ເອົານິ້ວມືແປະໄວ້ຢູ່ຄາງຂອງເຈົ້າ ແລ້ວເວົ້າຄຳວ່າ bed. ຮັກສານິ້ວມືໄວ້ບ່ອນເກົ່າ ແລ້ວເວົ້າຄຳວ່າ bad. ໃນຄຳທີສອງ, ຄາງຂອງເຈົ້າຄວນຈະດັນນິ້ວມືລົງໜຶ່ງຈັງຫວະ. ຖ້ານິ້ວມືບໍ່ມີການເຄື່ອນໄຫວເລີຍ, ສະແດງວ່າສອງຄຳນັ້ນອອກສຽງມາຄືກັນແທ້ໆ, ແລະ ສິ່ງທີ່ຄົນອາເມລິກາໄດ້ຍິນ ທັງສອງຄັ້ງ, ແມ່ນຄຳວ່າ bed.
ການທີ່ຄາງບໍ່ຢ່ອນລົງນັ້ນ ແມ່ນໜຶ່ງໃນການອອກສຽງປ່ຽນທີ່ພົບຫຼາຍທີ່ສຸດໃນກຸ່ມຜູ້ຮຽນພາສາອັງກິດ, ແລະ ກໍ່ເປັນຄູ່ທີ່ກະທົບຄຳສັບຫຼາຍທີ່ສຸດຄູ່ໜຶ່ງ. ສະຫຼະໃນ bed ແມ່ນ /ɛ/, ເຊິ່ງເປັນ short-E. ສະຫຼະໃນ bad ແມ່ນ /æ/, ເຊິ່ງເປັນ short-A. ລະຫວ່າງສອງສຽງນີ້, ພາສາອັງກິດມີຄຳສັບທີ່ໃຊ້ໃນຊີວິດປະຈຳວັນຫຼາຍສິບຄູ່: pen ກັບ pan, men ກັບ man, bet ກັບ bat, said ກັບ sad. ຖ້າເຈົ້າອອກສຽງຄູ່ເຫຼົ່ານີ້ຄືກັນ ທຸກຄຳກໍ່ຈະປົນເປກັນໄປໝົດ. ຖ້າເຈົ້າບອກຄົນອື່ນວ່າ dad ຂອງເຈົ້າກຳລັງມາຮັບ ແຕ່ເຈົ້າພັດໃຊ້ສະຫຼະໃນລະດັບຂອງ bed, ມັນກາຍເປັນການບອກພວກເຂົາວ່າ dead (ຄົນຕາຍ) ກຳລັງມາຮັບເຈົ້າ, ເຊິ່ງເປັນເລື່ອງທີ່ແປກຫຼາຍຖ້າເວົ້າເຖິງພໍ່ຂອງຕົນເອງ.
ສະຫຼະໃນ bed, pen, said (/ɛ/, ສຽງ short-E) ແລະ bad, pan, sad (/æ/, ສຽງ short-A) ແມ່ນລ້ວນແຕ່ອອກສຽງຢູ່ທາງໜ້າຂອງປາກ ໂດຍທີ່ສົບຜ່ອນຄາຍ ແລະ ບໍ່ຫໍ່ເຂົ້າ. ສິ່ງທີ່ແຍກພວກມັນອອກຈາກກັນຄື ຄວາມສູງ: /ɛ/ ແມ່ນຢູ່ລະດັບກາງ ໂດຍອ້າປາກໜ້ອຍໜຶ່ງ, ສ່ວນ /æ/ ແມ່ນຢູ່ຕໍ່າລົງມາ, ຄາງຢ່ອນລົງຕື່ມ ແລະ ປາກກວ້າງຂຶ້ນ. ໃນພາສາລາວ, ເຮົາມີສະຫຼະ “ແ-” ທີ່ໃກ້ຄຽງກັບ /ɛ/ ແຕ່ບໍ່ມີສະຫຼະທີ່ກົງກັບ /æ/ ພໍດີ, ສະນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງມັກອອກສຽງທັງສອງຄຳໃນພາສາອັງກິດເປັນສະຫຼະ “ແ-” ຈົນ bad ກາຍເປັນ bed. ວິທີແກ້ໄຂແມ່ນເນັ້ນການເຄື່ອນໄຫວຂອງປາກຫຼາຍກວ່າການຟັງສຽງ: ສ້າງສຽງ short-A ໂດຍການຢ່ອນຄາງລົງໜຶ່ງຈັງຫວະຈາກສະຫຼະ e ຂອງເຈົ້າ, ແລະ ກວດເບິ່ງການລົງຂອງຄາງດ້ວຍການເອົານິ້ວມືແປະໄວ້. ມີຂໍ້ຍົກເວັ້ນໜຶ່ງທີ່ຄວນຮູ້ໄວ້ແຕ່ຕົ້ນຄື: ກ່ອນຕົວ n ແລະ m, ພາສາອັງກິດແບບອາເມລິກາຈະຍົກສຽງ /æ/ ຂຶ້ນໄປຫາໂຊນຂອງ e, ສະນັ້ນ pen ຕ່າງຈາກ pan ຢູ່ທີ່ການເລື່ອນສຽງ, ບໍ່ແມ່ນລະດັບຄວາມຕໍ່າຂອງຄາງ. ຄູ່ນີ້ຈະມີພາກອະທິບາຍສະເພາະ.
ຕ່າງກັນໜຶ່ງຈັງຫວະ, ແຕ່ໃຊ້ຫຼາຍທັງສອງຝັ່ງ
ສຽງ short-E ແລະ short-A ແມ່ນສະຫຼະທີ່ຢູ່ໃກ້ຄຽງກັນຢູ່ທາງໜ້າຂອງປາກ. ນັກພາສາສາດຈັດຄູ່ນີ້ໄວ້ໃນກຸ່ມ DRESS ແລະ TRAP, ເຊິ່ງເປັນຄຳອ້າງອີງມາດຕະຖານສຳລັບສອງສະຫຼະນີ້. ໃນຫໍສະໝຸດສຽງຂອງ SayWaader ເອີ້ນພວກມັນວ່າ ສຽງສະຫຼະ BED ແລະ ສຽງສະຫຼະ CAT. ບໍ່ວ່າຈະເອີ້ນຊື່ໃດກໍ່ຕາມ, ທັງສອງສຽງນີ້ຕັ້ງຢູ່ຫ່າງກັນໜຶ່ງຈັງຫວະຕາມແນວຕັ້ງ, ແລະ ຊ່ອງຫວ່າງລະຫວ່າງພວກມັນກໍ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄຳຄູ່ (minimal pairs) ຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ:
| /ɛ/ — ຄາງອ້າໜ້ອຍໜຶ່ງ (BED) | /æ/ — ຄາງຢ່ອນລົງ (CAT) |
|---|---|
| bed | bad |
| pen | pan |
| men | man |
| bet | bat |
| said | sad |
| head | had |
| dead | dad |
| met | mat |
| lend | land |
| send | sand |
| guess | gas |
ສິ່ງທີ່ເຈົ້າຄວນກັງວົນກ່ຽວກັບຕາຕະລາງນີ້ ແມ່ນມັນບໍ່ມີຖັນໃດທີ່ເປັນຄຳສັບຫາຍາກເລີຍ. ບາງຄູ່ສະຫຼະອາດໃຫ້ອະໄພໄດ້ ເພາະຄຳໜຶ່ງມັກຈະເປັນຄຳສັບທີ່ບໍ່ຄ່ອຍໄດ້ໃຊ້; ແຕ່ຄູ່ນີ້ລວມເອົາຄຳສັບທີ່ເຈົ້າຕ້ອງໄດ້ເວົ້າທຸກໆມື້ເຂົ້າກັນ, ເຊິ່ງນອກເໜືອຈາກໃນຕາຕະລາງແລ້ວ ກໍ່ຍັງມີ Said, get, when, then, head, next ຢູ່ຝັ່ງໜຶ່ງ. That, have, back, bad, fast, last ຢູ່ອີກຝັ່ງໜຶ່ງ. (ສີ່ແຖວໃນຕາຕະລາງນັ້ນ — pen/pan, men/man, lend/land, send/sand — ມີຕົວສະກົດທາງດັງ ຕາມຫຼັງສະຫຼະ, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ຄວາມແຕກຕ່າງປ່ຽນໄປເລັກນ້ອຍ; ພາກທີສີ່ຈະອະທິບາຍເລື່ອງນີ້.)
ສ່ວນຫຼາຍແລ້ວ, ບໍລິບົດຂອງປະໂຫຍກຈະຊ່ວຍແກ້ໄຂການອອກສຽງປົນກັນໄດ້. ບໍ່ມີໃຜຍື່ນໝໍ້ (pan) ໃຫ້ເຈົ້າ ຕອນທີ່ເຈົ້າຂໍຢືມບິກ (pen) ຢູ່ທະນາຄານ. ແຕ່ຜູ້ຟັງຕ້ອງໄດ້ໃຊ້ສະໝອງປະມວນຜົນເລັກນ້ອຍໃນທຸກໆຄັ້ງທີ່ເຈົ້າອອກສຽງຜິດ, ແລະ ຄວາມຜິດພາດເຫຼົ່ານີ້ຈະສະສົມໄປເລື້ອຍໆໃນລະຫວ່າງການສົນທະນາ, ນອກຈາກນີ້ ບາງຄຳຄູ່ກໍ່ບໍ່ມີບໍລິບົດມາຊ່ວຍເລີຍ. Dead ແລະ dad ໃນການສົນທະນາເລື່ອງຄອບຄົວ. Flash ແລະ flesh ເວລາເຈົ້າກຳລັງຕັດຕໍ່ຮູບ. ໂດຍສະເພາະແມ່ນຊື່ຄົນ: ຖ້າເພື່ອນຮ່ວມງານຂອງເຈົ້າຊື່ Jen ແລະ Jan, ຕໍ່ໃຫ້ມີບໍລິບົດຫຼາຍປານໃດ ກໍ່ບໍ່ສາມາດແຍກອອກໄດ້ວ່າ ເຈົ້າຫາກໍ່ຕຳໜິໃຜໄປ.
ຄາງແມ່ນຕົວບອກຄວາມແຕກຕ່າງ
ເລີ່ມຈາກສິ່ງທີ່ສອງສະຫຼະນີ້ມີຄືກັນ, ເພາະມັນອະທິບາຍວ່າ ເປັນຫຍັງພວກມັນຈຶ່ງມັກປົນກັນໄດ້ງ່າຍ. ທັງສອງລ້ວນແຕ່ເປັນສະຫຼະໜ້າ: ຕົວລີ້ນຈະຢູ່ທາງໜ້າ, ໃກ້ກັບແຂ້ວ. ທັງສອງບໍ່ມີການຫໍ່ສົບ: ສົບຈະບໍ່ຈຸ້ມເຂົ້າກັນ. ໃນແຜນຜັງສະຫຼະ, ພວກມັນຢູ່ຖັນດຽວກັນ ແລະ ຫ່າງກັນພຽງໜຶ່ງຊ່ອງ. ສິ່ງປົກກະຕິທີ່ໃຊ້ແຍກສະຫຼະ (ທາງໜ້າທຽບກັບທາງຫຼັງ, ຫໍ່ສົບທຽບກັບຢຽດສົບ) ແມ່ນຄືກັນທຸກຢ່າງຢູ່ບ່ອນນີ້.
ສິ່ງທີ່ຍັງເຫຼືອຄື ຄວາມສູງ. ສຳລັບ /ɛ/, ຄາງອ້າລົງໜ້ອຍໜຶ່ງ ແລະ ລີ້ນຢູ່ໃນລະດັບກາງ, ເຊິ່ງເປັນຕຳແໜ່ງທີ່ຜ່ອນຄາຍ ແລະ ເປັນສຽງ eh ທຳມະດາ. ສຳລັບ /æ/, ຄາງຈະຢ່ອນລົງຕໍ່າກວ່າຢ່າງຊັດເຈນ, ລີ້ນຈະຕໍ່າລົງນຳ, ແລະ ສົບຈະຢຽດອອກກວ້າງຂຶ້ນເລັກນ້ອຍ. ພື້ນທີ່ທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນຈະປ່ຽນລັກສະນະຂອງສຽງ: short-A ຈະອອກມາແຈ້ງຂຶ້ນ ແລະ ແຂງກວ່າໜ້ອຍໜຶ່ງ. ສ່ວນ short-E ຈະຍັງຄົງແຄບ ແລະ ເປັນກາງກວ່າ, ເຖິງແມ່ນວ່າເຈົ້າຈະລາກສຽງໃຫ້ຍາວກໍ່ຕາມ.
ລີ້ນຄືກັນ, ສົບບໍ່ຫໍ່ຄືກັນ. ສຽງ short-E ແລະ short-A ຕ່າງກັນພຽງແຕ່ລະດັບການອ້າຂອງຄາງ ແລະ ອີກພຽງເລັກນ້ອຍເທົ່ານັ້ນ. ຖ້າເຈົ້າອອກສຽງ bad ແລ້ວມັນກາຍເປັນ bed ຕະຫຼອດ, ສະແດງວ່າ ຄາງຂອງເຈົ້າຢຸດອ້າໄວເກີນໄປໜຶ່ງຈັງຫວະ.
ຄວາມຍາວຂອງສຽງເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນຍຶດຕິດ. ສຽງ /æ/ ຂອງອາເມລິກາມັກຈະຍາວກວ່າ /ɛ/, ແລະ ການທີ່ປຶ້ມຮຽນເອີ້ນທັງສອງສຽງນີ້ວ່າ “ສຽງສັ້ນ” ນັ້ນບໍ່ໄດ້ຊ່ວຍຫຍັງເລີຍ. ລອງເບິ່ງ: ລາກສຽງ bed ໃຫ້ຍາວອອກເປັນສອງເທົ່າ, behhhd, ມັນກໍ່ຍັງຄົງເປັນ bed, ພຽງແຕ່ຊ້າລົງ. ໄລຍະເວລາຂອງສຽງແມ່ນເກີດຈາກຄວາມກວ້າງຂອງການອ້າປາກ; ມັນບໍ່ແມ່ນຕົວທີ່ກຳນົດສະຫຼະ. ຫູຂອງຄົນອາເມລິກາຈະຟັງຫາຄວາມສູງ ແລະ ຄວາມແຈ້ງຂອງສຽງ, ບໍ່ແມ່ນຈັບເວລາຄວາມຍາວສຽງຂອງເຈົ້າ.
ວິທີອອກສຽງທັງສອງສຽງ
ສຳລັບຜູ້ຮຽນສ່ວນໃຫຍ່, /ɛ/ ບໍ່ແມ່ນບັນຫາ. ຖ້າພາສາແມ່ຂອງເຈົ້າມີສະຫຼະປະເພດ e ໃດໜຶ່ງ (ເຊັ່ນ ສະຫຼະ ແ- ໃນພາສາລາວ), ມັນກໍ່ໃກ້ຄຽງພໍທີ່ຈະໃຊ້ກັບ bed, pen, ແລະ said ໄດ້ຢ່າງສະບາຍ. ສິ່ງດຽວທີ່ຕ້ອງລະວັງຄື ຄວາມເຄັ່ງ: ຕ້ອງໃຫ້ມັນຜ່ອນຄາຍ ແລະ ສັ້ນ, ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ bed ເຄັ່ງຈົນກາຍເປັນ bayed.
ສະຫຼະທີ່ຕ້ອງໄດ້ສ້າງຂຶ້ນໃໝ່ຄື /æ/, ເຊິ່ງມີຂັ້ນຕອນງ່າຍໆ. ໃຫ້ເວົ້າສຽງ eh ແລ້ວຄ້າງໄວ້. ບາດນີ້ ໃຫ້ຢ່ອນຄາງລົງໄປອີກໜຶ່ງຈັງຫວະ, ຄືກັບວ່າກຳລັງຈະກັດໝາກແອັບເປິ້ນ, ໂດຍບໍ່ໃຫ້ລີ້ນເລື່ອນກັບໄປທາງຫຼັງຫາຄໍ. ຢຽດສົບອອກໜ້ອຍໜຶ່ງ, ຄືກັບຈັງຫວະເລີ່ມຕົ້ນຂອງການຍິ້ມແຍ້ມ. ສຽງທີ່ອອກມາ, ເຊິ່ງກວ້າງຂຶ້ນ ແລະ ສຸພາບໜ້ອຍກວ່າສຽງ eh ທີ່ເຈົ້າເລີ່ມຕົ້ນນັ້ນ, ແມ່ນສຽງ short-A. (ສຽງສະຫຼະ CAT ນີ້ມີ ບົດຄວາມສະເພາະຂອງມັນເອງ, ເຊິ່ງມີວິທີສ້າງສຽງເຕັມຮູບແບບ ແລະ ບົດຝຶກຫັດສະເພາະ; ສິ່ງສຳຄັນຢູ່ບ່ອນນີ້ຄື ຄວາມແຕກຕ່າງ.)
ຈາກນັ້ນ, ໃຫ້ຝຶກການຢ່ອນຄາງນີ້, ເພາະການຢ່ອນຄາງຄືທັກສະສຳຄັນ:
- ຝຶກໄລ່ລະດັບຊ້າໆ: bet–bat, bed–bad, met–mat, said–sad. ເອົານິ້ວມືແປະໄວ້ຢູ່ຄາງ. ຄາງຕ້ອງຢ່ອນລົງທຸກຄັ້ງໃນຄຳທີສອງ; ຖ້າມັນບໍ່ຢ່ອນລົງ, ໃຫ້ຢຸດ ແລ້ວເລີ່ມໃໝ່ ແທນທີ່ຈະຝືນອ່ານຕໍ່ໄປ.
- ປີ້ນກັບ: bat–bet, bad–bed. ການຫຸບຄາງຂຶ້ນມາໃນລະດັບຄວາມສູງຂອງ e ກໍ່ເປັນທັກສະດຽວກັນແຕ່ໃນທິດທາງກົງກັນຂ້າມ, ແລະ ມັນຈະຊ່ວຍໃຫ້ສຽງ /ɛ/ ຂອງເຈົ້າຖືກຕ້ອງ.
- ເພີ່ມຄວາມໄວຂຶ້ນ ກໍ່ຕໍ່ເມື່ອນິ້ວມືຮູ້ສຶກໄດ້ເຖິງການເຄື່ອນໄຫວທີ່ຖືກຕ້ອງໃນທຸກໆຄັ້ງແລ້ວ.
ຂໍ້ຄວນລະວັງໜຶ່ງຢ່າງທີ່ບໍ່ຄວນເຮັດເກີນໄປ. ຖ້າເຈົ້າຢ່ອນຄາງລົງ ແລ້ວລີ້ນພັດເລື່ອນກັບໄປທາງຫຼັງພ້ອມກັນ, ເຈົ້າຈະໄດ້ສຽງ ah ເລິກໆຂອງຄຳວ່າ father, ແລະ bad ຈະກາຍເປັນ bod. ນັ້ນແມ່ນ ບັນຫາ cat ທຽບກັບ cot ທີ່ເປັນສະຫຼະໃກ້ຄຽງກັນ, ມັນແມ່ນຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງທາງໜ້າ-ກັບ-ທາງຫຼັງ, ບໍ່ແມ່ນຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງທາງເທິງ-ແລະ-ທາງລຸ່ມ ຄືກັບບົດຄວາມນີ້. ດັ່ງນັ້ນ, ສຽງ short-A ຕ້ອງໃຫ້ຢູ່ທາງໜ້າແຂ້ວ. ອ້າປາກລົງລຸ່ມ, ບໍ່ແມ່ນເລື່ອນໄປທາງຫຼັງ.
Pen ກັບ pan: ເມື່ອກົດເກນປ່ຽນໄປ
ບາດນີ້ມາຮອດຄວາມຊັບຊ້ອນທີ່ແທ້ຈິງ. ທຸກຢ່າງທີ່ກ່າວມາຂ້າງເທິງບອກວ່າ ສຽງ short-A ຢູ່ຕໍ່າກວ່າ short-E ໜຶ່ງຈັງຫວະຄາງ. ແຕ່ຖ້າເອົາຕົວ n ຫຼື m ມາຕໍ່ທ້າຍ, ພາສາອັງກິດແບບອາເມລິກາຈະປ່ຽນຕຳແໜ່ງມັນ. ສຽງ /æ/ ໃນ pan, man, hand, ແລະ jam ຈະຍົກຂຶ້ນໄປຫາໂຊນຂອງ e ແລະ ເກີດມີສຽງເລື່ອນ (offglide) ນ້ອຍໆຕໍ່ທ້າຍ, ກາຍເປັນສຽງທີ່ໃກ້ຄຽງກັບ peh-uhn ຫຼາຍກວ່າສຽງ pan ທີ່ກວ້າງໆ ແລະ ຮາບພຽງ. ນັກສຽງສາດ ຂຽນສຽງທີ່ຍົກຂຶ້ນນີ້ເປັນ [ɛə]. ຄົນອາເມລິກາອອກສຽງແບບນີ້ໂດຍອັດຕະໂນມັດ ແລະ ເກືອບຈະທຸກຄົນ, ໂດຍທີ່ພວກເຂົາກໍ່ບໍ່ຮູ້ຕົວວ່າກຳລັງເຮັດ.
ເຊິ່ງນັ້ນໝາຍຄວາມວ່າ ຄູ່ສຽງ pen–pan ແລະ men–man ແມ່ນຍາກກວ່າຄູ່ bet–bat ຢ່າງແທ້ຈິງ, ແລະ ມັນບໍ່ໄດ້ເປັນຍ້ອນເຈົ້າອອກສຽງຜິດ. ສອງສະຫຼະນີ້ມັນເຄື່ອນເຂົ້າຫາກັນແທ້ໆ ເມື່ອຢູ່ໜ້າຕົວສະກົດທາງດັງ (nasal). ຕອນນັ້ນ ຄວາມສູງຂອງຄາງຈະບໍ່ແມ່ນຕົວບອກທີ່ໜ້າເຊື່ອຖືໄດ້ອີກຕໍ່ໄປ, ແລະ ສິ່ງທີ່ຈະມາແທນທີ່ຄືຈັງຫວະຂອງສຽງ.
ສຽງ short-E ຍັງຄົງເປັນສຽງດຽວທີ່ຄົງທີ່. Pen ຄືສຽງ eh ສັ້ນໆ ແລະ ແຈ້ງໆ ໂດຍບໍ່ມີການເຄື່ອນໄຫວພາຍໃນ. Men ກໍ່ເຊັ່ນດຽວກັນ. (ຂໍ້ສັງເກດທ້ອງຖິ່ນໜຶ່ງ: ໃນຫຼາຍພື້ນທີ່ຂອງພາກໃຕ້ອາເມລິກາ ແລະ ໃນພາສາອັງກິດຂອງຄົນຜິວດຳ, ສຽງ short-E ຈະລວມເຂົ້າກັບສຽງ short-I ເມື່ອຢູ່ໜ້າຕົວສະກົດທາງດັງ, ດັ່ງນັ້ນ pen ແລະ pin ຈຶ່ງອອກສຽງຄືກັນ. ແຕ່ຮູບແບບ General American ທີ່ບົດຄວາມນີ້ສອນ ຈະແຍກພວກມັນອອກຈາກກັນ, ເຖິງແນວນັ້ນເຈົ້າກໍ່ຈະໄດ້ຍິນການລວມສຽງນີ້ຢູ່ເລື້ອຍໆ, ແລະ ມັນກໍ່ບໍ່ແມ່ນຄວາມຜິດພາດຂອງຜູ້ເວົ້າແຕ່ຢ່າງໃດ.)
ສຽງ short-A ທີ່ຖືກຍົກຂຶ້ນ ຈະກາຍເປັນສຽງສອງຈັງຫວະ. ຍ້ອນການຍົກສຽງດຶງມັນຂຶ້ນໄປ, pan ຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການຢ່ອນຄາງຕໍ່າກວ່າ pen ອີກຕໍ່ໄປ: ມັນເລີ່ມໃກ້ໆກັບສຽງ eh ດຽວກັນນັ້ນ, ຈາກນັ້ນກໍ່ໂຄ້ງ, ຢ່ອນລົງເປັນສຽງ uh ຈາງໆກ່ອນທີ່ຕົວ n ຈະມາຮອດ, ແລະ ມັນຈະໃຊ້ເວລາເວົ້າດົນກວ່າຢ່າງເຫັນໄດ້ຊັດ. Man ກໍ່ເລື່ອນສຽງໃນແບບດຽວກັນ. ຖ້າເຈົ້າປ່ອຍໃຫ້ pan ອອກສຽງຍາວຂຶ້ນ ແລະ ເລື່ອນຜ່ານມັນໃນໜຶ່ງພະຍາງທີ່ລ່ຽນໄຫຼ, ໂດຍໃຫ້ eh ຄ່ອຍໆຜ່ອນລົງໄປຫາສຽງເລື່ອນ ແທນທີ່ຈະຕັດແບ່ງເປັນສອງຈັງຫວະ, ການຍົກສຽງນີ້ກໍ່ຈະເກີດຂຶ້ນເອງໂດຍທຳມະຊາດ.
ສະນັ້ນ ກົດພື້ນຖານສຳລັບຄູ່ນີ້ຄື: ຢ່າພະຍາຍາມໃຊ້ສຽງ /æ/ ແບບກວ້າງໆ ແລະ ຮາບພຽງກັບຄຳວ່າ pan. ນັ້ນຈະເຮັດໃຫ້ສຽງອອກມາແຂງກະດ້າງ ຄືກັບການອ່ານຕາມແຜນຜັງສະຫຼະ ເຊິ່ງບໍ່ມີຄົນອາເມລິກາຄົນໃດໃຊ້. ໃຫ້ອອກສຽງ pen ສັ້ນໆ ແລະ ຄົງທີ່, ແລ້ວປ່ອຍໃຫ້ pan ຍາວຂຶ້ນ ແລະ ໂຄ້ງລົງ, ແລະ ຢ່າຍົກສຽງສູງເກີນໄປຈົນ pan ປ່ຽນໄປເປັນ pen. ຄູ່ Jen-and-Jan ທີ່ກ່າວມາກ່ອນໜ້ານີ້ ຄືບົດຝຶກຫັດທີ່ຊັດເຈນທີ່ສຸດ: Jen ມີໜຶ່ງຈັງຫວະ, Jan ມີໜຶ່ງຈັງຫວະເຄິ່ງ ພ້ອມກັບການຢ່ອນສຽງລົງໃນຕົວ.
ກັບດັກຂອງການສະກົດຄຳ
ສຳລັບເທື່ອນີ້, ສະຫຼະທີ່ສ້າງບັນຫາພັດເປັນສະຫຼະທີ່ສັງເກດໄດ້ງ່າຍເວລາຂຽນ. ສຽງ short-A ເກືອບຈະສະແດງອອກມາເປັນຕົວອັກສອນ a ຕົວດຽວທີ່ຖືກປະກົບດ້ວຍພະຍັນຊະນະ: bad, pan, man, sad, back, hand. ຖ້າເຫັນຮູບແບບນີ້, ເດົາໄດ້ເລີຍວ່າເປັນສຽງ /æ/, ແລະ ໂອກາດຜິດກໍ່ມີໜ້ອຍ.
ສຽງ short-E ຕ່າງຫາກທີ່ມັກປອມຕົວມາ:
| ສະກົດດ້ວຍ | ຕົວຢ່າງ | ໝາຍເຫດ |
|---|---|---|
| e | bed, pen, ten, get, when, next | ຮູບແບບປົກກະຕິ, ບໍ່ມີຫຍັງຜິດແປກ |
| ea | head, dead, bread, breakfast, sweater, weather, ready, heavy | ກຸ່ມຄຳສັບ “ea” ທີ່ພົບເຫັນເລື້ອຍໆ ແລະ ມີຈຳນວນຫຼາຍ ເຊິ່ງບໍ່ໄດ້ອອກສຽງຄືກັບ ea ໃນ eat |
| ai, ay | said, again, says | ຄຳສັບໃນຊີວິດປະຈຳວັນທີ່ການສະກົດແບບ ai/ay ເຊື່ອງສຽງ short-E ເອົາໄວ້; ໃຫ້ເນັ້ນໄປທີ່ /ɛ/ ໃນຄຳວ່າ again (ຮູບແບບທີ່ອອກສຽງຄ່ອງກັບ pain ນັ້ນມີຈິງໃນອັງກິດ, ການາດາ ແລະ ບາງສ່ວນຂອງຝັ່ງຕາເວັນອອກຂອງສະຫະລັດ, ແຕ່ General American ຈະອອກສຽງເປັນ /ɛ/) |
| ie | friend | ມີພຽງຄຳນີ້ຄຳດຽວ, ແຕ່ເຈົ້າໄດ້ເວົ້າມັນທຸກມື້ |
| a | many, any | ກັບດັກແບບປີ້ນກັບ: ຕົວອັກສອນ a ແຕ່ອອກສຽງເປັນ /ɛ/ |
ແຖວ ai ແມ່ນໂຕທີ່ອາດຈະຫຼອກເຈົ້າໄດ້. Said ຢູ່ໃນຕາຕະລາງຄຳຄູ່ກ່ອນໜ້ານີ້ໃນບົດຄວາມ ໂດຍຄູ່ກັບ sad, ແລະ ການສະກົດຂອງມັນຈະດຶງເຈົ້າໄປຫາສະຫຼະຂອງ paid, ເຊິ່ງເປັນສຽງທີ່ບໍ່ໄດ້ຂຶ້ນກັບຖັນໃດເລີຍ. ແຖວ a ແມ່ນປີ້ນລະບົບຈາກອີກຝັ່ງໜຶ່ງ: ກົດທີ່ເຊື່ອຖືໄດ້ໜຶ່ງດຽວໃນຝັ່ງຂອງ /æ/ (“ຕົວອັກສອນ a ລະຫວ່າງພະຍັນຊະນະ”) ພັດມີຂໍ້ຍົກເວັ້ນທີ່ພົບເລື້ອຍທີ່ສຸດສອງຄຳ ທີ່ອອກສຽງດ້ວຍສະຫຼະອີກຕົວໜຶ່ງຂອງບົດຄວາມນີ້. Many ອອກສຽງຄ່ອງກັບ penny, ບໍ່ແມ່ນ Annie.
ຍັງມີຂໍ້ຍົກເວັ້ນອີກໜຶ່ງຢ່າງທີ່ຄ້າຍຄືກັບຄວາມຊັບຊ້ອນຂອງສຽງຕົວສະກົດທາງດັງໃນພາກ pen/pan: ນັ້ນຄືຕົວອັກສອນ r. ໃນພາສາອັງກິດແບບອາເມລິກາສ່ວນຫຼາຍ, ຕົວ a ກ່ອນຕົວ r ຈະຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນສະຫຼະດຽວກັນກັບ e ກ່ອນຕົວ r, ສະນັ້ນ ສຽງ short-A ທີ່ຢ່ອນຄາງລົງ ຈະບໍ່ປາກົດຢູ່ບ່ອນນັ້ນເລີຍ. Marry ຈະອອກສຽງຄືກັນກັບ merry, carry ກໍ່ໃຊ້ສະຫຼະແບບດຽວກັບ /ɛ/, ລວມເຖິງ arrow ແລະ barrel. ເມື່ອມີຕົວ r ຕາມຫຼັງຕົວ a, ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຝືນຢ່ອນຄາງລົງ. (ຜູ້ເວົ້າໃນພາກຕາເວັນອອກສຽງເໜືອບາງຄົນອາດຈະຮັກສາສຽງ /æ/ ທີ່ແຈ້ງໆໄວ້ໃນ carry ແລະ marry; ເຊິ່ງຄືກັບກຸ່ມຜູ້ເວົ້າ pen/pin ກ່ອນໜ້ານີ້, ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເວົ້າຜິດ, ມັນພຽງແຕ່ເປັນສຳນຽງທີ່ບໍ່ມີການລວມສຽງກັນ.)
ປະໂຫຍກສຳລັບຝຶກຊ້ອມ
ຝຶກຫູຂອງເຈົ້າກ່ອນ ທີ່ຈະໃຫ້ປາກໄດ້ຝຶກຕາມ. ໃຫ້ໃຜກໍ່ໄດ້ທີ່ມີສຽງ (ໝູ່ຄູ່ ຫຼື ໂປຣແກຣມອ່ານອອກສຽງ) ອ່ານຄຳສັບແບບສຸ່ມຈາກຕາຕະລາງຄຳຄູ່, ແລ້ວໃຫ້ເຈົ້າຊີ້ໄປທີ່ຖັນທີ່ເຈົ້າໄດ້ຍິນ. ເມື່ອເຈົ້າສາມາດແຍກ bed/bad ແລະ met/mat ໄດ້ໂດຍບໍ່ລັງເລ, ສະແດງວ່າສອງໝວດນີ້ມີຢູ່ໃນຫົວຂອງເຈົ້າແລ້ວ, ແລະ ບົດຝຶກຫັດລຸ່ມນີ້ຈະໄດ້ຮັບຜົນດີ.
ອ່ານແຕ່ລະແຖວອອກສຽງ, ສອງຄັ້ງ, ໂດຍເອົານິ້ວມືແປະຄາງໄວ້ໃນຮອບທຳອິດ. ປະໂຫຍກເຫຼົ່ານີ້ຈະປະສົມປະສານລະຫວ່າງສຽງ /ɛ/ ທີ່ຄົງທີ່, ສຽງ /æ/ ທີ່ຮາບພຽງ, ແລະ ສຽງ /æ/ ກ່ອນຕົວສະກົດທາງດັງທີ່ຍົກຂຶ້ນ ຈາກພາກ pen–pan; ປະໂຫຍກປຽບທຽບເຫຼົ່ານີ້ຈະບັງຄັບໃຫ້ເຈົ້າປ່ຽນສຽງໃນລະຫວ່າງການຫາຍໃຈດຽວກັນ.
- Dad said he was sad. Dad said he was sad.
- Grab a pen, not a pan. Grab a pen, not a pan.
- The men met the man. The men met the man.
- I bet the bat is in the shed. I bet the bat is in the shed.
- Check the gas before you guess. Check the gas before you guess.
- Send the sand right back. Send the sand right back.
- My head hurts and my back aches. My head hurts and my back aches.
- That bad bed wrecked my back. That bad bed wrecked my back.
- Jen and Jan left at ten. Jen and Jan left at ten.
- He said it again, and I'm still mad. He said it again, and I'm still mad.
ແຖວທີ 9 ແມ່ນແຖວທີ່ບໍ່ໃຫ້ອະໄພກັນເລີຍ. ຖ້າ Jen ແລະ Jan ອອກສຽງມາຄືກັນແທ້ໆ, ໃຫ້ກັບໄປຝຶກໜຶ່ງຈັງຫວະທຽບກັບຈັງຫວະເຄິ່ງທີ່ມີການຢ່ອນສຽງລົງໃໝ່. ແລະ ຢ່າປ່ອຍໃຫ້ຄຳວ່າ again ໃນແຖວທີ 10 ຫຼອກເຈົ້າໃຫ້ອອກສຽງເປັນ /eɪ/; ມັນຂຶ້ນກັບຖັນຂອງສຽງ short-E.
ພາສາແມ່ທີ່ແຕກຕ່າງກັນຮັບມືກັບເລື່ອງນີ້ແນວໃດ
ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງເຈົ້າແມ່ນຂຶ້ນກັບວ່າ ພາສາແມ່ຂອງເຈົ້າມີສະຫຼະໜ້າໃດແດ່. ພາສາສ່ວນໃຫຍ່ມີໜຶ່ງສະຫຼະທີ່ໃກ້ຄຽງກັບ /ɛ/ ແລະ ບໍ່ມີຫຍັງໃກ້ຄຽງກັບ /æ/ ເລີຍ, ເຊິ່ງນັ້ນເປັນເຫດຜົນວ່າເປັນຫຍັງການລວມສຽງຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນທິດທາງດຽວກັນສະເໝີ: bad ຖືກຍົກຂຶ້ນກາຍເປັນ bed, ບໍ່ແມ່ນທາງກົງກັນຂ້າມ.
| ພາສາແມ່ຂອງເຈົ້າ | ສິ່ງທີ່ bed ແລະ bad ກາຍເປັນ | ສິ່ງທີ່ຄວນເນັ້ນ |
|---|---|---|
| ພາສາສະເປນ | ສະຫຼະ e ດຽວຂອງເຈົ້າຄວບຄຸມຄຳວ່າ bed; bad ອາດຈະຖືກຍົກຂຶ້ນໄປຫາມັນ ຫຼື ຕົກລົງມາຫາສະຫຼະ a ແບບເປີດຂອງເຈົ້າ, ເຊິ່ງຟັງເບິ່ງເລິກ ແລະ ຢູ່ທາງຫຼັງຫຼາຍໂພດ | ສ້າງ /æ/ ໃຫ້ຕໍ່າກວ່າສະຫຼະ e ຂອງເຈົ້າໜຶ່ງຈັງຫວະຄາງ ແລະ ໃຫ້ມັນຢູ່ທາງໜ້າແຂ້ວ. ຖ້າ bad ເລີ່ມຟັງຄືກັບ bod, ສະແດງວ່າເຈົ້າເລື່ອນໄປທາງຫຼັງ ແທນທີ່ຈະເລື່ອນລົງລຸ່ມ. |
| ພາສາເຢຍລະມັນ | ທັງສອງຄຳໄປຕົກຢູ່ສະຫຼະ ä ສຽງສັ້ນຂອງເຈົ້າ (ດັ່ງໃນຄຳວ່າ hätte), ເຊິ່ງຢູ່ໃນລະດັບຄວາມສູງຂອງ /ɛ/ | ເຈົ້າມີຕຳແໜ່ງສຽງທາງໜ້າແລ້ວ; ສິ່ງທີ່ຂາດໄປຄືການຢ່ອນລົງ. ອ້າປາກລົງໜຶ່ງຈັງຫວະໃຫ້ຕໍ່າກວ່າ ä ສຳລັບ bad: ໃຊ້ຄາງແບບຄຳວ່າ Mann ຂອງເຈົ້າ, ພ້ອມກັບຄວາມແຈ້ງທາງໜ້າຂອງພາສາອັງກິດ. |
| ພາສາເກົາຫຼີ | ㅔ ແລະ ㅐ ໄດ້ລວມເຂົ້າກັນໃນສຳນຽງໂຊລຍຸກໃໝ່ ກາຍເປັນສະຫຼະໜ້າລະດັບກາງໜຶ່ງຕົວ ທີ່ຢູ່ສູງກວ່າ /ɛ/ ຂອງພາສາອັງກິດໜ້ອຍໜຶ່ງ, ສະນັ້ນທັງສອງຄຳໃນພາສາອັງກິດຈຶ່ງຕົກມາຢູ່ສຽງນີ້ | ໃຫ້ຫຼຸດມັນລົງໜ້ອຍໜຶ່ງສຳລັບ bed, ຈາກນັ້ນກໍ່ຢ່ອນລົງຕື່ມອີກໜຶ່ງຈັງຫວະເຕັມໆ, ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ອ້າໜ້ອຍໜຶ່ງ, ສຳລັບ bad, ໂດຍເອົານິ້ວມືແປະຄາງໄວ້. |
| ພາສາຍີ່ປຸ່ນ | え ເໝາະສົມກັບ bed ດີແລ້ວ; bad ມັກຈະອອກສຽງເປັນ え, ຫຼື ເລື່ອນໄປເປັນ あ, ເຊິ່ງເລິກ ແລະ ຢູ່ທາງຫຼັງຫຼາຍໂພດ | ສ້າງ short-A ໃຫ້ເປັນສະຫຼະໃໝ່: ອ້າປາກລົງຈາກ え ໂດຍບໍ່ຕ້ອງຖອຍຫຼັງ. ຢ່າໃຊ້ あ ແທນ; bad ທີ່ອອກສຽງດ້ວຍ あ ຈະຟັງເປັນ bod. |
| ພາສາຈີນກາງ | ສຽງ ê ຂອງພະຍາງ ie/ye ຢູ່ໃກ້ກັບ /ɛ/, ດັ່ງນັ້ນ bad ຈຶ່ງຖືກຍົກຂຶ້ນເປັນ bed | ຢ່ອນຄາງລົງໜຶ່ງຈັງຫວະເຕັມສຳລັບ /æ/ ແລະ ຢຽດສົບອອກ. ຮັກສາສະຫຼະໃຫ້ຢູ່ທາງໜ້າ; ສະຫຼະ a ແບບເປີດຂອງ ma ແມ່ນຢູ່ທາງຫຼັງຫຼາຍໂພດສຳລັບໜ້າທີ່ນີ້. |
| ພາສາຝຣັ່ງ | è ແມ່ນເທົ່າກັບ /ɛ/ ພໍດີ, ສະນັ້ນ bed ແມ່ນບໍ່ມີບັນຫາ | ມີສອງໜ້າທີ່: ສ້າງ /æ/ ໃຫ້ຕໍ່າລົງໜຶ່ງຈັງຫວະ, ແລະ ຮັກສາສະຫຼະໃຫ້ອອກສຽງທາງປາກໃນຄຳວ່າ pan ແລະ man. ປ່ອຍໃຫ້ n ເປັນພະຍັນຊະນະ ແທນທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ສະຫຼະຂຶ້ນດັງແບບພາສາຝຣັ່ງ. |
| ອີຕາລີ, ປອກຕຸຍການ, ເກຣັກ | ສະຫຼະ e ທາງໜ້າຂອງເຈົ້າຈັດການກັບ bed ໄດ້; ແຕ່ບໍ່ມີສຽງໃດໃນຄັງສຳລັບ /æ/ | ສ້າງ short-A ຈາກສະຫຼະ e ທາງໜ້າຕົວນັ້ນ: ຢ່ອນຄາງລົງໜຶ່ງຈັງຫວະ, ລີ້ນຍັງຄົງຢູ່ທາງໜ້າ, ສົບຢຽດອອກເລັກນ້ອຍ. |
| ຮິນດີ, ອັງກິດແບບອິນເດຍ | ຄວາມແຕກຕ່າງນີ້ເກືອບຈະມີຢູ່ແລ້ວ; ສິ່ງທີ່ຕ່າງອອກໄປຄືພຶດຕິກຳກ່ອນຕົວສະກົດທາງດັງ, ເນື່ອງຈາກພາສາອັງກິດແບບອິນເດຍຈະຮັກສາສຽງ man ແລະ pan ໃຫ້ຮາບພຽງ | ຖ້າ General American ແມ່ນເປົ້າໝາຍຂອງເຈົ້າ, ຈົ່ງປ່ອຍໃຫ້ສະຫຼະຍົກຂຶ້ນ ແລະ ໂຄ້ງລົງກ່ອນຕົວ n ແລະ m: ໃຫ້ pan ເປັນ peh-uhn, ຍາວກວ່າ pen, ພ້ອມກັບການຢ່ອນສຽງລົງ. pan ທີ່ຮາບພຽງກ່ອນຕົວສະກົດທາງດັງ ບໍ່ແມ່ນຄວາມຜິດພາດ, ມັນພຽງແຕ່ເປັນສຳນຽງທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. |
| ລັດເຊຍ | э ຢູ່ໃກ້ກັບ /ɛ/; bad ອາດຈະຖືກຍົກຂຶ້ນໄປຫາມັນ, ຫຼື ຖອຍຫຼັງໄປຫາ а | ອ້າປາກລົງລຸ່ມຈາກ э ສຳລັບ /æ/ ແລະ ຮັກສາຕຳແໜ່ງທາງໜ້າໄວ້. ສຽງ а ຂອງ да ຈະດຶງກັບຫຼັງ ແລະ ລົງລຸ່ມ, ເຊິ່ງເປັນທິດທາງທີ່ຜິດສຳລັບສະຫຼະໜ້າ. |
| ອາຣັບ | ສະຫຼະ a ທາງໜ້າຂອງເຈົ້າອາໄສຢູ່ໃກ້ກັບ /æ/ ແລ້ວໃນຫຼາຍໆຄຳ, ສະນັ້ນ bad ຈຶ່ງມີການເລີ່ມຕົ້ນທີ່ດີ | ວຽກງານແມ່ນໄປໃນທາງກົງກັນຂ້າມ: ຮັກສາ bed ໃຫ້ຢູ່ສູງທີ່ /ɛ/ ເພື່ອໃຫ້ສອງລະດັບຄວາມສູງນີ້ແຍກອອກຈາກກັນ, ແລະ ລະວັງຄຳສັບທີ່ຢູ່ໃກ້ກັບພະຍັນຊະນະທີ່ເນັ້ນໜັກ, ເຊິ່ງຈະດຶງສະຫຼະໄປທາງຫຼັງ ແລະ ເຮັດໃຫ້ສຽງເລິກ. |
ໃນພາສາລາວ, ເຮົາມັກຈະໃຊ້ສະຫຼະ “ແ-” ກັບທັງສອງຄຳ. ດັ່ງນັ້ນ, ຕາຕະລາງທັງໝົດນີ້ ສາມາດຫຍໍ້ໃຫ້ເຫຼືອພຽງປະໂຫຍກດຽວຄື: ຮັກສາສະຫຼະ ແ- ຂອງເຈົ້າໄວ້ສຳລັບ bed, ແລະ ຮຽນຮູ້ທີ່ຈະອ້າປາກລົງລຸ່ມຊື່ໆຕື່ມອີກ ແລະ ບໍ່ຖອຍຫຼັງເດັດຂາດ, ສຳລັບ bad.
ຄຳຖາມທີ່ພົບເລື້ອຍ
ເກືອບທຸກຄັ້ງແມ່ນຍ້ອນວ່າ ພາສາແມ່ຂອງເຈົ້າມີສະຫຼະປະເພດ e ທາງໜ້າພຽງຕົວດຽວ ໃນຂະນະທີ່ພາສາອັງກິດມີສອງ. ສະຫຼະທີ່ໃກ້ຄຽງກັບ /ɛ/ ທີ່ເຈົ້າມີຢູ່ແລ້ວນັ້ນ (ເຊັ່ນ ສະຫຼະ ແ- ໃນພາສາລາວ) ຈະດຶງດູດເອົາທັງສອງຄຳນີ້, ດັ່ງນັ້ນ bad ຈຶ່ງຖືກຍົກຂຶ້ນກາຍເປັນ bed. ສຽງທີ່ຂາດຫາຍໄປຄື short-A /æ/, ເຊິ່ງສ້າງຂຶ້ນໂດຍການໃຊ້ລີ້ນທາງໜ້າຄືກັນ ແຕ່ຕ້ອງຢ່ອນຄາງລົງອີກໜຶ່ງຈັງຫວະທີ່ຊັດເຈນ. ຈົນກວ່າສະຫຼະທີ່ຕໍ່າກວ່ານັ້ນຈະມີຢູ່ໃນສຽງທີ່ເຈົ້າລຶ້ງເຄີຍ, ທັງສອງຄຳນີ້ກໍ່ຈະຍັງຄົງໄຫຼໄປຫາສະຫຼະທີ່ສູງກວ່າຢູ່ສະເໝີ.
ຄວາມສູງ, ເກືອບຈະລ້ວນໆເລີຍ. ສະຫຼະທັງສອງເກີດຢູ່ທາງໜ້າຂອງປາກ ໂດຍທີ່ສົບບໍ່ຫໍ່ເຂົ້າ. ສຳລັບ /ɛ/ ຄາງອ້າລົງໜ້ອຍໜຶ່ງ ແລະ ລີ້ນຢູ່ໃນລະດັບກາງ; ສຳລັບ /æ/ ຄາງຈະຢ່ອນລົງຕື່ມອີກ, ລີ້ນຈະຕໍ່າລົງ, ແລະ ສົບຈະຢຽດອອກເລັກນ້ອຍ, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ສະຫຼະຟັງເບິ່ງແຈ້ງຂຶ້ນ ແລະ ຮາບພຽງຂຶ້ນ. short-A ຍັງມີທ່າອ່ຽງທີ່ຈະອອກສຽງຍາວກວ່າ, ແຕ່ຄວາມຍາວນັ້ນເປັນພຽງຜົນພອຍໄດ້; ສຽງ /ɛ/ ທີ່ຖືກລາກຍາວ ກໍ່ຍັງຄົງເປັນ bed, ບໍ່ແມ່ນ bad.
ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍຄວາມສູງຂອງຄາງພຽງຢ່າງດຽວ, ເພາະວ່າພາສາອັງກິດແບບອາເມລິກາຈະຍົກສຽງ /æ/ ຂຶ້ນເມື່ອຢູ່ໜ້າຕົວສະກົດທາງດັງ. Pen ເປັນສະຫຼະດຽວທີ່ຄົງທີ່: ເປັນສຽງ eh ທີ່ສັ້ນ ແລະ ແຈ້ງ. Pan ຈະຍາວກວ່າ ແລະ ມີການເຄື່ອນໄຫວ: ມັນເລີ່ມໃກ້ໆກັບສຽງ eh ນັ້ນ, ແລ້ວໂຄ້ງລົງໄປຫາສຽງ uh ຈາງໆກ່ອນຕົວ n, ກາຍເປັນສຽງຄ້າຍໆ peh-uhn. ໃຫ້ເວລາ pan ປະມານໜຶ່ງຈັງຫວະເຄິ່ງ ທຽບກັບ pen ທີ່ມີພຽງໜຶ່ງຈັງຫວະ ແລະ ປ່ອຍໃຫ້ມັນໂຄ້ງລົງເຄິ່ງກາງ. ສຽງ /æ/ ທີ່ຮາບພຽງ ແລະ ກວ້າງ ເມື່ອຕັ້ງໃຈໃຊ້ກັບ pan ຈະຟັງເບິ່ງແຂງ ແລະ ຕັ້ງໃຈເກີນໄປ; ໃຫ້ຮັກສາມັນຍາວ ແລະ ປ່ອຍໃຫ້ມັນໂຄ້ງລົງ.
ດ້ວຍສະຫຼະຂອງ bed: /sɛd/, ເຊິ່ງຄ່ອງກັນກັບ red ແລະ head. ການສະກົດດ້ວຍ ai ຈະດຶງຜູ້ຮຽນໄປຫາສະຫຼະຂອງ paid, ແຕ່ said, says, ແລະ again ລ້ວນແຕ່ໃຊ້ສຽງ short-E. ຄຳເຕືອນອັນດຽວກັນນີ້ກວມເອົາເຖິງ many ແລະ any ນຳ, ເຊິ່ງສະກົດດ້ວຍຕົວ a ແຕ່ອອກສຽງຄ່ອງກັບ penny, ແລະ friend, ເຊິ່ງອອກສຽງຄ່ອງກັບ end.
ບໍ່ແມ່ນ. ທັງສອງຕ່າງກັນທີ່ຄຸນນະພາບ, ທີ່ຄວາມສູງຂອງຄາງ ແລະ ລີ້ນ, ແລະ ຄວາມແຕກຕ່າງດ້ານຄວາມຍາວແມ່ນເກີດຂຶ້ນຕາມຫຼັງ. ສຽງ /æ/ ຂອງອາເມລິກາມັກຈະຍາວກວ່າ /ɛ/ ແທ້, ແຕ່ເຈົ້າບໍ່ສາມາດສ້າງ bad ໄດ້ໂດຍການລາກສຽງ bed; ເຈົ້າຈະໄດ້ພຽງ bed ທີ່ຊ້າໆເທົ່ານັ້ນ. ໃຫ້ຕັ້ງເປົ້າໄປທີ່ສະຫຼະທີ່ຕໍ່າກວ່າ, ແຈ້ງກວ່າກ່ອນ ແລ້ວປ່ອຍໃຫ້ຄວາມຍາວທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນມານັ້ນເກີດຂຶ້ນເອງຕາມທຳມະຊາດ.
ບໍ່ມີ. ຕ່າງຈາກ cot ແລະ caught, ເຊິ່ງຄົນເຄິ່ງປະເທດລວມສຽງກັນຢ່າງສະບາຍໃຈ, ຄວາມແຕກຕ່າງຂອງ /ɛ/–/æ/ ໃນຄູ່ເຊັ່ນ bed ແລະ bad ແມ່ນຄົງທີ່ໃນທຸກບ່ອນທີ່ມີການເວົ້າພາສາອັງກິດແບບອາເມລິກາ. ບໍ່ມີພາກພື້ນ ຫຼື ຄົນຮຸ່ນໃດທີ່ເວົ້າ bed ກັບ bad ດ້ວຍສະຫຼະດຽວກັນ, ສະນັ້ນ ການອອກສຽງຄູ່ນີ້ໃຫ້ຄືກັນ ຈະຟັງເປັນສຳນຽງຄົນຕ່າງຊາດທັນທີ. ແຕ່ໃນທາງກັບກັນ, ຄວາມຈິງດຽວກັນນີ້ກໍ່ເປັນຂ່າວດີ: ຖ້າເຈົ້າຢ່ອນຄາງໄດ້ຖືກຈັງຫວະ ມັນກໍ່ຈະຄຸ້ມຄ່າກັບຜູ້ຟັງຊາວອາເມລິກາທຸກຄົນ, ໃນທຸກໆບ່ອນ.
ໃນຈຳນວນໜຶ່ງຊົ່ວໂມງທີ່ເຈົ້າໃຊ້ກັບຄຳຄູ່ນີ້, ໃຫ້ຈັດສັນສິບນາທີທຳອິດໃຫ້ກັບການທົດສອບດ້ວຍນິ້ວມື ແລະ ການຝຶກໄລ່ລະດັບ, ແລະ ເວລາສ່ວນໃຫຍ່ທີ່ເຫຼືອໃຫ້ກັບ pen ທຽບໃສ່ pan. ສຳລັບຄູ່ທີ່ຮາບພຽງນັ້ນຈະເປັນໄດ້ໄວ; ສ່ວນຄູ່ທີ່ມີຕົວສະກົດທາງດັງ, ເຊິ່ງຈຸດສຳຄັນແມ່ນຈັງຫວະ ແລະ ການເລື່ອນສຽງຫຼາຍກວ່າຄວາມສູງຂອງຄາງ, ນັ້ນຈະໃຊ້ເວລາດົນກວ່າ. ການຝຶກມື້ລະໜ້ອຍເປັນເວລາໜຶ່ງອາທິດກໍ່ພຽງພໍແລ້ວທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ການຢ່ອນຄາງເກີດຂຶ້ນແບບອັດຕະໂນມັດ, ແລະ ເມື່ອກ້າມຊີ້ນບໍ່ຕ້ອງການຄວາມສົນໃຈຈາກເຈົ້າອີກຕໍ່ໄປ, ຫູຂອງເຈົ້າກໍ່ຈະຮັບໜ້າທີ່ແທນ: bad ກັບ bed, sad ກັບ said ຈະເລີ່ມກາຍເປັນສະຫຼະທີ່ຕ່າງກັນຢ່າງຊັດເຈນໃນການເວົ້າລົມທົ່ວໄປ, ໂດຍທີ່ເຈົ້າບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຊ້າລົງເພື່ອມາກວດເບິ່ງອີກ.
