ໃຜໆກໍ່ຮູ້ເຖິງຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງການອອກສຽງແບບອາເມລິກາ ແລະ ອັງກິດ. ຄຳວ່າ tomato ສາມາດອອກສຽງໄດ້ສອງແບບ. ຄຳວ່າ schedule ຈະອອກສຽງ SK ແຂງໆ ຫຼື SH ເບົາໆ. ໂລຫະທີ່ຄົນອາເມລິກາເອີ້ນວ່າ aluminum ແຕ່ຄົນອັງກິດເອີ້ນວ່າ aluminium ໂດຍມີການຕື່ມພະຍາງເຂົ້າໄປອີກ. ເຈົ້າອາດຈະໃຊ້ເວລາພຽງຕອນບ່າຍດຽວເພື່ອທ່ອງຈຳຄຳສັບທັງໝົດໃນລາຍຊື່ນັ້ນ, ແຕ່ສຸດທ້າຍ ສຳນຽງຂອງເຈົ້າກໍ່ຍັງຈະຟັງເບິ່ງປົນກັນຄືເກົ່າ. ນັ້ນກໍ່ເພາະວ່າ ຄຳສັບເຫຼົ່ານັ້ນເປັນພຽງເກັດຄວາມຮູ້ຍ່ອຍໆ ທີ່ຕ້ອງອາໄສການທ່ອງຈຳເທື່ອລະຄຳ ແລະ ມັນກໍ່ມີພຽງແຕ່ບໍ່ເທົ່າໃດສິບຄຳເທົ່ານັ້ນ. ແຕ່ສິ່ງທີ່ແຍກປາກຂອງຄົນອາເມລິກາອອກຈາກຄົນອັງກິດແທ້ໆ ແມ່ນນິໄສການອອກສຽງພຽງຊຸດນ້ອຍໆ ແຕ່ມີພະລັງຫຼາຍກວ່າຫຼາຍ. ນັ້ນຄື ກົດ 6 ຂໍ້ ທີ່ຖືກນຳໃຊ້ກັບຫຼາຍພັນຄຳພ້ອມກັນ ໃນທຸກໆຄັ້ງທີ່ເຈົ້າເປີດປາກເວົ້າ.
ມາເລີ່ມກັນທີ່ຂ່າວດີກ່ອນ. ຄຳສັບພາສາອັງກິດສ່ວນໃຫຍ່ອອກສຽງຄືກັນບໍ່ວ່າຈະຢູ່ຝັ່ງອາເມລິກາ ຫຼື ອັງກິດ. Table, lemon, seven, chicken, finish: ອອກສຽງເໝືອນກັນທຸກປະການ. ໃນບັນດາຄຳທີ່ແຕກຕ່າງກັນ, ເກືອບທັງໝົດແມ່ນແຕກຕ່າງກັນຍ້ອນຮູບແບບທີ່ເປັນລະບົບ 1 ໃນ 6 ຂໍ້ນີ້, ແລະ ເມື່ອເຈົ້າຮູ້ກົດທັງ 6 ຂໍ້ແລ້ວ ເຈົ້າກໍ່ຈະສາມາດຄາດເດົາຮູບແບບການອອກສຽງແບບອາເມລິກາ ຫຼື ອັງກິດຂອງຄຳສັບທີ່ເຈົ້າບໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນມາກ່ອນໄດ້. ບົດຄວາມນີ້ຈະພາເຈົ້າໄປທຳຄວາມເຂົ້າໃຈກົດທັງ 6 ຂໍ້, ຕິດຕາມດ້ວຍລາຍຊື່ຄຳສັບຍົກເວັ້ນທີ່ບໍ່ປະຕິບັດຕາມກົດໃດໆເລີຍ, ແລະ ສຸດທ້າຍຄືທາງເລືອກທີ່ມີຜົນຕໍ່ສຳນຽງຂອງເຈົ້າຫຼາຍທີ່ສຸດ: ນັ້ນຄືການເລືອກເອົານິໄສຊຸດໃດຊຸດໜຶ່ງມາເປັນຂອງຕົນເອງ, ແລະ ວິທີຮັກສາບໍ່ໃຫ້ສຳນຽງຂອງເຈົ້າອອກມາເຄິ່ງໆກາງໆປົນກັນທັງສອງແບບ.
ການອອກສຽງແບບອາເມລິກາ ແລະ ອັງກິດ ແບ່ງແຍກກັນດ້ວຍກົດ 6 ຂໍ້ ທີ່ເປັນລະບົບ, ບວກກັບລາຍຊື່ຄຳສັບຍົກເວັ້ນຈຳນວນໜຶ່ງທີ່ບໍ່ມີກົດເກນຕາຍຕົວ. ຄົນອາເມລິກາອອກສຽງທຸກໆຕົວ R ທີ່ຂຽນອອກມາ; ສ່ວນຄົນອັງກິດຈະຕັດຖິ້ມຍົກເວັ້ນຈະມີສະຫຼະຕາມຫຼັງ. ຄົນອາເມລິກາຈະແຕະຕົວ T ເບົາໆເມື່ອມັນຢູ່ລະຫວ່າງສະຫຼະ, ດັ່ງນັ້ນ water ຈຶ່ງອອກສຽງເປັນ waa-der, ໃນຂະນະທີ່ຄົນອັງກິດຮັກສາສຽງ T ໄວ້ຢ່າງຊັດເຈນ. ກຸ່ມຄຳສັບເຊັ່ນ bath ແລະ dance ຈະໃຊ້ cat vowel /æ/ ໃນອາເມລິກາ ແລະ ໃຊ້ສຽງຍາວ /ɑː/ ໃນພາກໃຕ້ຂອງອັງກິດ. ຄຳສັບເຊັ່ນ hot ແລະ box ຈະບໍ່ຫໍ່ສົບໃນອາເມລິກາ ແຕ່ຈະຫໍ່ສົບໃນອັງກິດ. ຄົນອາເມລິກາຕັດສຽງ y (y-glide) ໃນຄຳວ່າ new ແລະ tune; ສ່ວນຄົນອັງກິດຮັກສາມັນໄວ້. ແລະ ຄຳສັບຍາວໆ ເຊັ່ນ secretary ຈະຮັກສາສະຫຼະເຕັມສຽງໄວ້ໃນອາເມລິກາແຕ່ອັງກິດຈະຕັດອອກ, ໃນຂະນະທີ່ຄຳທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ -ile ເຊັ່ນ fertile ຈະເຮັດກົງກັນຂ້າມ, ຄືເຕັມສຽງໃນອັງກິດແຕ່ຖືກລົດສຽງລົງໃນອາເມລິກາ. ຄຳສັບຍົກເວັ້ນທີ່ທຸກຄົນມັກຍົກມາອ້າງ (tomato, schedule, vitamin) ແມ່ນພຽງແຕ່ຄຳສັບສະເພາະ, ບໍ່ແມ່ນກົດຂອງສຳນຽງ. ການທ່ອງຈຳຄວາມແຕກຕ່າງທຸກຄຳແທບຈະບໍ່ປ່ຽນແປງສຳນຽງຂອງເຈົ້າເລີຍ. ແຕ່ການເລືອກລະບົບດຽວແລ້ວນຳໃຊ້ໄປຕະຫຼອດຕ່າງຫາກຄືສິ່ງທີ່ສ້າງຄວາມແຕກຕ່າງ, ເພາະການປົນສອງລະບົບເຂົ້າກັນຄືສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ສຳນຽງຟັງເບິ່ງແປກໆ.
ກົດເກນ, ບໍ່ແມ່ນການຈື່ລາຍຊື່ຄຳສັບ
ມັນມີຄວາມແຕກຕ່າງສອງປະເພດທີ່ບໍ່ຄືກັນເລີຍ ເຊື່ອງຢູ່ໃນຄຳວ່າ “ອາເມລິກາ ທຽບກັບ ອັງກິດ”, ແລະ ເກືອບທຸກໆບົດຄວາມທີ່ຊວນສັບສົນໃນຫົວຂໍ້ນີ້ມັກຈະເອົາສອງຢ່າງນີ້ມາປົນກັນ.
ປະເພດທຳອິດຄື ກົດ (Rule). Rhoticity, ເຊິ່ງກ່ຽວຂ້ອງກັບການທີ່ເຈົ້າຈະອອກສຽງ R ຢູ່ທ້າຍຄຳວ່າ car ຫຼື ບໍ່, ມັນຄືກົດ: ມັນໃຊ້ໄດ້ກັບທຸກຄຳໃນພາສາທີ່ມີຕົວ R ຕາມຫຼັງສະຫຼະ ເຊິ່ງມີເປັນຫຼາຍພັນຄຳ, ແລະ ເຈົ້າຈະນຳໃຊ້ມັນໄປເອງໂດຍອັດຕະໂນມັດເມື່ອເຈົ້າສ້າງເປັນນິໄສ. ຮຽນຮູ້ກົດນີ້ພຽງຄັ້ງດຽວແລ້ວມັນຈະໃຫ້ຜົນຕອບແທນໃນທຸກໆບ່ອນ. ປະເພດທີສອງຄື ຄຳຍົກເວັ້ນ (One-off). ຄວາມຈິງທີ່ວ່າ tomato ມີສຽງສະຫຼະເຄິ່ງກາງທີ່ຕ່າງອອກໄປໃນອັງກິດນັ້ນຄືຄຳຍົກເວັ້ນ: ມັນບອກເຈົ້າສະເພາະຄຳດຽວເທົ່ານັ້ນ ແລະ ບໍ່ສາມາດໃຊ້ຄາດເດົາຄຳອື່ນໄດ້ເລີຍ. Potato ກໍ່ບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດຕາມ. Tornado ກໍ່ບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດຕາມ. ເຈົ້າພຽງແຕ່ຮູ້ ຫຼື ບໍ່ຮູ້ຄຳນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.
ລາຍຊື່ຄຳສັບແປກໆເຫຼົ່ານີ້ມັກຈະໄດ້ຮັບຄວາມນິຍົມ ເພາະຄຳຍົກເວັ້ນເປັນສິ່ງທີ່ຈົດລາຍຊື່ໄດ້ງ່າຍ ແລະ ມ່ວນເວລາເວົ້າອອກສຽງ. ແຕ່ພວກມັນເປັນພາກສ່ວນທີ່ສຳຄັນໜ້ອຍທີ່ສຸດ, ເພາະແຕ່ລະຄຳຊ່ວຍເຈົ້າໄດ້ພຽງຄຳດຽວ. ກົດ 6 ຂໍ້ລຸ່ມນີ້ມີຄ່າຫຼາຍກວ່າລາຍຊື່ຄຳສັບທັງໝົດລວມກັນ, ເພາະແຕ່ລະຂໍ້ຈະປ່ຽນແປງຮູບແບບການເວົ້າສ່ວນໃຫຍ່ຂອງເຈົ້າໄປຢ່າງງຽບໆໃນທັນທີທີ່ເຈົ້າເລີ່ມນຳໃຊ້ມັນ. ຖ້າເຈົ້າໃຊ້ກົດໄດ້ຖືກຕ້ອງ ເຈົ້າຈະຟັງເບິ່ງຄືຄົນອາເມລິກາ ຫຼື ອັງກິດຢ່າງສະໝໍ່າສະເໝີ ແມ່ນແຕ່ໃນຄຳສັບທີ່ເຈົ້າບໍ່ເຄີຍສຶກສາມາກ່ອນ. ແຕ່ຖ້າເຈົ້າໃຊ້ກົດຜິດ ຕໍ່ໃຫ້ເຈົ້າທ່ອງຈຳຄວາມແຕກຕ່າງຂອງ tomato ໄດ້ຫຼາຍປານໃດກໍ່ຊ່ວຍສຳນຽງເຈົ້າບໍ່ໄດ້.
ຕົວ R ທີ່ຍັງຄົງຢູ່
ຖ້າເຈົ້າຈະປ່ຽນພຽງຢ່າງດຽວ, ຈົ່ງປ່ຽນສິ່ງນີ້. ມັນເປັນຕົວບົ່ງຊີ້ທີ່ຊັດເຈນທີ່ສຸດຂອງສອງສຳນຽງນີ້, ແລະ ມັນຄອບຄຸມຄຳສັບຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍກວ່າກົດອີກ 5 ຂໍ້ທີ່ເຫຼືອ.
ສຳນຽງອາເມລິກາມາດຕະຖານ (General American) ເປັນແບບ rhotic: ໝາຍຄວາມວ່າ ທຸກໆຕົວ R ທີ່ຂຽນອອກມາຈະຕ້ອງຖືກອອກສຽງ, ບໍ່ວ່າມັນຈະຢູ່ຕຳແໜ່ງໃດຂອງຄຳ. ຕົວ R ໃນຄຳວ່າ car, hard, winter, mother, fourth, world. ລີ້ນຂອງເຈົ້າຈະຕ້ອງຫໍ່ ຫຼື ມ້ວນຂຶ້ນສຳລັບ American R ແລະ ສຽງນັ້ນຕ້ອງອອກມາເຕັມທີ່, ແມ່ນແຕ່ຢູ່ທ້າຍຄຳທີ່ບໍ່ມີຫຍັງຕາມຫຼັງ. ສຳລັບການຈັດວາງລີ້ນແບບເຕັມຮູບແບບ ເຈົ້າສາມາດອ່ານເພີ່ມເຕີມໄດ້ໃນບົດຄວາມ the American R, ແລະ ເມື່ອ R ປະສົມກັບສະຫຼະກາຍເປັນສຽງຫຼັກໃນຄຳວ່າ bird ແລະ her, ມັນກໍ່ມີຫຼັກການສະເພາະຕົວ ເຊິ່ງອະທິບາຍໄວ້ໃນ the ER vowel.
ສຳນຽງອັງກິດມາດຕະຖານ (Standard British ຫຼື ທີ່ມັກເອີ້ນວ່າ Received Pronunciation) ເປັນແບບ non-rhotic: ຕົວ R ຈະຖືກອອກສຽງສະເພາະເມື່ອມີສະຫຼະຕາມຫຼັງມັນໂດຍກົງເທົ່ານັ້ນ. ຄຳວ່າ red ແລະ very ແລະ story ຍັງຄົງມີສຽງ R ເພາະມີສະຫຼະຕາມຫຼັງ. ແຕ່ຄຳວ່າ car ທີ່ບໍ່ມີຫຍັງຕາມຫຼັງຈະກາຍເປັນ kah, hard ກາຍເປັນ hahd, mother ກາຍເປັນ muh-thuh, ແລະ winter ກາຍເປັນ win-tuh. ສຽງ R ບໍ່ໄດ້ຫາຍໄປແບບງຽບໆ ແຕ່ມັນລະລາຍເຂົ້າກັບສະຫຼະທີ່ຢູ່ທາງໜ້າ, ເຮັດໃຫ້ສະຫຼະນັ້ນຍາວຂຶ້ນ ຫຼື ເປີດກວ້າງຂຶ້ນໃນຈຸດທີ່ R ເຄີຍຢູ່. ນີ້ຄືເຫດຜົນທີ່ຄຳດຽວກັນຢ່າງ water ຈຶ່ງສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມແຕກຕ່າງ 2 ໃນ 6 ຂໍ້ຂອງພວກເຮົາໃນເວລາດຽວກັນ: ຄົນອາເມລິກາຈະແຕະຕົວ T ເບົາໆ ແລະ ອອກສຽງ R ທ້າຍຄຳ, ສ່ວນຄົນອັງກິດຈະຮັກສາສຽງ T ໄວ້ຊັດເຈນ ແລະ ຕັດສຽງ R ຖິ້ມ, ເຮັດໃຫ້ສອງເວີຊັ່ນນີ້ແທບຈະບໍ່ຄືກັນເລີຍ.
ຂໍ້ສັງເກດໜຶ່ງເພື່ອບໍ່ໃຫ້ກົດຂອງອັງກິດເຮັດໃຫ້ເຈົ້າສັບສົນໃນພາຍຫຼັງ: ເມື່ອຄຳທີ່ລົງທ້າຍດ້ວຍ R ຖືກຕາມຫຼັງດ້ວຍຄຳທີ່ຂຶ້ນຕົ້ນດ້ວຍສະຫຼະ, ສຽງ R ຈະກັບມາເພື່ອເຊື່ອມສອງຄຳນັ້ນ. ຄຳວ່າ far ດ່ຽວໆຄື fah, ແຕ່ far away ຈະເປັນ fah-r-away. ຜູ້ທີ່ເວົ້າສຳນຽງແບບ non-rhotic ຍັງມີການຕື່ມສຽງ R ທີ່ບໍ່ເຄີຍມີໃນການສະກົດຄຳເຂົ້າໄປດ້ວຍເຫດຜົນດຽວກັນ, ເຊິ່ງເປັນສາເຫດທີ່ law and order ປ່ຽນໄປເປັນ law-r-and order. ແຕ່ສຳລັບຜູ້ຮຽນຊາວລາວທີ່ຢາກເວົ້າສຳນຽງອາເມລິກາ ເຈົ້າບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງກັງວົນເລື່ອງນີ້ ເພາະສຽງ R ຈະຕ້ອງມີຢູ່ສະເໝີ.
ຂໍ້ສັງເກດສຳລັບຄົນລາວ: ກົດຂໍ້ນີ້ສຳຄັນຫຼາຍ ເພາະໃນພາສາລາວເຮົາບໍ່ມີຕົວສະກົດ R ຢູ່ທ້າຍຄຳ. ການປ່ອຍສຽງ R ຖິ້ມແບບສຳນຽງອັງກິດ ຈຶ່ງເປັນສິ່ງທີ່ຄົນລາວມັກຈະເຮັດໄປເອງໂດຍທຳມະຊາດ (ເຊັ່ນອອກສຽງ car ເປັນ ກາ). ແຕ່ຖ້າເປົ້າໝາຍຂອງເຈົ້າຄືສຳນຽງອາເມລິກາ, ເຈົ້າຕ້ອງຝຶກຫໍ່ລີ້ນທຸກຄັ້ງທີ່ເຫັນຕົວ R.
ຕົວ T ທີ່ຖືກແຕະເບົາໆ (Flap-T)
ກົດຂໍ້ທີສອງຄືສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ການເວົ້າແບບອາເມລິກາຟັງເບິ່ງ ໄວ ແລະ ນຸ້ມນວນ ໃນຫູຂອງຄົນອັງກິດ. ເມື່ອຕົວ T ຢູ່ລະຫວ່າງສຽງສະຫຼະສອງຕົວ (ຫຼື ຢູ່ຫຼັງຈາກ R), ແລະ ສະຫຼະຕົວຕໍ່ໄປບໍ່ໄດ້ຖືກເນັ້ນສຽງ (unstressed) ຫຼື ເປັນການເລີ່ມຕົ້ນຄຳຕໍ່ໄປ, ຄົນອາເມລິກາຈະບໍ່ອອກສຽງ T ແບບເຕັມໆ. ພວກເຂົາຈະສະບັດລີ້ນໜຶ່ງຄັ້ງແຕະໃສ່ສັນເຫງືອກຫຼັງແຂ້ວເທິງ, ເກີດເປັນສຽງແຕະເບົາໆທີ່ຄົນພາຍນອກມັກຈະໄດ້ຍິນຄ້າຍຄືກັບສຽງ ດ (D) ອ່ອນໆ. ນີ້ຄື ສຽງ flap-T, ແລະ ມັນປ່ຽນຄຳວ່າ water ເປັນ waa-der, better ເປັນ bedder, city ເປັນ siddy, ແລະ got it ເປັນ godit. ມັນເປັນການເວົ້າແບບມາດຕະຖານຂອງຄົນອາເມລິກາທີ່ມີການສຶກສາ, ບໍ່ແມ່ນຄຳສະແລງ; ສາມາດອ່ານລາຍລະອຽດເຕັມໄດ້ໃນ the flap-T article.
ສຳນຽງອັງກິດມາດຕະຖານເຮັດກົງກັນຂ້າມ. ມັນຮັກສາສຽງ T ນັ້ນໃຫ້ຊັດເຈນ ແລະ ເຕັມສຽງ: water ຈະເປັນ WAW-tuh ດ້ວຍສຽງ T ທີ່ສະອາດ ແລະ ໄດ້ຍິນຊັດເຈນ, better ເປັນ BET-tuh. ແນ່ນອນວ່າມີຫຼາຍສຳນຽງໃນອັງກິດທີ່ຕັດສຽງ T ຖິ້ມ, ແຕ່ພວກເຂົາຕັດມັນຖິ້ມໃນຮູບແບບທີ່ຕ່າງອອກໄປ, ໂດຍປ່ຽນມັນເປັນ glottal stop (ການຢຸດສຽງໃນລຳຄໍ), ເຮັດໃຫ້ water ກາຍເປັນ wa’er ແລະ bottle ກາຍເປັນ bo’ul. ການຢຸດສຽງໃນລຳຄໍນັ້ນແມ່ນຈຸດເດັ່ນຂອງອັງກິດ ບໍ່ແມ່ນອາເມລິກາ, ດັ່ງນັ້ນເຈົ້າຄວນແຍກສອງຢ່າງນີ້ອອກຈາກກັນໃຫ້ດີ: ການແຕະເບົາໆແບບອາເມລິກາ (flap-T) ແມ່ນສຽງຄ້າຍ ດ ທີ່ສ້າງຂຶ້ນດ້ວຍລີ້ນ, ໃນຂະນະທີ່ການຢຸດສຽງແບບອັງກິດແມ່ນການສ້າງຄວາມງຽບໃນລຳຄໍ (ຄ້າຍຄືກັບຕອນທີ່ເຮົາອອກສຽງສະຫຼະສັ້ນໃນພາສາລາວທີ່ບໍ່ມີຕົວສະກົດ). ການພະຍາຍາມອອກສຽງໜຶ່ງແຕ່ພັດໄປອອກອີກສຽງໜຶ່ງ ເປັນວິທີທີ່ເຮັດໃຫ້ສຳນຽງຂອງເຈົ້າບໍ່ຄືທັງສອງແບບ.
ສອງສະຫຼະທີ່ແບ່ງແຍກຄຳສັບອອກຈາກກັນ
ສະຫຼະສ່ວນໃຫຍ່ໃນພາສາອັງກິດແມ່ນໃຊ້ຮ່ວມກັນ. ແຕ່ມີສອງສະຫຼະທີ່ແບ່ງກຸ່ມຄຳສັບຈຳນວນຫຼາຍອອກເປັນສອງຝັ່ງຢ່າງຊັດເຈນ, ແລະ ພວກມັນຄືຄວາມແຕກຕ່າງຂອງສະຫຼະທີ່ຄຸ້ມຄ່າແກ່ການເອົາໃຈໃສ່. ສຳລັບລາຍການສະຫຼະທັງໝົດພ້ອມກັບຄຳສັບຕົວຢ່າງສຳລັບແຕ່ລະສຽງ ສາມາດເບິ່ງໄດ້ໃນ the American vowel chart; ສ່ວນລຸ່ມນີ້ຄືສອງສະຫຼະທີ່ແຍກສອງສຳນຽງອອກຈາກກັນ.
ສະຫຼະໃນກຸ່ມຄຳ BATH
ມີກຸ່ມຄຳສັບສະເພາະປະມານສອງສາມຮ້ອຍຄຳທີ່ພາກໃຕ້ຂອງອັງກິດໃຊ້ສຽງຍາວ, ເປີດກວ້າງ /ɑː/ ເຊິ່ງເປັນສະຫຼະດຽວກັນກັບໃນຄຳວ່າ father (ຄ້າຍຄືສະຫຼະ ອາ ຍາວໆໃນພາສາລາວ), ສ່ວນອາເມລິກາໃຊ້ສຽງສັ້ນ cat vowel /æ/ (ຄ້າຍຄືສະຫຼະ ແອ). ກຸ່ມນີ້ລວມມີ bath, path, grass, class, pass, ask, after, last, fast, dance, chance, France, can’t, example, ແລະ demand. ຄົນລອນດອນຈະເວົ້າວ່າ bahth ແລະ dahnce; ສ່ວນຄົນອາເມລິກາຈະເວົ້າດ້ວຍສະຫຼະທີ່ແບນ, ຢູ່ດ້ານໜ້າປາກຄືກັບຄຳວ່າ cat, ດັ່ງນັ້ນ bath ຈຶ່ງສຳຜັດກັບ math ແລະ can’t ສຳຜັດກັບ ant.
ສິ່ງທີ່ມັກເຮັດໃຫ້ຄົນເຂົ້າໃຈຜິດຄືການຄິດວ່າກົດນີ້ໃຊ້ໄດ້ກັບທຸກໆຕົວ A. ມັນບໍ່ແມ່ນແນວນັ້ນ. Cat, map, hand, back, ແລະ ban ຍັງຄົງໃຊ້ສຽງສັ້ນ /æ/ ໃນທັງສອງສຳນຽງ, ບໍ່ວ່າຈະຢູ່ຝັ່ງໃດກໍ່ຕາມ. ກົດສະຫຼະຍາວນີ້ໃຊ້ສະເພາະກັບກຸ່ມຄຳ BATH ເທົ່ານັ້ນ, ເຊິ່ງເປັນເຫດຜົນທີ່ວ່າມັນຍາກທີ່ຈະຄາດເດົາ: ແມ່ນແຕ່ພາຍໃນປະເທດອັງກິດເອງ, ພາກເໜືອຂອງອັງກິດກໍ່ຍັງຮັກສາສຽງສັ້ນ /æ/ ໄວ້ ແລະ ຟັງເບິ່ງຄືອາເມລິກາໃນຄຳສັບກຸ່ມນີ້. ຖ້າເປົ້າໝາຍຂອງເຈົ້າຄືອາເມລິກາ, ຂ່າວດີກໍ່ຄືມັນງ່າຍຫຼາຍ. ເຈົ້າພຽງແຕ່ໃຊ້ສະຫຼະ /æ/ ໃນທຸກບ່ອນ ແລະ ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງມາຄັດແຍກວ່າຄຳໃດຢູ່ໃນກຸ່ມສະຫຼະຍາວ. ສະຫຼະ /æ/ ນີ້ຖືກອະທິບາຍຢ່າງລະອຽດໃນ the TRAP vowel article.
ສະຫຼະໃນກຸ່ມຄຳ LOT
ຄວາມແຕກຕ່າງອີກຢ່າງໜຶ່ງແມ່ນກ່ຽວກັບຄວາມກົມຂອງປາກ ເຊິ່ງອະທິບາຍໄດ້ງ່າຍກວ່າ. ໃນຄຳສັບເຊັ່ນ hot, box, John, want, ແລະ bother, ສະຫຼະຂອງອັງກິດ /ɒ/ ຈະຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍການຍູ້ຮິມສົບເຂົ້າຫາກັນເປັນຮູບວົງມົນນ້ອຍໆ (ຄ້າຍຄືສະຫຼະ ອໍ ໃນພາສາລາວ). ອາເມລິກາໄດ້ຕັດການຫໍ່ສົບນີ້ຖິ້ມ. ສະຫຼະແບບອາເມລິກາໃນຄຳເຫຼົ່ານັ້ນຄື /ɑ/, ເຊິ່ງຄື father vowel ທີ່ເປີດປາກກວ້າງ, ຮິມສົບຜ່ອນຄາຍ ແລະ ຄາງກະໄຕຕ່ຳ (ຄ້າຍຄືສະຫຼະ ອາ), ດັ່ງນັ້ນ hot ຈຶ່ງອອກມາໃກ້ຄຽງກັບ haht ແລະ box ຈະເປີດປາກກວ້າງຢູ່ຕ່ຳລົງມາ. ຖ້າເຈົ້າສັງເກດຄົນອາເມລິກາ ແລະ ຄົນອັງກິດເວົ້າຄຳວ່າ hot ຄຽງຂ້າງກັນ, ຈຸດສັງເກດທີ່ຊັດເຈນທີ່ສຸດຄືຮິມສົບ: ປາກຄົນອັງກິດຈະຫໍ່ເຂົ້າ, ສ່ວນປາກຄົນອາເມລິກາຈະເປີດກວ້າງ. ສະຫຼະເປີດກວ້າງອັນດຽວກັນນີ້ ຄືສຽງທີ່ cot ແລະ caught ຖືກຮວມເຂົ້າກັນສຳລັບຄົນອາເມລິກາຫຼາຍຄົນ, ເຊິ່ງເປັນເລື່ອງລາວທີ່ເວົ້າເຖິງໃນ cot vs caught.
ສຽງ Y ທີ່ຖືກຕັດຖິ້ມ
ກົດຂໍ້ນີ້ເປັນຈຸດນ້ອຍໆທີ່ສະເພາະເຈາະຈົງ, ແຕ່ເມື່ອເຈົ້າຮູ້ແລ້ວ ເຈົ້າຈະສັງເກດເຫັນມັນໄດ້ທັນທີ. ໃນກຸ່ມຄຳສັບຈຳນວນໜຶ່ງ, ຄົນອັງກິດຈະແຊກສຽງ y (y-glide) ຫຼື ສຽງ /j/ (ຄ້າຍຄືສຽງ ຍ ທີ່ເປັນການເລີ່ມຕົ້ນຂອງຄຳວ່າ yes) ລະຫວ່າງພະຍັນຊະນະບາງຕົວ ແລະ ສະຫຼະ oo (ອູ). ແຕ່ຄົນອາເມລິກາຈະຕັດມັນຖິ້ມ.
ມັນຈະເກີດຂຶ້ນຫຼັງຈາກຕົວ t, d, ແລະ n. ຄົນອັງກິດຈະເວົ້າວ່າ nyoo ສຳລັບ new, tyoon ສຳລັບ tune, dyook ສຳລັບ duke, ແລະ TYOOZ-day ສຳລັບ Tuesday (ສັງເກດວ່າມີສຽງ ຍ ແຊກເຂົ້າມາກ່ອນສະຫຼະ). ຄົນອາເມລິກາຈະຕັດສຽງ ຍ ນັ້ນຖິ້ມ ເຮັດໃຫ້ທຸກຄຳແບນລົງ: noo, toon, dook, TOOZ-day. ຄວາມແຕກຕ່າງນີ້ຍັງມີຢູ່ໃນຄຳວ່າ student, news, due, ແລະ nude. ມັນເປັນໜຶ່ງໃນຈຸດສັງເກດທີ່ໄວທີ່ສຸດຂອງທັງສອງສຳນຽງ, ເພາະມັນເປັນຄຳທີ່ໃຊ້ເລື້ອຍໆ ແລະ ຄວາມແຕກຕ່າງກໍ່ຊັດເຈນ. (ຫຼັງຈາກຕົວ l ເຊັ່ນໃນຄຳວ່າ lute, ຄົນອັງກິດໃນຍຸກປັດຈຸບັນກໍ່ຕັດສຽງນີ້ຖິ້ມເຊັ່ນກັນ, ແລະ ຫຼັງຈາກ s ມັນກໍ່ແຕກຕ່າງກັນໄປຕາມແຕ່ລະບຸກຄົນ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງບໍ່ມີຕົວໃດທີ່ໃຊ້ເປັນຕົວຊີ້ວັດທີ່ໜ້າເຊື່ອຖືໄດ້ເທົ່າກັບກຸ່ມ t/d/n.)
ສິ່ງສຳຄັນຄືການຮູ້ວ່າຄວນຢຸດຢູ່ໃສ, ເພາະຄວາມແຕກຕ່າງນີ້ບໍ່ໄດ້ຄອບຄຸມທຸກຄຳສັບ. ທັງສອງສຳນຽງຍັງຄົງຮັກສາສຽງ y (y-glide) ໄວ້ຫຼັງຈາກສຽງທີ່ອອກຈາກຮິມສົບ ແລະ ລຳຄໍ. Few, cute, music, beauty, human, view, pure, ແລະ computer ລ້ວນແຕ່ມີສຽງ /j/ ນຳກັນທັງສອງຝັ່ງ. ການຕັດຖິ້ມທີ່ແບ່ງແຍກສຳນຽງແມ່ນສະເພາະຫຼັງກຸ່ມ t/d/n ເທົ່ານັ້ນ; ຖ້າເຈົ້າໄປຕັດສຽງອອກຈາກພະຍັນຊະນະຮິມສົບແລ້ວເວົ້າວ່າ moosic ສຳລັບ music ຫຼື foo ສຳລັບ few ມັນຈະກາຍເປັນສຽງທີ່ບໍ່ແມ່ນທັງອາເມລິກາ ຫຼື ອັງກິດ.
ພະຍາງທີ່ຖືກກືນຫາຍໄປ
ກົດຂໍ້ສຸດທ້າຍແມ່ນກ່ຽວກັບຈັງຫວະ: ການເນັ້ນສຽງ (stress) ຕົກຢູ່ບ່ອນໃດ ແລະ ມີຈັກພະຍາງທີ່ຢູ່ລອດ. ມີຫຼາຍຄອບຄົວຄຳສັບທີ່ມີຈັງຫວະເພີ່ມຂຶ້ນມາໜຶ່ງຈັງຫວະໃນອາເມລິກາ ແຕ່ຖືກອັງກິດກືນຫາຍໄປ.
ຂໍ້ສັງເກດສຳລັບຄົນລາວ: ໃນພາສາລາວ ເຮົາມັກອອກສຽງທຸກໆພະຍາງຢ່າງເຕັມສຽງ ແລະ ຊັດເຈນເທົ່າໆກັນ ເພາະແຕ່ລະພະຍາງມີວັນນະຍຸດຂອງມັນ. ແຕ່ພາສາອັງກິດເນັ້ນສຽງບໍ່ເທົ່າກັນ: ພະຍາງທີ່ບໍ່ຖືກເນັ້ນຈະຖືກລົດສຽງລົງ ຫຼື ກືນຫາຍໄປ. ການເຂົ້າໃຈຈຸດນີ້ຈະຊ່ວຍໃຫ້ເຈົ້າຈັບຈັງຫວະຂອງຄຳຍາວໆໄດ້ດີຂຶ້ນ.
ກໍລະນີທີ່ຊັດເຈນທີ່ສຸດຄືຄຳລົງທ້າຍຍາວໆ. ພາສາອັງກິດແບບອາເມລິກາຮັກສາການເນັ້ນສຽງສຳຮອງ (secondary stress) ໃນຄຳລົງທ້າຍເຊັ່ນ -ary, -ory, ແລະ -mony, ເຊິ່ງຊ່ວຍປົກປ້ອງສະຫຼະ ແລະ ຮັກສາພະຍາງນັ້ນໄວ້. Secretary ມີສີ່ພະຍາງເຕັມໃນອາເມລິກາ SEK-ruh-ter-ee; ແຕ່ໃນອັງກິດເຄິ່ງກາງຂອງຄຳຈະຍຸບເຂົ້າຫາກັນແລ້ວເຫຼືອພຽງສາມພະຍາງ SEK-ruh-tree. ສິ່ງດຽວກັນນີ້ເກີດຂຶ້ນກັບ territory, dictionary, laboratory, ແລະ ceremony: ຄົນອາເມລິກາຈະໃຫ້ຄວາມຍາວເຕັມທີ່, ໃນຂະນະທີ່ຄົນອັງກິດຈະບີບອັດສ່ວນຫາງເຂົ້າ. ຄຳວ່າ laboratory ຍັງຍ້າຍຈຸດເນັ້ນສຽງຫຼັກຂອງມັນອີກເມື່ອມັນຫົດຕົວລົງ, ຈາກອາເມລິກາ LAB-ruh-tor-ee ເປັນອັງກິດ luh-BOR-uh-tree. ເມື່ອພະຍາງໃດໜຶ່ງງຽບລົງແບບນີ້, ມັນໄດ້ຖືກລົດຮູບກາຍເປັນສຽງ schwa, ເຊິ່ງແມ່ນສຽງ ເອິ (uh) ນ້ອຍໆທີ່ພາສາອັງກິດໃຊ້ສຳລັບເກືອບທຸກສະຫຼະທີ່ບໍ່ຖືກເນັ້ນສຽງ.
ຄອບຄົວທີສອງຄືຄຳລົງທ້າຍດ້ວຍ -ile. ອາເມລິກາຈະລົດຮູບພວກມັນລົງເປັນ /əl/ ເບົາໆ, ດັ່ງນັ້ນ fertile ຈຶ່ງກາຍເປັນ FUR-tl, missile ກາຍເປັນ MISS-ul, ແລະ hostile, fragile, agile, ແລະ mobile ລ້ວນແຕ່ລົງທ້າຍດ້ວຍສຽງ L ທີ່ຖືກກືນ. ອັງກິດຈະຮັກສາສຽງເຕັມ /aɪl/ ເຊິ່ງເປັນສະຫຼະຂອງຄຳວ່າ mile, ດັ່ງນັ້ນ fertile ຈຶ່ງເປັນ FUR-tile ແລະ missile ເປັນ MISS-ile.
ແລະ ນອກຈາກນັ້ນກໍ່ມີຄຳສັບດ່ຽວໆທີ່ວາງການເນັ້ນສຽງໄວ້ຄົນລະບ່ອນ, ເຊິ່ງແມ່ນຈຸດທີ່ word stress ຂ້າມຜ່ານຈາກການເປັນລະບົບກາຍມາເປັນພຽງລາຍຊື່ຄຳສັບ. ຕົວຢ່າງທີ່ເຫັນໄດ້ຊັດເຈນທີ່ສຸດຄືຄຳວ່າ advertisement: ຄົນອາເມລິກາເວົ້າວ່າ ad-ver-TIZE-ment, ໂດຍເນັ້ນສຽງ ແລະ ມີສະຫຼະທີ່ສົດໃສໃນພະຍາງທີສາມ, ໃນຂະນະທີ່ຄົນອັງກິດເວົ້າວ່າ ad-VER-tiss-ment, ໂດຍດຶງການເນັ້ນສຽງມາທາງໜ້າ ແລະ ເຮັດໃຫ້ພະຍາງທີສາມນັ້ນມືດມົນລົງ. Garage, ballet, ແລະ ຄຳນາມ address ກໍ່ມີການປ່ຽນແປງໃນລັກສະນະດຽວກັນນີ້. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ເລີ່ມນຳພາເຮົາເຂົ້າສູ່ພາກຕໍ່ໄປ, ເພາະການເນັ້ນສຽງທີ່ຍ້າຍໄປມາໃນຄຳດຽວແລ້ວບໍ່ສາມາດໃຊ້ຄາດເດົາຄຳອື່ນໄດ້ນັ້ນ ຖືວ່າໃກ້ຄຽງກັບຄຳຍົກເວັ້ນ (trivia) ຫຼາຍກວ່າການເປັນກົດ.
ຄຳສັບຍົກເວັ້ນທີ່ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງໃສ່ໃຈຫຼາຍ
ນີ້ຄືລາຍຊື່ຄຳສັບຍອດຮິດ ທີ່ມັກຈະປາກົດຕາມວາລະສານ ແລະ ວິດີໂອຖາມ-ຕອບ. ແຕ່ລະຄຳລຸ່ມນີ້ແມ່ນຄຳສັບດ່ຽວໆທີ່ມີການອອກສຽງສອງແບບ ແລະ ບໍ່ມີກົດໃດໆເຊື່ອມໂຍງມັນກັບຄຳອື່ນໆ. ພວກມັນເປັນພຽງຂໍ້ມູນຄຳສັບ, ເປັນປະເພດທີ່ເຈົ້າເກັບກ່ຽວໄດ້ເທື່ອລະຄຳຈາກການຟັງ, ແລະ ການຮຽນຮູ້ພວກມັນທັງໝົດກໍ່ຈະບໍ່ຊ່ວຍປ່ຽນສຳນຽງຂອງເຈົ້າໄດ້ເລີຍ ແມ່ນແຕ່ໜ້ອຍດຽວ, ເພາະຄວາມສະໝໍ່າສະເໝີຂອງສຳນຽງນັ້ນຢູ່ທີ່ກົດ 6 ຂໍ້ຂ້າງເທິງ ບໍ່ແມ່ນຢູ່ບ່ອນນີ້.
| ຄຳສັບ | ແບບອາເມລິກາ | ແບບອັງກິດ |
|---|---|---|
| tomato | tuh-MAY-toh | tuh-MAH-toh |
| schedule | SKEJ-ool | SHED-yool |
| vitamin | VY-tuh-min | VIT-uh-min |
| herb | URB (H ບໍ່ອອກສຽງ) | HURB |
| leisure | LEE-zher | LEZH-er |
| privacy | PRY-vuh-see | PRIV-uh-see |
| zebra | ZEE-bruh | ZEB-ruh |
| route | ROWT ຫຼື ROOT | ROOT |
| oregano | uh-REG-uh-noh | or-uh-GAH-noh |
| aluminum / aluminium | uh-LOO-mi-num | al-yoo-MIN-ee-um |
ເຈົ້າຄົງຈະເຫັນແລ້ວວ່າເປັນຫຍັງຄຳເຫຼົ່ານີ້ຈຶ່ງໄດ້ຮັບຄວາມສົນໃຈຫຼາຍ. ພວກມັນເຂົ້າໃຈງ່າຍ, ໃຊ້ຫຼິ້ນມ່ວນໆໃນງານລ້ຽງໄດ້ດີ, ແລະ tomato ກໍ່ຍັງມີເພງເປັນຂອງຕົນເອງອີກດ້ວຍ. ແຕ່ລອງສັງເກດເບິ່ງສິ່ງທີ່ພວກມັນມີຄືກັນ: ການຮູ້ຈັກ tomato ແບບອັງກິດບໍ່ໄດ້ບອກຫຍັງເຈົ້າເລີຍກ່ຽວກັບ potato, ແລະ route ກໍ່ບໍ່ໄດ້ບອກຫຍັງເຈົ້າກ່ຽວກັບ router. ຄວາມຈິງແຕ່ລະຢ່າງຍັງຄົງຕິດຄ້າງຢູ່ໃນຄຳຂອງມັນເອງ. ຈົ່ງໃຊ້ພະລັງງານຂອງເຈົ້າໄປກັບກົດ 6 ຂໍ້, ປ່ອຍໃຫ້ຄຳເຫຼົ່ານີ້ເຂົ້າມາຫາເຈົ້າເອງເມື່ອເຈົ້າໄດ້ຟັງ, ແລະ ອອກສຽງພວກມັນຕາມສຳນຽງທີ່ເຈົ້າເລືອກ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງຖືວ່າຄຳໃດຄຳໜຶ່ງເປັນວຽກໃຫຍ່ທີ່ຕ້ອງຈັດການ.
ເປັນຫຍັງການປົນສຳນຽງຈຶ່ງຟັງເບິ່ງແປກໆ — ແລະ ວິທີເລືອກທາງຂອງຕົນເອງ
ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ສຳນຽງຟັງເບິ່ງເປັນທຳມະຊາດ ແລະ ເຂົ້າກັນໄດ້ ແມ່ນຄວາມສະໝໍ່າສະເໝີ: ນັ້ນຄືການໃຊ້ກົດຊຸດດຽວ ໃນຮູບແບບດຽວກັນທຸກໆຄັ້ງ. ຄົນຟັງຈະຈັບຄວາມສະໝໍ່າສະເໝີນັ້ນໄດ້ໂດຍທີ່ພວກເຂົາບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຕັ້ງໃຈຟັງ. ພວກເຂົາອາດຈະບໍ່ສາມາດບອກຊື່ຂອງກົດທັງ 6 ຂໍ້ນີ້ໄດ້ຈັກຂໍ້ເລີຍກໍ່ຕາມ, ແຕ່ຫູຂອງພວກເຂົາຈະຮູ້ສຶກສະດຸດທັນທີເມື່ອກົດຕ່າງໆເລີ່ມຂັດແຍ່ງກັນ.
ລອງນຶກພາບເຖິງການປະສົມປົນເປທີ່ພົບເຫັນໄດ້ຫຼາຍທີ່ສຸດ. ຜູ້ຮຽນຄົ້ນພົບ flap-T ແລະ ເລີ່ມເວົ້າວ່າ waa-der ເຊິ່ງເປັນແບບອາເມລິກາ, ແຕ່ມີນິໄສມັກຕັດສຽງ R ຖິ້ມແບບອັງກິດ (ເຊິ່ງເປັນສິ່ງທີ່ຄົນລາວມັກເຮັດ), ຜົນທີ່ໄດ້ກໍ່ຄື waa-duh: ໃຊ້ T ແບບອາເມລິກາ ແຕ່ R ແບບອັງກິດ, ເຊິ່ງເປັນການປະສົມທີ່ບໍ່ກົງກັບທັງອາເມລິກາມາດຕະຖານ ແລະ ອັງກິດມາດຕະຖານ. ສຳລັບຫູທີ່ຄາດຫວັງວ່າຈະໄດ້ຍິນສຳນຽງໃດໜຶ່ງ ມັນຈະຟັງເບິ່ງຄືເປັນຂໍ້ຜິດພາດຫຼາຍກວ່າຈະເປັນສຳນຽງໃໝ່, ເພາະກົດທັງສອງກຳລັງຕີກັນເອງ. ສິ່ງດຽວກັນນີ້ກໍ່ເກີດຂຶ້ນເມື່ອບາງຄົນຮັກສາສຽງ T ຊັດເຈນແບບອັງກິດ ແຕ່ພັດມ້ວນລີ້ນອອກສຽງ R ແຂງໆແບບອາເມລິກາໃນທຸກຄຳ. ການເລືອກແຕ່ລະຢ່າງອາດຈະຖືກຕ້ອງເມື່ອຢູ່ດ່ຽວໆ; ແຕ່ເມື່ອມາລວມກັນ ມັນບໍ່ໄດ້ເປັນຂອງປາກດຽວກັນ, ແລະ ຄວາມບໍ່ເຂົ້າກັນນີ້ເປັນສິ່ງທີ່ຄົນສັງເກດເຫັນໄດ້ຊັດເຈນຫຼາຍກວ່າການອອກສຽງສະຫຼະ “ຜິດ” ໃດໆທັງສິ້ນ.
ເລືອກເອົາໜຶ່ງສຳນຽງແລ້ວໃຊ້ທັງ 6 ກົດໄປໃນທາງດຽວກັນ. ທັງສອງສຳນຽງລ້ວນແຕ່ໄດ້ມາດຕະຖານ, ເປັນທີ່ເຂົ້າໃຈກັນທົ່ວໂລກໃນບ່ອນທີ່ມີການໃຊ້ພາສາອັງກິດ, ແລະ ບໍ່ມີສຳນຽງໃດທີ່ຖືກຕ້ອງກວ່າ ຫຼື ເບິ່ງມີການສຶກສາຫຼາຍກວ່າອີກສຳນຽງໜຶ່ງ.
| ຖ້ານີ້ຄືຕົວເຈົ້າ | ເປົ້າໝາຍທີ່ເໝາະສົມ | ເຫດຜົນ |
|---|---|---|
| ອາໄສຢູ່ ຫຼື ກຳລັງຈະຍ້າຍໄປ ສະຫະລັດອາເມລິກາ ຫຼື ການາດາ | ອາເມລິກາ | ມັນຄືສຳນຽງທີ່ຢູ່ອ້ອມຕົວເຈົ້າທຸກມື້; ເປັນສຳນຽງທີ່ຫູຂອງເຈົ້າກຳລັງຊຶມຊັບຢູ່ແລ້ວ |
| ມີຄວາມຜູກພັນກັບ ອັງກິດ, ໄອແລນ, ຫຼື ເຮັດວຽກກັບທີມງານອັງກິດ | ອັງກິດ | ເພື່ອໃຫ້ກົງກັບຄົນທີ່ເຈົ້າລົມນຳຫຼາຍທີ່ສຸດ; ຄວາມສະໝໍ່າສະເໝີກັບສະພາບແວດລ້ອມຕົວຈິງຂອງເຈົ້າ |
| ສິ່ງທີ່ເຈົ້າຟັງສ່ວນຫຼາຍຄືໜັງ, ໂທລະພາບ, ແລະ ສະຕຣີມມິງ ຂອງສະຫະລັດ | ອາເມລິກາ | ເຈົ້າມີຕົວແບບເປັນພັນໆຊົ່ວໂມງຢູ່ໃນຫູຂອງເຈົ້າແລ້ວ ໂດຍບໍ່ເສຍຄ່າ |
| ກຳລັງກຽມສອບເສັງ IELTS, TOEFL, ຫຼື ເພື່ອການສື່ສານທົ່ວໄປ | ອັນໃດກໍ່ໄດ້, ແຕ່ຕ້ອງເລືອກ | ຜູ້ກວດສອບຮັບຮອງທັງສອງແບບ; ສິ່ງທີ່ໄດ້ຄະແນນຄືຄວາມສະໝໍ່າສະເໝີ, ບໍ່ແມ່ນວ່າເປັນສຳນຽງໃດສະເພາະ |
| ບໍ່ໄດ້ມີຄວາມມັກທາງໃດເປັນພິເສດ | ອາເມລິກາ | ເປັນສຳນຽງທີ່ຄົນທົ່ວໂລກໄດ້ຮັບການສຳຜັດຫຼາຍທີ່ສຸດ, ແລະ ເປັນສຳນຽງທີ່ເວັບໄຊນີ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນມາເພື່ອສອນ |
ຖ້າເຈົ້າມີເຫດຜົນຊັດເຈນທີ່ຈະເລືອກສຳນຽງອັງກິດ, ຈົ່ງຕັ້ງເປົ້າໄປທີ່ອັງກິດ, ແລະ ໃຊ້ກົດ 6 ຂໍ້ຂອງມັນໂດຍບໍ່ໃຫ້ສຳນຽງອາເມລິກາຮົ່ວໄຫຼເຂົ້າມາ. ຖ້າເຈົ້າບໍ່ມີເຫດຜົນສະເພາະເຈາະຈົງ, ສຳນຽງອາເມລິກາຄືຄ່າເລີ່ມຕົ້ນທີ່ໃຊ້ໄດ້ຈິງສຳລັບຜູ້ຮຽນສ່ວນໃຫຍ່, ເຊິ່ງເປັນສຳນຽງທີ່ SayWaader ສ້າງຂຶ້ນມາເພື່ອສອນ: ການມ້ວນລີ້ນອອກສຽງ R (rhotic R), ສຽງ flap-T, ສະຫຼະດຽວສຳລັບ bath ແລະ cat, ສຽງ hot ທີ່ເປີດປາກກວ້າງ, ການຕັດສຽງ y ໃນຄຳວ່າ new, ແລະ ຄຳວ່າ secretary ທີ່ອອກສຽງເຕັມຄວາມຍາວ. ບໍ່ວ່າເຈົ້າຈະເລືອກທາງໃດ ການຕັດສິນໃຈກໍ່ຍັງຄືເກົ່າ: ໝັ້ນໃຈກັບກົດຊຸດດຽວ ແລະ ນຳໃຊ້ມັນໂດຍບໍ່ໃຫ້ມີການຮົ່ວໄຫຼ.
ປະໂຫຍກສຳລັບຝຶກຊ້ອມ
ປະໂຫຍກເຫຼົ່ານີ້ເຕັມໄປດ້ວຍກົດສອງຂໍ້ທີ່ຖືກໃຊ້ຫຼາຍທີ່ສຸດ, ນັ້ນຄື rhotic R ແລະ flap-T, ລວມເຖິງອີກສອງສາມກົດທີ່ແນໃສ່ເລື່ອງສະຫຼະ ແລະ ສຽງ Y ທີ່ຖືກຕັດຖິ້ມ. ພວກມັນຖືກຂຽນຂຶ້ນສຳລັບທາງເລືອກສຳນຽງອາເມລິກາ, ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງອ່ານແຕ່ລະປະໂຫຍກສອງຄັ້ງ, ຊ້າໆ, ແລະ ປ່ອຍໃຫ້ທຸກສຽງ R ດັງກັງວານ ແລະ ໃຫ້ທຸກຕົວ T ເຄິ່ງກາງອ່ອນລົງເປັນການແຕະເບົາໆ (tap). ການສະກົດຄຳແບບໃໝ່ (respelling) ຈະຊີ້ບອກສຽງເປົ້າໝາຍ.
- The reporter ordered a better quote. The re-POR-der OR-derd a bedder quote. ແປວ່າ: ນັກຂ່າວຂໍຄຳເວົ້າອ້າງອີງທີ່ດີກວ່າ.
- Park the car, then water the garden. PARK the KAR, then waa-der the GAR-den. ແປວ່າ: ຈອດລົດ, ແລ້ວໄປຫົດນ້ຳໃສ່ສວນ.
- My partner sorted out forty letters. My PART-ner SOR-ded out FOR-dy LED-ders. ແປວ່າ: ຄູ່ຮ່ວມງານຂອງຂ້ອຍຈັດລຽງຈົດໝາຍສີ່ສິບສະບັບ.
- The doctor said the matter was over. The DOK-ter said the MAD-er was OH-ver. ແປວ່າ: ທ່ານໝໍບອກວ່າເລື່ອງນັ້ນຈົບລົງແລ້ວ.
- What about a cup of coffee on the corner? whu-duh-bowt a cup of KAH-fee on the KOR-ner? ແປວ່າ: ໄປດື່ມກາເຟຢູ່ຮ້ານແຈທາງນັ້ນກັນບໍ?
- Tuesday's news is on the computer. TOOZ-day's NOOZ is on the kum-PYOO-der. ແປວ່າ: ຂ່າວຂອງວັນອັງຄານຢູ່ໃນຄອມພິວເຕີ.
- She can't dance after a long class. She kant dans AF-ter a long klas. ແປວ່າ: ລາວເຕັ້ນບໍ່ໄຫວ ຫຼັງຈາກຮຽນມາດົນ.
- The water in the harbor is colder than the river. The waa-der in the HAR-ber is KOHL-der than the RIV-er. ແປວ່າ: ນ້ຳຢູ່ທ່າເຮືອເຢັນກວ່ານ້ຳໃນແມ່ນ້ຳ.
ຖ້າການຝຶກອ່ານເຫຼົ່ານີ້ຮູ້ສຶກວ່າເມື່ອຍ ນັ້ນແຫຼະຄືຈຸດປະສົງຂອງມັນ. ການເອົາສຽງ R ແລະ ສຽງ flap ມາລວມໄວ້ໃນລົມຫາຍໃຈດຽວ ຄືຈັງຫວະທີ່ປາກຂອງເຈົ້າຕ້ອງເຮັດໃຫ້ເປັນອັດຕະໂນມັດ, ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງຫຼຸດຄວາມໄວລົງຈົນກວ່າທຸກໆຕົວ R ຈະດັງຊັດເຈນ ແລະ ທຸກໆຕົວ T ເຄິ່ງກາງຈະອ່ອນລົງເປັນການແຕະເບົາໆ, ຫຼັງຈາກນັ້ນຈຶ່ງຄ່ອຍໆເພີ່ມຄວາມໄວຂຶ້ນ.
ຄຳຖາມທີ່ພົບເລື້ອຍ
ຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດພຽງອັນດຽວຄືຕົວ R. ສຳນຽງອາເມລິກາມາດຕະຖານເປັນແບບ rhotic ໝາຍຄວາມວ່າທຸກໆຕົວ R ທີ່ຂຽນອອກມາຈະຕ້ອງຖືກອອກສຽງ, ລວມເຖິງຕອນທ້າຍຂອງຄຳວ່າ car, mother, ແລະ winter. ອັງກິດມາດຕະຖານ (Received Pronunciation) ເປັນແບບ non-rhotic ດັ່ງນັ້ນຕົວ R ຈະຖືກອອກສຽງພຽງແຕ່ເມື່ອມີສະຫຼະຕາມຫຼັງເທົ່ານັ້ນ, ເຮັດໃຫ້ car ກາຍເປັນ kah, mother ກາຍເປັນ muh-thuh. ຫຼັງຈາກນັ້ນຈຶ່ງຕາມມາດ້ວຍ 5 ຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ເປັນລະບົບ: ສຽງ flap-T ແບບອາເມລິກາ, ຄວາມແຕກຕ່າງຂອງສອງສະຫຼະໃນຄຳເຊັ່ນ bath ແລະ hot, ສຽງ y (y-glide) ທີ່ຖືກຕັດຖິ້ມໃນຄຳວ່າ new ແລະ tune, ແລະ ຄຳລົງທ້າຍຍາວໆເຊັ່ນ secretary. ສິ່ງອື່ນໆນອກຈາກນີ້ແມ່ນພຽງຄຳສັບຍົກເວັ້ນ, ບໍ່ແມ່ນກົດເກນ.
ເພາະພາສາອັງກິດແບບອັງກິດມາດຕະຖານນັ້ນເປັນແບບ non-rhotic, ເຊິ່ງເປັນການປ່ຽນແປງຂອງສຽງທີ່ແຜ່ຫຼາຍໃນປະເທດອັງກິດໃນຊ່ວງສອງສາມສະຕະວັດທີ່ຜ່ານມາ. ໃນສຳນຽງ non-rhotic ສຽງ R ຈະຖືກອອກສຽງພຽງແຕ່ເມື່ອມີສະຫຼະມາຕາມຫຼັງມັນໂດຍກົງ, ດັ່ງນັ້ນ red ແລະ very ຍັງຄົງມີ R ຂອງມັນຢູ່, ແຕ່ car ແລະ hard ຈະຕັດມັນຖິ້ມ, ແລະ ສະຫຼະທີ່ຢູ່ໜ້າ R ທີ່ຫາຍໄປຈະຖືກຍືດອອກເລັກນ້ອຍເພື່ອເຕີມເຕັມຊ່ອງວ່າງນັ້ນ, ເຮັດໃຫ້ເກີດສຽງ kah ແລະ hahd. ແຕ່ພາສາອັງກິດແບບອາເມລິກາຍັງຄົງຮັກສາຮູບແບບ rhotic ເກົ່າທີ່ທຸກໆ R ຖືກອອກສຽງ, ເຊິ່ງເປັນເຫດຜົນທີ່ສຽງ R ຄືຕົວບົ່ງຊີ້ທີ່ຊັດເຈນທີ່ສຸດຂອງສອງສຳນຽງນີ້.
ຕ່າງກັນ, ແລະ water ກໍ່ເປັນຕົວຢ່າງທີ່ດີເລີດ ເພາະມັນສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງ 2 ຄວາມແຕກຕ່າງພ້ອມໆກັນ. ຄົນອາເມລິກາຈະແຕະຕົວ T ເຄິ່ງກາງໃຫ້ກາຍເປັນສຽງ ດ (D) ອ່ອນໆແບບໄວໆ ແລະ ອອກສຽງ R ທ້າຍຄຳ, ດັ່ງນັ້ນຄຳນີ້ຈຶ່ງເປັນ waa-der. ສ່ວນອັງກິດມາດຕະຖານຈະຮັກສາສຽງ T ໄວ້ຢ່າງຊັດເຈນເຕັມຮູບແບບ ແລະ ຕັດສຽງ R ທ້າຍຄຳຖິ້ມ, ດັ່ງນັ້ນຄຳນີ້ຈຶ່ງເປັນ WAW-tuh. ບາງສຳນຽງອັງກິດກໍ່ປ່ຽນຕົວ T ເປັນ glottal stop ແທນ ເຊິ່ງເປັນການຢຸດສຽງນ້ອຍໆໃນລຳຄໍ, ເຮັດໃຫ້ເກີດສຽງ wa’er, ແຕ່ນັ້ນກໍ່ເປັນການເຮັດວຽກຂອງອະໄວຍະວະທີ່ຕ່າງຈາກການແຕະດ້ວຍລີ້ນແບບອາເມລິກາ.
ເລືອກສຳນຽງທີ່ກົງກັບສະພາບແວດລ້ອມຂອງເຈົ້າ, ແລ້ວໃຊ້ມັນຢ່າງສະໝໍ່າສະເໝີ. ຖ້າເຈົ້າອາໄສຢູ່ໃນອາເມລິກາເໜືອ ຫຼື ສິ່ງທີ່ເຈົ້າຟັງສ່ວນຫຼາຍແມ່ນໜັງ ແລະ ໂທລະພາບອາເມລິກາ, ສຳນຽງອາເມລິກາຄືຄ່າເລີ່ມຕົ້ນທີ່ໃຊ້ໄດ້ຈິງ. ຖ້າເຈົ້າມີຄວາມຜູກພັນກັບ ອັງກິດ ຫຼື ໄອແລນ, ຫຼື ເຮັດວຽກກັບເພື່ອນຮ່ວມງານອັງກິດເປັນຫຼັກ, ກໍ່ໃຫ້ຕັ້ງເປົ້າໄປທີ່ອັງກິດ. ສຳລັບການສອບເສັງເຊັ່ນ IELTS ແລະ TOEFL, ທັງສອງສຳນຽງໄດ້ຮັບການຍອມຮັບຢ່າງເຕັມທີ່, ດັ່ງນັ້ນປັດໄຈຕັດສິນຄືຄວາມສະໝໍ່າສະເໝີ ບໍ່ແມ່ນວ່າເປັນສຳນຽງໃດ. ຂໍ້ຜິດພາດທີ່ຄວນຫຼີກລ່ຽງຄືການປົນກັນຂອງທັງສອງແບບ, ເພາະສຳນຽງທີ່ໃຊ້ກົດຂອງອາເມລິກາກັບບາງສຽງ ແລະ ໃຊ້ກົດຂອງອັງກິດກັບສຽງອື່ນໆ ຈະເຮັດໃຫ້ຄົນຟັງຮູ້ສຶກວ່າເປັນຂໍ້ຜິດພາດຫຼາຍກວ່າຈະເບິ່ງເປັນສຳນຽງໃດໜຶ່ງ.
ສ່ວນຫຼາຍຂອງຄຳສັບທັງໝົດ. ຄຳສັບທົ່ວໄປເຊັ່ນ table, lemon, seven, chicken, ແລະ finish ແມ່ນອອກສຽງຄືກັນເປະໃນທັງສອງສຳນຽງ. ຄຳສັບທີ່ຕ່າງກັນເກືອບທັງໝົດແມ່ນຕ່າງກັນຍ້ອນຮູບແບບທີ່ເປັນລະບົບ 1 ໃນ 6 ຂໍ້, ສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນກ່ຽວຂ້ອງກັບ R, ຕົວ T ລະຫວ່າງສະຫຼະ, ສອງສະຫຼະສະເພາະ, ສຽງ y (y-glide), ແລະ ຄຳລົງທ້າຍບາງປະເພດ. ມີພຽງລາຍຊື່ຄຳສັບຍົກເວັ້ນຈຳນວນໜຶ່ງເຊັ່ນ tomato, schedule, ແລະ vitamin ເທົ່ານັ້ນທີ່ຕ່າງກັນໂດຍບໍ່ມີເຫດຜົນທົ່ວໄປ ແລະ ຕ້ອງໄດ້ທ່ອງຈຳເປັນຄຳໆໄປ.
ບໍ່ມີແບບໃດຍາກກວ່າໂດຍທົ່ວໄປ; ມັນຂຶ້ນຢູ່ກັບພາສາແມ່ຂອງເຈົ້າ ແລະ ເປົ້າໝາຍຂອງເຈົ້າ. ສຳນຽງອາເມລິກາມີໝວດໝູ່ສະຫຼະທີ່ຕ້ອງແຍກແຍະໃນກຸ່ມຄຳ bath ໜ້ອຍກວ່າ ເພາະມັນໃຊ້ສະຫຼະໜ້າດຽວໃນຂະນະທີ່ອັງກິດພາກໃຕ້ແບ່ງກຸ່ມນີ້ອອກ, ແລະ ການອອກສຽງ R ສະເໝີຂອງອາເມລິກາກໍ່ເປັນພຽງນິໄສດຽວທີ່ສະໝໍ່າສະເໝີ ຫຼາຍກວ່າການຕ້ອງມາເບິ່ງຕາມບໍລິບົດຂອງຄຳ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ອັງກິດອະນຸຍາດໃຫ້ເຈົ້າຕັດ R ຖິ້ມໄດ້ເລີຍໃນຫຼາຍໆຕຳແໜ່ງ (ເຊິ່ງຄົນລາວຫຼາຍຄົນຮູ້ສຶກວ່າງ່າຍກວ່າເພາະພາສາລາວບໍ່ມີຕົວສະກົດ R). ປັດໄຈຕັດສິນສ່ວນໃຫຍ່ຄືການໄດ້ຮັບສຳຜັດ: ບໍ່ວ່າເຈົ້າຈະໄດ້ຍິນສຳນຽງໃດຫຼາຍທີ່ສຸດໃນທຸກໆມື້ ສຳນຽງນັ້ນກໍ່ຈະເປັນສຳນຽງທີ່ຫູຂອງເຈົ້າສາມາດຮຽນແບບໄດ້ໄວທີ່ສຸດ.
ຄວາມເຊື່ອຜິດໆທີ່ຄົນມັກຄິດກໍ່ຄື ພາສາອັງກິດແບບອາເມລິກາ ແລະ ອັງກິດ ຖືກແບ່ງແຍກອອກຈາກກັນດ້ວຍລາຍຊື່ຄຳສັບຍາວໆທີ່ເຈົ້າຕ້ອງທ່ອງຈຳ. ມັນບໍ່ແມ່ນແນວນັ້ນເລີຍ. ພວກມັນຖືກແຍກອອກຈາກກັນດ້ວຍນິໄສ 6 ຢ່າງ ແລະ ເກັດຄວາມຮູ້ຍ່ອຍໆອີກເລັກໜ້ອຍ, ເຊິ່ງເກັດຄວາມຮູ້ເຫຼົ່ານັ້ນແທບຈະບໍ່ມີຜົນຫຍັງເລີຍ. ຈົ່ງເລືອກສຳນຽງທີ່ເໝາະກັບຊີວິດຂອງເຈົ້າ, ໃຊ້ກົດທັງ 6 ຂໍ້ໃນທາງດຽວກັນທຸກໆຄັ້ງ, ແລະ ປ່ອຍໃຫ້ຄຳວ່າ tomato ເປັນໄປຕາມທາງທີ່ມັນຄວນຈະເປັນ. ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ສຳນຽງໜຶ່ງຟັງເບິ່ງດີ ແລະ ເປັນທຳມະຊາດ ບໍ່ແມ່ນການອອກສຽງທຸກຄຳໃຫ້ຖືກຕ້ອງເປັນຄຳໆໄປ. ແຕ່ມັນຄືການທີ່ທຸກໆສຽງລ້ວນແຕ່ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງລະບົບດຽວກັນຢ່າງລົງຕົວ.
