ວິທີອອກສຽງ Low /oʊ/ vs Law /ɔ/ ໃນພາສາອັງກິດອາເມລິກາ

/oʊ/

low · go · home · slow

/ɔ/

law · saw · raw · jaw

ເລີ່ມຕົ້ນທີ່ນີ້

Low /loʊ/ ແລະ law /lɔ/ ມີຮູບສົບທີ່ຄ້າຍຄືກັນແຕ່ແຕກຕ່າງກັນຢູ່ທີ່ການເຄື່ອນໄຫວ. /oʊ/ ແມ່ນສະຫຼະປະສົມ (diphthong): ລີ້ນແລະສົບເລີ່ມຈາກຕຳແໜ່ງໜຶ່ງແລ້ວເລື່ອນໄປຫາຮູບຊົງທີ່ຫໍ່ເຂົ້າແລະຍື່ນໄປທາງໜ້າຫຼາຍຂຶ້ນ (oh-oo). /ɔ/ ແມ່ນສະຫຼະດ່ຽວ (monophthong): ຄົງທີ່ຢູ່ຕຳແໜ່ງດຽວ ບໍ່ມີການເລື່ອນສຽງ ແລະບໍ່ມີການເຄື່ອນໄຫວ. ຖ້າສຽງ /oʊ/ ຂອງເຈົ້າບໍ່ມີການເຄື່ອນໄຫວ ມັນຈະກາຍເປັນສຽງທີ່ຢູ່ເຄິ່ງກາງລະຫວ່າງ low ແລະ law ຊຶ່ງຄົນອາເມຣິກັນຈະຟັງບໍ່ອອກຊັດເຈນວ່າແມ່ນຄຳໃດ. ວິທີແກ້ໄຂຄືການປ່ອຍໃຫ້ສົບແລະລີ້ນເຄື່ອນໄຫວແທ້ໆໃນຂະນະທີ່ອອກສຽງສະຫຼະ ແທນທີ່ຈະຄ້າງໄວ້ຊື່ໆ.

ປຽບທຽບເທື່ອລະຈຸດ

ສອງສຽງນີ້ຕ່າງກັນຢູ່ໃສ

ປັບປາກນ້ອຍ ໆ 5 ຈຸດ ພາດແມ່ນຈຸດດຽວ ສຽງກໍເລື່ອນໄປເປັນສຽງຂ້າງ ໆ

ດ້ານ

/oʊ/ Low

/ɔ/ Law

ການເຄື່ອນໄຫວ

ສະຫຼະປະສົມ (diphthong) ເລີ່ມຈາກສ່ວນກາງຂອງລີ້ນຄ້ອນໄປທາງຫຼັງ ແລ້ວເລື່ອນຂຶ້ນໄປຫາສ່ວນຫຼັງຂອງລີ້ນລະດັບສູງ. ຮູບປາກຈະປ່ຽນແປງໃນຂະນະທີ່ອອກສຽງສະຫຼະ.

ສະຫຼະດ່ຽວ (monophthong) ຄົງທີ່ຢູ່ຕຳແໜ່ງດຽວ ບໍ່ມີການເຄື່ອນໄຫວ ແລະບໍ່ມີການເລື່ອນສຽງ.

ຮູບສົບ

ເລີ່ມຕົ້ນແບບສະບາຍໆຫຼືຫໍ່ສົບເລັກນ້ອຍ ຈາກນັ້ນຈຶ່ງຫໍ່ເຂົ້າເປັນວົງກົມທີ່ນ້ອຍລົງແລະຍື່ນໄປທາງໜ້າຫຼາຍຂຶ້ນໃນຕອນທ້າຍ.

ຄົງຮູບສົບທີ່ຫໍ່ແບບຫຼວມໆໄວ້ຕະຫຼອດ ບໍ່ມີການຫໍ່ເຂົ້າຕື່ມ ແລະບໍ່ມີການເຄື່ອນໄຫວ.

ລີ້ນ

ຕົວລີ້ນເລີ່ມຈາກສ່ວນກາງຄ້ອນໄປທາງຫຼັງແລ້ວເລື່ອນຂຶ້ນໄປຫາສ່ວນຫຼັງລະດັບສູງ ຄືກັບກຳລັງກຽມອອກສຽງ /uː/.

ຕົວລີ້ນວາງຄົງທີ່ຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງສ່ວນຫຼັງທີ່ຍົກຂຶ້ນເລັກນ້ອຍ ບໍ່ມີການເຄື່ອນໄຫວ.

ຄວາມຮູ້ສຶກຂອງສະຫຼະ

ຮູ້ສຶກຄືກັບມີສະຫຼະສອງໂຕບີບເຂົ້າຫາກັນ ມີການເລື່ອນສຽງທີ່ສາມາດຮັບຮູ້ໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນ.

ຮູ້ສຶກຄືກັບການລາກສຽງສະຫຼະໂຕດຽວ ຄົງທີ່ແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ.

ລອງອອກສຽງ

low, no, so, boat, bowl

law, gnaw, saw, bought, ball

ຮອດຕາເຈົ້າແລ້ວ

ອັດສຽງຕົນເອງເວົ້າ "Low" ແລະ "Law" ສອງສາມເທື່ອ ແລ້ວຟັງຄືນ — ສຳລັບຄວາມຕ່າງນີ້ ຫູຂອງເຈົ້າເອງຄື feedback ທີ່ດີທີ່ສຸດ

ພ້ອມເມື່ອໃດກໍເລີ່ມໄດ້ເລີຍ

ແຕະໄມໂຄຣໂຟນເພື່ອເລີ່ມ

ເບິ່ງຕົວຢ່າງການວິເຄາະສຳນຽງຂອງເຈົ້າ

ຮັບການວິເຄາະສຳນຽງ ແລະຄະແນນ 5 ດ້ານຂອງເຈົ້າ

ຄວາມແມ່ນຍຳຂອງສຽງ

75%

ຄວາມຊັດເຈນ

68%

ການເນັ້ນສຽງ

78%

ທຳນອງສຽງ

65%

ຄວາມຄ່ອງແຄ່ວ

62%

ຄະແນນລວມ

AI coach ຟັງສຽງທີ່ເຈົ້າອັດ ໃຫ້ຄະແນນການອອກສຽງຂອງເຈົ້າໃນ 5 ດ້ານ ແລະບອກວ່າຄວນແກ້ຫຍັງຕໍ່ໄປ

72% ຍັງຕິດສຳນຽງ

ເບິ່ງລາຍງານສະບັບເຕັມໃນແອັບ

Minimal pairs

ຄຳທີ່ຕ່າງກັນແຄ່ສຽງດຽວ

ທຸກຄູ່ຂ້າງລຸ່ມຕ່າງກັນແຄ່ສຽງດຽວ ປ່ຽນ /oʊ/ ເປັນ /ɔ/ ແລ້ວຄວາມໝາຍກໍປ່ຽນຕາມ ແຕະຄຳໃດກໍໄດ້ເພື່ອເບິ່ງການວິເຄາະທັງໝົດ

/oʊ/ Low

/ɔ/ Law

naw gnaw

ເປັນຫຍັງຈຶ່ງສັບສົນ

ຖ້າຟັງແລ້ວແຍກບໍ່ອອກ ນີ້ຄືເຫດຜົນ

ຫຼາຍພາສາ ລວມທັງພາສາແອັດສະປາຍ, ອີຕາລີ, ກຣີກ ແລະຍີ່ປຸ່ນ ມີສຽງ /o/ ດ່ຽວທີ່ບໍ່ມີການເຄື່ອນໄຫວ ຄືກັບຕົວ O ໃນຄຳວ່າ foto ຂອງພາສາແອັດສະປາຍ (ສຳລັບຄົນລາວແລ້ວ ສຽງສະຫຼະ ໂ ຂອງເຮົາກໍເປັນສະຫຼະດ່ຽວແບບນີ້ເຊັ່ນກັນ). ເມື່ອຜູ້ຮຽນນຳເອົາຄວາມຊິນເຄີຍນັ້ນມາໃຊ້ກັບສຽງ /oʊ/ ໃນພາສາອັງກິດ ການເລື່ອນສຽງຂອງສະຫຼະປະສົມຈຶ່ງຫາຍໄປ. ຜົນກໍຄືຄຳວ່າ boat ຈະອອກມາເປັນສະຫຼະດ່ຽວທີ່ຮາບພຽງ [bot] ຊຶ່ງສຳລັບຄົນອາເມຣິກັນແລ້ວມັນຟັງເບິ່ງຄ້າຍຄືກັບຄຳວ່າ bought (/bɔt/) ຈົນແຍກເກືອບບໍ່ອອກ. ຄົນອາເມຣິກັນຮຸ່ນໃໝ່ຫຼາຍຄົນຍັງໄດ້ລວມສຽງ /ɑ/ ແລະ /ɔ/ ເຂົ້າກັນ (ການລວມສຽງ cot-caught merger) ຜູ້ຮຽນຈຶ່ງມັກຈະສັບສົນວ່າສຽງສະຫຼະສ່ວນຫຼັງຂອງລີ້ນໂຕໃດທີ່ສຳຄັນແທ້ໆ. ດ້ວຍເຫດນີ້ ຫຼາຍຄົນຈຶ່ງເພິ່ງພາສຽງສະຫຼະ 'o' ດ່ຽວຕາມແບບພາສາແມ່ຂອງຕົນ ເພື່ອກວມເອົາທັງຄຳວ່າ low, law ແລະ lot ໄປພ້ອມໆກັນ. ວິທີແກ້ໄຂທີ່ຊັດເຈນທີ່ສຸດຄືການຝຶກໃຫ້ສຽງ /oʊ/ ຈົບລົງດ້ວຍຮູບສົບທີ່ຫໍ່ເຂົ້າແລະຍື່ນໄປທາງໜ້າຫຼາຍກວ່າຕອນເລີ່ມຕົ້ນຢ່າງເຫັນໄດ້ຊັດ. ການເລື່ອນສຽງໃນຕອນທ້າຍນັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ບອກຄົນອາເມຣິກັນວ່າເຈົ້າກຳລັງເວົ້າຄຳວ່າ low ບໍ່ແມ່ນ law.

ວິທີຝຶກ

ກ້າມຊີ້ນປາກກ່ອນ ແລ້ວຄ່ອຍຫູ

ແບບຝຶກສັ້ນ ໆ 4 ຊຸດ ເຮັດອອກສຽງດັງ ໆ ຮູ້ສຶກເຖິງການປ່ຽນແປງໃນປາກກ່ອນທີ່ຈະພະຍາຍາມໄດ້ຍິນມັນ

ການຝຶກແບບຊ້າໆ: ໃຫ້ເວົ້າຄຳວ່າ low ດ້ວຍຄວາມໄວພຽງໜຶ່ງສ່ວນສິບ. ໃຫ້ຮູ້ສຶກເຖິງສົບຂອງເຈົ້າທີ່ຫໍ່ເຂົ້າເປັນວົງກົມນ້ອຍລົງແລະຍື່ນໄປທາງໜ້າໃນຕອນທີ່ອອກສຽງຈົບ. ການເລື່ອນສຽງຄວນຈະແຈ້ງ ເຊິ່ງເກືອບຄືກັບການເວົ້າວ່າ l-OH-OO. ຈາກນັ້ນໃຫ້ເພີ່ມຄວາມໄວຂຶ້ນເທື່ອລະໜ້ອຍ ແຕ່ຍັງຄົງຮັກສາການເຄື່ອນໄຫວຂອງປາກໄວ້.

ການກວດສອບກັບແວ່ນແຍງ: ໃຫ້ເວົ້າຄຳວ່າ boat ແລ້ວສັງເກດເບິ່ງສົບຂອງເຈົ້າ. ມັນຄວນຈະປ່ຽນຮູບຊົງຢ່າງເຫັນໄດ້ຊັດ ໂດຍເປີດອອກຫຼວມໆໃນຕອນທຳອິດ ແລ້ວຈຶ່ງຫໍ່ເຂົ້າໃນຕອນທ້າຍ. ຖ້າສົບຂອງເຈົ້າເບິ່ງຄືວ່າບໍ່ເໜັງຕີງເລີຍຕະຫຼອດການອອກສຽງສະຫຼະ ສະແດງວ່າເຈົ້າກຳລັງອອກສຽງມັນເປັນສະຫຼະດ່ຽວ (monophthong) ໃນແບບທີ່ພາສາແອັດສະປາຍຫຼືຍີ່ປຸ່ນເຮັດ.

ຝຶກຄູ່ຄຳສັບຫຼັກ: low/law, so/saw, no/gnaw, boat/bought, bowl/ball. ຄຳທຳອິດໃນແຕ່ລະຄູ່ຄວນມີການເຄື່ອນໄຫວຂອງສົບທີ່ເບິ່ງເຫັນໄດ້ ສ່ວນຄຳທີສອງຄວນເປັນການລາກສຽງສະຫຼະໃຫ້ຄົງທີ່. ຖ້າທັງສອງຄຳຟັງເບິ່ງຄືກັນສຳລັບເຈົ້າ ສະແດງວ່າເຈົ້າກຳລັງເຮັດໃຫ້ສຽງສະຫຼະປະສົມນັ້ນຮາບພຽງເກີນໄປ.

ໃສ່ໃຈກັບສຽງ /oʊ/ ທີ່ຢູ່ທ້າຍວະລີ: I have to go, I think so, let me know. ເມື່ອຢູ່ທ້າຍວະລີ ສຽງສະຫຼະປະສົມຈະຖືກລາກຍາວອອກຢ່າງເຫັນໄດ້ຊັດ ແລະນັ້ນຄືຈຸດທີ່ການເລື່ອນສຽງຈະໄດ້ຍິນແຈ້ງທີ່ສຸດໃນການເວົ້າແບບເປັນກັນເອງຂອງຄົນອາເມຣິກັນ.

ຄຳຖາມທີ່ພົບເລື້ອຍ

ຄຳຖາມທີ່ຄົນມັກຖາມກ່ຽວກັບ Low ທຽບກັບ Law

ເປັນຫຍັງສະຫຼະໃນຄຳວ່າ "low" ຈຶ່ງຟັງເບິ່ງຄືກັບມີສະຫຼະສອງໂຕໃນພາສາອັງກິດແບບອາເມຣິກັນ?

ກໍຍ້ອນວ່າມັນມີສອງໂຕແທ້ໆ. ສະຫຼະປະສົມ (diphthong) ແມ່ນສະຫຼະທີ່ມີການເຄື່ອນໄຫວຜ່ານສອງຕຳແໜ່ງ. ສຽງ /oʊ/ ແບບອາເມຣິກັນເລີ່ມຕົ້ນຢູ່ປະມານເຄິ່ງກາງປາກຂອງເຈົ້າດ້ວຍການຫໍ່ສົບແບບຫຼວມໆ ແລ້ວໄປຈົບລົງໃກ້ກັບຕຳແໜ່ງຂອງສຽງ /uː/ ດ້ວຍຮູບສົບທີ່ຫໍ່ແໜ້ນແລະຍື່ນໄປທາງໜ້າຫຼາຍຂຶ້ນ. ຫຼາຍພາສາມີພຽງສຽງ /o/ ດ່ຽວທີ່ບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ; ແຕ່ພາສາອັງກິດຕ້ອງການການເຄື່ອນໄຫວນັ້ນ. ຖ້າເຈົ້າບໍ່ເຮັດການເລື່ອນສຽງ ຄົນອາເມຣິກັນອາດຈະບໍ່ແນ່ໃຈວ່າເຈົ້າໝາຍເຖິງຄຳໃດກັນແທ້.

ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງ /oʊ/ ແລະ /ɔ/ ແມ່ນຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ມີຢູ່ແທ້ໃນພາສາອັງກິດແບບອາເມຣິກັນບໍ່?

ແມ່ນແລ້ວ. ສຳລັບຄົນອາເມຣິກັນປະມານເຄິ່ງໜຶ່ງ ສຽງ /ɔ/ ເກືອບຈະບໍ່ມີອີກຕໍ່ໄປແລ້ວ ມັນໄດ້ຖືກລວມເຂົ້າກັບສຽງ 'ah' /ɑ/ (ການລວມສຽງ cot-caught merger). ແຕ່ເຖິງແມ່ນວ່າໃນສຳນຽງທີ່ມີການລວມສຽງເຫຼົ່ານັ້ນ ຄຳວ່າ boat (/oʊ/) ແລະ bought ກໍຍັງຄົງແຕກຕ່າງກັນຢ່າງຊັດເຈນ. ສະຫຼະ /oʊ/ ຈະມີການເລື່ອນສຽງຂອງສະຫຼະປະສົມສະເໝີ ໃນຂະນະທີ່ສະຫຼະໃນຄຳວ່າ bought (ບໍ່ວ່າຈະອອກສຽງເປັນ /ɔ/ ຫຼື /ɑ/) ຈະຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງທີ່ຄົງທີ່ແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວສະເໝີ. ຄວາມແຕກຕ່າງນີ້ຍັງຄົງຢູ່ໄດ້ກໍຍ້ອນວ່າການເລື່ອນສຽງແມ່ນຈຸດເດັ່ນທີ່ໃຊ້ແຍກຄວາມແຕກຕ່າງນັ້ນເອງ.

ຂ້ອຍຈະຮູ້ໄດ້ແນວໃດວ່າສຽງ /oʊ/ ຂອງຂ້ອຍມີການເລື່ອນສຽງທີ່ຖືກຕ້ອງແລ້ວ?

ໃຫ້ລາກສຽງຄຳວ່າ oh ຍາວໆປະມານສອງວິນາທີແລ້ວສັງເກດເບິ່ງສົບຂອງເຈົ້າ. ຖ້າສົບຂອງເຈົ້າບໍ່ປ່ຽນຮູບຊົງເລີຍໃນລະຫວ່າງທີ່ອອກສຽງສະຫຼະ ສະແດງວ່າເຈົ້າກຳລັງອອກສຽງສະຫຼະດ່ຽວ /o/ ຊຶ່ງຄົນອາເມຣິກັນຈະຟັງແລ້ວຮູ້ສຶກຄືກັບສຳນຽງແອັດສະປາຍຫຼືຍີ່ປຸ່ນ. ຖ້າສົບຂອງເຈົ້າຫໍ່ເຂົ້າແລະຍື່ນໄປທາງໜ້າຢ່າງຊັດເຈນໃນຕອນທ້າຍ (ຄືກັບການກຽມອອກສຽງ oo) ສະແດງວ່າເຈົ້າອອກສຽງສະຫຼະປະສົມໄດ້ຖືກຕ້ອງແລ້ວ. ໃນການເວົ້າທີ່ໄວຂຶ້ນ ການເຄື່ອນໄຫວໂດຍລວມຈະໜ້ອຍລົງ ແຕ່ສົບກໍຍັງຕ້ອງຫໍ່ເຂົ້າໃນຕອນທ້າຍສຸດຢູ່ດີ.