັ່ງຕາເວັນຕົກ; ຫຼື ເປັນສຽງທີ່ຫໍ່ສົບໜ້ອຍໜຶ່ງ ສຳລັບໃນການາດາ, ບອສຕັນ ແລະ ພິສເບີກ), ແຕ່ລະບົບລວມແມ່ນຄືກັນໝົດ: ສຳລັບຄົນທີ່ລວມສຽງ, ຄຳວ່າ caught ຈະອອກສຽງຄືກັບ cot. ແບບທີ່ບໍ່ຫໍ່ສົບ ແມ່ນແບບທີ່ບົດຄວາມນີ້ຈະສອນ: ມັນເປັນຮູບແບບຂອງຝັ່ງຕາເວັນຕົກ ແລະ ພາສາອັງກິດອາເມລິກາທົ່ວໄປ (General American), ເຊິ່ງຟັງຄືກັບເຈົ້າຂອງພາສາໃນທຸກບ່ອນ ລວມເຖິງໃນເຂດທີ່ເຂົາເຈົ້າມັກຫໍ່ສົບນຳ.
ພູມສາດຂອງເລື່ອງນີ້ຖືກບັນທຶກໄວ້ຢ່າງຊັດເຈນ. ປຶ້ມ Atlas of North American English ເຊິ່ງເປັນປຶ້ມແຜນທີ່ພາສາຖິ່ນຈາກການສຳຫຼວດທາງໂທລະສັບຂະໜາດໃຫຍ່ທີ່ຕີພິມໃນປີ 2006, ໄດ້ແຕ້ມເຂດທີ່ມີການລວມສຽງ ກວມເອົາເກືອບທັງໝົດຂອງພາກຕາເວັນຕົກຂອງອາເມລິກາ, ການາດາ, ພາກຕາເວັນອອກຂອງລັດນິວອິງແລນອ້ອມໆບອສຕັນ, ແລະ ພາກຕາເວັນຕົກຂອງລັດເພັນຊິລເວເນຍອ້ອມໆພິສເບີກ. ສ່ວນເຂດທີ່ຍັງແຍກສຽງຢູ່ ແມ່ນມີຢູ່ໃນນະຄອນນິວຢອກ, ຟິລາເດວເຟຍ, ບັລຕິມໍ, ເມືອງທາງຕອນເໜືອແຄມທະເລສາບໃຫຍ່ (ຊິຄາໂກ, ດີທຣອຍ, ຄລີບແລນ, ບັບຟາໂລ) ແລະ ພື້ນທີ່ສ່ວນໃຫຍ່ຂອງພາກໃຕ້.
ນັ້ນຄືພາບລວມໃນຕອນນັ້ນ. ແຕ່ການເຄື່ອນໄຫວຫຼັງຈາກນັ້ນ ມີໄປໃນທິດທາງດຽວ. ຄົນລຸ້ນໃໝ່ມີອັດຕາການລວມສຽງຫຼາຍກວ່າພໍ່ແມ່ຂອງພວກເຂົາໃນເກືອບທຸກພື້ນທີ່ທີ່ສຳຫຼວດ, ລວມເຖິງພາຍໃນເຂດທີ່ເຄີຍແຍກສຽງໃນອະດີດ. ເມື່ອລວມກັນແລ້ວ, ຜູ້ທີ່ເວົ້າແບບລວມສຽງມີຈຳນວນປະມານເຄິ່ງໜຶ່ງຂອງປະເທດ ແລະ ກຳລັງເພີ່ມຂຶ້ນເລື້ອຍໆ. ນີ້ຍັງເປັນເຫດຜົນທີ່ວ່າ ເຈົ້າບໍ່ສາມາດຕັດສິນເລື່ອງນີ້ ໂດຍການຟັງຜູ້ປະກາດຂ່າວໄດ້: ນັກຂ່າວຊ່ອງໃຫຍ່ໆມາຈາກທັງສອງຝັ່ງຂອງແຜນທີ່, ແລະ ບໍ່ມີໃຜໃນວົງການເບິ່ງວ່າຝັ່ງໃດຝັ່ງໜຶ່ງມີບັນຫາເລື່ອງສຳນຽງ.
ສຳລັບຜູ້ຮຽນແລ້ວ, ມີຄວາມຈິງຂໍ້ໜຶ່ງທີ່ສຳຄັນກວ່າແຜນທີ່ທັງໝົດ: ບໍ່ມີຄົນອາເມລິກາຄົນໃດທີ່ໄດ້ຍິນຄົນເວົ້າແບບລວມສຽງ ແລ້ວຄິດວ່າ “ນີ້ສຳນຽງຄົນຕ່າງຊາດ”. ເຂົາເຈົ້າຈະຄິດແຕ່ວ່າຄົນນັ້ນມາຈາກເດນເວີ, ຫຼື ບໍ່ດັ່ງນັ້ນກໍ່ບໍ່ໄດ້ຄິດຫຍັງເລີຍ. ນີ້ເປັນສິ່ງທີ່ເຈົ້າເວົ້າບໍ່ໄດ້ກັບທາງລັດການອອກສຽງອື່ນໆສ່ວນຫຼາຍ.
ແລ້ວເຈົ້າຄວນເລືອກອອກສຽງແບບໃດ?
ເລືອກທີ່ຈະລວມສຽງ, ຢ່າງຕັ້ງໃຈ, ເວັ້ນເສຍແຕ່ເຈົ້າຈະມີເຫດຜົນທີ່ຊັດເຈນທີ່ຈະບໍ່ເຮັດແນວນັ້ນ.
ເຫດຜົນມັນອຽງໄປທາງດຽວຢ່າງຊັດເຈນ. ການເລືອກເປົ້າໝາຍແບບລວມສຽງ ໝາຍຄວາມວ່າ ເຈົ້າມີໝວດສະຫຼະທີ່ຕ້ອງສ້າງຂຶ້ນໜ້ອຍລົງໜຶ່ງໝວດ ແລະ ບໍ່ມີຄວາມສ່ຽງເລີຍ: ທຸກຄຳໃນກຸ່ມ caught ທີ່ເຈົ້າອອກສຽງດ້ວຍ /ɑ/ ລ້ວນແຕ່ຟັງເປັນທຳມະຊາດໃນພາສາອັງກິດອາເມລິກາທົ່ວໄປ. ສ່ວນເປົ້າໝາຍແບບແຍກສຽງ ໝາຍຄວາມວ່າ ເຈົ້າຕ້ອງຈື່ໃຫ້ໄດ້ວ່າຄຳສັບຫຼາຍພັນຄຳນັ້ນ ຄຳໃດຈັດຢູ່ກຸ່ມໃດ (ຕົວສະກົດຊ່ວຍໄດ້ສ່ວນໜຶ່ງ, ແຕ່ກໍ່ບໍ່ໝົດ), ແລະ ສິ່ງທີ່ໄດ້ຕອບແທນຈາກການຈົດຈຳທັງໝົດນັ້ນ ກໍ່ມີພຽງການເຮັດໃຫ້ເຈົ້າຟັງຄືຄົນຈາກເມືອງກຸ່ມໜຶ່ງໃນອາເມລິກາ ແທນທີ່ຈະເປັນອີກກຸ່ມໜຶ່ງເທົ່ານັ້ນ. ບໍ່ມີໃຜຈ່າຍເງິນເພີ່ມໃຫ້ເຈົ້າຍ້ອນການແຍກສຽງນີ້. ແລະ ການແຍກສຽງແບບເຄິ່ງໆກາງໆ ຍັງຮ້າຍແຮງກວ່າການບໍ່ແຍກເລີຍ: ຜູ້ເວົ້າທີ່ຫໍ່ສົບຜິດຄຳ ຈະຟັງແລ້ວຂັດໆ ໃນຂະນະທີ່ຄົນທີ່ລວມສຽງຢ່າງສະໝໍ່າສະເໝີຈະບໍ່ມີບັນຫານີ້ເລີຍ.
ແຕ່ກໍ່ມີເຫດຜົນທີ່ຊັດເຈນທີ່ເຈົ້າຄວນຮຽນຮູ້ການແຍກສຽງຢູ່. ເຊັ່ນຖ້າຊີວິດເຈົ້າຢູ່ທີ່ນິວຢອກ, ຟິລາເດວເຟຍ, ຊິຄາໂກ, ຫຼື ທາງພາກໃຕ້ ແລະ ເຈົ້າຕ້ອງການເວົ້າໃຫ້ກົມກືນກັບຄົນອ້ອມຂ້າງ. ຫຼື ເຈົ້າເປັນນັກສະແດງ, ແລະ ບົດບາດຮຽກຮ້ອງສຳນຽງບຣຸກລິນ (Brooklyn). ນອກເໜືອຈາກນັ້ນແລ້ວ, ຈົ່ງເລືອກເປົ້າໝາຍທີ່ງ່າຍກວ່າ ແລະ ເອົາຄວາມພະຍາຍາມທີ່ປະຢັດໄດ້ ໄປໃຊ້ກັບຈຸດອື່ນທີ່ຄຸ້ມຄ່າກວ່າ.
ຂໍ້ຍົກເວັ້ນໜຶ່ງສຳລັບຄຳວ່າ “ປ່ອຍຜ່ານມັນໄປ” ແມ່ນ: ຫູຂອງເຈົ້າຍັງຕ້ອງຮູ້ວ່າຄວາມແຕກຕ່າງນີ້ມີຢູ່. ຄຳວ່າ coffee ຂອງຄົນນິວຢອກ ຈະເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍສຽງ aw ທີ່ຫໍ່ສົບ ແລະ ຍາວ (caw-fee), ສ່ວນຄຳວ່າ talk ແລະ thought ຂອງພວກເຂົາ ກໍ່ຈະມີສະຫຼະດຽວກັນ. ຖ້າຫູຂອງເຈົ້າຈັດໃຫ້ຄຳເຫຼົ່ານີ້ເຂົ້າໄປຢູ່ໃນກຸ່ມ /ɑ/ ໝົດ, ເຈົ້າກໍ່ຍັງຈະເຂົ້າໃຈຄຳສັບຈາກບໍລິບົດໄດ້, ແຕ່ການຟັງສຳນຽງຈາກເມືອງທີ່ບໍ່ລວມສຽງ ກໍ່ອາດຈະຟັງຍາກກວ່າທີ່ຄວນຈະເປັນ. ລອງໃຊ້ເວລາຟັງຄົນຈາກນິວຢອກ ຫຼື ຊິຄາໂກລົມກັນ, ສັງເກດສຽງສະຫຼະທີ່ຫໍ່ສົບນັ້ນ, ແລ້ວຈົດຈຳໄວ້ວ່າ “ມັນຄືຄຳດຽວກັນ, ພຽງແຕ່ທາສີຕ່າງກັນ”. ນັ້ນຄືໜ້າທີ່ທັງໝົດໃນການຟັງຂອງເຈົ້າ.
ເປີດຄາງກະໄຕລົງ, ບໍ່ຕ້ອງຫໍ່ສົບ
ສະຫຼະແບບລວມສຽງນີ້ອະທິບາຍໄດ້ງ່າຍ ແຕ່ກໍ່ມັກຈະເຮັດໄດ້ບໍ່ສຸດຊຳ່າໃດ. ປ່ອຍຄາງກະໄຕລົງໃຫ້ເລິກກວ່າທີ່ເຈົ້າຄິດວ່າພໍດີ; ຄວນຈະສາມາດເອົານິ້ວມືສອງນິ້ວເຂົ້າລະຫວ່າງແຂ້ວໄດ້. ປ່ອຍໃຫ້ລີ້ນນອນຮາບຢູ່ຕໍ່າ, ດຶງໄປທາງຫຼັງເລັກນ້ອຍ. ແລະ ບໍ່ຕ້ອງໃຊ້ຮິມສົບເລີຍ: ບໍ່ຕ້ອງຫໍ່ສົບ, ບໍ່ຕ້ອງເກັງ. ຜົນທີ່ໄດ້ກໍ່ຄືສຽງ ah (ອາ) ຂອງຄຳວ່າ father, ແລະ ໃນເປົ້າໝາຍການລວມສຽງ ມັນສາມາດໃຊ້ໄດ້ກັບທັງ cot ແລະ caught, stock ແລະ stalk, Don ແລະ dawn ຄືກັນໝົດ.
ບັນຫາເກືອບທຸກຢ່າງທີ່ເກີດຂຶ້ນຢູ່ບ່ອນນີ້ ລ້ວນແຕ່ມາຈາກໜຶ່ງໃນສອງຂໍ້ຜິດພາດ.
ຂໍ້ທຳອິດຄືການຫໍ່ສົບ. ສຳລັບຄົນລາວ ນີ້ຄືກັບດັກໂດຍກົງ: ສະຫຼະ ໂອ ແລະ ອໍ ຂອງເຮົາລ້ວນແຕ່ຫໍ່ສົບ, ສະນັ້ນພໍເຫັນຕົວ o ຫຼື ຕົວ aw ໃນຄຳອັງກິດ ປາກຂອງເຮົາກໍ່ມັກຈະຫໍ່ສົບໄປໂດຍບໍ່ຮູ້ຕົວ ໃນຄຳວ່າ hot, job, stop. ສຽງ hot ທີ່ຫໍ່ສົບສັ້ນໆ (ຄືກັບ /ɒ/ ຂອງອັງກິດ) ແມ່ນວິທີທີ່ພາສາອັງກິດແບບອັງກິດ (British) ໃຊ້ອອກສຽງຄຳນີ້ແທ້ໆ, ດັ່ງນັ້ນສຳລັບຫູຄົນອາເມລິກາ ການຫໍ່ສົບແບບນີ້ກໍ່ຈະຟັງຄືສຳນຽງອັງກິດໄປ. ວິທີແກ້ໄຂແມ່ນໃຊ້ກົນໄກທາງຮ່າງກາຍ. ຢືນຢູ່ໜ້າແວ່ນ, ເວົ້າຄຳວ່າ hot, ແລ້ວສັງເກດສົບຂອງເຈົ້າ: ຖ້າສົບຫໍ່ເຂົ້າຫາກັນແມ່ນແຕ່ໜ້ອຍດຽວ, ໃຫ້ເປີດຄາງກະໄຕລົງ, ຄາຍສົບໃຫ້ຮາບພຽງ, ແລ້ວຟັງເບິ່ງວ່າຄຳນັ້ນຟັງຄືອາເມລິກາຫຼາຍຂຶ້ນສໍ່າໃດ.
ຂໍ້ທີສອງຄືການເປີດປາກບໍ່ກວ້າງພໍ. ສຽງ /ɑ/ ທີ່ເປີດປາກແບບເຄິ່ງໆກາງໆ ຈະຫຍັບເຂົ້າໄປໃກ້ກັບ /ʌ/, ເຊິ່ງເປັນສະຫຼະຂອງຄຳວ່າ cup ແລະ but, ເຊິ່ງບາດນີ້ cop ກໍ່ຈະຟັງຄືກັບ cup ແລະ stock ກໍ່ຈະຟັງຄື stuck. ຄຳສັບຄູ່ເຫຼົ່ານີ້ມີຜົນຕໍ່ຄວາມໝາຍໂດຍກົງ. ເມື່ອໃດທີ່ບໍ່ແນ່ໃຈ, ຈົ່ງເປີດຄາງກະໄຕລົງ.
ຖ້າເຈົ້າຕ້ອງການອອກສຽງ /ɔ/ ແບບແຍກແທ້ໆ, ໃຫ້ສ້າງມັນຈາກສຽງ /ɑ/ ທີ່ເຈົ້າຫາພຽງແຕ່ສ້າງຂຶ້ນມານີ້: ຍົກລີ້ນຂຶ້ນໜ້ອຍໜຶ່ງ, ເພີ່ມການຫໍ່ສົບເຂົ້າໄປເລັກນ້ອຍ (ແຕ່ກໍ່ຍັງໜ້ອຍກວ່າການອອກສຽງ oh ຫຼື ສະຫຼະໂອ), ແລະ ປ່ອຍໃຫ້ສະຫຼະນີ້ຍາວອອກອີກຈັງຫວະໜຶ່ງ. ນັ້ນຄືເປົ້າໝາຍການແຍກສຽງແບບທົ່ວໄປ. ທາງນິວຢອກ ແລະ ຟິລາເດວເຟຍ ຈະຍູ້ສະຫຼະດຽວກັນນີ້ໄປໄກກວ່ານັ້ນ, ໂດຍການຫໍ່ສົບຫຼາຍຂຶ້ນ ແລະ ເພີ່ມຄວາມຍາວ (ສຽງ caw-fee ທີ່ກ່າວມາກ່ອນໜ້ານີ້), ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າເມືອງເຫຼົ່ານີ້ເປັນຕົ້ນແບບຂອງເຈົ້າ, ໃຫ້ຫໍ່ສົບແໜ້ນກວ່າຮູບແບບທົ່ວໄປ. ແຕ່ຂໍ້ຜິດພາດທີ່ພົບເລື້ອຍໃນບ່ອນອື່ນໆຄືການຫໍ່ສົບຫຼາຍເກີນໄປຈົນກາຍເປັນສຽງ /o/ ເຕັມໆ, ເຊິ່ງເປັນອີກບັນຫາໜຶ່ງ, ແລະ ເຮົາຈະເວົ້າເຖິງໃນຫົວຂໍ້ຕໍ່ໄປ.
ມີອີກໜຶ່ງຂອບເຂດທີ່ຄວນໝາຍໄວ້ກ່ອນທີ່ເຈົ້າຈະເລີ່ມຝຶກ: ທັງໝົດທີ່ເວົ້າມານີ້ ຈະບໍ່ນຳໃຊ້ກັບສະຫຼະທີ່ຢູ່ໜ້າຕົວ R. ສຽງສະຫຼະໃນຄຳວ່າ for, north, born ແມ່ນ /ɔr/, ເຊິ່ງເປັນສະຫຼະອີກຕົວໜຶ່ງທີ່ຍັງຄົງຮັກສາການຫໍ່ສົບໄວ້ສຳລັບຄົນອາເມລິກາທຸກຄົນ, ບໍ່ວ່າຈະລວມສຽງ (merged) ຫຼື ບໍ່ກໍ່ຕາມ. ການລວມສຽງຈະບໍ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບກໍລະນີນີ້ເລີຍ. ຖ້າເຈົ້າເອົາສຽງ ah ທີ່ເປີດກວ້າງໄປໃຊ້ກັບຄຳວ່າ for, ເຈົ້າກໍ່ຈະໄດ້ຄຳວ່າ far ແທນ, ແລະ ການຫຼົງກັນແບບນີ້ຈະເປັນທີ່ສັງເກດເຫັນໄດ້ຊັດເຈນ. ມັນຄືຄວາມສັບສົນລະຫວ່າງ card ກັບ cord, ເຊິ່ງເປັນບັນຫາທີ່ເກີດຂຶ້ນແທ້.
ຈຸດທີ່ເຈົ້າຕ້ອງລະວັງແທ້ໆ
ນີ້ຄືຈຸດທີ່ຄຸ້ມຄ່າກັບເວລາຝຶກຊ້ອມຂອງເຈົ້າແທ້ໆ, ແລະ ມັນຢູ່ຖັດໄປອີກໜຶ່ງສຽງຈາກຄຳຄູ່ໃນຊື່ບົດຄວາມ.
ຊາຍແດນທີ່ເຈົ້າຕ້ອງລະວັງ ບໍ່ແມ່ນລະຫວ່າງ /ɑ/ ກັບ /ɔ/. ແຕ່ມັນແມ່ນການຮັກສາທັງສອງສຽງນີ້ ໃຫ້ຕ່າງຈາກ /oʊ/, ເຊິ່ງເປັນສະຫຼະຂອງຄຳວ່າ coat: ຖ້າເຈົ້າອອກສຽງ caught ດ້ວຍສະຫຼະ o ທີ່ຫໍ່ສົບແບບບໍລິສຸດ ເຈົ້າກໍ່ກຳລັງເວົ້າຄຳອື່ນຢູ່.
ພາສາສ່ວນໃຫຍ່ທີ່ຂຽນດ້ວຍຕົວ o ມັກຈະມີສຽງສະຫຼະທີ່ຫໍ່ສົບຢູ່ເບື້ອງຫຼັງມັນ, ເປັນສຽງ /o/ ທີ່ຊັດເຈນ ແລະ ບໍລິສຸດ — ແລະ ສະຫຼະ ໂອ ຂອງລາວເຮົາກໍ່ຢູ່ໃນປະເພດນີ້ນັ້ນເອງ. ສຽງສະຫຼະແບບນັ້ນ ໃກ້ຄຽງກັບ ສະຫຼະປະສົມ GO /oʊ/ ຂອງພາສາອັງກິດ ຫຼາຍກວ່າສະຫຼະໂຕໃດກໍ່ຕາມໃນບົດຄວາມນີ້. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຜູ້ຮຽນພະຍາຍາມອອກສຽງ caught ຫຼື law, ສຽງທີ່ອອກມາມັກຈະກາຍເປັນສຽງ ໂອ ໃນພາສາແມ່ຂອງຕົນ, ແລ້ວຫູຄົນອາເມລິກາກໍ່ຈະຈັບມັນໄປໃສ່ໃນໝວດຂອງພາສາອັງກິດທີ່ໃກ້ຄຽງທີ່ສຸດ: ນັ້ນກໍ່ຄື /oʊ/. ເມື່ອນັ້ນ ປະໂຫຍກຂອງເຈົ້າກໍ່ຈະກາຍເປັນມີອີກຄຳໜຶ່ງແທນ. Caught ຈະກາຍເປັນ coat (ເສື້ອກັນໜາວ) ແລະ law ຈະກາຍເປັນ low (ຕໍ່າ). ແລະ ຕ່າງຈາກການແຍກສຽງ cot–caught, ທີ່ຄົນອາເມລິກາເຄິ່ງປະເທດໄດ້ຖິ້ມໄປແລ້ວ, ຊາຍແດນລະຫວ່າງສຽງນີ້ແມ່ນສຳຄັນຫຼາຍສຳລັບທຸກຄົນ. ບໍ່ມີຄົນອາເມລິກາຄົນໃດທີ່ອອກສຽງ bought ກັບ boat, ຫຼື walk ກັບ woke ຄືກັນ.
ປາກຂອງເຈົ້າຈະບອກເອງວ່າ ເຈົ້າກຳລັງຢູ່ຝັ່ງໃດ. ສະຫຼະໃນໝວດຄຳວ່າ caught, ບໍ່ວ່າຈະລວມສຽງຫຼືບໍ່, ຈະຕ້ອງເປີດຄາງກະໄຕ; ໃນຂະນະທີ່ /oʊ/ ຈະເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການເປີດປາກແບບເຄິ່ງໜຶ່ງ. ແລະ ສຽງ /oʊ/ ຈະມີການເຄື່ອນໄຫວ — ມັນເປັນສະຫຼະປະສົມ, ເຊິ່ງຈະເລື່ອນໄປຫາສຽງ oo (ອູ) ພ້ອມກັບຮິມສົບທີ່ຫໍ່ແຄບເຂົ້າ — ໃນຂະນະທີ່ /ɑ/ ແລະ /ɔ/ ຈະຄ້າງຢູ່ຊື່ໆ. ຖ້າຄຳວ່າ law ຂອງເຈົ້າ ຈົບລົງດ້ວຍການທີ່ຮິມສົບຫໍ່ເປັນວົງກົມນ້ອຍໆ, ມັນກໍ່ຈະກາຍເປັນ low. ໜ້າການປຽບທຽບ low vs law ຂອງພວກເຮົາ ໄດ້ເອົາສອງສຽງນີ້ມາທຽບກັນພ້ອມກັບສຽງປະກອບແລ້ວ.
ການສະກົດຄຳໃນກໍລະນີນີ້ຊ່ວຍໄດ້ຫຼາຍກວ່າປົກກະຕິ, ເຊິ່ງເປັນເລື່ອງທີ່ດີ:
| ການສະກົດ | ກຸ່ມຄຳ | ຕົວຢ່າງ |
|---|---|---|
| o + ພະຍັນຊະນະ | /ɑ/, ສຽງເປີດ ah (ມີຂໍ້ຍົກເວັ້ນຢູ່ລຸ່ມ) | hot, stop, job, clock, stock |
| au, aw | ກຸ່ມຄຳ caught | cause, law, dawn, sauce, saw |
| alk | ກຸ່ມຄຳ caught, ແລະ ຕົວ L ບໍ່ອອກສຽງ | talk, walk, chalk, stalk |
| ought, aught | ກຸ່ມຄຳ caught | thought, bought, caught, taught |
| o + ພະຍັນຊະນະ + e, oa, ow | /oʊ/, ສຽງສະຫຼະປະສົມທີ່ມີການເລື່ອນ | note, coat, boat, low, show |
ຂໍ້ສັງເກດເລັກນ້ອຍສຳລັບຕາຕະລາງນີ້. ແຖວຂອງກຸ່ມຄຳ caught ຈະໃຊ້ສຽງ /ɔ/ ຖ້າເຈົ້າຮັກສາການແຍກສຽງໄວ້ ແລະ ໃຊ້ສຽງ /ɑ/ ທີ່ເປີດກວ້າງ ຖ້າເຈົ້າລວມສຽງ; ແຕ່ບໍ່ວ່າກໍລະນີໃດ ພວກມັນຈະບໍ່ໃຊ້ສຽງ /oʊ/ ເດັດຂາດ. ຄຳທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ -all (all, tall, call, ball) ກໍ່ຢູ່ໃນກຸ່ມຄຳ caught ເຊັ່ນກັນ, ແລະ ຕ່າງຈາກຄຳວ່າ talk, ຄຳເຫຼົ່ານີ້ຈະຍັງຄົງອອກສຽງ L ຂອງພວກມັນ. ຂໍ້ຍົກເວັ້ນໃນແຖວທຳອິດ, ສຳລັບໃຜທີ່ຢາກຮັກສາການແຍກສຽງ: ຕົວ o ທີ່ຢູ່ໜ້າຕົວ g, ng, s, th, ແລະ f ມັກຈະຂ້າມໄປໃຊ້ສຽງແບບຫໍ່ສົບ, ສະນັ້ນ dog, long, boss, cloth, ແລະ off ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວຈະເປັນຄຳໃນກຸ່ມ caught ສຳລັບພາສາອັງກິດອາເມລິກາແບບແຍກສຽງ, ເຖິງແມ່ນວ່າມັນຈະສະກົດດ້ວຍ o ບວກພະຍັນຊະນະກໍ່ຕາມ. (ສຳລັບຄົນທີ່ລວມສຽງ ສາມາດຂ້າມປະໂຫຍກນີ້ໄປໄດ້ເລີຍ). ໃຫ້ຖືວ່າແຖວສຸດທ້າຍເປັນພຽງແນວໂນ້ມ ຫຼາຍກວ່າຈະເປັນກົດຕາຍຕົວ (ຕົວຢ່າງ: ow ຍັງໃຊ້ສະກົດສຽງຂອງຄຳວ່າ now ໄດ້). ແລະ ການສະກົດດ້ວຍ aw ກໍ່ມັກຈະດຶງດູດໃຫ້ຄົນລາກສຽງ: saw ບໍ່ແມ່ນ soh, ແລະ ສຳລັບຄົນທີ່ເວົ້າພາສາຈີນກາງ ຕົວ aw ກໍ່ບໍ່ແມ່ນສຽງ ow ໃນພິນອິນ ao (ສະຫຼະປະສົມຂອງຄຳວ່າ now ໃນພາສາອັງກິດ) ເຊັ່ນກັນ. ມັນຕ້ອງເປັນສະຫຼະທີ່ເປີດກວ້າງໂຕດຽວ, ບໍ່ມີການເລື່ອນສຽງ, ບໍ່ມີການຫໍ່ສົບເປັນວົງກົມໃນຕອນທ້າຍ.
ປະໂຫຍກສຳລັບຝຶກຊ້ອມ
ອ່ານປະໂຫຍກເຫຼົ່ານີ້ອອກສຽງດັງໆ, ປະໂຫຍກລະສອງຄັ້ງ, ໂດຍໃຊ້ເປົ້າໝາຍແບບລວມສຽງ: ທຸກຄຳທີ່ເປັນ ຕົວໜັງສືເຂັ້ມ ຈະໃຊ້ສະຫຼະເປີດທີ່ບໍ່ຫໍ່ສົບອັນດຽວກັນ, ເປີດຄາງກະໄຕລົງ, ຮິມສົບປ່ອຍຕາມສະບາຍ. ຄຳທີ່ເປັນຕົວອຽງ ແມ່ນຄຳໃກ້ຄຽງທີ່ໃຊ້ສຽງ /oʊ/; ພວກມັນຈະເລື່ອນສຽງ ແລະ ປິດປາກລົງ ໃນຂະນະທີ່ຄຳໂຕໜັງສືເຂັ້ມທັງໝົດຈະຍັງເປີດປາກຄ້າງໄວ້, ສະນັ້ນຄຳອຽງເຫຼົ່ານີ້ຄືຈຸດທີ່ເຈົ້າຄວນອອກສຽງໃຫ້ຊ້າລົງ. ແຖວທີ 4 ຈະມີຊື່ Don ແລະ Dawn ຕໍ່ກັນເລີຍ, ແລະ ດ້ວຍເປົ້າໝາຍແບບລວມສຽງ ພວກມັນຈະອອກສຽງຄືກັນແປະ. ນັ້ນຄືຈຸດປະສົງຫຼັກເລີຍ.
- I caught a cold last fall. I caught a cold last fall.
- The dog walked across the lawn. The dog walked across the lawn.
- He bought a boat, not a bottle. He bought a boat, not a bottle.
- Don gets up at dawn. Don gets up at dawn.
- Stop talking and walk. Stop talking and walk.
- She thought the stock talk ran long. She thought the stock talk ran long.
- The law office is low on coffee. The law office is low on coffee.
- I lost my watch in the parking lot. I lost my watch in the parking lot.
- Chalk it up to a long walk. Chalk it up to a long walk.
- It's not wrong, it's just odd. It's not wrong, it's just odd.
(ຂ້ອຍເປັນຫວັດເມື່ອລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນປີກາຍ.)
(ໝາຍ່າງຂ້າມເດີ່ນຫຍ້າ.)
(ລາວຊື້ເຮືອ, ບໍ່ແມ່ນຕຸກນໍ້າ.)
(ດອນຕື່ນນອນຕອນຮຸ່ງເຊົ້າ.)
(ເຊົາລົມກັນແລ້ວຍ່າງໄປ.)
(ນາງຄິດວ່າການລົມເລື່ອງຫຸ້ນນັ້ນຍາວເກີນໄປ.)
(ຫ້ອງການທະນາຍຄວາມມີກາເຟເຫຼືອໜ້ອຍແລ້ວ.)
(ຂ້ອຍເຮັດໂມງເສຍຢູ່ບ່ອນຈອດລົດ.)
(ຖືຊະວ່າເປັນຍ້ອນການຍ່າງທີ່ຍາວນານ.)
(ມັນບໍ່ຜິດດອກ, ມັນພຽງແຕ່ແປກໆເທົ່ານັ້ນ.)
ຖ້າຄຳວ່າ low ໃນແຖວທີ 7 ອອກສຽງມາຄືກັບຄຳອື່ນໆອ້ອມຂ້າງມັນ, ນັ້ນສະແດງວ່າຊາຍແດນສຽງຂອງເຈົ້າພັງແລ້ວ: low ຕ້ອງມີການເລື່ອນສຽງ ແລະ ປິດປາກລົງ ໃນຂະນະທີ່ law ຍັງຄົງເປີດປາກຢູ່. ຈົ່ງຢຸດຝຶກຢູ່ແຖວນີ້ ຈົນກວ່າສອງຄຳນີ້ຈະຮູ້ສຶກເຖິງຮູບປາກທີ່ແຕກຕ່າງກັນຢ່າງຊັດເຈນ.
ພາສາແມ່ທີ່ຕ່າງກັນ ຮັບມືກັບເລື່ອງນີ້ແນວໃດ
ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງເຈົ້າ ແມ່ນຂຶ້ນກັບວ່າພາສາແມ່ຂອງເຈົ້າອອກສຽງຕົວອັກສອນ o, ແລະ ສຽງສະຫຼະເປີດໂດຍທົ່ວໄປແນວໃດ. ບໍ່ມີອັນໃດທີ່ເປັນຂໍ້ບົກພ່ອງ; ມັນເປັນພຽງຊ່ອງຫວ່າງທີ່ເຈົ້າຕ້ອງຫາທາງເຊື່ອມຕໍ່ໃຫ້ໄດ້. ສຳລັບຄົນລາວ, ຮູບແບບທີ່ໃກ້ຄຽງທີ່ສຸດໃນຕາຕະລາງນີ້ ແມ່ນແຖວຂອງພາສາສະເປນ ແລະ ກຣີກ: ການສະກົດດ້ວຍ o ກັບ aw ມັກຈະດຶງເຮົາໄປຫາສຽງສະຫຼະທີ່ຫໍ່ສົບ, ສະນັ້ນວຽກຫຼັກຂອງເຮົາ ກໍ່ຄືການສົ່ງຄຳກຸ່ມນັ້ນກັບໄປຫາສຽງ ah ທີ່ເປີດກວ້າງ.
| ພາສາແມ່ຂອງເຈົ້າ | ຄຳກຸ່ມ o ມັກໄປຕົກຢູ່ສຽງໃດ | ສິ່ງທີ່ຄວນເນັ້ນ |
|---|---|---|
| ພາສາສະເປນ, ກຣີກ | ມີສຽງ /o/ ທີ່ຫໍ່ສົບໜຶ່ງສຽງ ແລະ ສຽງ /a/ ເຄິ່ງກາງທີ່ເປີດ; ການສະກົດຄຳເຮັດໃຫ້ຄຳວ່າ hot ແລະ caught ໄປຕົກຢູ່ສຽງທີ່ຫໍ່ສົບ | ໃຫ້ປ່ຽນຄຳທີ່ສະກົດດ້ວຍ o ບວກພະຍັນຊະນະ ແລະ aw ທຸກຄຳ ໄປໃຊ້ສຽງ ah (ອາ) ທີ່ເປີດກວ້າງແທນ. ຮັກສາສະຫຼະຫໍ່ສົບໄວ້ສຳລັບກຸ່ມຄຳ coat, ແລະ ປ່ອຍໃຫ້ມັນເລື່ອນສຽງຢູ່ບ່ອນນັ້ນ. |
| ພາສາຍີ່ປຸ່ນ | ສຽງ あ /a/ ເປັນສຽງເປີດ ແລະ ຢູ່ເຄິ່ງກາງ, ເຊິ່ງໃຊ້ເປັນຫຼັກໄດ້; ສຽງ お /o/ ເປັນສຽງບໍລິສຸດ | ສຽງ ah (ອາ) ຂອງເຈົ້າເກືອບຈະພ້ອມແລ້ວ. ສິ່ງທີ່ຕ້ອງແກ້ແມ່ນເລື່ອງການສະກົດຄຳ: ຄຳທີ່ສະກົດດ້ວຍ au/aw/al/ough ຕ້ອງໃຊ້ສະຫຼະເປີດ, ຫ້າມໃຊ້ສຽງ お ເດັດຂາດ. |
| ພາສາເກົາຫຼີ | ຄຳກຸ່ມ aw ມັກຈະໄປຕົກຢູ່ສຽງ ㅗ /o/; ສຽງ ㅓ /ʌ/ ເຊິ່ງເປັນສະຫຼະພາສາແມ່ທີ່ໃກ້ຄຽງທີ່ສຸດ ກໍ່ຍັງຢູ່ສູງເກີນໄປໜຶ່ງລະດັບ | ໃຫ້ເລີ່ມຈາກສຽງ ㅓ ແລ້ວເປີດຄາງກະໄຕລົງຕື່ມອີກ, ຮິມສົບຮາບພຽງ, ສຳລັບກຸ່ມຄຳ cot ແລະ caught ທັງໝົດ. ສຽງ ㅗ ຄວນໃຊ້ສະເພາະກັບກຸ່ມຄຳ coat ເທົ່ານັ້ນ, ພ້ອມກັບເພີ່ມການເລື່ອນສຽງເຂົ້າໄປ. |
| ພາສາຈີນກາງ | ສຽງພິນອິນ o ເປັນສຽງຫໍ່ສົບ; ສຽງ ao /aʊ/ ມັກຈະເຮັດໃຫ້ຫຼົງໃຊ້ກັບຄຳທີ່ສະກົດດ້ວຍ aw | ຄຳວ່າ saw ແລະ law ໃຊ້ສະຫຼະເປີດດຽວ ທີ່ບໍ່ມີການເລື່ອນສຽງ ແລະ ບໍ່ມີການຫໍ່ສົບເປັນວົງກົມໃນຕອນທ້າຍ. ເປີດຄາງກະໄຕໃຫ້ກວ້າງກວ່າສຽງ a ຂອງເຈົ້າໃນຄຳວ່າ ma ແລ້ວຄ້າງປາກໄວ້ແບບນັ້ນ. |
| ພາສາຮິນດີ, ອູຣດູ | ສຽງ आ /ɑː/ ກົງກັບເປົ້າໝາຍຂອງການລວມສຽງຫຼາຍ; ກຸ່ມຄຳ o ມັກຈະໃຊ້ສະຫຼະສັ້ນແບບຫໍ່ສົບ | ຄຳວ່າ hot ໃນອາເມລິກາຈະໃຊ້ສຽງ आ ຂອງເຈົ້າ, ບໍ່ແມ່ນສຽງ o. ຖ້າເຈົ້າຮັກສາການແຍກສຽງສອງແບບຕາມພາສາອັງກິດແບບອິນເດຍໄວ້ກໍ່ບໍ່ເປັນຫຍັງ, ແຕ່ຢ່າຫໍ່ສົບສຳລັບກຸ່ມຄຳ cot. |
| ພາສາອາຣັບ | ສຽງຍາວ ā /aː/ ໃກ້ຄຽງກັບເປົ້າໝາຍ; ສຽງ /oː/ ໃນພາສາຖິ່ນ (ເຊິ່ງມັກຈະມາຈາກສຽງ aw ເກົ່າ) ຄືກັບດັກ | ໃຫ້ໃຊ້ສຽງ ā ຍາວຂອງເຈົ້າເປັນຫຼັກສຳລັບທັງສອງກຸ່ມຄຳນີ້ ໂດຍການເປີດຄາງກະໄຕໃຫ້ສຸດ. ຢ່າປ່ອຍໃຫ້ການສະກົດແບບອັງກິດດ້ວຍ aw ດຶງເອົາສຽງ /oː/ ໃນພາສາຖິ່ນຂອງເຈົ້າມາໃຊ້. |
| ພາສາລັດເຊຍ | ສຽງ o ທີ່ເນັ້ນໜັກ (stressed) ຈະຫໍ່ສົບເປັນ /o/; ສຽງ o ທີ່ບໍ່ເນັ້ນໜັກ (unstressed) ຈະຜ່ອນຄາຍໄປຫາ /a/ ຢູ່ແລ້ວ | ສຽງທີ່ຜ່ອນຄາຍນັ້ນຄືສັນຊາດຕະຍານທີ່ຖືກຕ້ອງແລ້ວ; ໃຫ້ນຳໃຊ້ມັນກັບພະຍາງທີ່ເນັ້ນໜັກນຳ. ຄຳວ່າ hot ແລະ caught ຈະໃຊ້ສະຫຼະເປີດທີ່ບໍ່ຫໍ່ສົບ ເຖິງແມ່ນວ່າຈະຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງທີ່ເນັ້ນໜັກກໍ່ຕາມ. |
| ພາສາຝຣັ່ງ, ອິຕາລີ, ປອກຕຸຍການ | ສຽງ /a/, /ɔ/, ແລະ /o/ ລ້ວນແຕ່ມີຢູ່ແລ້ວ; ແຕ່ການສະກົດຄຳມັກຈະດຶງໄປຫາສຽງ /o/ | ເຈົ້າມີວັດຖຸດິບຄົບທຸກຢ່າງແລ້ວ. ຖ້າເຈົ້າເລືອກທີ່ຈະລວມສຽງ, ໃຫ້ຕັດການຫໍ່ສົບຖິ້ມທັງໝົດໃນທັງສອງກຸ່ມຄຳ. ແຕ່ຖ້າບໍ່ລວມ, ສຽງ /ɔ/ ຂອງເຈົ້າແມ່ນໃກ້ຄຽງແລ້ວ; ພຽງແຕ່ຮັກສາມັນໃຫ້ຫ່າງຈາກສຽງ /o/ ແບບບໍລິສຸດກໍ່ພໍ. |
| ພາສາເຢຍລະມັນ | ມີສຽງ o ສັ້ນ /ɔ/; ມີສຽງ /aː/ ຍາວ | ສຽງ o ສັ້ນແບບເຢຍລະມັນໃນຄຳວ່າ hot ຈະຟັງຄືສຳນຽງອັງກິດ. ໃຫ້ໃຊ້ຄຸນນະພາບສຽງ ah (ອາ) ຍາວຂອງເຈົ້າແທນ, ໂດຍເປີດຄາງກະໄຕໃຫ້ສຸດ, ສຳລັບກຸ່ມຄຳທີ່ລວມສຽງທັງໝົດ. |
ຄຳຖາມທີ່ພົບເລື້ອຍ (FAQ)
ບໍ່ — ປະມານເຄິ່ງໜຶ່ງທີ່ອອກສຽງຄືກັນ. ການລວມສຽງນີ້ກວມເອົາພື້ນທີ່ພາກຕາເວັນຕົກ, ການາດາ, ພາກຕາເວັນອອກຂອງລັດນິວອິງແລນ, ພາກຕາເວັນຕົກຂອງລັດເພັນຊິລເວເນຍ, ແລະ ກຸ່ມຄົນລຸ້ນໃໝ່ສ່ວນໃຫຍ່ທົ່ວປະເທດ, ໃນຂະນະທີ່ນິວຢອກ, ຟິລາເດວເຟຍ, ບັລຕິມໍ, ເມືອງແຖບທະເລສາບໃຫຍ່, ແລະ ພາກໃຕ້ສ່ວນໃຫຍ່ ຍັງຄົງແຍກສອງສະຫຼະນີ້ໄວ້. ການອອກສຽງທັງສອງແບບລ້ວນແຕ່ເປັນມາດຕະຖານທີ່ຖືກຕ້ອງ, ແລະ ຄົນອາເມລິກາໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວຈະບໍ່ໄດ້ສັງເກດວ່າຜູ້ເວົ້າກຳລັງໃຊ້ແບບໃດ.
ສຳລັບພາສາອັງກິດອາເມລິກາ ແມ່ນບໍ່ຜິດເລີຍ. ການລວມສອງສຽງນີ້ເຂົ້າກັນ ແມ່ນການອອກສຽງໃນຊີວິດປະຈຳວັນຂອງຄົນປະມານເຄິ່ງປະເທດ, ລວມເຖິງຜູ້ປະກາດຂ່າວນຳ, ແລະ ມັນກໍ່ເປັນເປົ້າໝາຍທີ່ງ່າຍກວ່າສຳລັບຜູ້ຮຽນ: ພຽງແຕ່ໃຊ້ສະຫຼະເປີດໜຶ່ງສຽງ, ເປີດຄາງກະໄຕລົງ, ບໍ່ຫໍ່ສົບ, ກໍ່ສາມາດກວມເອົາຄຳສັບທັງສອງກຸ່ມນີ້ໄດ້ແລ້ວ. ຈະບໍ່ມີຜູ້ຟັງຄົນໃດມອງວ່າມັນເປັນຂໍ້ຜິດພາດ.
ນະຄອນນິວຢອກ, ຟິລາເດວເຟຍ, ແລະ ບັລຕິມໍ ຍັງຄົງຮັກສາຄວາມແຕກຕ່າງໄວ້, ດ້ວຍສຽງ /ɔ/ ທີ່ຫໍ່ສົບຊັດເຈນ ແລະ ມັກຈະລາກສຽງຍາວ. ເຊັ່ນດຽວກັບເມືອງທາງຕອນເໜືອແຄມທະເລສາບໃຫຍ່ (ຊິຄາໂກ, ດີທຣອຍ, ຄລີບແລນ, ບັບຟາໂລ) ແລະ ພື້ນທີ່ສ່ວນໃຫຍ່ຂອງພາກໃຕ້, ໂດຍສະເພາະໃນກຸ່ມຜູ້ເວົ້າອາຍຸສູງ. ແຕ່ຄົນລຸ້ນໃໝ່ໃນທຸກພື້ນທີ່ເຫຼົ່ານີ້ ກໍ່ກຳລັງຫັນມາລວມສຽງໃນອັດຕາທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນເລື້ອຍໆ.
ແທບຈະບໍ່ມີທາງເລີຍ; ບໍລິບົດຈະຊ່ວຍແຍກຄຳສັບເຫຼົ່ານີ້ອອກຈາກກັນ ໃນແບບດຽວກັບທີ່ມັນຊ່ວຍຄົນອາເມລິກາທີ່ລວມສຽງນັ້ນເອງ. ການຫຼົງກັນແທ້ໆພຽງຂໍ້ດຽວກໍ່ຄືຊື່ຄົນ Don ກັບ Dawn, ເຊິ່ງຈະຟັງຄືກັນແປະສຳລັບຄົນທີ່ລວມສຽງ. ຄົນອາເມລິກາເອງຈະແກ້ບັນຫານີ້ດ້ວຍການບອກຕົວສະກົດຊ່ວຍ (“Dawn ທີ່ຂຽນດ້ວຍຕົວ w”). ຖ້າວ່ານີ້ຄືກໍລະນີທີ່ຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດແລ້ວ, ການລວມສຽງກໍ່ຖືວ່າປອດໄພແນ່ນອນ.
ສຳລັບຜູ້ເວົ້າທີ່ແຍກສຽງ, ຄຳວ່າ cot ຈະໃຊ້ສຽງ /ɑ/: ຄາງກະໄຕເປີດກວ້າງສຸດ, ລີ້ນຢູ່ຕໍ່າ ແລະ ດຶງໄປທາງຫຼັງ, ຮິມສົບປ່ອຍຕາມສະບາຍທັງໝົດ. ສ່ວນ caught ຈະໃຊ້ສຽງ /ɔ/: ລີ້ນຍົກສູງຂຶ້ນເລັກນ້ອຍ, ຮິມສົບຫໍ່ເຂົ້າໜ້ອຍໜຶ່ງ, ແລະ ມັກຈະມີສຽງຍາວກວ່າໜ້ອຍໜຶ່ງ. ສອງສຽງນີ້ຢູ່ຫ່າງກັນພຽງກ້າວນ້ອຍໆຢູ່ມຸມລຸ່ມທາງຫຼັງຂອງພື້ນທີ່ສະຫຼະໃນປາກ, ເຊິ່ງນີ້ກໍ່ເປັນສ່ວນໜຶ່ງທີ່ອະທິບາຍວ່າເປັນຫຍັງພວກມັນຈຶ່ງລວມເຂົ້າກັນໄດ້ງ່າຍດາຍແທ້.
ນັ້ນເປັນເພາະວ່າເຈົ້າຫໍ່ສົບອອກສຽງສະຫຼະ. ພາສາອັງກິດແບບອັງກິດ (British) ຈະອອກສຽງຄຳວ່າ hot ດ້ວຍສຽງສັ້ນທີ່ຫໍ່ສົບ /ɒ/; ແຕ່ພາສາອັງກິດແບບອາເມລິກາຈະໃຊ້ສຽງ /ɑ/ ທີ່ເປີດກວ້າງ ແລະ ບໍ່ຫໍ່ສົບ (ຄືກັບສຽງ ah ເວລາຫາໝໍ), ໂດຍເປີດຄາງກະໄຕລົງ ແລະ ປ່ອຍຮິມສົບຕາມສະບາຍບໍ່ຕ້ອງເຮັດຫຍັງເລີຍ. ພຽງແຕ່ເລີກຫໍ່ສົບ ແລະ ເປີດຄາງກະໄຕລົງ, ຄຳດຽວກັນນັ້ນກໍ່ຈະກາຍເປັນສຳນຽງອາເມລິກາທັນທີ.
ຍ້ອນສະຫຼະ ໂອ ແລະ ອໍ ຂອງລາວລ້ວນແຕ່ຫໍ່ສົບ, ດັກໃຫຍ່ທີ່ສຸດຂອງຄົນລາວ ບໍ່ແມ່ນການແຍກສຽງ cot ກັບ caught (ສຽງນັ້ນລວມໄດ້ເລີຍ), ແຕ່ແມ່ນການປ່ອຍໃຫ້ຄຳກຸ່ມ caught ແລະ law ໄຫຼໄປຫາສຽງ ໂອ ຈົນກາຍເປັນສຽງ /oʊ/ ຂອງຄຳວ່າ coat. ເມື່ອນັ້ນ caught ກໍ່ກາຍເປັນ coat ແລະ law ກໍ່ກາຍເປັນ low ເຊິ່ງເປັນຄົນລະຄຳກັນ. ທາງແກ້ຄື ໃຫ້ເປີດຄາງກະໄຕລົງ ແລະ ຄ້າງສຽງໄວ້ຊື່ໆ ໂດຍບໍ່ໃຫ້ສົບຫໍ່ເຂົ້າຫາກັນເປັນວົງກົມໃນຕອນທ້າຍ.
ຄຳແນະນຳການອອກສຽງສ່ວນໃຫຍ່ມັກຈະບອກໃຫ້ເຈົ້າພະຍາຍາມແຍກສຽງໃຫ້ໄດ້. ແຕ່ບົດຄວາມນີ້ກຳລັງບອກໃຫ້ເຈົ້າຂ້າມມັນໄປເລີຍ. ເປີດຄາງກະໄຕລົງ, ບໍ່ຕ້ອງຫໍ່ສົບ, ແລະ ປ່ອຍໃຫ້ຄຳວ່າ cot ກັບ caught ລວມເຂົ້າກັນໃນແບບທີ່ຄົນອາເມລິກາເຄິ່ງປະເທດເຂົາເຈົ້າເຮັດກັນ. ຊາຍແດນສຽງທີ່ສົມຄວນຈະໄດ້ຮັບເວລາຝຶກຊ້ອມຈາກເຈົ້າແທ້ໆ ຢູ່ຖັດໄປພຽງໜຶ່ງສຽງເທົ່ານັ້ນ: caught ກັບ coat ແມ່ນຄົນລະຄຳກັນໃນທຸກໆບ່ອນຂອງອາເມລິກາ, ແລະ ຄູ່ນີ້ແຫຼະທີ່ຄາງກະໄຕ ແລະ ຮິມສົບຂອງເຈົ້າຕ້ອງເຮັດໃຫ້ຖືກຕ້ອງແທ້ໆ.
