ລອງເວົ້າຄຳວ່າ leaf ແລ້ວສັງເກດເບິ່ງວ່າລີ້ນຂອງເຈົ້າໄປໃສ. ປາຍລີ້ນຈະແຕະຂຶ້ນໄປທີ່ເຫງືອກຫຼັງແຂ້ວໜ້າ, ເປັນສຽງທີ່ແຈ້ງ ແລະ ໄວ, ແລ້ວສຽງ L ກໍ່ຈົບລົງກ່ອນທີ່ເຈົ້າຈະທັນຮູ້ສຶກຕົວ (ເຊິ່ງຄ້າຍຄືກັບການອອກສຽງ “ລ” ຂອງລາວເຮົາ). ບາດນີ້ລອງເວົ້າຄຳວ່າ feel. ຕົວອັກສອນດຽວກັນ, ແຕ່ມີບາງຢ່າງຕ່າງໄປ: ປາຍລີ້ນແຕະພຽງເບົາໆ, ສ່ວນຫຼັງຂອງລີ້ນຍົກຂຶ້ນແລ້ວດຶງໄປທາງຄໍ, ເຮັດໃຫ້ສຽງ L ອອກມາຕ່ຳ, ໜັກ, ແລະ ຟັງຄືກັບຖືກກືນລົງໄປ. ພາສາອັງກິດໃຊ້ຕົວອັກສອນດຽວກັນສຳລັບທັງສອງແບບ, ແຕ່ແທ້ຈິງແລ້ວພວກມັນເປັນສອງສຽງທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ເຊິ່ງສ້າງຂຶ້ນຈາກສອງພາກສ່ວນຂອງລີ້ນທີ່ຕ່າງກັນ.
ນັກພາສາສາດເອີ້ນສອງສຽງນີ້ວ່າ light L ແລະ dark L. ສຽງ light L ຫຼື ສຽງ L ແຈ້ງໆທີ່ໃຊ້ປາຍລີ້ນໃນຄຳວ່າ leaf ແລະ light ນັ້ນ, ແມ່ນສຽງທີ່ຄົນລາວເຮົາຄຸ້ນເຄີຍດີ ເພາະມັນໃກ້ຄຽງກັບສຽງໃນພາສາແມ່ຂອງເຮົາ. ແຕ່ສຽງ dark L ຄືເຄິ່ງໜຶ່ງທີ່ເຮົາມັກຈະອອກສຽງບໍ່ໄດ້. ມັນແມ່ນ L ທີ່ຢູ່ທ້າຍຄຳເຊັ່ນ call, well, cold, ແລະ milk. ມັນບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ການເວົ້າສຽງ “ລ” ໃຫ້ໜັກຂຶ້ນ, ແຕ່ມັນຖືກສ້າງຂຶ້ນໃນຕຳແໜ່ງອື່ນຂອງປາກ ໂດຍໃຊ້ສ່ວນກາງແລະຫຼັງຂອງລີ້ນແທນທີ່ຈະເປັນປາຍລີ້ນ.
ສະນັ້ນ, ເວລາທີ່ຄົນລາວພະຍາຍາມອອກສຽງ L ທ້າຍຄຳໃຫ້ແຈ້ງໆແລ້ວມັນຟັງເບິ່ງແຂງໆນັ້ນ, ບັນຫາບໍ່ໄດ້ຢູ່ທີ່ປາຍລີ້ນ. ປາຍລີ້ນເຮັດໜ້າທີ່ຂອງມັນຖືກແລ້ວ. ສ່ວນທີ່ຕ້ອງໄດ້ຮຽນຮູ້ໃໝ່ກໍ່ຄືສ່ວນຫຼັງຂອງລີ້ນ.
ພາສາອັງກິດມີຕົວອັກສອນ L ຕົວດຽວ ແຕ່ມີ 2 ສຽງຄື: ສຽງ light [l] ເມື່ອຢູ່ໜ້າສະຫຼະ (leaf, light, yellow) ແລະ ສຽງ dark [ɫ] ເມື່ອຢູ່ທ້າຍພະຍາງ (feel, call, milk, cold). ທັງສອງເປັນສຽງແຍກຂອງໜ່ວຍສຽງ /l/ ດຽວກັນ, ເຈົ້າຂອງພາສາຈຶ່ງສະຫຼັບໃຊ້ໂດຍບໍ່ຮູ້ຕົວ. ສຽງ light L ສ້າງຂຶ້ນໂດຍການເອົາປາຍລີ້ນແຕະທີ່ເຫງືອກຫຼັງແຂ້ວ. ສ່ວນ dark L ຕ້ອງເພີ່ມການເຄື່ອນໄຫວອີກໜຶ່ງຢ່າງ: ຍົກສ່ວນຫຼັງຂອງລີ້ນຂຶ້ນໄປຫາເພດານອ່ອນ, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ເກີດສຽງກ້ອງຄ້າຍຄືສຽງສະຫຼະ ເອີ (uh). ຜູ້ຮຽນທີ່ໃຊ້ແຕ່ສຽງ “ລ” (light L) ຕະຫຼອດ ຈະຟັງເບິ່ງແຂງໆ ແລະ ຜິດທຳມະຊາດຢູ່ທ້າຍຄຳ. ສິ່ງທີ່ຂາດໄປຄືການເຄື່ອນໄຫວຂອງລີ້ນສ່ວນຫຼັງນັ້ນເອງ. ໃນການເວົ້າແບບສະບາຍໆຂອງຄົນອາເມລິກາ, ສຽງປາຍລີ້ນສາມາດປ່ຽນເປັນສະຫຼະໄປເລີຍກໍ່ມີ, ແຕ່ນັ້ນແມ່ນຂັ້ນຕອນຕໍ່ໄປ ບໍ່ແມ່ນຈຸດເລີ່ມຕົ້ນ.
ສອງສຽງຂອງ L ແມ່ນຫຍັງແທ້
ທັງສອງສຽງນີ້ຈັດຢູ່ໃນໜ່ວຍສຽງ /l/ ດຽວກັນຂອງພາສາອັງກິດ. ໜ່ວຍສຽງຄືສຽງທີ່ສາມາດປ່ຽນຄວາມໝາຍຂອງຄຳສັບໄດ້, ເຊິ່ງມີພຽງ L ດຽວໃນຄວາມໝາຍນັ້ນ. ການສະຫຼັບໃຊ້ light L ກັບ dark L ຈະບໍ່ເຮັດໃຫ້ຄວາມໝາຍຂອງຄຳສັບປ່ຽນໄປເລີຍ. ດັ່ງນັ້ນ ສະໝອງຂອງເຮົາຈຶ່ງຈື່ວ່າມັນເປັນພຽງສຽງດຽວ. ຄວາມແຕກຕ່າງນັ້ນມີຢູ່ຈິງ, ພຽງແຕ່ຫູຂອງເຮົາບໍ່ໄດ້ແຍກແຍະມັນເທົ່ານັ້ນ.
ສຽງ light L, ເຊິ່ງຂຽນດ້ວຍສັນຍາລັກ [l], ແມ່ນສຽງທີ່ງ່າຍກວ່າ. ປາຍລີ້ນຈະແຕະທີ່ alveolar ridge (ເຫງືອກແຂງໆທີ່ຢູ່ທາງຫຼັງແຂ້ວໜ້າເທິງ), ລົມຈະລອດອອກມາທາງຂ້າງຂອງລີ້ນທັງສອງເບື້ອງ, ສ່ວນກາງຂອງລີ້ນຈະຢູ່ຕ່ຳ ແລະ ຍື່ນໄປທາງໜ້າ. ມັນຟັງເບິ່ງແຈ້ງ ແລະ ສົດໃສ. ນີ້ຄື L ໃນຄຳວ່າ leaf, look, believe, ແລະ yellow.
ສຽງ dark L, ເຊິ່ງຂຽນດ້ວຍສັນຍາລັກ [ɫ], ເຮັດທຸກຢ່າງທີ່ light L ເຮັດ ແຕ່ເພີ່ມການເຄື່ອນໄຫວທີສອງເຂົ້າໄປ. ໃນຂະນະທີ່ປາຍລີ້ນກຳລັງຂຶ້ນໄປຫາເຫງືອກ, ສ່ວນຫຼັງ ຂອງລີ້ນຈະຍົກຂຶ້ນ ແລະ ດຶງຖອຍຫຼັງໄປຫາເພດານອ່ອນ (soft palate) ທີ່ຢູ່ເລິກເຂົ້າໄປໃນປາກ. ນັກພາສາສາດເອີ້ນການເຄື່ອນໄຫວນີ້ວ່າ velarization. ການຍົກລີ້ນສ່ວນຫຼັງນີ້ເອງທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດສຽງ dark L: ສຽງຈະກ້ອງ, ຕ່ຳ, ແລະ ມີສີສັນຂອງສຽງສະຫຼະ ເອີ ຫຼື ອູ ອ່ອນໆ ມາກ່ອນສຽງ L ຈະອອກມາ. ລອງເວົ້າຄຳວ່າ full ຊ້າໆ ແລ້ວເຈົ້າຈະໄດ້ຍິນມັນ: ມັນມີເງົາຂອງສຽງ ອູ ປົນຢູ່ໃນນັ້ນ ເຊິ່ງໃນຄຳວ່າ fuss ຫຼື fun ຈະບໍ່ມີ.
ມີຂໍ້ສັງເກດໜຶ່ງກ່ຽວກັບພາສາອັງກິດແບບອາເມລິກາ: ສຳນຽງອາເມລິກາມັກຈະເຮັດໃຫ້ L “ມືດ” (dark) ລົງໜ້ອຍໜຶ່ງສະເໝີໃນທຸກຕຳແໜ່ງ, ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໜ້າສະຫຼະ. ສະນັ້ນ light L ຂອງອາເມລິກາກໍ່ຍັງໜັກກວ່າ L ທີ່ຊັດເຈນໃນພາສາສະເປນ ຫຼື ຝຣັ່ງ. ສິ່ງທີ່ປ່ຽນແປງໄປຕາມຕຳແໜ່ງຄື ລີ້ນສ່ວນຫຼັງຍົກຂຶ້ນຫຼາຍສ່ຳໃດ: ຍົກໜ້ອຍໜຶ່ງສຳລັບ L ຂຶ້ນຕົ້ນຄຳເຊັ່ນ leaf, ແລະ ຍົກຫຼາຍສຳລັບ L ທ້າຍຄຳເຊັ່ນ feel. ສຽງ L ທີ່ແຈ້ງເກີນໄປໃນຄຳອາເມລິກາຈະຟັງເບິ່ງແປກໆທັນທີ, ແລະ L ທີ່ທ້າຍຄຳແມ່ນບ່ອນທີ່ເຈົ້າຕ້ອງໄດ້ຝຶກຫຼາຍທີ່ສຸດ.
ສຽງ light L ແລະ dark L ໃຊ້ການເຄື່ອນໄຫວຂອງປາຍລີ້ນຄືກັນ. ສິ່ງທີ່ແຍກພວກມັນອອກຈາກກັນຄື ສ່ວນຫຼັງຂອງລີ້ນ — ມັນຈະແປ ແລະ ຍື່ນໄປທາງໜ້າສຳລັບ light L, ແຕ່ຈະຍົກຂຶ້ນ ແລະ ດຶງຖອຍຫຼັງສຳລັບ dark L.
ຕຳແໜ່ງຂອງແຕ່ລະ L — ກົດການນຳໃຊ້
ເຈົ້າບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງເລືອກໃຊ້ສອງສຽງນີ້ຕາມຄວາມຮູ້ສຶກ. ຕຳແໜ່ງຂອງພວກມັນຕາຍຕົວ ແລະ ສາມາດຄາດເດົາໄດ້ ໂດຍຖາມຄຳຖາມດຽວ: ມີສະຫຼະຢູ່ຕິດກັບທາງຫຼັງຂອງ L ພາຍໃນພະຍາງດຽວກັນຫຼືບໍ່?
ຖ້າມີ, ໃຫ້ໃຊ້ສຽງ light L. ນີ້ຄື L ທີ່ຢູ່ຕົ້ນພະຍາງ, ທາງໜ້າສະຫຼະ: leaf, light, alive, follow, yellow. ເຖິງແມ່ນວ່າ L ຈະຢູ່ກາງຄຳສັບ, ຖ້າມີສະຫຼະຕາມຫຼັງ, L ກໍ່ຈະເປັນຂອງພະຍາງຖັດໄປ ແລະ ອອກສຽງແຈ້ງຄືເກົ່າ. L ໃນຄຳວ່າ yellow ເປັນ light L ກໍ່ເພາະວ່າມັນເຊື່ອມເຂົ້າກັບສຽງ -ow.
ມີຂໍ້ຍົກເວັ້ນໜຶ່ງທີ່ມັກເຮັດໃຫ້ຜູ້ຮຽນຂັ້ນສູງສັບສົນ: ການຕື່ມສະຫຼະໃສ່ຫຼັງ dark L ບໍ່ໄດ້ປ່ຽນມັນກັບໄປເປັນສຽງແຈ້ງສະເໝີໄປ. ຖ້າຕື່ມ -ing ຫຼື -er ໃສ່ຄຳທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ dark L, ສຽງ L ຈະບໍ່ກັບໄປແຈ້ງຄືກັບໃນຄຳວ່າ yellow; L ໃນ feeling ແລະ cooler ຈະຍັງຄົງໜັກກວ່າ, ເຖິງແມ່ນວ່າມີສະຫຼະຕາມຫຼັງກໍ່ຕາມ. ເມື່ອມີການຂ້າມເຂດຄຳສັບ (word boundary) ການດຶງສຽງຈະອ່ອນລົງ, ດັ່ງນັ້ນ L ໃນ feel it ຈະຢູ່ເຄິ່ງກາງລະຫວ່າງສອງສຽງນີ້, ແຕ່ຈະບໍ່ແຈ້ງເຕັມທີ່. ສຽງ dark L, ເມື່ອໄດ້ຖືກໃຊ້ຢູ່ທ້າຍຄຳຫຼັກແລ້ວ, ມັນຈະຕ້ານທານການປ່ຽນກັບໄປເປັນສຽງແຈ້ງ.
ຖ້າບໍ່ມີສະຫຼະຕາມຫຼັງ, ໃຫ້ໃຊ້ສຽງ dark L. ກໍລະນີນີ້ຄວບຄຸມ 2 ຕຳແໜ່ງທົ່ວໄປ ແລະ ອີກໜຶ່ງກໍລະນີພິເສດ. ຢູ່ທ້າຍຄຳ: feel, call, well, school, real. ກ່ອນພະຍັນຊະນະອື່ນ: milk, help, cold, belt, shelf, golf. ແລະ ກໍລະນີພິເສດຄື syllabic L, ບ່ອນທີ່ L ກາຍເປັນພະຍາງນ້ອຍໆຂອງຕົວມັນເອງໂດຍບໍ່ມີສະຫຼະເລີຍ: little, bottle, table, middle, simple, apple. syllabic L ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນເປັນ dark L ເຕັມຕົວ, ມືດທຽບເທົ່າກັບ L ທີ່ຢູ່ທ້າຍຄຳເລີຍ.
| ຕຳແໜ່ງ | ປະເພດຂອງ L | ຕົວຢ່າງ |
|---|---|---|
| ຕົ້ນພະຍາງ, ມີສະຫຼະຕາມຫຼັງ | light [l] | leaf, light, look, alive, believe, yellow, follow |
| ທ້າຍຄຳ | dark [ɫ] | feel, call, well, school, real, full, tall, mail |
| ກ່ອນພະຍັນຊະນະ | dark [ɫ] | milk, help, cold, belt, shelf, golf, false, salt |
| Syllabic (ເປັນພະຍາງດ້ວຍຕົວມັນເອງ) | dark [ɫ] | little, bottle, table, middle, simple, apple |
ມີບາງຄຳທີ່ມີທັງສອງສຽງ, ເຊິ່ງເປັນວິທີທີ່ດີທີ່ສຸດໃນການຟັງຄວາມແຕກຕ່າງພາຍໃນລົມຫາຍໃຈດຽວ. ຄຳວ່າ level ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍ light L ແລະ ຈົບລົງດ້ວຍ dark L. ລວມເຖິງຄຳວ່າ local, label, loyal, ແລະ legal. ລອງເວົ້າຄຳວ່າ level ແລ້ວຟັງການສະຫຼັບບ່ອນຂອງ L ທັງສອງ: ຕົວທຳອິດຍື່ນໄປທາງໜ້າ ແລະ ຂຶ້ນເທິງ, ສ່ວນຕົວທີສອງຈະຈົມລົງທາງຫຼັງ ແລະ ຕ່ຳລົງ.
ການສະກົດຄຳບໍ່ສາມາດຊ່ວຍນຳທາງເຈົ້າໄດ້ໃນເລື່ອງນີ້. ຕົວອັກສອນ L ບໍ່ໄດ້ບອກຫຍັງເລີຍວ່າຕ້ອງໃຊ້ສຽງໃດ; ມີແຕ່ຕຳແໜ່ງຂອງມັນເທົ່ານັ້ນທີ່ບອກໄດ້. ຕົວ L ສອງຕົວໃນຄຳວ່າ little ຂຽນຄືກັນທຸກຢ່າງ ແຕ່ອອກສຽງກົງກັນຂ້າມກັນຢ່າງສິ້ນເຊີງໃນປາກຂອງເຮົາ.
ວິທີສ້າງສຽງ dark L
ການອອກສຽງ dark L ແມ່ນກ່ຽວກັບການຝຶກສ່ວນຫຼັງຂອງລີ້ນເປັນຫຼັກ. ໃຫ້ຝຶກຕາມຂັ້ນຕອນເຫຼົ່ານີ້ຕາມລຳດັບ:
- ເລີ່ມຈາກທາງຫຼັງກ່ອນ. ປ່ອຍປາຍລີ້ນລົງຈາກເພດານປາກໃຫ້ໝົດ, ແລ້ວເຮັດສຽງກ້ອງໆຄືສະຫຼະ ອູ ຫຼື ເອີ ໂດຍການດຶງສ່ວນຫຼັງຂອງລີ້ນຂຶ້ນແລ້ວຖອຍຫຼັງ, ຄ້າຍຄືກັບຕອນທີ່ເຈົ້າກຳລັງກັ້ນການຫາວ. ສຽງສະຫຼະທີ່ຕ່ຳ ແລະ ກ້ອງນັ້ນຄືຫົວໃຈຂອງ dark L. ມັນຄວນຈະຮູ້ສຶກຄືກັບວ່າມັນເກີດຂຶ້ນຢູ່ທາງຫຼັງປາກໃກ້ໆກັບຄໍຂອງເຈົ້າ. ເປີດຄໍໃຫ້ໂລ່ງ ແລະ ຜ່ອນຄາຍ, ສ້າງສຽງສະຫຼະລຶກໆໂດຍບໍ່ມີການສຽດສີ ຫຼື ສຽງຂູດຄໍ.
- ໃຫ້ປາຍລີ້ນຕາມມາເທື່ອຫຼັງ, ເບົາໆ. ຮັກສາສຽງກ້ອງນັ້ນໄວ້ ແລ້ວຈຶ່ງປ່ອຍໃຫ້ປາຍລີ້ນລອຍຂຶ້ນໄປແຕະທີ່ເຫງືອກຫຼັງແຂ້ວ. ລຳດັບການເຄື່ອນໄຫວແມ່ນສຳຄັນຫຼາຍ. ໃນຄຳວ່າ feel, ສຽງຈະໃກ້ຄຽງກັບ fee-uhl (ຟີ-ເອິລ) ຫຼາຍກວ່າການເວົ້າ feel ໄວໆດ້ວຍສຽງ L ແຫຼມໆ: ສຽງກ້ອງທາງຫຼັງຈະມາກ່ອນ, ປາຍລີ້ນຈະແຕະເປັນອັນດັບທີສອງຢ່າງແຜ່ວເບົາ.
- ປຽບທຽບທັງສອງແບບດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈ. ລອງເວົ້າ feel ດ້ວຍສຽງ L ທີ່ແຈ້ງ ແລະ ສັ້ນ ຄືກັບການເວົ້າຕົວ “ລ” ໃນພາສາລາວ. ຈາກນັ້ນລອງເວົ້າອີກຄັ້ງໂດຍຍົກສ່ວນຫຼັງຂອງລີ້ນຂຶ້ນ ແລະ ດຶງຖອຍໄປຫາເພດານອ່ອນ. ແບບທີສອງນີ້ຈະມີລະດັບສຽງຕ່ຳລົງ ແລະ ຟັງເບິ່ງກ້ອງໆ. ຄວາມກ້ອງນັ້ນແຫຼະຄືສຽງ L ຂອງອາເມລິກາ. ເມື່ອໃດທີ່ເຈົ້າສາມາດຟັງອອກວ່າຕົນເອງກຳລັງສະຫຼັບສຽງໄປມາໄດ້, ເຈົ້າກໍ່ຈະສາມາດຄວບຄຸມສຽງນີ້ໄດ້.
- ລອງເອົາມັນໄປໄວ້ໜ້າພະຍັນຊະນະອື່ນ. ບາດນີ້ລອງໃຊ້ dark L ທີ່ມີພະຍັນຊະນະອື່ນຕາມຫຼັງ: milk ແມ່ນ mihlk, cold ແມ່ນ cohld, help ແມ່ນ hehlp, salt ແມ່ນ sawlt. ສຽງກ້ອງນັ້ນແຝງຕົວຢູ່ໃນສຽງ L ເອງ, ດັ່ງນັ້ນຄຳສັບເຫຼົ່ານີ້ຈຶ່ງຍັງຄົງເປັນພະຍາງດຽວ. ຢ່າປ່ອຍໃຫ້ມັນຍາວອອກກາຍເປັນ mil-uhk ຫຼື hel-up; ສະຫຼະທີ່ເກີນມານັ້ນຄືສິ່ງບົ່ງບອກວ່າເຈົ້າກຳລັງອອກສຽງຜິດ ເຊິ່ງເຮົາຕ້ອງຫຼີກລ່ຽງ.
- ລອງອອກສຽງລຽນຕິດກັນ. Feel, full, call, cool, well, tall, whole, world. ທຸກຄຳລ້ວນແຕ່ລົງທ້າຍດ້ວຍສຽງ dark L. ຜ່ອນຄາຍປາຍລີ້ນໄວ້ ແລ້ວຍົກສ່ວນຫຼັງຂອງລີ້ນຂຶ້ນ ແລະ ຖອຍຫຼັງ.
ແວ່ນແຍງ, ເຊິ່ງມີປະໂຫຍດຫຼາຍສຳລັບການຝຶກ ສຽງ TH ຫຼື ສຽງ R, ຈະບໍ່ຊ່ວຍເຈົ້າໄດ້ຫຼາຍໃນກໍລະນີນີ້, ເພາະການເຄື່ອນໄຫວທີ່ສຳຄັນແມ່ນຢູ່ທາງຫຼັງຂອງລີ້ນເຊິ່ງເຈົ້າບໍ່ສາມາດແນມເຫັນໄດ້. ຫູຂອງເຈົ້າຈະຕ້ອງເປັນຄູສອນໃຫ້ເຈົ້າ. ລອງອັດສຽງໂຕເອງຕອນເວົ້າ call ແລະ cool, ຈາກນັ້ນນຳໄປປຽບທຽບກັບສຽງຂອງຄົນອາເມລິກາທີ່ເວົ້າຄຳດຽວກັນ, ແລ້ວຟັງເບິ່ງວ່າສຽງ L ຂອງເຈົ້າຕ່ຳ ແລະ ກ້ອງຄືກັບພວກເຂົາຫຼືບໍ່.
ສິ່ງທີ່ພາສາແມ່ຂອງເຈົ້າມັກຈະດຶງໄປໃຊ້ແທນ
ພາສາແມ່ຂອງຜູ້ຮຽນສ່ວນໃຫຍ່ມີສຽງ L ພຽງສຽງດຽວ, ແລະ ມັນກໍ່ມັກຈະເປັນສຽງແຈ້ງທີ່ໃຊ້ປາຍລີ້ນ (ເຊັ່ນຕົວ “ລ” ໃນພາສາລາວ). ຖ້ານີ້ຄືສຽງ L ທີ່ເຈົ້າຄຸ້ນເຄີຍມາແຕ່ເກີດ, ເຈົ້າຈະມັກໃຊ້ມັນໃນທຸກຕຳແໜ່ງຂອງພາສາອັງກິດໂດຍອັດຕະໂນມັດ, ລວມເຖິງຕຳແໜ່ງທ້າຍຄຳທີ່ພາສາອັງກິດແບບອາເມລິກາຕ້ອງການໃຫ້ເປັນ dark L. ຜົນທີ່ໄດ້ກໍ່ຄືສຽງ L ທີ່ແຈ້ງຕະຫຼອດເວລາ, ແລະ ຄວາມແຈ້ງໃນທຸກໆຄຳເຊັ່ນ all, well, ແລະ people ນັ້ນ ເປັນໜຶ່ງໃນສັນຍານທີ່ບອກໄດ້ຊັດເຈນທີ່ສຸດວ່າເຈົ້າບໍ່ແມ່ນເຈົ້າຂອງພາສາ. ສຳລັບຄົນລາວເຮົາ, ການບໍ່ມີຕົວສະກົດ “ລ” ເລີຍໃນພາສາແມ່ ມັກຈະພາໃຫ້ເຮົາອອກສຽງປ່ຽນໄປເປັນຕົວ “ນ” ຫຼື “ວ” ຕາມຄວາມຄຸ້ນເຄີຍໃນການທັບສັບ. ແຕ່ເມື່ອພະຍາຍາມອອກສຽງໃຫ້ “ຖືກຕ້ອງ”, ເຮົາພັດມັກຈະໄປຝືນໃຊ້ສຽງ ລ ຢູ່ທ້າຍຄຳ ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ສຽງແຂງເກີນໄປ.
ມີບາງພາສາທີ່ໃຫ້ຂໍ້ໄດ້ປຽບເຈົ້າ. ຖ້າພາສາແມ່ຂອງເຈົ້າມີການເຮັດໃຫ້ L ມືດລົງ ຫຼື ປ່ຽນເປັນສະຫຼະໃນບາງຕຳແໜ່ງແລ້ວ, ເຈົ້າກໍ່ມີສຽງນັ້ນຢູ່ເຄິ່ງໜຶ່ງແລ້ວ ແລະ ສ່ວນຫຼາຍພຽງແຕ່ຕ້ອງຮຽນຮູ້ວ່າພາສາອັງກິດໃຊ້ມັນຢູ່ບ່ອນໃດ.
| ພາສາແມ່ຂອງທ່ານ | ສິ່ງທີ່ L ໃນພາສາທ່ານມັກຈະເປັນ | ສິ່ງທີ່ຕ້ອງຝຶກຝົນ |
|---|---|---|
| ສະເປນ | ມີສຽງ L ດຽວທີ່ແຈ້ງຊັດເຈນໃນທຸກຕຳແໜ່ງ (sal, mil) | ສຽງທ້າຍໃນຄຳວ່າ sal ຍັງເປັນ light L; ປ່ຽນໃຫ້ມັນມືດລົງສຳລັບຄຳວ່າ call ໃນພາສາອັງກິດ ໂດຍຍົກສ່ວນຫຼັງຂອງລີ້ນໄປຫາເພດານອ່ອນ. |
| ປອກຕຸຍການບຣາຊິນ | L ທ້າຍຄຳປ່ຽນເປັນສຽງ ວ ແລ້ວ (Brasil → “Braziw”) | ເຈົ້າໃກ້ຄຽງແລ້ວ. ຮັກສາສີສັນທີ່ຄ້າຍສຽງ ວ ທີ່ກ້ອງໆນັ້ນໄວ້ ແຕ່ໃຫ້ເນັ້ນໄປທີ່ dark L ຂອງອາເມລິກາ ແທນທີ່ຈະອອກເປັນ ວ ເຕັມສຽງ. |
| ອີຕາລີ, ຝຣັ່ງ | ສຽງ L ທີ່ແຈ້ງ, ຊັດເຈນ, ແລະ ຍື່ນໄປທາງໜ້າຕະຫຼອດ | ເພີ່ມການຍົກສ່ວນຫຼັງຂອງລີ້ນສຳລັບ L ທ້າຍຄຳ. ພະຍາຍາມຢ່າໃຫ້ L ທີ່ທ້າຍຄຳສັ້ນແຫຼມ ແລະ ແຕະແຂ້ວເກີນໄປ. |
| ເຢຍລະມັນ | L ແຈ້ງໃນເກືອບທຸກຕຳແໜ່ງ | ສ້າງການຍົກລີ້ນສ່ວນຫຼັງ (velarized gesture); ປ່ອຍໃຫ້ L ທ້າຍຄຳກ້ອງຂຶ້ນແທນທີ່ຈະສັ້ນແຫຼມ. |
| ຈີນກາງ, ກວາງຕຸ້ງ | Light L ຢູ່ຕົ້ນຄຳ; ບໍ່ຄຸ້ນເຄີຍກັບ L ທ້າຍຄຳ (ພະຍາງບໍ່ເຄີຍລົງທ້າຍດ້ວຍ L) | L ທ້າຍຄຳແມ່ນສິ່ງໃໝ່. ເບິ່ງ ຄູ່ມືສຳລັບຜູ້ເວົ້າພາສາຈີນ ສຳລັບພາບລວມ. |
| ຍີ່ປຸ່ນ | ມີພຽງສຽງແຫຼວອ່ອນໆສຽງດຽວ (ແຕະໄວໆ) ທີ່ໃຊ້ແທນທັງ L ແລະ R, ແລະ ບໍ່ມີ L ທ້າຍພະຍາງເລີຍ | ແຍກສຽງ L ອອກຈາກ R ກ່ອນ, ແລ້ວຈຶ່ງສ້າງ dark L ຢູ່ທ້າຍຄຳຈາກສູນໂດຍການຍົກສ່ວນຫຼັງຂອງລີ້ນ. |
| ເກົາຫຼີ | L ແຈ້ງໆ ໂດຍບໍ່ມີການຍົກໂຄນລີ້ນ, ລວມເຖິງຕຳແໜ່ງທ້າຍຄຳ | ເພີ່ມການເຄື່ອນໄຫວແບບ dark ໃສ່ L ທ້າຍຄຳ: ຍົກສ່ວນຫຼັງຂອງລີ້ນຂຶ້ນແລ້ວຖອຍໄປຫາເພດານອ່ອນ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ສຽງຍື່ນໄປທາງໜ້າ. |
| ລັດເຊຍ, ໂປໂລຍ | ມີ dark L ຫຼື L ທີ່ເປັນສະຫຼະຢູ່ແລ້ວ: ສຽງ л ແຂງຂອງລັດເຊຍແມ່ນ dark [ɫ], ຂະນະທີ່ ł ຂອງໂປໂລຍປ່ຽນເປັນສຽງ ວ ແລ້ວ | ເຈົ້າໄດ້ສ່ວນທີ່ຍາກໄປແລ້ວ. ພຽງແຕ່ນຳໃຊ້ມັນໃນບ່ອນທີ່ພາສາອັງກິດໃຊ້ dark L ທ້າຍຄຳ, ແລະ ຮັກສາ light L ໃຫ້ແຈ້ງເມື່ອຢູ່ໜ້າສະຫຼະ. |
| ຮິນດີ, ອູຣະດູ | L ແຈ້ງ ແລະ ຍື່ນໄປທາງໜ້າໃນທຸກຕຳແໜ່ງ | ເພີ່ມການຍົກສ່ວນຫຼັງຂອງລີ້ນສຳລັບ L ທ້າຍຄຳ ເພື່ອໃຫ້ມັນມືດລົງ, ແທນທີ່ຈະຮັກສາມັນໃຫ້ແຈ້ງຄືເກົ່າ. |
ບໍ່ມີຂໍ້ໃດໃນນີ້ທີ່ເປັນຄວາມຜິດພາດ. ມັນເປັນພຽງສຽງ L ທີ່ໃກ້ຄຽງທີ່ສຸດທີ່ພາສາແມ່ຂອງເຈົ້າມີໃຫ້. ຊອກຫາແຖວຂອງເຈົ້າ, ຈາກນັ້ນໃຫ້ໃຊ້ເວລາຝຶກຝົນກັບ L ທ້າຍຄຳ, ເພາະສຳລັບ light L ແລ້ວ ເຈົ້າຄົງຈະອອກສຽງໄດ້ດີແລ້ວ.
ການປ່ຽນເປັນສະຫຼະ, ການອອກສຽງແຮງໂພດ, ແລະ ສິ່ງທີ່ຄວນແກ້ໄຂ
ຜູ້ຮຽນສ່ວນຫຼາຍມັກຈະແປກໃຈເມື່ອພົບວ່າ ໃນການເວົ້າພາສາອັງກິດແບບອາເມລິກາໃນຊີວິດປະຈຳວັນ, dark L ມັກຈະສູນເສຍການແຕະຂອງປາຍລີ້ນໄປເລີຍ ແລະ ປ່ຽນໄປເປັນສຽງສະຫຼະລ້ວນໆ. ຄຳວ່າ milk ຈະຟັງຄ້າຍຄື miuk, people ເປັນ pee-po, little ເປັນ liddo, cold ເປັນ cohd. ສິ່ງນີ້ເອີ້ນວ່າ L-vocalization, ແລະ ມັນເປັນເລື່ອງປົກກະຕິຂອງພາສາອັງກິດແບບອາເມລິກາ ບໍ່ແມ່ນການເວົ້າແບບມັກງ່າຍ. ໃນການສົນທະນາແບບສະບາຍໆ, ປາຍລີ້ນທີ່ເຄີຍແຕະໃນສຽງ L ທ້າຍຄຳຈະຫາຍໄປເກືອບໝົດ. ສະນັ້ນ ການພະຍາຍາມເນັ້ນປາຍລີ້ນໃຫ້ຊັດເຈນໃນທ້າຍຄຳວ່າ full ຫຼື people ຈຶ່ງເປັນສິ່ງທີ່ເຈົ້າສາມາດປ່ອຍຜ່ານໄດ້, ແລະ ການພະຍາຍາມອອກສຽງໃຫ້ມັນແຈ້ງພັດຈະພາເຈົ້າໄປໃນທິດທາງທີ່ຜິດ.
ນັ້ນຊີ້ໃຫ້ເຫັນເຖິງຂໍ້ຜິດພາດທີ່ພົບເຫັນໄດ້ເລື້ອຍກວ່າ: ການອອກສຽງແຮງໂພດ (over-articulation). ເມື່ອຜູ້ຮຽນຖືກບອກໃຫ້ “ອອກສຽງ L ໃຫ້ຊັດເຈນ,” ສິ່ງທີ່ມັກຈະເກີດຂຶ້ນຄືການເຮັດໃຫ້ສຽງແຫຼມຂຶ້ນ ແລະ ຍື່ນໄປທາງໜ້າຫຼາຍຂຶ້ນ, ເຊິ່ງເປັນວິທີທີ່ກົງກັນຂ້າມກັບ dark L ຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ສຽງ L ທີ່ແຈ້ງ ແລະ ເນັ້ນປາຍລີ້ນໃນຄຳວ່າ well, all, ແລະ people ຈະຟັງເບິ່ງແຂງໆ ແລະ ຕັ້ງໃຈເກີນໄປ, ແລະ ມັນຈະບົ່ງບອກວ່າເຈົ້າບໍ່ແມ່ນເຈົ້າຂອງພາສາໄດ້ໄວກວ່າການກືນສຽງ L ລົງໄປຊ້ຳ. ສັນຊາດຕະຍານທີ່ຢາກຈະອອກສຽງ L ໃຫ້ຊັດເຈນຂຶ້ນນັ້ນແຫຼະຄືສິ່ງທີ່ຕ້ອງຕໍ່ສູ້; ເຈົ້າຕ້ອງການໃຫ້ມັນກ້ອງ ແລະ ຕ່ຳລົງແທນ.
ແລ້ວເຈົ້າຄວນໃສ່ໃຈເລື່ອງນີ້ຫຼາຍສ່ຳໃດ? ບອກຕາມກົງ, ໜ້ອຍກວ່າທີ່ເຈົ້າອາດຈະຄິດສຳລັບບາງສຽງ. ສຽງ dark L ບໍ່ຄ່ອຍເຮັດໃຫ້ຜູ້ຟັງເຂົ້າໃຈຜິດເປັນຄຳອື່ນ. ເຖິງເຈົ້າຈະເວົ້າຄຳວ່າ feel ດ້ວຍ light L, ຄົນອາເມລິກາກໍ່ຍັງໄດ້ຍິນເປັນຄຳວ່າ feel ຢູ່ດີ; ບໍ່ມີຄຳສັບໃດທີ່ຊ້ອນທັບກັນ. ດັ່ງນັ້ນ ນີ້ຈຶ່ງເປັນເລື່ອງຂອງຄວາມເປັນທຳມະຊາດ (texture) ຫຼາຍກວ່າ. ມັນອາດຈະບໍ່ແມ່ນປັດໄຈຕັດສິນວ່າເຈົ້າຈະສື່ສານຮູ້ເລື່ອງຫຼືບໍ່, ແຕ່ມັນກໍ່ຄຸ້ມຄ່າທີ່ຈະຮຽນຮູ້ ເພາະ L ທ້າຍຄຳມີຢູ່ທຸກຫົນທຸກແຫ່ງ. All, well, will, little, people, real, cold ລ້ວນແຕ່ປາກົດຢູ່ໃນບົດສົນທະນາທົ່ວໄປຕະຫຼອດເວລາ, ແລະ ການອອກສຽງ L ໃຫ້ແຈ້ງໃນທຸກໆຄຳນີ້ຈະເຮັດໃຫ້ການເວົ້າຂອງເຈົ້າຟັງເບິ່ງຄືຄົນຕ່າງຊາດຕະຫຼອດ. ຖ້າເຈົ້າຕ້ອງການການປັບປ່ຽນພຽງຢ່າງດຽວແຕ່ສາມາດເຮັດໃຫ້ຫຼາຍຄຳສັບທົ່ວໄປຟັງເບິ່ງຄືເຈົ້າຂອງພາສາຫຼາຍຂຶ້ນໄດ້ໃນເທື່ອດຽວ, ການເຮັດໃຫ້ L ທ້າຍຄຳມືດລົງແມ່ນຄຸ້ມຄ່າກັບຄວາມພະຍາຍາມແນ່ນອນ. ສຳລັບມຸມມອງໄລຍະຍາວວ່າຈຸດໃດທີ່ຄວນປັບປຸງ ແລະ ຈຸດໃດທີ່ບໍ່ຈຳເປັນ, ສາມາດອ່ານເພີ່ມຕື່ມໄດ້ໃນ ‘Lose Your Accent’? You’re Asking the Wrong Question.
ປະໂຫຍກສຳລັບຝຶກຊ້ອມ
ອ່ານອອກສຽງແຕ່ລະແຖວ, ແຖວລະສອງຄັ້ງ. ໃນປະໂຫຍກເຫຼົ່ານີ້, dark L ຈະລວມກັນຢູ່ທ້າຍຄຳ, ໜ້າພະຍັນຊະນະ, ແລະ ໃນພະຍາງລົງທ້າຍ. ໃນວົງເລັບການອອກສຽງ, ຕົວພິມໃຫຍ່ໝາຍເຖິງພະຍາງທີ່ຖືກເນັ້ນສຽງ. ຫຼັງຈາກສະຫຼະຍາວທີ່ເຄັ່ງ (tense vowel), ເຊັ່ນໃນ feel ແລະ cool, ເຈົ້າຈະໄດ້ຍິນສຽງ ເອີ ອ່ອນໆເລື່ອນເຂົ້າຫາສຽງ L (fee-uhl); ຫຼັງຈາກສະຫຼະສັ້ນ, ເຊັ່ນໃນ fell ແລະ milk, ຈະບໍ່ມີຈັງຫວະເພີ່ມເຕີມ, ມີພຽງແຕ່ dark L ທີ່ປິດທ້າຍພະຍາງເລີຍ. ສະຫຼະຍາວອື່ນໆ, ເຊັ່ນໃນ cold, ຈະຢູ່ລະຫວ່າງກາງ, ໂດຍມີການເລື່ອນສຽງໜ້ອຍໜຶ່ງຈົນແທບຈະບໍ່ສັງເກດເຫັນ. ໃນຮອບທຳອິດ ໃຫ້ເວົ້າຊ້າໆ ແລະ ປ່ອຍໃຫ້ L ຕົວສຸດທ້າຍຂອງແຕ່ລະຄຳຈົມລົງໄປທາງຫຼັງ; ໃນຮອບທີສອງ, ປ່ອຍໃຫ້ມັນກາຍເປັນສະຫຼະ ແລະ ແຕະປາຍລີ້ນພຽງເບົາໆ.
- I feel a little cold. I FEE-uhl uh LIDD-ul COHLD.
- Call me well before twelve. CAWL mee WEHL bee-FOR TWEHLV.
- The whole world fell still. Dhuh HOHL WURLD FEHL STIHL.
- Milk, salt, and a bowl of cereal. MIHLK, SAWLT, and uh BOHL uv SEER-ee-ul.
- Real people pull together. REE-uhl PEE-puhl PUHL tuh-GEDH-er.
- Help! The shelf is falling. HEHLP! Dhuh SHEHLF iz FAW-ling.
- I'll tell you all about it. AHYL TEHL yuh AWL uh-BOW-dit.
- A yellow leaf fell on the wall. Uh YEL-oh LEEF FEHL on dhuh WAWL.
- Could you hold still for a while? Cuh-joo HOHLD STIHL for uh WAHYL?
ແຖວທີ່ມີຄຳວ່າ yellow-leaf ແມ່ນແຖວທີ່ເຈົ້າຄວນຈະຊ້າລົງ. Yellow ແລະ leaf ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍ light L ທີ່ແຈ້ງຊັດເຈນ, ສ່ວນ fell ແລະ wall ຈົບລົງດ້ວຍ dark L, ສະນັ້ນປະໂຫຍກດຽວຈຶ່ງບັງຄັບໃຫ້ເຈົ້າຕ້ອງສະຫຼັບການຍົກສ່ວນຫຼັງຂອງລີ້ນໄປມາ.
ບ່ອນທີ່ເຈົ້າຈະໄດ້ຍິນສຽງນີ້ຊັດເຈນ
dark L ມີຢູ່ທົ່ວໄປຈົນເຈົ້າບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງໄປຊອກຫາມັນຍາກ. ແຕ່ມີບາງສະຖານະການທີ່ມັກຈະມີສຽງນີ້ລວມກັນຫຼາຍຈົນຫູເຈົ້າສາມາດຈັບຈຸດໄດ້ງ່າຍຂຶ້ນ.
- ນັກຮ້ອງທີ່ລາກສຽງ L ຕອນທ້າຍ
ການລາກສຽງໃນຄຳວ່າ all, fall, still, ຫຼື feel ຈະຍືດ dark L ອອກຍາວພໍທີ່ຈະໃຫ້ເຈົ້າໄດ້ຍິນແກນກາງທີ່ເປັນສຽງກ້ອງຄ້າຍສະຫຼະ ອູ (oo) ຂອງມັນ. ລອງເລືອກເພງຊ້າໆທີ່ມີສຽງ L ຍາວໆຢູ່ທ້າຍປະໂຫຍກ ແລ້ວຟັງເບິ່ງວ່າມັນເກີດຂຶ້ນເລິກເຂົ້າໄປໃນປາກຫຼາຍສ່ຳໃດ.
- ຄຳວ່າ 'people'
ຄຳວ່າ people ປາກົດຢູ່ໃນເກືອບທຸກພອດແຄສ ແລະ ບົດສຳພາດ, ແລະ ຄົນອາເມລິກາສ່ວນຫຼາຍຈະເວົ້າວ່າ pee-po, ໂດຍທີ່ L ຕົວສຸດທ້າຍກາຍເປັນສະຫຼະໄປແລ້ວ. ລອງນັບເບິ່ງວ່າເຈົ້າໄດ້ຍິນສຽງປາຍລີ້ນແຕະແທ້ໆຈັກຄັ້ງ. ມັນແທບຈະບໍ່ມີເລີຍ.
- ການເວົ້າແບບເປັນກັນເອງໃນຊີຣີຕະຫຼົກທົ່ວໄປ
Little ກາຍເປັນ liddo, bottle ກາຍເປັນ boddo, fall ກາຍເປັນ faw. ບົດສົນທະນາທີ່ຜ່ອນຄາຍຈະປ່ຽນ dark L ໃຫ້ເປັນສະຫຼະຕະຫຼອດເວລາ, ແລະ ເມື່ອໃດທີ່ເຈົ້າໄດ້ຍິນ liddo ເຈົ້າຈະບໍ່ສາມາດເລີກສັງເກດມັນໄດ້ອີກເລີຍ.
- ນັກພາກກິລາ
Goal, ball, foul, field, the whole field — ການແຂ່ງຂັນທີ່ໄວບັງຄັບໃຫ້ຕ້ອງດຶງ L ກັບຄືນໄປເປັນ dark L, ແລະ ນັກພາກກໍ່ຈະໃຊ້ພວກມັນຕິດຕໍ່ກັນຢ່າງໄວວາ. ການຟັງການພາກກິລາພຽງສອງສາມນາທີກໍ່ຄືກັນກັບການຝຶກຟັງ dark L ແບບລັບໆ.
- ຜູ້ປະກາດຂ່າວເວົ້າຄຳວ່າ 'world' ແລະ 'global'
Around the world, world leaders, global markets — ພາສາອັງກິດໃນການອອກອາກາດຈະຂັບເຄື່ອນດ້ວຍຄຳເຫຼົ່ານີ້, ແລະ L ໃນ world ກັບ global ຈະເປັນ dark L ທີ່ຕ່ຳຢ່າງສະໝ່ຳສະເໝີ. ຜູ້ປະກາດຂ່າວຖືເປັນແບບຢ່າງທີ່ຊັດເຈນ ແລະ ລະມັດລະວັງສຳລັບສຽງນີ້.
ລອງເລືອກມາໜຶ່ງແຫຼ່ງ, ຕັ້ງໃຈຟັງເປັນເວລາ 60 ວິນາທີ, ແລ້ວນັບເບິ່ງວ່າເຈົ້າຈັບສຽງ dark L ໄດ້ຈັກຄັ້ງ. ຜູ້ຮຽນສ່ວນຫຼາຍສາມາດນັບໄດ້ເປັນສິບໆຄັ້ງໂດຍທີ່ບໍ່ຕ້ອງພະຍາຍາມເລີຍ. ໃຫ້ເວລາໂຕເອງຈັກໜຶ່ງອາທິດ, ແລ້ວຫູຂອງເຈົ້າຈະເລີ່ມລໍຖ້າຟັງສຽງກ້ອງໜັກໆນັ້ນຢູ່ທ້າຍຄຳວ່າ all ແລະ well ທຸກຄັ້ງ, ແທນທີ່ເຈົ້າຈະຕ້ອງຕັ້ງໃຈສັງເກດມັນເອງ.
ຄຳຖາມທີ່ພົບເລື້ອຍ (FAQ)
ສຽງ L ທັງສອງແບບນີ້ລ້ວນແຕ່ຕ້ອງເອົາປາຍລີ້ນແຕະທີ່ເຫງືອກຫຼັງແຂ້ວໜ້າເທິງ, ດັ່ງນັ້ນຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ແທ້ຈິງຈຶ່ງຢູ່ທີ່ສ່ວນຫຼັງຂອງລີ້ນ. light L ໃນຄຳວ່າ leaf ແລະ light ຈະຢຸດຢູ່ພຽງແຕ່ການແຕະຂອງປາຍລີ້ນ ແລະ ຟັງເບິ່ງແຈ້ງ. ສ່ວນ dark L ໃນຄຳວ່າ feel ແລະ call ຈະເພີ່ມການເຄື່ອນໄຫວທີສອງ: ສ່ວນຫຼັງຂອງລີ້ນຈະຍົກຂຶ້ນ ແລະ ດຶງໄປທາງເພດານອ່ອນ, ເຮັດໃຫ້ເກີດສຽງກ້ອງຕ່ຳໆ. ທັງສອງເປັນຮູບແບບທີ່ຕ່າງກັນຂອງໜ່ວຍສຽງ /l/ ດຽວກັນໃນພາສາອັງກິດ, ເຊິ່ງຈະຖືກເລືອກໃຊ້ໂດຍອັດຕະໂນມັດຕາມຕຳແໜ່ງຂອງມັນ. ເບິ່ງເພີ່ມຕື່ມໃນ ແຫຼ່ງອ້າງອີງ dark-versus-light L.
ຂຶ້ນຢູ່ກັບວ່າມີສະຫຼະຕາມຫຼັງ L ໂດຍກົງໃນພະຍາງດຽວກັນຫຼືບໍ່. ຖ້າມີ, L ຈະເປັນ light L ເຊິ່ງຈະຢູ່ຕົ້ນພະຍາງ: leaf, light, yellow, believe. ຖ້າບໍ່ມີ, L ຈະເປັນ dark L: ຢູ່ທ້າຍຄຳສັບ (feel, call, well), ຢູ່ໜ້າພະຍັນຊະນະ (milk, help, cold), ຫຼື ເມື່ອ L ເປັນພະຍາງຂອງຕົວມັນເອງ (little, bottle, table). ຂໍ້ຄວນລະວັງ: ການຕື່ມ -ing ຫຼື -er ໃສ່ຄຳທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ dark L ຢູ່ແລ້ວ ຈະບໍ່ໄດ້ປ່ຽນມັນກັບໄປເປັນສຽງແຈ້ງສະເໝີໄປ, ດັ່ງນັ້ນ feeling ແລະ cooler ຈຶ່ງບໍ່ແຈ້ງຂຶ້ນເຕັມຮູບແບບ.
ເພາະວ່າເຈົ້າກຳລັງໃຊ້ light L ທີ່ເປັນສຽງຍື່ນໄປທາງໜ້າ ໃນຕຳແໜ່ງທີ່ພາສາອັງກິດແບບອາເມລິກາຕ້ອງການໃຫ້ເປັນ dark L. ພາສາແມ່ສ່ວນໃຫຍ່ (ລວມທັງພາສາລາວ) ມີແຕ່ light L, ດັ່ງນັ້ນມັນຈຶ່ງກາຍເປັນຄ່າເລີ່ມຕົ້ນທຳມະຊາດໃນທຸກໆບ່ອນ. ວິທີແກ້ໄຂບໍ່ແມ່ນຢູ່ທີ່ປາຍລີ້ນ; ມັນຢູ່ທີ່ສ່ວນຫຼັງຂອງລີ້ນ. ປ່ອຍໃຫ້ສ່ວນຫຼັງຍົກຂຶ້ນ ແລະ ດຶງຖອຍຫຼັງສຳລັບ L ທີ່ທ້າຍຄຳ ເພື່ອໃຫ້ຄຳວ່າ call ແລະ well ກາຍເປັນສຽງກ້ອງ ແລະ ຕ່ຳ ແທນທີ່ຈະສັ້ນ ແລະ ຍື່ນໄປທາງໜ້າ.
ບໍ່ໄດ້ຖິ້ມໄປເລີຍ, ແຕ່ປ່ຽນມັນເປັນສະຫຼະ. ໃນການເວົ້າປະຈຳວັນ, ປາຍລີ້ນໃນສຽງ dark L ມັກຈະບໍ່ແຕະເຖິງເພດານເລີຍ, ດັ່ງນັ້ນ milk ຈຶ່ງເລື່ອນໄປໃກ້ຄຽງກັບ miuk ແລະ people ເລື່ອນໄປເປັນ pee-po. ການອ່ອນລົງແບບນີ້ເອີ້ນວ່າ L-vocalization, ເຊິ່ງເປັນພາສາອັງກິດແບບອາເມລິກາທົ່ວໄປ, ແລະ ມັນໝາຍຄວາມວ່າການແຕະປາຍລີ້ນແບບຊັດເຈນໃນ L ທ້າຍຄຳນັ້ນ ເປັນສິ່ງທີ່ເຈົ້າສາມາດຂ້າມໄປໄດ້ເລີຍ.
ສຳລັບພາສາສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນບໍ່. ພາສາສະເປນ, ອີຕາລີ, ຝຣັ່ງ, ແລະ ອີກຫຼາຍພາສາ ລ້ວນແຕ່ໃຊ້ສຽງ L ແຈ້ງໆສຽງດຽວໃນທຸກຕຳແໜ່ງ, ເຊິ່ງໃກ້ຄຽງກັບ light L ຂອງພາສາອັງກິດ ແຕ່ບໍ່ແມ່ນ dark L. ແຕ່ມີບາງພາສາທີ່ມີ dark L ຢູ່ແລ້ວ: ລັດເຊຍຈະມີສຽງ л ທີ່ມືດ, ສ່ວນພາສາໂປໂລຍ ແລະ ປອກຕຸຍການບຣາຊິນ ຈະປ່ຽນສຽງ L ເປັນສະຫຼະໄປທາງສຽງ ວ (w). ຜູ້ເວົ້າພາສາເຫຼົ່ານີ້ຈະມີພື້ນຖານຂອງສຽງທີ່ຍາກກວ່ານີ້ຢູ່ແລ້ວ ແລະ ສ່ວນຫຼາຍພຽງແຕ່ຕ້ອງຮຽນຮູ້ວ່າແຕ່ລະສຽງຄວນຢູ່ບ່ອນໃດເທົ່ານັ້ນ. ສຳລັບຄົນລາວເຮົາ, ການເຂົ້າໃຈວ່າ L ທ້າຍຄຳບໍ່ໄດ້ອອກສຽງເປັນ “ນ” ຫຼື ຕ້ອງແຕະປາຍລີ້ນຕະຫຼອດ (ຄືໃນການທັບສັບ) ກໍ່ຈະຊ່ວຍໃຫ້ເຫັນພາບແຈ້ງຂຶ້ນ.
ການອອກສຽງ dark L ແຍກອອກມາດ່ຽວໆອາດໃຊ້ເວລາພຽງສອງສາມນາທີ ຫຼັງຈາກທີ່ເຈົ້າພົບວິທີຍົກສ່ວນຫຼັງຂອງລີ້ນແລ້ວ. ແຕ່ການໃຊ້ມັນແບບອັດຕະໂນມັດໃນຕອນທີ່ເວົ້າໄວໆ ໂດຍບໍ່ຫຼົງກັບໄປໃຊ້ light L ທີ່ທ້າຍຄຳ, ໂດຍທົ່ວໄປຈະໃຊ້ເວລາຝຶກຝົນເປັນປະຈຳທຸກມື້ປະມານສອງສາມອາທິດ. ສ່ວນທີ່ໃຊ້ເວລາຫຼາຍທີ່ສຸດບໍ່ແມ່ນການອອກສຽງ; ມັນແມ່ນການຝຶກປະຕິກິລິຍາຕອບສະໜອງຄືນໃໝ່ກັບຄຳສັບທີ່ພົບເລື້ອຍທີ່ສຸດ ເພາະຄຳວ່າ all, well, will, ແລະ little ຈະປາກົດຂຶ້ນມາເລື້ອຍໆ ຈົນຄວາມຊິນເຄີຍເກົ່າໆຂອງເຈົ້າຖືກຝັງເລິກຫຼາຍນັ້ນເອງ.
dark L ເປັນພຽງການປັບປ່ຽນນ້ອຍໆ, ພຽງແຕ່ຍົກສ່ວນຫຼັງຂອງລີ້ນຂຶ້ນໃນບ່ອນທີ່ເຈົ້າບໍ່ເຄີຍຄິດວ່າຈະຍົກມັນມາກ່ອນ. ແຕ່ມັນພັດໄປຕົກຢູ່ທ້າຍຄຳສັບທີ່ໃຊ້ເລື້ອຍທີ່ສຸດໃນພາສາອັງກິດ ເຊັ່ນ: all, well, will ແລະ people, ສະນັ້ນການເຮັດໃຫ້ມັນຖືກຕ້ອງຈຶ່ງເທົ່າກັບການແກ້ໄຂຫຼາຍໆຄຳໄປພ້ອມກັນຢ່າງງຽບໆ. ລອງໃຊ້ເວລາຈັກໜຶ່ງອາທິດເພື່ອຟັງສຽງຕ່ຳໆທີ່ຖືກກືນລົງຄໍຢູ່ທ້າຍຄຳເຫຼົ່ານີ້, ແລ້ວປາກຂອງເຈົ້າເອງກໍ່ຈະເລີ່ມພະຍາຍາມອອກສຽງນັ້ນຕາມມາ.
